Alexandre Millerand
- አማርኛ
- العربية
- Asturianu
- Azərbaycanca
- Беларуская
- Български
- Brezhoneg
- Català
- Čeština
- Dansk
- Deutsch
- Eesti
- English
- Español
- Esperanto
- Euskara
- فارسی
- Français
- Galego
- 한국어
- Հայերեն
- Ido
- Íslenska
- Italiano
- עברית
- ქართული
- Қазақша
- Latina
- Latviešu
- Ligure
- Magyar
- Malagasy
- مصرى
- مازِرونی
- Nederlands
- नेपाली
- 日本語
- Norsk bokmål
- Nouormand
- Occitan
- Português
- Română
- Русский
- Scots
- Simple English
- Slovenčina
- Srpskohrvatski / српскохрватски
- Suomi
- Svenska
- Тоҷикӣ
- Türkçe
- Українська
- Tiếng Việt
- Yorùbá
- 粵語
- Zazaki
- 中文
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia |
10 lutego 1859 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci |
7 kwietnia 1943 | ||
Prezydent Francji | |||
Okres |
od 23 września 1920 | ||
Poprzednik | |||
Następca | |||
Premier Francji | |||
Okres |
od 20 stycznia 1920 | ||
Poprzednik | |||
Następca | |||
Francuski Książę Andory | |||
Okres |
od 23 września 1920 | ||
Poprzednik | |||
Następca | |||
![]() | |||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Alexandre Millerand (ur. 10 lutego 1859 w Paryżu, zm. 7 kwietnia 1943 w Wersalu) – socjalistyczny polityk francuski, premier i prezydent Francji.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Z zawodu adwokat i dziennikarz, od roku 1885 deputowany, socjalistyczny zwolennik uspołecznienia wszystkich dóbr. W latach 1899–1902 minister handlu, najpierw za przyzwoleniem swej partii, później jako radykał mieszczański zaczął przechodzić stopniowo na prawicę. W 1904 został wykluczony z partii lewicy. Związany był z Francuską Sekcją Międzynarodówki Robotniczej, tzw. SFIO. W 1905 podpisał zmianę ustawy na dziesięciogodzinny dzień pracy i ubezpieczenie na starość. W latach 1909–1911 minister komunikacji, stłumił strajk kolejowy. Był ministrem wojny w latach 1912–1913 i 1914–1915 i swoją energią przyczynił się w znacznej mierze do zahamowania pochodu Niemców nad Marną. Ustąpił z urzędu w 1915, w latach 1919–1920 był nadkomisarzem dla Alzacji i Lotaryngii.
Pełnił urząd ministra spraw zagranicznych, a następnie premiera Francji od 20 stycznia do 23 sierpnia 1920. Po ustąpieniu Paula Deschanela został wybrany prezydentem republiki i był nim w okresie od 23 września 1920 do 11 czerwca 1924.
W 1921 odznaczony szwedzkim Orderem Serafinów[1], a 13 lipca tego samego roku polskim Orderem Orła Białego[2].
Był jednym z głównych przywódców Bloku Narodowego, prowadził jego politykę na zewnątrz (okupacja Zagłębia Ruhry) oraz w stosunkach wewnętrznych. Zwycięstwo wyborcze Kartelu Lewicy w 1924 zmusiło go do ustąpienia. Po ustąpieniu z urzędu od 1926 do 1940 pełnił urząd senatora.
Został pochowany na Cmentarzu Passy.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Sveriges statskalender. Sztokholm: 1925, s. 903
- ↑ Część urzędowa. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 157 z 19 lipca 1921.
II Republika (1848−1852) | |
---|---|
III Republika (1871−1940) |
|
IV Republika (1940−1959) |
|
V Republika (od 1959) |
|
Pełniący obowiązki |
|
Burbonowie | |
---|---|
Monarchia lipcowa | |
II Republika |
|
II Cesarstwo /Rząd Tymczasowy |
|
III Republika |
|
Francja Vichy/ Rząd Tymczasowy | |
IV Republika |
|
V Republika |
|
- Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Orła Białego (II Rzeczpospolita)
- Premierzy Francji
- Prezydenci Francji
- Francuscy ministrowie spraw zagranicznych
- Francuscy ministrowie transportu
- Francuscy socjaliści
- Odznaczeni Orderem Królewskim Serafinów
- Odznaczeni Orderem Błyszczącym
- Odznaczeni Orderem Gwiazdy Anjouan
- Odznaczeni Orderem Gwiazdy Czarnej
- Odznaczeni Orderem Kambodży
- Odznaczeni Orderem Smoka Annamu
- Pochowani na cmentarzu Passy
- Ludzie urodzeni w Paryżu
- Urodzeni w 1859
- Zmarli w 1943