Tomasz Siemoniak
Data i miejsce urodzenia |
2 lipca 1967 |
---|---|
Minister spraw wewnętrznych i administracji | |
Okres |
od 13 maja 2024 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Minister-członek Rady Ministrów | |
Okres |
od 13 grudnia 2023 |
Przynależność polityczna | |
Wiceprezes Rady Ministrów | |
Okres |
od 22 września 2014 |
Przynależność polityczna | |
Minister obrony narodowej | |
Okres |
od 2 sierpnia 2011 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0b/Tomasz_Siemoniak.jpg/220px-Tomasz_Siemoniak.jpg)
Tomasz Siemoniak (ur. 2 lipca 1967 w Wałbrzychu) – polski polityk, urzędnik i ekonomista.
W latach 2000–2002 wiceprezydent m.st. Warszawy, w latach 2006–2007 wicemarszałek województwa mazowieckiego, latach 2007–2011 sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji. W latach 2011–2015 minister obrony narodowej w dwóch rządach Donalda Tuska i rządzie Ewy Kopacz, w latach 2014–2015 wiceprezes Rady Ministrów w trzecim z tych gabinetów, od 2023 minister-członek Rady Ministrów i koordynator służb specjalnych w trzecim rządzie Donalda Tuska, a od 2024 również minister spraw wewnętrznych i administracji w tym samym rządzie. Poseł na Sejm VIII, IX i X kadencji, wiceprzewodniczący Platformy Obywatelskiej.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Hugona Kołłątaja w Wałbrzychu[1], następnie studia na Wydziale Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie; był też stypendystą Uniwersytetu w Duisburgu. W czasie studiów należał do Niezależnego Zrzeszenia Studentów, kierował uczelnianymi strukturami tej organizacji w SGPiS. W latach 90. działał kolejno w Kongresie Liberalno-Demokratycznym i Unii Wolności, następnie przystąpił do Platformy Obywatelskiej.
Od 1994 do 1996 był zatrudniony w Telewizji Polskiej, m.in. jako dyrektor Programu 1. W 1997 koordynował program Media i Demokracja w Instytucie Spraw Publicznych. W latach 1998–2000 pełnił funkcję dyrektora Biura Prasy i Informacji w MON, a do 2002 zajmował także stanowisko wiceprzewodniczącego rady nadzorczej Polskiej Agencji Prasowej. W latach 1998–2000 był radnym gminy Warszawa-Centrum. Od grudnia 2000 do lipca 2002 był wiceprezydentem Warszawy. W okresie 2002–2006 zasiadał w zarządzie Polskiego Radia, następnie do 2007 był wicemarszałkiem województwa mazowieckiego. 26 listopada 2007 został powołany na stanowisko sekretarza stanu w MSWiA.
2 sierpnia 2011 powołany na urząd ministra obrony narodowej[2] w pierwszym rządzie Donalda Tuska. 18 listopada 2011 objął to samo stanowisko w drugim gabinecie tego premiera[3]. 14 grudnia 2013 wybrany na członka zarządu krajowego PO. 22 września 2014 objął stanowiska wicepremiera i ministra obrony narodowej w rządzie Ewy Kopacz.
W 2015 wystartował w wyborach parlamentarnych jako lider listy wyborczej PO w okręgu wałbrzyskim. Otrzymał 30 786 głosów, uzyskując tym samym mandat posła na Sejm VIII kadencji[4]. 16 listopada 2015 zakończył urzędowanie na stanowisku wicepremiera i ministra. 26 lutego 2016 został wybrany na wiceprzewodniczącego PO[5]. W Sejmie VIII kadencji został członkiem Komisji Obrony Narodowej[6].
W wyborach w 2019 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję z ramienia Koalicji Obywatelskiej, otrzymując 45 395 głosów[7]. W styczniu 2020 ogłosił swój start w wyborach na przewodniczącego Platformy Obywatelskiej, otrzymując rekomendację od ustępującego z tej funkcji Grzegorza Schetyny[8]. W wyniku głosowania w tym samym miesiącu zajął 2. miejsce wśród 4 kandydatów z wynikiem około 11% głosów[9]. W wyborach w 2023 po raz trzeci z rzędu uzyskał mandat poselski, kandydując z pierwszego miejsca listy KO w okręgu opolskim i zdobywając 46 223 głosy[10].
12 grudnia 2023 Sejm X kadencji wybrał go na urząd ministra-członka Rady Ministrów w trzecim rządzie Donalda Tuska[11][12]. Następnego dnia został przez prezydenta RP Andrzeja Dudę powołany na to stanowisko[13]. Powierzono mu funkcję koordynatora służb specjalnych[14]. W maju 2024 został nadto powołany na stanowisko ministra spraw wewnętrznych i administracji w miejsce Marcina Kierwińskiego[15].
Odznaczenia i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Medal Honorowy za zasługi dla Żandarmerii Wojskowej – 2014[16][17]
- Odznaka pamiątkowa Ministerstwa Obrony Narodowej – 2011, ex officio
- Odznaka okolicznościowa Ministerstwa Obrony Narodowej – 2012, ex officio[18]
- Order „Za zasługi” III klasy – Ukraina, 2010[19]
- Komandor z Gwiazdą Królewskiego Norweskiego Orderu Zasługi – Norwegia, 2012[20]
- Order Krzyża Ziemi Maryjnej I klasy – Estonia, 2014[21]
- Medal „Za zasługi dla Stowarzyszenia Kombatantów Misji Pokojowych ONZ” – 2012[22]
- Pamiątkowy Srebrny Medal Pokoju – 2013, Międzynarodowe Stowarzyszenie Żołnierzy Pokoju[23][24]
- Medal „60 Lat Udziału Polski w Misjach Poza Granicami Państwa” (SKMP ONZ) – 2013
- Odznaka pamiątkowa Oddziału Specjalnego ŻW w Warszawie – 2014[16][17]
Wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]- Honorowy obywatel gminy Mszana Dolna – 2009[25]
- Tytuł Ambasadora Wałbrzycha – 2012[26]
- Czeska i Słowacka Nagroda Transatlantycka – 2015[27]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Minister obrony narodowej w Wałbrzychu. naszemiasto.pl, 21 września 2013. [dostęp 2013-09-24].
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 sierpnia 2011 r. nr 1131-5-2011 o zmianie w składzie Rady Ministrów (M.P. z 2011 r. nr 84, poz. 860).
- ↑ Prezydent powołał rząd Donalda Tuska. prezydent.pl, 18 listopada 2011. [dostęp 2011-11-18].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
- ↑ Grabarczyk usunięty z zarządu PO. Siemoniak i Budka – wiceszefami partii. rmf24.pl, 26 lutego 2016. [dostęp 2016-02-26].
- ↑ Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2018-08-01].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-14].
- ↑ Grzegorz Schetyna nie będzie startował w wyborach na szefa PO. Wskazał Tomasza Siemoniaka. wp.pl, 3 stycznia 2020. [dostęp 2020-01-03].
- ↑ Borys Budka nowym szefem PO. onet.pl, 25 stycznia 2020. [dostęp 2020-01-26].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2023. [dostęp 2023-10-20].
- ↑ Druk nr 96: Przedstawiony przez Prezesa Rady Ministrów wniosek w sprawie wyboru członków Rady Ministrów. sejm.gov.pl, 12 grudnia 2023. [dostęp 2023-12-13].
- ↑ Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 grudnia 2023 r. w sprawie wyboru w skład Rady Ministrów (M.P. z 2023 r. poz. 1381).
- ↑ Prezydent powołał Premiera oraz Radę Ministrów. prezydent.pl, 13 grudnia 2023. [dostęp 2023-12-13].
- ↑ Zmiany już ruszyły. Jest nowy członek KNF. money.pl, 14 grudnia 2023. [dostęp 2023-12-15].
- ↑ Oficjalne zaprzysiężenie nowych ministrów – priorytetem niezmiennie bezpieczeństwo. gov.pl, 13 maja 2024. [dostęp 2024-05-13].
- ↑ a b Spotkanie ministra Siemoniaka z żołnierzami OS ŻW. mon.gov.pl, 21 maja 2014. [dostęp 2014-05-22].
- ↑ a b Spotkanie ministra Siemoniaka z żołnierzami OSŻW w Warszawie. zw.wp.mil.pl, 21 maja 2014. [dostęp 2014-05-22].
- ↑ Decyzja Nr 200/MON z dnia 5 lipca 2012 r. w sprawie wprowadzenia odznaki okolicznościowej Ministerstwa Obrony Narodowej. Dziennik Urzędowy Ministra Obrony Narodowej z 2012 r., poz. 268. [dostęp 2017-01-19].
- ↑ Order od Ukrainy dla ministra Tomasza Siemoniaka. mswia.gov.pl, 28 stycznia 2010. [dostęp 2023-02-05].
- ↑ Årsberetning 2012. Det kongelige hoff. kongehuset.no, marzec 2013. s. 44–45. [dostęp 2013-12-05]. (norw.).
- ↑ Eesti Vabariigi teenetemärgid. president.ee. [dostęp 2014-12-15]. (est.).
- ↑ Spotkanie ministra Siemoniaka z weteranami. mon.gov.pl, 28 maja 2012. [dostęp 2012-05-28].
- ↑ Dzień Weterana – Wrocław 2013. army.mil.pl, 29 maja 2013. [dostęp 2013-06-02].
- ↑ Dzień Weterana – szacunek i wsparcie. army.mil.pl, 29 maja 2013. [dostęp 2013-06-02].
- ↑ Honorowi Obywatele Gminy. mszana.pl. [dostęp 2015-08-08].
- ↑ Nowi Ambasadorzy Wałbrzycha. walbrzych24.com, 25 stycznia 2013. [dostęp 2015-09-19].
- ↑ Wicepremier Tomasz Siemoniak laureatem nagrody. mon.gov.pl, 18 września 2015. [dostęp 2015-09-23].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Nota biograficzna na stronie Ministerstwa Obrony Narodowej. [dostęp 2011-08-04].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2018-08-01].
- Absolwenci II Liceum Ogólnokształcącego im. Hugona Kołłątaja w Wałbrzychu
- Absolwenci Szkoły Głównej Handlowej
- Członkowie zarządu województwa mazowieckiego
- Działacze Niezależnego Zrzeszenia Studentów
- Honorowi obywatele gminy Mszana Dolna
- Ministrowie obrony III Rzeczypospolitej
- Ministrowie spraw wewnętrznych III Rzeczypospolitej
- Ministrowie-członkowie Rady Ministrów III Rzeczypospolitej
- Odznaczeni Medalem Honorowym za zasługi dla Żandarmerii Wojskowej
- Odznaczeni Medalem Za zasługi dla Stowarzyszenia Kombatantów Misji Pokojowych ONZ
- Polacy odznaczeni Orderem Krzyża Ziemi Maryjnej
- Polacy odznaczeni Orderem Zasługi (Norwegia)
- Polacy odznaczeni Orderem „Za zasługi” (Ukraina)
- Politycy Kongresu Liberalno-Demokratycznego
- Politycy Platformy Obywatelskiej
- Politycy Unii Wolności
- Polscy menedżerowie
- Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VIII kadencji
- Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IX kadencji
- Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej X kadencji
- Posłowie z okręgu Opole
- Posłowie z okręgu Wałbrzych
- Radni Warszawy
- Wiceministrowie spraw wewnętrznych III Rzeczypospolitej
- Wicepremierzy III Rzeczypospolitej
- Wiceprezydenci Warszawy
- Ludzie urodzeni w Wałbrzychu
- Urodzeni w 1967