Taniec śmierci
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bf/Danse_macabre_by_Michael_Wolgemut.png/240px-Danse_macabre_by_Michael_Wolgemut.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/74/Danzas_de_la_muerte.gif/240px-Danzas_de_la_muerte.gif)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Dance_of_Death_%28replica_of_15th_century_fresco%3B_National_Gallery_of_Slovenia%29.jpg/240px-Dance_of_Death_%28replica_of_15th_century_fresco%3B_National_Gallery_of_Slovenia%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/58/Bernt_Notke_Danse_Macabre.jpg/240px-Bernt_Notke_Danse_Macabre.jpg)
Taniec śmierci (z fr. danse macabre, wym. [dɑ̃s ma.kabʁ]) – alegoryczny taniec, którego przedstawianie rozwinęło się w kulturze późnego średniowiecza (XIV i XV wiek), korowód ludzi wszystkich stanów z kościotrupem na czele, wyrażający równość wszystkich ludzi w obliczu śmierci[1].
Późne średniowiecze
[edytuj | edytuj kod]Taniec śmierci był jedną z najpopularniejszych alegorii w sztuce plastycznej i literaturze późnego średniowiecza. Przedstawienia tego typu powstawały jako upomnienie przed nieuchronnym śmiertelnym losem, ale także jako wyraz rozczarowania marnością świata i skargi na przemijanie.
Przedstawia on trupy w stanie rozkładu toczone przez robactwo, żaby czy węże, zmumifikowane zwłoki ludzkie lub szkielety w ludycznym geście triumfu porywające do tańca przedstawicieli wszystkich stanów.
Wczesne tańce śmierci przedstawiają koło taneczne, w którym rozradowane trupy tańczą z przestraszonymi ludźmi. Później krąg taneczny rozpada się na podwójne pary. Tak też przedstawia swój Taniec Śmierci Hans Holbein.
Barok
[edytuj | edytuj kod]W baroku powraca popularność średniowiecznych motywów tańca i triumfu śmierci. Na przykład w Polsce powstają obrazy tego typu, jak np. Taniec śmierci w Kościele Bernardynów w Krakowie, (XVII w.), w klasztorze w Kalwarii Pacławskiej koło Przemyśla (XVII w.) czy stiuki z Kaplicy Pana Jezusa w kościele parafialnym w Tarłowie (połowa XVII wieku).
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Marek Żukow-Karczewski, Taniec śmierci (Dance macabre), "Życie Literackie", 43/1989.
- Opis tematu