Hans Petter Buraas
![]() | ||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | ||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Klub |
Bærum Skiklubb | |||||||||||||||||||||
Wzrost |
190 cm | |||||||||||||||||||||
Debiut w PŚ | ||||||||||||||||||||||
Pierwsze punkty w PŚ | ||||||||||||||||||||||
Pierwsze podium w PŚ | ||||||||||||||||||||||
Pierwsze zwycięstwo w PŚ | ||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||
Strona internetowa |
Hans Petter Buraas (ur. 20 marca 1975 w Bærum) – norweski narciarz alpejski, mistrz olimpijski oraz brązowy medalista mistrzostw świata juniorów.
Kariera
[edytuj | edytuj kod]Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Hans Petter Buraas pojawił się na mistrzostwach świata juniorów w Montecampione w 1993 roku, zajmując dziewiętnaste miejsce w supergigancie i siedemnaste w gigancie. Największy sukces w tej kategorii wiekowej osiągnął podczas mistrzostw świata juniorów w Lake Placid w 1994 roku, gdzie wywalczył brązowy medal w gigancie.
W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 3 grudnia 1994 roku w Tignes, gdzie nie zakwalifikował się do drugiego przejazdu. Pierwsze pucharowe punkty zdobył blisko rok później, 12 listopada 1995 roku w tej samej miejscowości zajmując w gigancie 27. miejsce. Na podium po raz pierwszy stanął 15 grudnia 1997 roku w Sestriere, gdzie był trzeci w slalomie gigancie. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie jego rodak Finn Christian Jagge i Austriak Thomas Sykora. Łącznie na podium zawodów tego cyklu plasował się dziesięć razy, przy czym odniósł jedno zwycięstwo: 11 grudnia 2000 roku w Sestriere był najlepszy w slalomie. Ostatni raz w najlepszej trójce zawodów Pucharu Świata znalazł się 28 stycznia 2003 roku w Schladming, gdzie slalom zakończył na trzeciej pozycji. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1997/1998, kiedy to zajął 19. miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji slalomu był trzeci. Wśród slalomistów lepsi okazali się tylko dwaj Austriacy: Thomas Sykora i Thomas Stangassinger. W klasyfikacji slalomu był też między innymi piąty w sezonie 2000/2001 oraz siódmy w sezonie 2002/2003.
Największy sukces w karierze osiągnął w 1998 roku, kiedy podczas igrzysk olimpijskich w Nagano wywalczył złoty medal w slalomie. Po pierwszym przejeździe zajmował drugie miejsce, tracąc do prowadzącego Sykory 0,22 sekundy. W drugim przejeździe uzyskał zdecydowanie najlepszy wynik, wyprzedzając pozostałych zawodników o 0,70 sekundy. Dało mu to najlepszy czas łączny i zwycięstwo, o 1,33 s przed swym rodakiem Ole Kristianem Furusethem i o 1,37 s przed Thomasem Sykorą. Był to jedyny medal wywalczony przez Buraasa na międzynarodowej imprezie tej rangi. Z powodu kontuzji kręgosłupa nie wystąpił na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City i nie mógł bronić tytułu mistrza olimpijskiego[1]. W tej samej konkurencji wystartował także na igrzyskach w Turynie w 2006 roku, jednak nie ukończył pierwszego przejazdu. Kilkakrotnie startował na mistrzostwach świata, najlepszy wynik osiągając podczas rozgrywanych w 2007 roku mistrzostw świata w Åre, gdzie rywalizację w slalomie ukończył na ósmej pozycji. Był to jedyny przypadek, w którym Buraas ukończył zawody w ramach mistrzostw świata.
Z powodu kontuzji kolana stracił także niemal cały sezon 2003/2004[2]. Na rozgrywane w 2005 roku mistrzostwa świata w Bormio nie pojechał z powodu słabych wyników w sezonie 2004/2005[3]. W 2008 roku zakończył karierę.
W 1993 roku został mistrzem Norwegii w kombinacji alpejskiej, a w 1998 roku był najlepszy w slalomie i slalomie gigancie[4].
Osiągnięcia
[edytuj | edytuj kod]Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1.![]() |
21 lutego | 1998 | ![]() |
Slalom | 1:49,31 min | - | - |
DNF | 25 lutego | 2006 | ![]() |
Slalom | 1:43,14 min | - | ![]() |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
DNF | 14 lutego | 1999 | ![]() |
Slalom | 1:42,12 min | - | ![]() |
DNF | 14 lutego | 2001 | ![]() |
Slalom | 1:39,66 min | - | ![]() |
DSQ | 16 lutego | 2003 | ![]() |
Slalom | 1:40,66 min | - | ![]() |
8. | 17 lutego | 2007 | ![]() |
Slalom | 1:57,33 min | +3,45 s | ![]() |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
19. | 2 marca | 1993 | ![]() |
Supergigant | 1:38,79 min | +2,50 s | ![]() |
17. | 6 marca | 1993 | ![]() |
Gigant | 2:06,45 min | +4,08 s | ![]() |
24. | 11 marca | 1994 | ![]() |
Supergigant | 1:24,40 min | +2,90 s | ![]() |
3.![]() |
14 marca | 1994 | ![]() |
Gigant | 2:27,88 min | +0,70 s | ![]() |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]- sezon 1995/1996: 144.
- sezon 1996/1997: 120.
- sezon 1997/1998: 19.
- sezon 1998/1999: 46.
- sezon 1999/2000: 31.
- sezon 2000/2001: 20.
- sezon 2002/2003: 32.
- sezon 2004/2005: 128.
- sezon 2005/2006: 87.
- sezon 2006/2007: 140.
Miejsca na podium
[edytuj | edytuj kod]Sestriere – 15 grudnia 1997 (slalom) – 3. miejsce
Schladming – 8 stycznia 1998 (slalom) – 3. miejsce
Kitzbühel – 26 stycznia 1998 (slalom) – 2. miejsce
Crans-Montana – 15 marca 1998 (slalom) – 2. miejsce
Park City – 22 listopada 1998 (slalom) – 2. miejsce
Sestriere – 11 grudnia 2000 (slalom) – 1. miejsce
Kitzbühel – 21 stycznia 2001 (slalom) – 3. miejsce
Schladming – 23 stycznia 2001 (slalom) – 2. miejsce
Sestriere – 12 stycznia 2003 (slalom) – 3. miejsce
Schladming – 28 stycznia 2003 (slalom) – 3. miejsce
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
- Profil na Alpine Ski Database (ang.)
- Profil na Sports Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-01-30)]. (ang.)