Jim Neidhart
![]() Jim Neidhart w marcu 2015. | |
Imię i nazwisko |
James Henry Neidhart |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
8 lutego 1955 |
Data i miejsce śmierci |
13 sierpnia 2018 |
Przyczyna śmierci |
Uraz głowy spowodowany upadkiem po napadzie padaczkowym |
Współmałżonek |
Elizabeth Hart |
Dzieci |
3 |
Rodzina | |
Kariera wrestlera | |
Pseudonimy ringowe |
Jim Neidhart |
Wzrost |
188 cm |
Masa ciała |
127 kg |
Zapowiadany z | |
Trenerzy | |
Debiut |
1978 |
Emerytura |
2016 |
James Henry Neidhart (ur. 8 lutego 1955 w Montebello, Kalifornia, zm. 13 sierpnia 2018 w Wesley Chapel, Floryda) – amerykański wrestler. W przeszłości również futbolista. Jako wrestler występował pod pseudonimem Jim „The Anvil” Neidhart w World Wrestling Federation (WWF) oraz innych promocjach. Członek i tag team partner Breta Harta w drużynie The Hart Foundation. Dwukrotny WWF Tag Team Champion. Członek wielopokoleniowej rodziny zawodowych zapaśników – Rodziny Hartów.
Kariera
[edytuj | edytuj kod]Wczesne lata i początki w wrestlingu (1955 – 1985)
[edytuj | edytuj kod]Uczęszczał do szkoły średniej Newport Harbor High School, gdzie startował w zawodach lekkoatletycznych (pchnięcie kulą)[1]. Po ukończeniu szkoły skupił się na karierze w futbolu amerykańskim w lidze National Football League (NFL), będąc testowanym w klubach Oakland Raiders i Dallas Cowboys[2].
Około 1978 jego kontrakt w Dallas Cowboys wygasł przez co Neidhart wyjechał do Kanady w celu trenowania wrestlingu w szkole Stu Harta w Calgary. Występował w Stampede Wrestling do 1985 – w 1979 poślubił córkę Stu Harta – Ellie (siostrę Breta Harta). Stu Hart, szukając rozgłosu dla Neidharta, obiecał mu 500 dolarów amerykańskich za wygranie zawodów w rzucie kowadłem na festynie Calgary Stampede. Oddał rzut na odległość 11 stóp i 2 cali – przyniosło mu to przydomek The Anvil (pol. Kowadło)[3]. Oprócz Stampede Wrestling, walczył na początku lat 80. w Catch Wrestling Association i japońskiej New Japan Pro-Wrestling. Zaliczał występy również dla Georgia Championship Wrestling i Continental Wrestling Association.
World Wrestling Federation i różne federacje (1985 – 1997)
[edytuj | edytuj kod]W World Wrestling Federation (WWF) zadebiutował w walce z Tony’m Gareą w dniu 21 stycznia 1985[4]. Początkowo prowadził krótką rywalizację z Bretem Hartem, jednak Hart przekonał prezesa WWF Vince’a McMahona do stworzenia tag teamu ze swoim szwagrem[5]. McMahon przystał na ten pomysł i tym samym drużyna Hart–Neidhart przyjęła nazwę The Hart Foundation z Jimmy’m Hartem jako menedżerem tag teamu. The Hart Foundation oficjalnie zadebiutowali podczas gali WrestleMania 2 w kwietniu 1986 w 20-osobowym battle royal match’u z futbolistami NFL[6].
Na początku lutego 1987 The Hart Foundation sięgnęli po pierwsze mistrzostwo drużynowe WWF World Tag Team Championship podczas odcinka WWF Superstars pokonując drużynę The British Bulldogs (Davey Boy Smith i The Dynamite Kid)[7]. Tytuły stracili na początku listopada 1987 na rzecz Strike Force (Rick Martel i Tito Santana)[8]. Od kwietnia 1989 Neidhart rozpoczął występy solo. Na gali Summerslam (1990) ponownie w drużynie z Bretem Hartem pokonali tag team Demolition (Smash i Crush) wygrywając po raz drugi tytuły mistrzowskie tag teamów[9]. Tytuły stracili na rzecz drużyny The Nasty Boys (Jerry Sags i Brian Knobbs) na gali WrestleMania VII[10].
Od grudnia 1991 występował w nowym tag teamie o nazwie New Foundation u boku Owena Harta (brata Breta Harta)[11]. W lutym 1992 został zwolniony z WWF. Następnie występował w Eastern Championship Wrestling (ECW) oraz powrócił do japońskiej New Japan Pro-Wrestling, a także pojawił się w World Championship Wrestling (WCW).
Do WWF powrócił podczas gali King of the Ring (1994) stając w narożniku Breta Harta, który prowadził rywalizację z Dieselem o tytuł WWF World Heavyweight Championship[12]. Prowadził różne rywalizacje oraz był sprzymierzony zarówno z Owenem, jak i Bretem Hartem. Od lutego 1995 występował w Mid-Eastern Wrestling Federation. W 1996 występował w pomniejszych federacjach niezależnych. W 1996 powrócił na chwilę do WWF jako zamaskowany antagonista o imieniu Who[13]. Pod koniec kwietnia 1997 powrócił po raz kolejny do WWF atakując Stone Colda Steve’a Austina oraz odtwarzając Hart Foundation z Owenem i Bretem Hartami. Niedługo potem dołączyli do nich Davey Boy Smith oraz Brian Pillman, którzy odgrywali role sympatyzujących osób z kanadyjską stajnią (sam Neidhart jako Amerykanin odgrywał rolę Kanadyjczyka od powstania The Hart Foundation w 1985[14][15]) – niedługo później nastąpił podział wśród fanów wrestlingu kibicujących Kanadyjczykom skupionym wokół Hart Foundation, a kibiców Amerykanów skupionych wokół wrestlerów ze Stanów Zjednoczonych[15]. Na początku grudnia 1997 rozwiązał kontrakt z WWF i tym samym opuścił federację.
World Championship Wrestling, dalsza kariera i gimmick (1998 – 2016)
[edytuj | edytuj kod]Do WCW powrócił w połowie stycznia 1998 w jednym z odcinków WCW Monday Nitro[16] oraz utworzył tag team z Davey Boy Smithem. W październiku 1998 opuścił WCW. Od 1999 sporadycznie pojawiał się w ringu w promocjach niezależnych oraz podczas odcinków Impact (TNA) oraz WWE Raw. Ostatnią walkę w karierze wrestlera stoczył w marcu 2016 występując w tag teamie z Koko B. Ware i Frankie’m the Pizza Guy przeciwko drużynie Nikolai Volkoff, Clay Dasher i Shawn Andrews[17].
W 2019 został pośmiertnie wprowadzony do galerii sław WWE Hall of Fame w ramach tag teamu The Hart Foundation u boku Breta Harta. Podczas ceremonii Neidharta reprezentowała jego córka Natalie Neidhart-Wilson[18].
Jim Neidhart podobnie jak i jego tag team partner Bret Hart znani byli z charakterystycznych różowo-czarnych trykotów zapaśniczych, jakich używali podczas występów w ramach drużyny The Hart Foundation – wtedy też promotorzy i komentatorzy wrestlingu używać zaczęli określenia The Pink and Black Attack, który przyległ później do osoby Breta Harta[19]. Sam Neidhart nie był zadowolony z noszenia różowego trykotu podczas show, jednak później zgodził się na występowanie w różowo-czarnym spandeksie[20]. Profil WWE określił Neidharta „wybuchowym powerhousem” w drużynie The Hart Foundation[1].
Inne media
[edytuj | edytuj kod]W 2010 pojawił się w filmie dokumentalnym pt. Hart & Soul: The Hart Family Anthology traktującym o karierach zawodników skupionych w The Hart Foundation (Bret Hart, Jim Neidhart itd.). Okresowo pojawiał się wraz ze swoją żoną u boku swojej córki Natalie w reality show WWE – Total Divas[21].
Tytuły i osiągnięcia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9e/The_Hart_Foundation_Tag_Team.jpg/250px-The_Hart_Foundation_Tag_Team.jpg)
- Championship Wrestling from Florida
- NWA Southern Heavyweight Championship (wersja Florida) (1 raz)
- NWA United States Tag Team Championship (wersja Florida) (1 raz) – z Krusherem Khruschevem
- Legends Pro Wrestling
- Wprowadzony do Hall of Fame w 2011
- Memphis Championship Wrestling
- MCW Southern Tag Team Championship (1 raz) – z The Blue Meaniem
- Mid-Eastern Wrestling Federation
- MEWF Heavyweight Championship (1 raz)
- Mid-South Wrestling
- Mid-South Tag Team Championship (1 raz) – z Butchem Reedem
- New England Pro Wrestling Hall of Fame
- Wprowadzony w 2014
- Professional Wrestling Federation
- PWF Heavyweight Championship (1 raz)
- Pro Wrestling Illustrated
- Sklasyfikowany na 61. miejscu wśród 500 najlepszych wrestlerów w zestawieniu PWI 500 w 1994.
- Sklasyfikowany na 189. miejscu wśród 500 najlepszych wrestlerów w zestawieniu PWI Years w 2003.
- Sklasyfikowany na 37. miejscu wśród 100 najlepszych tag teamów w zestawieniu PWI Years z Bretem Hartem w 2003.
- Pro Wrestling Ohio
- PWO Tag Team Championship (1 raz) – z Gregiem Valentine
- Stampede Wrestling
- Stampede International Tag Team Championship (2 razy) – z Herculesem Ayalą (1 raz) i Mr. Hito (1 raz)
- Stampede Wrestling Hall of Fame (wprowadzony w 1995)
- Top Rope Championship Wrestling
- TRCW International Heavyweight Championship (1 raz)
- Universal Wrestling Alliance
- UWA Heavyweight Championship (1 raz)
- World Wrestling Federation/WWE
- WWF Tag Team Championship (2 razy) – z Bretem Hartem
- WWE Hall of Fame (wprowadzony w 2019 jako członek The Hart Foundation)
- Wrestling Observer Newsletter
- Canadian Wrestling Hall of Fame
- Wprowadzony indywidualnie
- Wprowadzony w ramach Rodziny Hartów
Życie osobiste i śmierć
[edytuj | edytuj kod]W 1979 poślubił Elizabeth „Ellie” Hart – córkę Stu Harta i siostrę Breta Harta, z którą doczekał się trzech córek[22]. Jedna z jego córek – Natalie Neidhart-Wilson występowała jako wrestlerka w WWE pod pseudonimem Natalya[23].
Na początku września 2010 został oskarżony o posiadanie i dystrybucję substancji kontrolowanych (substancje typu opioidy, stymulanty, depresanty, halucynogeny i sterydy anaboliczne, których produkcja, posiadanie i używanie podlegają regulacjom ustawowym)[24]. W marcu 2012 roku został skazany na 5 miesięcy i 29 dni więzienia. Podczas skazania został aresztowany za obrazę sądu[25]. Neidhart odbył również dwa turnusy rehabilitacyjne opłacane przez WWE[26].
Według ustaleń jakie przeprowadził tabloid TMZ, żona Neidharta – Elizabeth, powiedziała śledczym, że 13 sierpnia 2018 Neidhart miał problemy ze snem i wstał z łóżka aby wyregulować termostat. Kiedy chciał go dotknąć „obrócił się dziwnie, jakby miał zamiar zatańczyć”, po czym upadł na ścianę i podłogę. Natychmiast zadzwoniła pod numer 911, wierząc, że jej mąż doznał ataku padaczki. Kiedy przybyły służby ratownicze miał na twarzy czterocalową ranę[27]. Zmarł na miejscu w wieku 63 lat. W tym samym czasie stwierdzono u niego pierwsze objawy choroby Alzheimera[28].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Jim „The Anvil” Neidhart, wwe.com, [dostęp 2023-05-30].
- ↑ Amerykanie pogrążeni w żałobie. Nie żyje legenda wrestlingu Jim Neidhart, sportowefakty.wp.pl, [dostęp 2023-05-30].
- ↑ Remembering the winding, entertaining and storied career of Jim ‘The Anvil’ Neidhart, sportingnews.com, [dostęp 2023-05-30].
- ↑ WWF All American Wrestling – 1985 Results, thehistoryofwwe.com, [dostęp 2023-06-03].
- ↑ B. Hart, Hitman: My Real Life in the Cartoon World of Wrestling, Random House of Canada, s. 175, ISBN 978-0307371461.
- ↑ WrestleMania II Review, 411mania.com, [dostęp 2023-06-03].
- ↑ Jim Neidhart, onlineworldofwrestling.com, [dostęp 2023-06-04].
- ↑ Jim Neidhart – Matches 1987, cagematch.net, [dostęp 2023-06-04].
- ↑ Jim Neidhart – Matches 1990, cagematch.net, [dostęp 2023-06-04].
- ↑ WWE WrestleMania 7 Review, tjrwrestling.net, [dostęp 2023-06-04].
- ↑ New Foundation, cagematch.net, [dostęp 2023-06-04].
- ↑ WWE King of the Ring 1994 Review, tjrwresting.net, [dostęp 2023-06-04].
- ↑ The Tragic Death & Legacy Of WWE Legend Jim „The Anvil Neidhart, Explained, thesportster.com, [dostęp 2023-06-03].
- ↑ Leighty’s Retro Review: WWF Survivor Series 1997 – Team USA (Vader, Goldust, Marc Mero (w/ Sable), and Steve Blackman) vs. Team Canada (Jim Neidhart, The British Bulldog, Doug Furnas, and Phil Lafon), 411mania.com, [dostęp 2023-06-03].
- ↑ a b Every Version Of The Hart Foundation, Ranked From Worst To Best, thesportster.com, [dostęp 2023-06-03].
- ↑ The Best And Worst Of WCW Monday Nitro 1/12/98: Thunder Rolls, uproxx.com, [dostęp 2023-06-04].
- ↑ Jim Neidhart – Matches, cagematch.net, [dostęp 2023-06-04].
- ↑ Natalya honors Jim “The Anvil” Neidhart at WWE Hall of Fame induction, wwe.com, [dostęp 2023-06-04].
- ↑ COLLECTIBLES COLUMN: The Five Coolest Wrestling Figures Decked Out in Pink, pwtorch.com, [dostęp 2023-05-30].
- ↑ Why Bret „The Hitman” Hart Wore Pink In WWE, Explained, thesportster.com, [dostęp 2023-05-30].
- ↑ Jim Neidhart, imdb.com, [dostęp 2023-06-04].
- ↑ Neidhart accused of theft, canoe.ca, [dostęp 2023-05-30].
- ↑ Jim Neidhart’s daughter and WWE wrestler Nattie breaks silence on father’s death, foxnews.com, [dostęp 2023-05-30].
- ↑ Former wrestler Jim Neidhart arrested in Florida on drug charges, calgaryherald.com, [dostęp 2023-05-30].
- ↑ JIM NEIDHART ARRESTED AFTER COURT APPEARANCE, pwinsider.com, [dostęp 2023-05-30].
- ↑ Former wrestler Jim Neidhart arrested in Florida on drug charges, calgaryherald.com, [dostęp 2023-05-30].
- ↑ JIM NEIDHART COLLAPSED FROM APPARENT SEIZURE ... Banged Head, tmz.com, [dostęp 2023-05-30].
- ↑ Fallen grappler Neidhart’s Calgary wrestling roots recalled, calgarysun.com, [dostęp 2023-05-30].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Profile na: CageMatch, OnlineWorldOfWrestling, The Internet Wrestling Database, WrestlingData, [dostęp 2023-06-04].
- Profil WWE, wwe.com, [dostęp 2023-05-30].