Świadkowie Jehowy w Wenezueli
Państwo | |
---|---|
Liczebność (2023) |
134 096 |
% ludności kraju (2023) |
0,5% |
Liczba zborów (2023) |
1700 |
Rozpoczęcie działalności |
ok. 1926 |
![Mapa konturowa Wenezueli](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/72/Venezuela_location_map.svg/238px-Venezuela_location_map.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/68/Traduccion_del_Nuevo_Mundo_1967.jpg/150px-Traduccion_del_Nuevo_Mundo_1967.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c6/Examinando_las_escrituras_diariamente_2014.png/150px-Examinando_las_escrituras_diariamente_2014.png)
Świadkowie Jehowy w Wenezueli – społeczność wyznaniowa w Wenezueli, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2023 roku 134 096 głosicieli, należących do 1700 zborów[1][a]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2023 roku zgromadziło się 419 189 osób (ok. 1,5% mieszkańców)[2][b]. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje Biuro Oddziału w La Victoria[3], w którym znajduje się również jeden z 17 ośrodków szkoleń biblijnych na świecie[4]. Sale Zgromadzeń znajdują się w Campo Elías i Cúa. Jest to jedna z 27 wspólnot Świadków Jehowy na świecie, których liczebność przekracza 100 tys. głosicieli[5].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Początki
[edytuj | edytuj kod]Około roku 1926 współwyznawcy z innych krajów rozpowszechnili w głównych miastach publikacje religijne. Działał tu m.in. George Young. W roku 1936 do kraju dotarła Kate Goas z córką Marion, z Teksasu w Stanach Zjednoczonych. Działały w stolicy, a później w takim miastach jak: Quiriquire, El Tigre, Ciudad Bolívar i Maracaibo. W 1938 roku oprócz nich głosiło siedmiu miejscowych nowych głosicieli (w tym Rubén Araujo; później wraz ze swoją żoną Saną działali jako misjonarze[6]).
Rozwój działalności
[edytuj | edytuj kod]W kwietniu 1946 roku do kraju przybyli z wizytą Nathan H. Knorr i Frederick W. Franz, a wkrótce pierwsi misjonarze Szkoły Gilead, którzy we wrześniu otworzyli Biuro Oddziału i dom misjonarski w Caracas. Na koniec 1946 roku zanotowano liczbę 19 głosicieli, a rok później – 51[7]. Od 1948 roku przybywali kolejni misjonarze, którzy utworzyli kolejne domy misjonarskie poza stolicą (do 2009 roku do Wenezueli przybyło ponad 140 misjonarzy).
W styczniu 1950 roku odbyło się pierwsze w kraju zgromadzenie w Maracaibo z udziałem Nathana Knorra i Roberta Morgana z Biura Głównego Towarzystwa Strażnica. Wykład publiczny nadało radio Ondas del Lago. Trzy lata później kraj odwiedził ponownie N. Knorr. W 1954 roku w stolicy otwarto nowe Biuro Oddziału. W roku 1955 przekroczono liczbę 1000 głosicieli.
Od 23 do 27 stycznia 1967 roku odbył się pierwszy kongres międzynarodowy w Wenezueli pod hasłem – „Synowie Boży – synami wolności”, w którym udział wzięły 10 463 osoby, w tym 515 delegatów zagranicznych i członkowie zarządu Towarzystwa Strażnica. W 1968 roku przekroczono liczbę 5000 głosicieli. W latach 1969–1984 do Wenezueli nie dotarli żadni nowi misjonarze, ponieważ nie otrzymali wiz.
Kongres pod hasłem „Boskie zwycięstwo” w Valencii odbył się w dniach od 26 do 30 grudnia 1973 roku. W lutym 1977 roku Biuro Oddziału przeniesiono do La Victoria. Kongres pod hasłem „Zwycięska wiara” odbył się w Valencii w dniach od 27 do 31 grudnia 1978 roku. Uczestniczyło w nim 30 031 osób.
W 1980 roku przekroczono liczbę 15 000 głosicieli. W 1982 roku otwarto pierwszą Salę Zgromadzeń w Cúa, a potem drugą w Campo Elías. W kwietniu 1985 roku w stolicy otwarto nowe Biuro Oddziału. W 1987 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla ofiar powodzi w Maracay. W tym samym roku z okazji wizyty Lymana A. Swingle’a, członka Ciała Kierowniczego Świadków Jehowy na arenie Plaza Monumental w Valencii zebrało się 63 580 osób[5]. W styczniu 1988 roku nadzorca strefy (przedstawiciel Biura Głównego Świadków Jehowy) – Don A. Adams przemawiał do 74 600 obecnych w amfiteatrze w Valencii. W 1988 roku zanotowano w Wenezueli liczbę 42 911 głosicieli.
W 1995 roku przekroczono liczbę 70 000 głosicieli. W 1999 roku zorganizowano akcje pomocy humanitarnej dla poszkodowanych przez powodzie.
3 marca 2001 roku 1600 delegatów z 22 krajów brało udział w otwarciu nowego kompleksu budynków Biura Oddziału. W 2003 roku w Cabimas powstał pierwszy zbór języka migowego w Wenezueli[8]. W 2007 roku przekroczono liczbę 100 000 głosicieli[5].
Pod koniec 2011 roku do kraju przybyli kolejni misjonarze Szkoły Gilead. Na przełomie roku 2011 i 2012 Świadkowie Jehowy udzielili wsparcia współwyznawcom poszkodowanym przez powódź i osuwiska błotne, m.in. wybudowali ponad 50 nowych domów[9]. We wrześniu 2015 roku 200 wenezuelskich delegatów brało udział w kongresie specjalnym pod hasłem „Naśladujmy Jezusa!” w Medellín w Kolumbii[10], a w 2019 roku w kongresie międzynarodowym pod hasłem „Miłość nigdy nie zawodzi!” w Brazylii[11][12].
W czasie trwającego kryzysu gospodarczego, który rozpoczął się pod koniec 2012 roku, dochodziło do wtargnięć uzbrojonych przestępców do Sal Królestwa – z zamiarem kradzieży urządzeń elektronicznych i innych wartościowych przedmiotów. Ponadto czasem zebrania muszą się odbywać w domach prywatnych, ponieważ gwałtowne starcia uniemożliwiają korzystanie z Sal Królestwa. Niektórzy Świadkowie Jehowy prowadzący własną działalność gospodarczą w obawie o własne bezpieczeństwo byli zmuszeni sprzedać swoje firmy i opuścić kraj. Od 2014 do 2018 roku co najmniej 749 Świadków Jehowy zostało porwanych, 15 396 przeżyło rozbój z użyciem broni, 162 padło ofiarami gwałtu lub usiłowania gwałtu, a 47 straciło życie. Jeszcze inni zmarli, ponieważ nie otrzymali niezbędnej pomocy medycznej. W trosce o podstawowe potrzeby i środki do życia Świadków Jehowy Biuro Oddziału w Wenezueli powołało własny Komitet Pomocy Doraźnej, który nadzoruje 24 podkomitety działające w całym kraju. Pomimo tej sytuacji w 2017 roku liczba głosicieli i pionierów przekroczyła 149 000[13]. Od 2013 roku ponad 20 000 głosicieli wyjechało do innych krajów: do Argentyny, Brazylii, Chile, Ekwadoru, Hiszpanii, Kolumbii, Peru, Portugalii, Stanów Zjednoczonych i Włoch. W roku 2018 działało 60 komitetów, których głównym zadaniem jest dystrybucja żywności wśród głosicieli. Dotychczas wenezuelskie Biuro Oddziału przy pomocy Biura Oddziału w Brazylii dostarczyło setki ton żywności ponad 64 000 głosicieli w 1497 zborach. Pomimo kryzysu gospodarczego w całym kraju odbyły się 122 kongresy regionalne pod hasłem „Bądź odważny!”[14][15][16]. W 2019 roku każdego miesiąca dzięki wsparciu sąsiednich Biur Oddziałów dostarczano setki ton podarowanej żywności 75 000 głosicieli w 1595 zborach[17]. W 2021 roku pomocą tą było objętych 25 tysięcy głosicieli będących w potrzebie, którzy co miesiąc otrzymywali około 130 tysięcy ton żywności[18][19]. W 2020 roku osiągnięto liczbę 136 542 głosicieli[20].
Do działalności kaznodziejskiej wśród Indian (w siedmiu językach), zamieszkujących dorzecze Amazonki, wykorzystano specjalną łódź El precursor del Amazonas (Amazoński pionier)[21].
Od lipca do grudnia 2019 roku 640 głosicieli wzięło udział w specjalnej kampanii kaznodziejskiej w języku hiszpańskim i wayúunaiki (tym rdzennym językiem Indian posługuje się tylko kilku głosicieli, więc na potrzeby tej kampanii przygotowano specjalne zestawy z opartymi na Biblii publikacjami w wayuunaiki, filmikami szkoleniowymi i broszurami dotyczącymi kultury Indian Wayuu), przeprowadzonej na półwyspie Guajira[22].
W związku z pandemią COVID-19 w roku 2020 i 2021 program uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa nadały stacje radiowe i telewizyjne. W 2021 roku wyemitowały go 82 stacje radiowe i 9 telewizyjnych (również w 7 rdzennych językach). Z powodu kryzysu gospodarczego i zamieszek niektórzy głosiciele z terenów nadgranicznych stanu Apure musieli szybko opuścić kraj, znaleźli schronienie w sąsiedniej Kolumbii[23]. W styczniu 2021 roku przeprowadzono specjalną telefoniczną i listowną kampanię głoszenia. 60 stacji radiowych oraz 7 kanałów telewizyjnych przez pięć weekendów tego miesiąca nadawało wybrane wykłady biblijne[24].
30 października 2021 roku Miguel Guillén, członek wenezuelskiego Komitetu Oddziału, w nagranym wcześniej przemówieniu ogłosił wydane Ewangelii według Mateusza i Ewangelii według Jana w wenezuelskim języku migowym zostały wydane Ewangelia według Mateusza i Ewangelia według Jana (po raz pierwszy w tym języku zostały wydane całe księgi biblijne). W związku z pandemią COVID-19 zorganizowano specjalne zebrania w trybie wideokonferencji, którego program obejrzało ponad 2200 osób. W 2021 roku istniało 53 zborów tego języka, w których działało 1204 głosicieli[8][25].
25 czerwca 2022 roku Carlos Moreno z kolumbijskiego Komitetu Oddziału ogłosił wydanie Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata (Mateusza-Dzieje) w języku wayuunaiki. Język ten ma około 728 000 użytkowników, którzy mieszkają w północnej Kolumbii i północno-zachodniej Wenezueli. Z nagranego wcześniej programu skorzystało około 2000 osób w Kolumbii i Wenezueli. Językiem tym posługuje się 443 głosicieli w 17 zborach, 1 grupie oraz 1 grupie pilotażowej w Kolumbii i Wenezueli[26][27]. W maju 2022 roku prowadzono około 67 000 bezpłatnych kursów biblijnych, a w październiku już prawie 105 000[28].
Kongresy i zebrania odbywają się w 16 językach (hiszpańskim, angielskim, arabskim, chińskim, guahibo, karaibskim, keczua (Chimborazo), kreolskim (Haiti), pemon, piaroa, portugalskim, romani (Rumunia), wayuunaiki, wenezuelskim migowym, włoskim i yukpa)[29][30]. Wenezuelskie Biuro Oddziału tłumaczy literaturę biblijną na wenezuelski język migowy oraz na pięć rdzennych języków: guahibo, pemon, piaroa, warao i yukpa[3][29][31].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Około 10% głosicieli mieszka w stolicy kraju – Caracas.
- ↑ W związku z pandemią COVID-19 od 14 marca 2020 do 31 sierpnia 2022 roku działalność od domu do domu była zawieszona (prowadzona była listownie, telefonicznie, w formie elektronicznej, od 31 maja 2022 roku wznowiono publiczną działalność ewangelizacyjną). Od 1 kwietnia 2022 roku program uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa oraz zebrań zborowych przeprowadza się ponownie w Sali Królestwa oraz w formie „hybrydowej” (wszyscy uczestnicy w Sali Królestwa i odbierający program transmitowany przez wideokonferencje mogą brać czynny udział w punktach i dyskusjach). Do 31 grudnia 2022 roku wstrzymano organizowanie kongresów regionalnych i zgromadzeń obwodowych z osobistym udziałem obecnych. Ich program został zamieszczony w oficjalnym serwisie internetowym jw.org.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Wenezuela – Ilu tam jest Świadków Jehowy [online], jw.org [dostęp 2024-04-14] .
- ↑ Watchtower, Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy w poszczególnych krajach w roku 2023 [online], jw.org [dostęp 2024-04-14] .
- ↑ a b Watchtower, Biuro Oddziału w Wenezueli [online], jw.org [dostęp 2017-02-25] .
- ↑ Watchtower, Osiągnięcia organizacji – ulepszanie w szkoleniach teokratycznych [online], jw.org, 17 listopada 2020 [dostęp 2020-11-17] .
- ↑ a b c Watchtower, Coraz więcej krajów w „klubie stutysięczników” [online], jw.org, 2015 [dostęp 2015-09-06] .
- ↑ Pozwoliłem, żeby Jehowa kierował moimi krokami, „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, czerwiec 2021, s. 26-30 .
- ↑ 1949 Yearbook of Jehovah's Witnesses, Watchtower, 1949, s. 249, 250(ang.).
- ↑ a b Watchtower, W wenezuelskim języku migowym po raz pierwszy zostają wydane całe księgi biblijne [online], jw.org, 16 listopada 2021 [dostęp 2021-11-08] .
- ↑ Watchtower, Miłość w działaniu po kataklizmie [online], jw.org [dostęp 2014-08-10] .
- ↑ 2015 Medellín Special Conventtion , 2015 Medellín Special Conventtion [online], www.aemedellin2015.com, 2015 [dostęp 2015-09-04] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-26] (ang.).
- ↑ Watchtower, Kongresy międzynarodowe pod hasłem „Miłość nigdy nie zawodzi!” [online], jw.org, 8 września 2018 [dostęp 2019-09-28] .
- ↑ Watchtower, Kongresy międzynarodowe 2019 [online], jw2019.org, 8 sierpnia 2018 [dostęp 2019-07-26] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-24] .
- ↑ Watchtower, Świadkowie Jehowy w Wenezueli prowadzą biblijną działalność edukacyjną mimo kryzysu gospodarczego [online], jw.org, 30 sierpnia 2017 [dostęp 2017-09-05] .
- ↑ Watchtower, Aktualizacja: Niezłomna wiara mimo pogarszającej się sytuacji w Wenezueli [online], jw.org, 5 listopada 2018 [dostęp 2018-11-13] .
- ↑ Watchtower, Znoszenie prób w Wenezueli [online], jw.org, 15 listopada 2018 [dostęp 2018-11-15] .
- ↑ Watchtower, Wenezuela — miłość i wiara w trudnych czasach [online], jw.org, 21 listopada 2018 [dostęp 2018-11-22] .
- ↑ Watchtower, Wenezuela: Duchowa działalność nie ustaje mimo trudności [online], jw.org, 6 czerwca 2019 [dostęp 2019-06-13] .
- ↑ Watchtower, Sprawozdanie Ciała Kierowniczego nr 7/2021 [online], jw.org, 27 sierpnia 2021 [dostęp 2021-08-27] .
- ↑ Watchtower, Akcje niesienia pomocy braciom i siostrom w 2021 roku [online], jw.org, 4 stycznia 2022 [dostęp 2022-01-01] .
- ↑ Watchtower, Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2020 [online], jw.org .
- ↑ Watchtower, „Niech rzeki klaszczą w dłonie” [online], jw.org, 23 grudnia 2016 [dostęp 2016-12-23] .
- ↑ Watchtower, Specjalna kampania głoszenia w Wenezueli [online], jw.org, 27 grudnia 2019 [dostęp 2019-12-27] .
- ↑ Watchtower, Pamiątka w roku 2021 — Wenezuela [online], jw.org, 21 kwietnia 2021 [dostęp 2021-04-22] .
- ↑ Watchtower, Rezultaty przerosły jej oczekiwania [online], jw.org, 26 października 2023 [dostęp 2023-10-26] .
- ↑ Watchtower, Una Biblia en el idioma que hablamos todos los días. Presentación de la Traducción del Nuevo Mundo de las Escrituras Griegas Cristianas [online], jw.org, 16 listopada 2021 [dostęp 2022-06-14] (hiszp.).
- ↑ Watchtower, Nowy rekord tłumaczeniowy — wydanie Biblii w 13 językach w jeden weekend! [online], jw.org, 8 lipca 2022 [dostęp 2022-07-15] .
- ↑ Watchtower, Ashajünüsü tü Bibliakat suluʼu tü pütchi wachuntawaikat weinshi [online], jw.org, 1 lipca 2022 [dostęp 2022-07-18] .
- ↑ Watchtower, Sprawozdanie Ciała Kierowniczego nr 1/2023 [online], jw.org, 6 stycznia 2023 [dostęp 2023-01-06] .
- ↑ a b Watchtower, Sprawozdanie z Wenezueli [online], jw.org, maj 2015 [dostęp 2015-05-05] .
- ↑ Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2020-04-16] .
- ↑ Watchtower, Kongres 2020 — tłumacze sprostali wyzwaniu [online], jw.org, 4 września 2020 [dostęp 2020-09-09] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Watchtower, Rocznik Świadków Jehowy 1996, Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1996, s. 186–252, ISBN 83-904630-5-9 .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Watchtower, Świadkowie Jehowy na całym świecie. Wenezuela [online], jw.org [dostęp 2017-04-11] .