Élie de Decazes
![]() Élie, diuk de Decazes | |
Data urodzenia |
28 września 1780 |
---|---|
Data śmierci |
24 października 1860 |
Premier Królestwa Francji | |
Okres |
od 19 listopada 1819 |
Poprzednik | |
Następca | |
![]() |
Élie, diuk de Decazes (ur. 28 września 1780 w Saint-Martin-de-Laye, zm. 24 października 1860 w Decazeville) – francuski polityk, premier w latach 1818–1820.
Syn wojskowego z departamentu Żyrondy, Élie Decazes studiował w szkole wojskowej w Vendôme od 1790 do 1799. Po skończeniu studiów wojskowych podjął studia prawnicze i, po zawarciu małżeństwa z drugą córką hrabiego Muraire, został sędzią w trybunale cywilnym departamentu Sekwany w 1805. Następnie mianowany radcą Ludwika Bonapartego w 1807, a w 1811 adwokatem-radcą w sądzie apelacyjnym Paryża.
Bezpośrednio po upadku Napoleona Bonaparte zdeklarował się jako umiarkowany monarchista. Pozostał wierny Burbonom podczas Stu Dni, za co został wynagrodzony przez Ludwika XVIII stanowiskiem prefekta policji paryskiej 7 lipca 1815.
Restauracja
[edytuj | edytuj kod]Za czasów restauracji stał się faworytem Ludwika XVIII i przez kilka lat sprawował stanowiska ministerialne. W grudniu 1818 Ludwik XVIII mianował premierem i ministrem spraw zagranicznych markiza de Dessolles w miejsce księcia Richelieu. Dessolles był jednak figurantem, a faktyczną władzę sprawował Decazes. Taki stan utrzymał się przez rok, aż w końcu w listopadzie 1819 Decazes zastąpił Dessollesa na stanowisku premiera. Po dysmisji z 20 lutego 1820 został mianowany ambasadorem w Londynie[1].
Upamiętnienie
[edytuj | edytuj kod]Na cześć Decazesa nazwano miasto Decazeville, w którym ma on swój pomnik. Jego imię nosi plac w Libourne, mieście oddalonym ok. 15 km od miejsca jego narodzin. Na placu tym w 1865 wzniesiono mu pomnik autorstwa Augustina Dumonta[2], który został zdemontowany i stopiony w czasie rządów Vichy. Po II wojnie światowej pomnik odtworzono. Jego autorem jest rzeźbiarz Maxime Real del Sarte[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Decazes, Élie, duc, t. Volume 7, 1911 Encyclopædia Britannica [dostęp 2020-02-29] .
- ↑ À nos Grands Hommes - La monumentalité en cartes postales: Monument: Monument à Decazes [8697] [online], anosgrandshommes.musee-orsay.fr [dostęp 2020-02-29] .
- ↑ Monument au duc Decazes – Libourne [online], e-monumen.net [dostęp 2020-02-29] (fr.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- José Cabanis: Karol X. Król-ultras. Wyd. pierwsze. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1981, s. 480. ISBN 83-06-00509-0.