Józef Pińkowski
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
17 kwietnia 1929 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
8 listopada 2000 |
Prezes Rady Ministrów | |
Okres |
od 5 września 1980 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Wiceprezes i p.o. prezesa Rady Ministrów | |
Okres |
od 24 sierpnia 1980 |
Przynależność polityczna | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Józef Pińkowski (ur. 17 kwietnia 1929 w Siedlcach, zm. 8 listopada 2000 w Warszawie) – polski ekonomista i polityk komunistyczny, prezes Rady Ministrów od 5 września 1980 do 11 lutego 1981 (od 24 sierpnia do 5 września p.o. jako wiceprezes Rady Ministrów), poseł na Sejm PRL V, VI, VII i VIII kadencji, sekretarz Komitetu Centralnego PZPR (1974–1980), członek Biura Politycznego KC PZPR (1980–1981).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Syn Jana i Walerii. Po II wojnie światowej ukończył studia w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Poznaniu oraz w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. W WSE pracował też jako asystent. Od 1952 do 1956 był kapitanem Wojska Polskiego. W latach 50. był związany z resortem skupu (jako dyrektor departamentu), a później (od 1956 do 1958) z resortem przemysłu spożywczego i skupu (jako główny inspektor inspekcji zbożowej). W latach 1958–1960 był sekretarzem Rady Naukowo-Ekonomicznej Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie, w okresie 1960–1965 zastępcą przewodniczącego prezydium WRN, a od 1965 do października 1971 jej przewodniczącym. Stamtąd przeszedł na stanowisko I zastępcy przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, które zajmował do lutego 1974. Członek Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu[1].
W 1951 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, w latach 1965–1971 zasiadał w egzekutywie Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego partii. Od grudnia 1971 do lipca 1981 był członkiem Komitetu Centralnego PZPR, od lutego 1974 do sierpnia 1980 sekretarzem KC PZPR, a od sierpnia 1980 do kwietnia 1981 członkiem Biura Politycznego KC PZPR (od lutego do sierpnia 1980 zastępca członka). W 1980 objął urząd wiceprezesa Rady Ministrów, pełniącego obowiązki prezesa Rady Ministrów, po czym 5 września został premierem w miejsce usuniętego później z partii Edwarda Babiucha.
W 1979 został odznaczony Orderem Budowniczych Polski Ludowej[2]. Odznaczony także m.in. Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A30-tuje-2)[3].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/17/Gr%C3%B3b_J%C3%B3zefa_Pi%C5%84kowskiego_i_Jego_rodziny.jpg/220px-Gr%C3%B3b_J%C3%B3zefa_Pi%C5%84kowskiego_i_Jego_rodziny.jpg)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ „Trybuna Robotnicza”, nr 3 (11 355), 5 stycznia 1981, s. 1
- ↑ „Dziennik Polski”, r. XXXV, nr 163 (10 927), s. 3
- ↑ Wyszukiwarka grobów w Warszawie
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Nekrolog w „Gazecie Stołecznej” (dodatek do „Gazety Wyborczej”), 10–12 listopada 2000
- „Polityka”, 18 listopada 2000
- „Trybuna Ludu”, 13–14 grudnia 1975, s. 2
- Profil na stronie Biblioteki Sejmowej
- Informacje w BIP IPN
- Absolwenci Szkoły Głównej Handlowej
- Absolwenci Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu
- Członkowie Biura Politycznego KC PZPR
- Członkowie Komisji Planowania przy Radzie Ministrów
- Członkowie Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu
- Członkowie Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego PZPR
- Kapitanowie ludowego Wojska Polskiego
- Ludzie urodzeni w Siedlcach
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)
- Odznaczeni Orderem Budowniczych Polski Ludowej
- Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy
- Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy
- Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie
- Posłowie z okręgu Ciechanów (PRL)
- Premierzy PRL
- Przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie
- Sekretarze Komitetu Centralnego PZPR
- Urodzeni w 1929
- Wicepremierzy PRL
- Zastępcy członków Biura Politycznego KC PZPR
- Zmarli w 2000