Bob Bryan
![]() | |||||||||||||||||||
Pełne imię i nazwisko |
Robert Charles Bryan | ||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Państwo | |||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia |
29 kwietnia 1978 | ||||||||||||||||||
Wzrost |
193 cm | ||||||||||||||||||
Gra |
leworęczny, jednoręczny bekhend | ||||||||||||||||||
Status profesjonalny |
1998 | ||||||||||||||||||
Zakończenie kariery |
2020 | ||||||||||||||||||
Trener |
David Macpherson, Dave Marshall | ||||||||||||||||||
Gra pojedyncza | |||||||||||||||||||
Wygrane turnieje |
0 | ||||||||||||||||||
Najwyżej w rankingu |
116 (13 listopada 2000) | ||||||||||||||||||
Australian Open |
3Q (2000) | ||||||||||||||||||
Roland Garros |
1Q (2000) | ||||||||||||||||||
Wimbledon |
2R (2001) | ||||||||||||||||||
US Open |
2R (1998) | ||||||||||||||||||
Gra podwójna | |||||||||||||||||||
Wygrane turnieje |
119 | ||||||||||||||||||
Najwyżej w rankingu |
1 (8 września 2003) | ||||||||||||||||||
Australian Open |
W (2006, 2007, 2009–2011, 2013) | ||||||||||||||||||
Roland Garros |
W (2003, 2013) | ||||||||||||||||||
Wimbledon |
W (2006, 2011, 2013) | ||||||||||||||||||
US Open |
W (2005, 2008, 2010, 2012, 2014) | ||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
Strona internetowa |
Robert Charles Bryan (ur. 29 kwietnia 1978 w Camarillo, Kalifornia) – amerykański tenisista, mistrz szesnastu turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej (Karierowy Wielki Szlem i Niekalendarzowy Wielki Szlem) i siedmiu w grze mieszanej, czterokrotny triumfator ATP World Tour Finals w grze podwójnej, lider rankingu ATP w grze podwójnej, złoty medalista igrzysk olimpijskich z Londynu (2012) oraz brązowy medalista igrzysk olimpijskich z Pekinu (2008) w grze podwójnej, zdobywca Pucharu Davisa 2007 wraz z drużyną Stanów Zjednoczonych. Brat bliźniak Mike’a Bryana, z którym współtworzył parę deblową.
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Robert Bryan jest synem Wayne’a i Kathy Bryanów, nauczycieli tenisa. Jego brat bliźniak, Mike Bryan, jest od niego starszy o dwie minuty. Ojciec Wayne jest prawnikiem, muzykiem, narodowym trenerem tenisowym, komentatorem i trzykrotnie został wybrany Trenerem Roku przez WTT. Angażował się w wiele działań organizacji ATP, między innymi Dni Dziecka organizowane podczas różnych turniejów. Matka Kathy, z domu Blake, to była tenisistka, która czterokrotnie występowała w wielkoszlemowym Wimbledonie i doszła do ćwierćfinału gry mieszanej w 1965 roku.
Bob Bryan lubi grać w koszykówkę. Razem z bratem założył zespół muzyczny, w którym gra na keyboardzie, a Mike na bębnach i gitarze. Organizują koncerty podczas imprez tenisowych i spotkań charytatywnych na całym świecie. Podczas US Open 2009 wydali własny album, zatytułowany Let it rip.
Dnia 13 grudnia 2010 roku poślubił w Miami prawniczkę Michelle Alvarez. 31 stycznia 2012 roku na Florydzie urodziła się ich córka, Micaela Brooke Bryan. Dziewczynka otrzymała imię na cześć swojej prababci Micaeli oraz na cześć mamy Michelle i wuja Michaela.
Kariera tenisowa
[edytuj | edytuj kod]Robert Bryan, znany na światowych arenach jako Bob Bryan, rozpoczął treningi tenisowe już w wieku dwóch lat. Był tenisistą leworęcznym z jednoręcznym backhandem. Od sierpnia 1994 roku występował w turniejach juniorskich Międzynarodowej Federacji Tenisowej. W 1996 roku razem z bratem Mikiem zwyciężył w wielkoszlemowym US Open w grze podwójnej chłopców. W klasyfikacjach do lat osiemnastu zajmował najwyżej 31. miejsce w singlu i 12. w deblu, miało to miejsce na zakończenie sezonu 1996.
W sierpniu 1995 roku bracia Bryanowie po raz pierwszy zagrali w seniorskim turnieju wielkoszlemowym w grze podwójnej. W pierwszej rundzie US Open ulegli 0:6, 4:6 Grantowi Connellowi i Patrickowi Galbraithowi. Pierwszy profesjonalny mecz wygrali w Atlancie, w kwietniu 1996 roku, pokonując Marka Keila i Dave’a Randalla 7:6, 7:6. W lipcu 1997 roku Amerykanin zadebiutował w zawodach ATP World Tour w grze pojedynczej. W pojedynku otwarcia w Los Angeles musiał uznać jednak wyższość rodaka Glenna Weinera i odpadł z wynikiem 4:6, 3:6. W roku 1998 otrzymał status profesjonalnego tenisisty.
W sierpniu wygrał swój pierwszy mecz w drabince głównej turnieju ATP. Stało się to w Indianapolis, a pokonał 6:1, 0:6, 6:1 rodaka Steve’a Campbella (przegrał potem z Marcelo Riosem). Odnosił sukcesy w mniejszych zawodach, challengerach i futuresach, głównie na terenie Stanów Zjednoczonych. W marcu 1999 roku Bryanowie dotarli do ćwierćfinałów dwóch ważnych turniejów, w Indian Wells i Miami, co zapewniło im awans do grona stu najlepszych deblistów świata. Pokonali tam m.in. Jonasa Bjorkmana, Patricka Raftera i Fabrice’a Santoro. Miesiąc później po raz pierwszy zagrali w finale w Orlando, pokonani przez Jima Couriera i Todda Woodbridge’a.
W czerwcu 2000 Bob Bryan osiągnął swój najlepszy indywidualny rezultat, awansując do ćwierćfinału w Queen’s Club w Londynie. Pokonał po drodze m.in. Tima Henmana, a potem Maksa Mirnego, przegrał z Pete’em Samprasem. Liczne sukcesy w challengerach zapewniły mu 113. miejsce na światowej liście singlowej ATP, według notowań z dnia 13 listopada. Nigdy potem nie był klasyfikowany wyżej w tym rankingu. We wrześniu 2000 awansował wspólnie ze swoim bratem po raz pierwszy do wielkoszlemowego ćwierćfinału, podczas US Open, pokonani przez Ricka Leacha i Ellisa Ferreirę. W lutym 2001 w Memphis Bryanowie po raz pierwszy zakończyli zawody jako niepokonani. Zapewniło im to awans do czołowej pięćdziesiątki deblowej klasyfikacji ATP. Latem wygrali również w Queen’s Clubie i znaleźli się w półfinale Wimbledonu, pokonując w trzecim meczu Björkmana i Woodbridge’a. W tym sezonie zdobyli jeszcze mistrzostwa w Newport i Los Angeles, doszli ponadto do finału w Waszyngtonie. Zostali siódmym deblem świata na koniec sezonu i pierwszym rodzeństwem, które wspólnie wygrało cztery turnieje w jednym roku (dotychczasowymi rekordzistami byli bracia Gullicksonowie, którzy w latach 1978 i 1982 wygrywali po trzy imprezy).
Rok 2002 Bryanowie rozpoczęli od finału w Adelaide i ćwierćfinału Australian Open. Tydzień po tygodniu zwyciężali w Acapulco i Scottsdale, eliminując między innymi najlepszych wówczas na świecie Donalda Johnsona i Jareda Palmera. Latem triumfowali w Newport, a potem w zawodach z serii Masters Series w Toronto po finale z najwyżej rozstawionymi Markiem Knowlesem i Danielem Nestorem. Zagrali w półfinale Wimbledonu i US Open, wieńcząc sezon triumfem w Bazylei. Zostali sklasyfikowani w gronie dziesięciu najlepszych deblistów globu. Bob Bryan wystąpił też w finale gry mieszanej US Open (pierwszy wielkoszlemowy finał w karierze) w parze z Katariną Srebotnik. Pokonali ich Mike Bryan i jego partnerka Lisa Raymond.
W kwietniu 2003 roku bliźniacy wywalczyli kolejny tytuł, w Barcelonie. W czerwcu po raz pierwszy został wielkoszlemowym mistrzem w grze podwójnej, a puchar przywiózł z paryskiego French Open. W finale Amerykanie w dwóch setach pokonali Paula Haarhuisa i Jewgienija Kafelnikowa. Dzięki temu sukcesowi Bryan awansował na trzecie miejsce w deblowym rankingu ATP. Finał US Open przegrał w deblu z Bjorkmanem i Woodbridge’em, natomiast u boku Katariny Srebotnik zdobył swoje pierwsze mistrzostwo mikstowe. Wynik z Nowego Jorku sprawił, że Bryanowie zostali nowymi liderami klasyfikacji ATP w grze podwójnej, według notowań z 8 września 2003 roku. Zastąpili na tym miejscu Maksa Mirnego, ale po sześciu tygodniach ponownie musieli oddać prowadzenie Białorusinowi.
W styczniu 2004 jako najwyżej rozstawieni Bryanowie awansowali do finału Australian Open, pokonani przez Michaela Llodrę i Fabrice’a Santoro. Od 2 lutego do 6 czerwca byli najlepszymi deblistami świata według rankingów, stracili tę pozycję po French Open na rzecz Jonasa Björkmana. W listopadzie wygrali Masters Cup, rozgrywane w Houston. W finale ich przeciwnikami byli Wayne Black i Kevin Ullyett. Amerykanin dodatkowo obronił mikstowy tytuł na US Open, tym razem jego partnerką była Wiera Zwonariowa.
W roku 2005 Bryanowie wygrali po raz trzeci z rzędu przynajmniej pięć trofeów w jednym sezonie. Zdobyli swoje drugie mistrzostwo w wielkoszlemowym US Open, ale zagrali w finałach wszystkich czterech takich turniejów (jako drugi debel w ciągu ostatnich pięćdziesięciu lat, wcześniej w 1999 dokonali tego Mahesh Bhupathi i Leander Paes). Powrócili na pierwsze miejsce w światowych notowaniach. W Waszyngtonie odnieśli swój trzysetny wspólnie wygrany mecz. Ponadto zagrali w półfinałach Masters Cup, do których zakwalifikowali się po raz trzeci z rzędu. Jednocześnie Bob Bryan zrezygnował z profesjonalnych występów w grze pojedynczej na rzecz kariery deblowej. W 2006 bracia zdobyli Karierowego Wielkiego Szlema, triumfując po raz pierwszy na kortach Wimbledonu po finale z Fabrice’em Santoro i Nenadem Zimonjiciem. W swoim trzecim z rzędu finale Australian Open zdobyli pierwszy tytuł w Melbourne. Jako trzecia para w historii ery open wystąpili w siedmiu finałach wielkoszlemowych z rzędu (poprzednio tego dokonali Todd Woodbridge i Mark Woodforde). Bryan zwyciężył w grze mieszanej w US Open. Partnerowała mu Martina Navratilova i był to ostatni mecz w jej wieloletniej karierze. Ponadto został mikstowym wicemistrzem Wimbledonu u boku Venus Williams.
W 2007 Amerykanie obronili tytuł z Australian Open i przegrali finał Wimbledonu. Zakończyli sezon na pierwszym miejscu po raz czwarty w ciągu pięciu lat (nikt wcześniej nie osiągnął takiego rezultatu). Wywalczyli prawo gry w Masters Cup, jednak zrezygnowali z występu z powodu kontuzji łokcia Mike’a. W listopadzie weszli w skład amerykańskiej drużyny, która zdobyła Puchar Davisa. W roku 2008 bliźniacy zostali wyprzedzeni w klasyfikacji rankingowej przez Daniela Nestora i Nenada Zimonjicia. Przegrali z nimi finałowy mecz Masters Cup, którego zwycięzcy mieli zostać liderami rankingu na koniec sezonu. Ponadto wywalczyli brązowy medal na igrzyskach olimpijskich w Pekinie; przegrali z późniejszymi mistrzami olimpijskimi, Rogerem Federerem i Stanislasem Wawrinką. Zdobyli szósty tytuł wielkoszlemowy, triumfując w US Open. Bracia spotkali się również w mikstowym finale Wimbledonu, gdzie Bob w parze z Samanthą Stosur okazali się lepsi od Mike’a i Katariny Srebotnik. Bryan wygrał też Roland Garros razem z Wiktoryją Azaranką.
W sezonie 2009 Bryanowie odnieśli mistrzostwo Australian Open, finał Wimbledonu i półfinał French Open. Zostali najlepszym deblem w historii amerykańskich rozgrywek o Puchar Davisa, zapisując na swoim koncie najwięcej zwycięstw w historii. Powrócili na pierwsze miejsce rankingu deblowego na koniec sezonu dzięki triumfowi w World Tour Finals. Po raz piąty w karierze okazali się najlepszymi graczami w grze podwójnej na koniec roku, czym wyrównali rekord Woodbridge’a i Woodforde’a, a rok później zostali samodzielnymi liderami w tej statystyce. W 2010 zwyciężyli we wszystkich finałach, w jakich wystąpili, w tym w Australian Open (czwarty triumf w Melbourne). W lutym zostali pierwszą drużyną w erze open, która wygrała sześćset profesjonalnych meczów. We wrześniu po raz trzeci zostali mistrzami US Open. Amerykanin dodatkowo wywalczył tytuł w Nowym Jorku w grze mieszanej razem z Liezel Huber i jako pierwszy mężczyzna od czasów Kevina Currena (1982) wygrał dwie konkurencje na Flushing Meadows.
W styczniu 2011 roku wywalczyli dziesiąte mistrzostwo wielkoszlemowe, w Australian Open i jedenaste w Wimbledonie. Pod koniec roku wyprzedzili Johna McEnroe’a na pozycji lidera klasyfikacji ilości tygodni spędzonych na pierwszym miejscu światowych list deblowych – ich rodak był numerem jeden przez 269 tygodni.
W sezonie 2012 Bryanowie zostali finalistami turnieju Australian Open, w finale którego przegrali z Leanderem Paesem oraz Radkiem Štěpánkiem. Podczas French Open również doszli do finału, w którym przegrali z Maksem Mirnym i Danielem Nestorem. Na Wimbledonie dotarli do półfinału, w którym przegrali z triumfatorami, Jonathanem Marrayem i Frederikiem Nielsenem. W turnieju rangi ATP World Tour 250 w Londynie także osiągnęli finał, w którym przegrali z Mirnym i Nestorem. Razem z bratem zdobyli złoty medal igrzysk olimpijskich z Londynu (2012) w grze podwójnej. W meczu finałowym pokonali debel Michaël Llodra-Jo-Wilfried Tsonga wynikiem 6:4, 7:6(2). Oprócz tego zwyciężyli jeszcze w Sydney, Monte Carlo, Nicei i Toronto. We wrześniu Bob Bryan wywalczył dwunasty tytuł wielkoszlemowy, na US Open, po zwycięstwie w finale 6:3, 6:4 nad Leanderem Paesem i Radkiem Štěpánkiem.
Rok 2013 Amerykanin zaczął, wspólnie z bratem, od zwycięstwa w Sydney, w ramach przygotowań do Australian Open. W Melbourne bliźniacy wygrali po raz trzynasty w imprezie wielkoszlemowej, wyprzedzając w ilości tytułów w zawodach tej rangi Australijczyków Johna Newcombe’a i Tony’ego Roche’a, którzy triumfowali w zmaganiach wielkoszlemowych dwanaście razy. W połowie marca Amerykanin, wraz ze swoim bratem, odniósł sukces wygrywając po raz pierwszy w karierze zawody w Indian Wells. W finale para z USA pokonała Treata Hueya i Jerzego Janowicza. W Monte Carlo, kolejnym turnieju rangi ATP World Tour Masters 1000, bracia osiągnęli finał, ulegając w nim parze Julien Benneteau–Nenad Zimonjić. Kolejne dwa tytuły o randze ATP World Tour Masters 1000 Bryanowie wywalczyli w Madrycie i Rzymie. Na początku czerwca, po dziesięciu latach, bliźniacy odnieśli zwycięstwo w Rolandzie Garrosie. Do finału awansowali bez straty seta, a w spotkaniu o tytuł pokonali 6:4, 4:6, 7:6(4) Michaëla Llodrę i Nicolasa Mahuta. Dziewięćdziesiąty tytuł w karierze Bob Bryan wywalczył w Londynie (Queen’s). Wspólnie ze swoim bratem wygrał w decydującym pojedynku z Alexanderem Peyą i Bruno Soaresem. Następnie po raz trzeci w karierze triumfowali na kortach Wimbledonu, pokonując w meczu mistrzowskim parę Ivan Dodig–Marcelo Melo wynikiem 3:6, 6:3, 6:4, 6:4. Podczas US Open Series bracia Bryanowie byli najlepsi w Cincinnati. Na początku listopada bliźniacy odnieśli zwycięstwo w halowym turnieju w Paryżu.
Pierwszy finał braci w sezonie 2014 nastąpił podczas zawodów w Memphis, gdzie przegrali z Erikiem Butoracem i Ravenem Klaasenem 4:6, 4:6. Następnie triumfowali w Delray Beach 6:2, 6:3 z Františkiem Čermákiem i Michaiłem Jełginem. Od początku marca przez kolejne sześć tygodni Amerykanie odnosili same zwycięstwa w turniejach ATP World Tour. W Indian Wells wygrali w finale 6:4, 6:3 z Alexandrem Peyą i Bruno Soaresem. W Miami pokonali 7:6(8), 6:4 Juana Sebastiána Cabala i Roberta Faraha w meczu mistrzowskim. W Houston w spotkaniu finałowym okazali się lepsi od Davida Marrero i Fernando Verdasco, z którymi zwyciężyli 4:6, 6:4, 11–9. W zawodach na korcie ziemnym w Monte Carlo wygrali w finale z Ivanem Dodigiem i Marcelo Melo 6:3, 3:6, 10–8. W Madrycie bracia osiągnęli finał, w którym przegrali z Danielem Nestorem i Nenadem Zimonjiciem 4:6, 2:6. Na Wimbledonie Amerykanie przegrali w finale 7:6(5), 6:7(3), 6:4, 3:6, 7:5 z parą Vasek Pospisil–Jack Sock. Zrewanżowali się w Cincinnati, pokonując przeciwników 6:3, 6:2. Kolejny triumf osiągnęli w US Open, triumfując 6:3, 6:4 nad Marcelem Granollersem Markiem Lópezem. W Szanghaju bracia wygrali 6:3, 7:6(3) z Julienem Benneteau i Édouardem Rogerem-Vasselinem, natomiast w Paryżu pokonali 7:6(5), 5:7, 10-6 Marcina Matkowskiego i Jürgena Melzera. Pod koniec sezonu wygrali turniej ATP World Tour Finals w Londynie, w meczu mistrzowskim pokonując Ivana Dodiga i Marcelo Melo 6:7(5), 6:2, 10-7.
Pierwsze turniejowe zwycięstwo Bryanów w sezonie 2015 nastąpiło w Delray Beach, gdzie pokonali Ravena Klaasena oraz Leandera Paesa 6:3, 3:6, 10-6. Następnie obronili tytuł w Miami dzięki wygranej 6:3, 1:6, 10-8 z Vaskiem Pospisilem i Jackiem Sockiem. Kolejny wygrany finał zanotowali w Monte Carlo, pokonując w nim 7:6(3), 6:1 Włochów Simone Bolelliego i Fabia Fogniniego. Na French Open para awansowała do finału, w którym musiała uznać wyższość Dodiga i Melo – Amerykanie przegrali 7:6(5), 6:7(5), 5:7. Kolejne zwycięstwa Amerykanie osiągnęli w Stanach Zjednoczonych – w Atlancie pokonali Colina Fleminga i Gilles’a Müllera 4:6, 7:6(2), 10-4, zaś w Waszyngtonie wygrali 6:4, 6:2 z Ivanem Dodigiem oraz Marcelo Melo. Szóste zwycięstwo w tym sezonie zanotowali w Montrealu, gdzie pokonali parę Daniel Nestor–Édouard Roger-Vasselin 7:6(5), 3:6, 10–6.
W sezonie 2016 pierwszy wspólny finał braci Bryanów miał miejsce w drugiej połowie lutego podczas zawodów w Delray Beach, lecz ulegli Oliverowi Marachowi oraz Fabrice Martinowi, nie broniąc tytułu wywalczonego w poprzedniej edycji. Kolejne turnieje w Indian Wells i Miami zakończyli odpowiednio na ćwierćfinale i półfinale. W kwietniu duet ten wygrał dwa turnieje rozgrywane w Houston i Barcelonie, a w międzyczasie odpadli w 1/8 finału w Monako. Ostatni finał w sezonie osiągnęli podczas French Open ponosząc porażkę z Feliciano Lópezez i Markiem Lópezem.
W 2020 roku bracia Bryan ogłosili zakończenie kariery zawodowej[1].
Finały w turniejach ATP Tour
[edytuj | edytuj kod]Legenda |
---|
Wielki Szlem |
Igrzyska olimpijskie |
Tennis Masters Cup / ATP Finals |
ATP Masters Series / ATP Tour Masters 1000 |
ATP International Series Gold / ATP Tour 500 |
ATP International Series / ATP Tour 250 |
Gra mieszana (7–2)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwnicy | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Finalista | 1. | 6 września 2002 | US Open, Nowy Jork | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(9), 6:7(1) |
Zwycięzca | 1. | 7 września 2003 | US Open, Nowy Jork | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
5:7, 7:5, 10–5 |
Zwycięzca | 2. | 11 września 2004 | US Open, Nowy Jork | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:4 |
Finalista | 2. | 9 lipca 2006 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
3:6, 2:6 |
Zwycięzca | 3. | 9 września 2006 | US Open, Nowy Jork | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:2, 6:3 |
Zwycięzca | 4. | 7 czerwca 2008 | French Open, Paryż | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:2, 6:3 |
Zwycięzca | 5. | 6 lipca 2008 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
7:5, 6:4 |
Zwycięzca | 6. | 7 czerwca 2009 | French Open, Paryż | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
5:7, 7:6(4), 10–7 |
Zwycięzca | 7. | 11 września 2010 | US Open, Nowy Jork | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 6:4 |
Gra podwójna (119–59)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Finalista | 1. | 25 kwietnia 1999 | Orlando | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(4), 4:6 |
Zwycięzca | 1. | 25 lutego 2001 | Memphis | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 7:6(3) |
Zwycięzca | 2. | 17 czerwca 2001 | Londyn (Queen’s) | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 3:6, 6:1 |
Zwycięzca | 3. | 15 lipca 2001 | Newport | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 7:5 |
Zwycięzca | 4. | 29 lipca 2001 | Los Angeles | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
7:5, 7:6(6) |
Finalista | 2. | 19 sierpnia 2001 | Waszyngton | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(5), 3:6 |
Finalista | 3. | 6 stycznia 2002 | Adelaide | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
5:7, 2:6 |
Finalista | 4. | 24 lutego 2002 | Memphis | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
3:6, 6:3, 4–10 |
Zwycięzca | 5. | 3 marca 2002 | Acapulco | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:1, 3:6, 10–2 |
Zwycięzca | 6. | 10 marca 2002 | Scottsdale | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
7:5, 7:6(6) |
Zwycięzca | 7. | 14 lipca 2002 | Newport | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
7:5, 6:3 |
Zwycięzca | 8. | 4 sierpnia 2002 | Toronto | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 7:6(1), 6:3 |
Finalista | 5. | 18 sierpnia 2002 | Waszyngton | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 3:6, 5:7 |
Zwycięzca | 9. | 27 października 2002 | Bazylea | Dywanowa (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(1), 7:5 |
Finalista | 6. | 23 lutego 2003 | Memphis | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
2:6, 6:7(3) |
Finalista | 7. | 16 marca 2003 | Indian Wells | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 5:7, 4:6 |
Zwycięzca | 10. | 27 kwietnia 2003 | Barcelona | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 6:3 |
Zwycięzca | 11. | 7 czerwca 2003 | French Open, Paryż | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(3), 6:3 |
Zwycięzca | 12. | 22 czerwca 2003 | Nottingham | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(3), 4:6, 7:6(4) |
Zwycięzca | 13. | 17 sierpnia 2003 | Cincinnati | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
7:5, 7:6(5) |
Finalista | 8. | 7 września 2003 | US Open, Nowy Jork | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
7:5, 0:6, 5:7 |
Zwycięzca | 14. | 16 listopada 2003 | Houston | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(6), 6:3, 3:6, 7:6(3), 6:4 |
Zwycięzca | 15. | 11 stycznia 2004 | Adelaide | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
7:5, 6:3 |
Finalista | 9. | 18 stycznia 2004 | Sydney | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(3), 5:7 |
Finalista | 10. | 31 stycznia 2004 | Australian Open, Melbourne | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(4), 3:6 |
Zwycięzca | 16. | 22 lutego 2004 | Memphis | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:4 |
Zwycięzca | 17. | 7 marca 2004 | Acapulco | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:2, 6:3 |
Finalista | 11. | 16 maja 2004 | Hamburg | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 2:6 |
Zwycięzca | 18. | 13 czerwca 2004 | Londyn (Queen’s) | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 6:4 |
Zwycięzca | 19. | 19 lipca 2004 | Los Angeles | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 7:6(6) |
Finalista | 12. | 24 października 2004 | Madryt | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
3:6, 4:6 |
Zwycięzca | 20. | 31 października 2004 | Bazylea | Dywanowa (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(9), 6:2 |
Zwycięzca | 21. | 14 listopada 2004 | Houston | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 7:5, 6:4, 6:2 |
Finalista | 13. | 29 stycznia 2005 | Australian Open, Melbourne | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 4:6 |
Finalista | 14. | 20 lutego 2005 | Memphis | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 4:6 |
Zwycięzca | 22. | 27 lutego 2005 | Scottsdale | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
7:5, 6:4 |
Finalista | 15. | 17 kwietnia 2005 | Monte Carlo | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
walkower |
Finalista | 16. | 8 maja 2005 | Rzym | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 2:6 |
Finalista | 17. | 5 czerwca 2005 | French Open, Paryż | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:2, 1:6, 4:6 |
Zwycięzca | 23. | 12 czerwca 2005 | Londyn (Queen’s) | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(9), 7:6(4) |
Finalista | 18. | 2 lipca 2005 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(4), 3:6, 7:6(2), 3:6 |
Zwycięzca | 24. | 7 sierpnia 2005 | Waszyngton | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 6:2 |
Zwycięzca | 25. | 11 września 2005 | US Open, Nowy Jork | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:1, 6:4 |
Zwycięzca | 26. | 6 listopada 2005 | Paryż | Dywanowa (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 6:7(3), 6:4 |
Zwycięzca | 27. | 29 stycznia 2006 | Australian Open, Melbourne | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 6:3, 6:4 |
Zwycięzca | 28. | 5 marca 2006 | Las Vegas | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:2 |
Finalista | 19. | 19 marca 2006 | Indian Wells | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 4:6 |
Finalista | 20. | 2 kwietnia 2006 | Miami | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 4:6 |
Finalista | 21. | 11 czerwca 2006 | French Open, Paryż | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(5), 4:6, 5:7 |
Zwycięzca | 29. | 9 lipca 2006 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 4:6, 6:4, 6:2 |
Zwycięzca | 30. | 30 lipca 2006 | Los Angeles | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:2, 6:4 |
Zwycięzca | 31. | 6 sierpnia 2006 | Waszyngton | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 5:7, 10–3 |
Zwycięzca | 32. | 13 sierpnia 2006 | Toronto | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 7:5 |
Finalista | 22. | 20 sierpnia 2006 | Cincinnati | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 3:6, 7–10 |
Zwycięzca | 33. | 22 października 2006 | Madryt | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
7:5, 6:4 |
Zwycięzca | 34. | 28 stycznia 2007 | Australian Open, Melbourne | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
7:5, 7:5 |
Zwycięzca | 35. | 4 marca 2007 | Las Vegas | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(2), 6:2 |
Zwycięzca | 36. | 1 kwietnia 2007 | Miami | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(7), 6:3, 10–7 |
Zwycięzca | 37. | 15 kwietnia 2007 | Houston | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(3), 6:4 |
Zwycięzca | 38. | 22 kwietnia 2007 | Monte Carlo | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:2, 6:1 |
Finalista | 23. | 13 maja 2007 | Rzym | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 7:6(4), 7–10 |
Zwycięzca | 39. | 20 maja 2007 | Hamburg | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:4 |
Finalista | 24. | 17 czerwca 2007 | Londyn (Queen’s) | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(4), 5:7 |
Finalista | 25. | 7 lipca 2007 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(5), 3:6, 4:6, 4:6 |
Zwycięzca | 40. | 22 lipca 2007 | Los Angeles | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(5), 6:2 |
Zwycięzca | 41. | 5 sierpnia 2007 | Waszyngton | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(5), 3:6, 10–7 |
Finalista | 26. | 19 sierpnia 2007 | Cincinnati | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 3:6, 11–13 |
Zwycięzca | 42. | 21 października 2007 | Madryt | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 7:6(4) |
Zwycięzca | 43. | 28 października 2007 | Bazylea | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
6:1, 6:1 |
Zwycięzca | 44. | 4 listopada 2007 | Paryż | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 7:6(4) |
Finalista | 27. | 13 stycznia 2008 | Sydney | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 4:6, 9–11 |
Finalista | 28. | 17 lutego 2008 | Delray Beach | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 6:3, 6–10 |
Finalista | 29. | 24 lutego 2008 | San Jose | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(4), 5:7 |
Finalista | 30. | 9 marca 2008 | Las Vegas | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 6:4, 8–10 |
Zwycięzca | 45. | 6 kwietnia 2008 | Miami | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:2, 6:2 |
Zwycięzca | 46. | 4 maja 2008 | Barcelona | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:2 |
Zwycięzca | 47. | 11 maja 2008 | Rzym | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
3:6, 6:4, 10–8 |
Finalista | 31. | 18 maja 2008 | Hamburg | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 7:5, 8–10 |
Finalista | 32. | 27 lipca 2008 | Toronto | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
2:6, 6:4, 6–10 |
Zwycięzca | 48. | 3 sierpnia 2008 | Cincinnati | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 7:6(2), 10–7 |
Zwycięzca | 49. | 7 września 2008 | US Open, Nowy Jork | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(5), 7:6(10) |
Finalista | 33. | 16 listopada 2008 | Szanghaj | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(3), 2:6 |
Zwycięzca | 50. | 18 stycznia 2009 | Sydney | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:1, 7:6(3) |
Zwycięzca | 51. | 31 stycznia 2009 | Australian Open, Melbourne | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
2:6, 7:5, 6:0 |
Zwycięzca | 52. | 1 marca 2009 | Delray Beach | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 6:4 |
Zwycięzca | 53. | 12 kwietnia 2009 | Houston | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:1, 6:2 |
Finalista | 34. | 19 kwietnia 2009 | Monte Carlo | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 1:6 |
Finalista | 35. | 3 maja 2009 | Rzym | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(5), 3:6 |
Finalista | 36. | 5 lipca 2009 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(7), 7:6(3), 6:7(3), 3:6 |
Zwycięzca | 54. | 2 sierpnia 2009 | Los Angeles | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 7:6(2) |
Finalista | 37. | 23 sierpnia 2009 | Cincinnati | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:7(2), 13–15 |
Zwycięzca | 55. | 11 października 2009 | Pekin | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 6:2 |
Finalista | 38. | 8 listopada 2009 | Bazylea | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
2:6, 3:6 |
Zwycięzca | 56. | 29 listopada 2009 | Londyn | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(5), 6:3 |
Zwycięzca | 57. | 31 stycznia 2010 | Australian Open, Melbourne | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:7(5), 6:3 |
Zwycięzca | 58. | 28 lutego 2010 | Delray Beach | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 7:6(3) |
Zwycięzca | 59. | 11 kwietnia 2010 | Houston | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 7:5 |
Zwycięzca | 60. | 2 maja 2010 | Rzym | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:2, 6:3 |
Zwycięzca | 61. | 16 maja 2010 | Madryt | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:4 |
Zwycięzca | 62. | 1 sierpnia 2010 | Los Angeles | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(6), 6:2, 10–7 |
Zwycięzca | 63. | 15 sierpnia 2010 | Toronto | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
7:5, 6:3 |
Zwycięzca | 64. | 22 sierpnia 2010 | Cincinnati | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:4 |
Zwycięzca | 65. | 11 września 2010 | US Open, Nowy Jork | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(5), 7:6(4) |
Zwycięzca | 66. | 10 października 2010 | Pekin | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:1, 7:6(5) |
Zwycięzca | 67. | 7 listopada 2010 | Bazylea | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 3:6, 10–3 |
Finalista | 39. | 15 stycznia 2011 | Sydney | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(6), 3:6, 5–10 |
Zwycięzca | 68. | 30 stycznia 2011 | Australian Open, Melbourne | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:4 |
Zwycięzca | 69. | 10 kwietnia 2011 | Houston | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(4), 6:2, 10–5 |
Zwycięzca | 70. | 17 kwietnia 2011 | Monte Carlo | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:2 |
Finalista | 40. | 24 kwietnia 2011 | Barcelona | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
7:5, 2:6, 10–12 |
Zwycięzca | 71. | 8 maja 2011 | Madryt | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:3 |
Zwycięzca | 72. | 12 czerwca 2011 | Londyn (Queen’s) | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(2), 7:6(4), 10–6 |
Zwycięzca | 73. | 2 lipca 2011 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:4, 7:6(2) |
Finalista | 41. | 14 sierpnia 2011 | Montreal | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 7:6(5), 5–10 |
Zwycięzca | 74. | 30 października 2011 | Wiedeń | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(10), 6:3 |
Zwycięzca | 75. | 6 listopada 2011 | Walencja | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 7:6(9) |
Zwycięzca | 76. | 14 stycznia 2012 | Sydney | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:1, 6:4 |
Finalista | 42. | 29 stycznia 2012 | Australian Open, Melbourne | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(1), 2:6 |
Zwycięzca | 77. | 22 kwietnia 2012 | Monte Carlo | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:2, 6:3 |
Zwycięzca | 78. | 26 maja 2012 | Nicea | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(5), 6:3 |
Finalista | 43. | 9 czerwca 2012 | French Open, Paryż | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 4:6 |
Finalista | 44. | 17 czerwca 2012 | Londyn (Queen’s) | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
3:6, 4:6 |
Zwycięzca | 79. | 4 sierpnia 2012 | Londyn | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 7:6(2) |
Zwycięzca | 80. | 12 sierpnia 2012 | Toronto | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:1, 4:6, 12–10 |
Zwycięzca | 81. | 7 września 2012 | US Open, Nowy Jork | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:4 |
Zwycięzca | 82. | 7 października 2012 | Pekin | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:2 |
Zwycięzca | 83. | 12 stycznia 2013 | Sydney | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 6:4 |
Zwycięzca | 84. | 26 stycznia 2013 | Australian Open, Melbourne | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:4 |
Zwycięzca | 85. | 24 lutego 2013 | Memphis | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
6:1, 6:2 |
Zwycięzca | 86. | 17 marca 2013 | Indian Wells | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 3:6, 10–6 |
Finalista | 45. | 14 kwietnia 2013 | Houston | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:1, 6:7(3), 10–12 |
Finalista | 46. | 21 kwietnia 2013 | Monte Carlo | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 6:7(4), 12–14 |
Zwycięzca | 87. | 12 maja 2013 | Madryt | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:2, 6:3 |
Zwycięzca | 88. | 19 maja 2013 | Rzym | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:2, 6:3 |
Zwycięzca | 89. | 9 czerwca 2013 | French Open, Paryż | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 4:6, 7:6(4) |
Zwycięzca | 90. | 16 czerwca 2013 | Londyn (Queen’s) | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 7:5, 10–3 |
Zwycięzca | 91. | 6 lipca 2013 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
3:6, 6:3, 6:4, 6:4 |
Zwycięzca | 92. | 18 sierpnia 2013 | Cincinnati | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 4:6, 10–4 |
Finalista | 47. | 27 października 2013 | Walencja | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(3), 7:6(1), 11–13 |
Zwycięzca | 93. | 3 listopada 2013 | Paryż | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:3 |
Finalista | 48. | 11 listopada 2013 | Londyn | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
5:7, 7:6(3), 7–10 |
Finalista | 49. | 16 lutego 2014 | Memphis | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 4:6 |
Zwycięzca | 94. | 23 lutego 2014 | Delray Beach | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:2, 6:3 |
Zwycięzca | 95. | 16 marca 2014 | Indian Wells | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 6:3 |
Zwycięzca | 96. | 30 marca 2014 | Miami | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(8), 6:4 |
Zwycięzca | 97. | 13 kwietnia 2014 | Houston | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 6:4, 11–9 |
Zwycięzca | 98. | 20 kwietnia 2014 | Monte Carlo | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 3:6, 10–8 |
Finalista | 50. | 11 maja 2014 | Madryt | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 2:6 |
Finalista | 51. | 5 lipca 2014 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(5), 7:6(3), 4:6, 6:3, 5:7 |
Zwycięzca | 99. | 17 sierpnia 2014 | Cincinnati | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:2 |
Zwycięzca | 100. | 7 września 2014 | US Open, Nowy Jork | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:4 |
Zwycięzca | 101. | 12 października 2014 | Szanghaj | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 7:6(3) |
Zwycięzca | 102. | 2 listopada 2014 | Paryż | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(5), 5:7, 10–6 |
Zwycięzca | 103. | 16 listopada 2014 | Londyn | Twarda (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(5), 6:2, 10–7 |
Zwycięzca | 104. | 22 lutego 2015 | Delray Beach | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 3:6, 10–6 |
Zwycięzca | 105. | 5 kwietnia 2015 | Miami | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 1:6, 10–8 |
Zwycięzca | 106. | 19 kwietnia 2015 | Monte Carlo | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(3), 6:1 |
Finalista | 52. | 6 czerwca 2015 | French Open, Paryż | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(5), 6:7(5), 5:7 |
Zwycięzca | 107. | 2 sierpnia 2015 | Atlanta | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 7:6(2), 10–4 |
Zwycięzca | 108. | 9 sierpnia 2015 | Waszyngton | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 6:2 |
Zwycięzca | 109. | 16 sierpnia 2015 | Montreal | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(5), 3:6, 10–6 |
Finalista | 53. | 21 lutego 2016 | Delray Beach | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:7(7), 11–13 |
Zwycięzca | 110. | 10 kwietnia 2016 | Houston | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 6:3, 10–8 |
Zwycięzca | 111. | 24 kwietnia 2016 | Barcelona | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
7:5, 7:5 |
Zwycięzca | 112. | 15 maja 2016 | Rzym | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
2:6, 6:3, 10–7 |
Finalista | 54. | 4 czerwca 2016 | French Open, Paryż | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 7:6(6), 3:6 |
Finalista | 55. | 28 stycznia 2017 | Australian Open, Melbourne | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
5:7, 5:7 |
Zwycięzca | 113. | 1 lipca 2017 | Eastbourne | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(4), 6:4, 10–3 |
Zwycięzca | 114. | 30 lipca 2017 | Atlanta | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:4 |
Finalista | 56. | 3 marca 2018 | Acapulco | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(4), 5:7 |
Finalista | 57. | 17 marca 2018 | Indian Wells | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(4), 6:7(2) |
Zwycięzca | 115. | 31 marca 2018 | Miami | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 7:6(5), 10–4 |
Zwycięzca | 116. | 22 kwietnia 2018 | Monte Carlo | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(5), 6:3 |
Finalista | 58. | 13 maja 2018 | Madryt | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
3:5 krecz |
Zwycięzca | 117. | 24 lutego 2019 | Delray Beach | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(5), 6:4 |
Zwycięzca | 118. | 30 marca 2019 | Miami | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
7:5, 7:6(8) |
Finalista | 59. | 28 lipca 2019 | Atlanta | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 7:6(5), 9–11 |
Zwycięzca | 119. | 23 lutego 2020 | Delray Beach | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
3:6, 7:5, 10–5 |
Osiągnięcia w turniejach Wielkiego Szlema i ATP Tour Masters 1000 (gra podwójna)
[edytuj | edytuj kod]Turniej | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | Wygrane turnieje | Bilans w turnieju |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wielki Szlem | ||||||||||||||||||||||||||||
Australian Open | – | – | – | – | – | 1R | 1R | QF | 3R | F | F | W | W | QF | W | W | W | F | W | 3R | 3R | 3R | F | SF | QF | 3R | 6 / 21 | 77–15 |
French Open | – | – | – | – | 2R | 2R | 2R | QF | W | SF | F | F | QF | QF | SF | 2R | SF | F | W | QF | F | F | 2R | – | 3R | – | 2 / 20 | 68–18 |
Wimbledon | – | – | – | – | 3R | 1R | SF | SF | QF | 3R | F | W | F | SF | F | QF | W | SF | W | F | QF | QF | 2R | – | 3R | NH | 3 / 20 | 72–17 |
US Open | 1R | 1R | 1R | 1R | 1R | QF | 2R | SF | F | 3R | W | 3R | QF | W | SF | W | 1R | W | SF | W | 1R | QF | SF | – | 3R | – | 5 / 24 | 67–19 |
Bilans spotkań | 0–1 | 0–1 | 0–1 | 0–1 | 3–3 | 4–4 | 6–4 | 14–4 | 14–3 | 13–4 | 21–3 | 18–2 | 17–3 | 16–3 | 19–3 | 16–2 | 16–2 | 20–3 | 22–1 | 16–3 | 10–4 | 13–4 | 11–4 | 4–1 | 9–4 | 2–1 | N/A | 284–69 |
ATP Finals | ||||||||||||||||||||||||||||
ATP Finals | – | – | – | – | – | – | RR | – | W | W | SF | RR | – | F | W | SF | SF | RR | F | W | SF | SF | RR | – | – | – | 4 / 15 | 38–24 |
ATP Tour Masters 1000 | ||||||||||||||||||||||||||||
Indian Wells | – | – | – | – | QF | 1R | 1R | QF | F | 2R | SF | F | 1R | QF | SF | 1R | 2R | QF | W | W | QF | QF | 1R | F | 2R | NH | 2 / 21 | 42–18 |
Miami | – | – | – | – | QF | 3R | QF | 3R | SF | SF | 1R | F | W | W | SF | QF | 2R | SF | 1R | W | W | SF | SF | W | W | NH | 6 / 21 | 63–15 |
Monte Carlo | – | – | – | – | – | – | – | 1R | QF | – | F | – | W | QF | F | QF | W | W | F | W | W | 2R | – | W | – | NH | 6 / 14 | 34–7 |
Stuttgart/Madryt | – | – | – | – | – | – | 2R | SF | 1R | F | 1R | W | W | QF | 2R | W | W | 2R | W | F | 2R | QF | QF | F | 1R | NH | 5 / 19 | 34–14 |
Rzym | – | – | – | – | – | – | QF | 1R | 2R | SF | F | QF | F | W | F | W | QF | QF | W | SF | 2R | W | SF | – | QF | – | 4 / 18 | 36–14 |
Montreal/Toronto | – | – | – | – | – | – | 2R | W | SF | 2R | SF | W | SF | F | SF | W | F | W | QF | 2R | W | QF | QF | – | QF | NH | 5 / 18 | 39–13 |
Cincinnati | – | – | 1R | – | 1R | 1R | QF | QF | W | 2R | 2R | F | F | W | F | W | SF | SF | W | W | QF | SF | QF | – | 2R | – | 5 / 21 | 40–16 |
Szanghaj | Nie ATP Tour Masters 1000 | QF | SF | QF | 2R | SF | W | 2R | SF | – | – | – | NH | 1 / 8 | 12–7 | |||||||||||||
Paryż | – | – | – | – | – | – | 1R | 2R | 1R | 1R | W | SF | W | 2R | QF | SF | 2R | 2R | W | W | QF | QF | QF | – | – | – | 4 / 17 | 22–13 |
Hamburg | – | – | – | – | – | – | 2R | 1R | SF | F | QF | SF | W | F | Nie ATP Tour Masters 1000 | 1 / 8 | 16–7 | |||||||||||
Bilans spotkań | 0–0 | 0–0 | 0–1 | 0–0 | 5–3 | 2–3 | 8–8 | 12–8 | 15–8 | 12–8 | 14–7 | 23–6 | 29–4 | 23–6 | 17–9 | 23–5 | 16–7 | 16–6 | 26–4 | 30–3 | 17–6 | 15–8 | 8–7 | 16–2 | 11–5 | 0–0 | N/A | 338–124 |
Ranking na koniec sezonu | ||||||||||||||||||||||||||||
1197 | 663 | 650 | 161 | 58 | 63 | 22 | 8 | 2 | 4 | 1 | 1 | 1 | 3 | 1 | 1 | 1 | 2 | 1 | 1 | 4 | 5 | 11 | 14 | 27 | 31 | N/A |
Legenda
W, wygrał turniej
F, przegrał w finale
SF, przegrał w półfinale
QF, przegrał w ćwierćfinale
4R, 3R, 2R, 1R przegrał w IV, III, II, I rundzie
RR, odpadł w fazie grupowej
–, nie startował w turnieju głównym
NH, turniej nie odbył się
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Bryan Brothers Announce Retirement, Ending Legendary Doubles Partnership. Association of Tennis Professionals, 2020-08-27. [dostęp 2022-06-28]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2013-08-20] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2013-08-20] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Davisa [online], Davis Cup [dostęp 2013-08-20] (ang.).
- Amerykańscy tenisiści
- Amerykańscy medaliści olimpijscy
- Medaliści letnich igrzysk olimpijskich w tenisie
- Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2008
- Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012
- Medaliści Igrzysk Panamerykańskich 1999
- Triumfatorzy Australian Open
- Triumfatorzy French Open
- Triumfatorzy US Open
- Triumfatorzy Wimbledonu
- Liderzy rankingu deblowego ATP
- Bliźnięta
- Urodzeni w 1978