Ludwika Nałęcz-Morawska
Ludwika Nałęcz-Morawska | |
Służebnica Boża zakonnica | |
Data i miejsce urodzenia |
22 sierpnia 1842 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Miejsce pochówku |
krypta chóru zakonnego klasztoru „na wzgórzu” we Lwowie, |
Wyznanie | |
Kościół | |
Inkardynacja |
|
Śluby zakonne |
8 grudnia 1858 (felicjanki), |
Ludwika Nałęcz-Morawska (imię zakonne Maria od Krzyża Morawska; ur. 22 sierpnia 1842 w Rokoszu, zm. 26 stycznia 1906 na trasie Wiedeń–Cannes) – polska zakonnica, początkowo felicjanka, a następnie fundatorka polskiej gałęzi franciszkanek Najświętszego Sakramentu (późniejszych Sióstr Klarysek od Wieczystej Adoracji) oraz Służebnica Boża Kościoła katolickiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodziła się w rodzinie wielodzietnej jako najmłodsze z sześciorga dzieci rodziców Hieronima Sabina Morawskiego i Tekli Michaliny z domu Lenczewskiej[1]. Trzy dni później (25 sierpnia 1842) została ochrzczona w parafialnym kościele św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Cieninie Kościelnym[1].
Ojciec jej był absolwentem Instytutu Nauczycielskiego w Łowiczu, pracował jako nauczyciel w szkole elementarnej, był kontrolerem magazynu żywności Twierdzy Modlin, a także burmistrzem w Brzezinach koło Łodzi, później również w Białej Rawskiej i Rawie Mazowieckiej[1]. Poślubił Teklę Michalinę Lenczewską, po śmierci pierwszej żony Elżbiety, ale wkrótce zmarł 22 września 1846 w wieku 37 lat[1]. Matka Ludwiki po śmierci męża przeprowadziła się z dziećmi do Warszawy, gdzie była szansa na lepsze wykształcenie dzieci oraz gdzie zamieszkiwali jej bliscy krewni. Zmarła w Warszawie 29 października 1856, kiedy Ludwika miała 14 lat[1].
W wieku dziewięciu lat Ludwika rozpoczęła naukę w Warszawie na pensji Pani Laury z Brzezińskich Guerin, gdzie obowiązki prefekta, pełnił kapucyn o. Honorat Koźmiński, późniejszy błogosławiony[1]. Po upadku powstania listopadowego na pensjach tych młode dziewczęta zdobywały wiadomości teoretyczno-praktyczne, a przede wszystkim uczyły się języków obcych[1]. Po śmierci starszej siostry Bronisławy, trójką młodszych dzieci zajęła się jej rodzina. Ludwika znalazła schronienie w domu Józefa Mirowskiego, kuzyna matki[1].
Nie mając już rodziców, na których mogłaby się oprzeć, z całą ufnością zwróciła się ku Bogu i idąc za głosem powołania 8 sierpnia 1857 wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Felicjanek w Warszawie, założonego przez m. Angelę Truszkowską, późniejszą błogosławioną i kierowanego przez o. Honorata Koźmińskiego, gdzie 8 grudnia 1858 złożyła śluby zakonne, przyjmując imię zakonne: Katarzyna[2][3]. Po kasacie tego Zgromadzenia w 1864 i krótkim pobycie w klasztorze bernardynek w Łowiczu, a następnie u sióstr klarysek w Wersalu, znalazła schronienie w Troyes, we Francji, u Sióstr Franciszkanek Najświętszego Sakramentu, gdzie wraz ze współsiostrą Marianną Ładą, przybyła 25 lipca 1866[2]. W nowym Zgromadzeniu otrzymała nowe imię zakonne: Maria od Krzyża, a następnie 29 kwietnia 1867 złożyła śluby wieczyste[2], podczas których głoszący kazanie ks. Aleksander Jełowicki wypowiedział w odniesieniu do niej prorocze słowa, że może Bóg chce użyć Polki, jako narzędzia w przeniesieniu kultu Eucharystii do ukochanej, choć cierpiącej pod ciężarem rozbiorów Ojczyzny. Mając na uwadze głębokie znaczenie Najświętszego Sakramentu i jego adoracji, przeniosła za jego radą ten charyzmat do Ojczyzny. 27 października 1873 wraz z siedmioma siostrami na stałe osiadła we Lwowie, gdzie dzięki jej staraniom w latach 1877-1888 wzniesiony został kościół Serca Pana Jezusa i klasztor Franciszkanek przy ul. Kurkowe[4]. Idąc za radą polskich władz kościelnych postanowiła przyjąć regułę II Zakonu św. Franciszka. W celu uzyskania aprobaty udała się w 1879 do Rzymu[2].
Konstytucje zakonne napisane przez Matkę Marię od Krzyża zostały zatwierdzone przez papieża Leona XII, 20 września 1889[2]. Matka Maria założyła jeszcze klasztory w Mariborze (1893) i w Wiedniu (1898)[1]. Wkrótce zachorowała na chorobę płuc i serca. Zmarła nagle 26 stycznia 1906 podczas podróży[3], a jej doczesne szczątki spoczęły w krypcie chóru zakonnego lwowskiego klasztoru[2]. Przedwczesna śmierć nie pozwoliła jej dokonać reformy zakonu na zasadach franciszkańskiej reguły św. Klary[2]. Starania w tym kierunku podjęła jej następczyni, Matka Maria Izabela Markiewicz, następna po niej przełożona lwowskiego konwentu (reforma ta zakończyła się w 1912)[2].
Proces beatyfikacji
[edytuj | edytuj kod]Z inicjatywy klarysek od wieczystej Adoracji przekonanych o świątobliwości jej życia podjęto próbę wyniesienia jej na ołtarze[5]. 24 września 2002 Stolica Apostolska wydała tzw. Nihil obstat wyrażając zgodę na rozpoczęcie jej procesu beatyfikacyjnego[5]. 25 października 2002 dokonano we Lwowie otwarcia jej procesu beatyfikacyjnego, a na postulatora procesu wyznaczono o. Zbigniewa Sucheckiego OFMConv[5]. Odtąd przysługuje jej tytuł Służebnicy Bożej. 15 czerwca 2005 dokonano zamknięcia procesu beatyfikacyjnego na poziomie diecezjalnym[5], a następnie akta procesu zostały przekazane Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie, po czym 6 czerwca 2008 Kongregacja wydała dekret o ważności procesu beatyfikacyjnego[5].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
- Polscy święci i błogosławieni
- Modlitwa za wstawiennictwem świętych
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i Służebnica Boża Matka Maria od Krzyża (Ludwika Nałęcz Morawska) [online], ogrodywspomnien.pl [zarchiwizowane z adresu 2016-08-09] .
- ↑ a b c d e f g h Matka Maria od Krzyża Morawska, [w:] Klaryski od Wieczystej Adoracji w Słupsku [online], klaryskislupsk.pl [zarchiwizowane z adresu 2020-09-23] .
- ↑ a b Marek Derwich , Weronika Wojciech , Dziedzictwo kulturowe po klasztorach skasowanych na ziemiach dawnej Rzeczpospolitej oraz Śląsku w XVIII i XIX w.: losy, znaczenie, inwentaryzacja. (Ludwika Nałęcz-Morawska, im. zak. Katarzyna) [online], pw.kasaty.pl, 2009 [zarchiwizowane z adresu 2016-06-17] .
- ↑ Skąd Klaryski od Wieczystej Adoracji? [online], zabkowice.klaryski.org [zarchiwizowane z adresu 2023-08-28] .
- ↑ a b c d e ~1906~ (Ludwika Morawska, Maria of the Cross) [online], newsaints.faithweb.com [dostęp 2016-06-15] (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- S.M. Bonawentura (Zofia Alina Pawęzka) OCPA: Sługa Boża Matka Maria od Krzyża Ludwika Morawska (1842–1906). Życie i dzieło. Wyd. 2. Bydgoszcz: Dom Wydawniczy Margrafsen, 2017. ISBN 978-83-65533-29-6. OCLC 1010933939.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Ludwika Nałęcz-Morawska – Służebnica Boża [online], ksiegahonoru.salon24.pl [zarchiwizowane z adresu 2016-08-21] .