Świadkowie Jehowy w Gujanie Francuskiej
Państwo | |
---|---|
Departament zamorski | |
Liczebność (2023) |
2937 |
% ludności kraju (2023) |
ok. 1% |
Liczba zborów (2023) |
46 |
Rozpoczęcie działalności |
![Mapa konturowa Gujany Francuskiej, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Matoury”](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3e/Guyane_department_location_map.svg/238px-Guyane_department_location_map.svg.png)
Świadkowie Jehowy w Gujanie Francuskiej – społeczność wyznaniowa w Gujanie Francuskiej, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2023 roku 2937 głosicieli, należących do 46 zborów[1]. W 2023 roku na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziło się 10 469 osób[2][a]. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje francuskie Biuro Oddziału[3].
Historia
[edytuj | edytuj kod]W grudniu 1945 roku Olga Laaland, Świadek Jehowy z Gwadelupy, rozpoczął działalność kaznodziejską w Gujanie Francuskiej. We wsi Mana przez pół roku organizował zebrania religijne dla dziesięciu zainteresowanych osób[4].
W roku 1956 Wim van Seijl z Biura Oddziału w Surinamie przybył krzewić religię w stolicy, gdzie rozpoczęto publiczne wyświetlanie filmu Społeczeństwo Nowego Świata w działaniu. Dwa lata później w stolicy powstała grupa wyznawców, przybyli również zagraniczni pionierzy i misjonarze[5].
W 1960 roku zorganizowano pierwszy kongres, pod hasłem „Lud zabiegający o pokój”. W roku 1969 zanotowano liczbę 100 głosicieli. W roku 1970 zbór w Kajennie liczył 129 głosicieli, a w Saint-Laurent i Kourou działały grupy. Sześć lat później liczba głosicieli przekroczyła 200 osób[6]. W 1977 roku do kraju przybyli pionierzy z Francji[7]. W roku 1987 w kraju działało ponad 500 głosicieli. W 1990 roku otwarto Biuro Oddziału w Montjoly. W 1992 roku biuro przeniesiono do Matoury koło Kajenny. W latach 90. XX w. lokalne stacje telewizyjne emitowały filmy tego wyznania[8].
W 1993 roku w kraju działało 1000 głosicieli. W tym samym roku powstała Sala Zgromadzeń w Matoury i kilka Sal Królestwa w różnych miejscowościach. W 1997 roku zakończono rozbudowę Biura Oddziału[9]. W 1999 roku przekroczono liczbę półtora tysiąca głosicieli, a w 2010 roku dwóch tysięcy. W 2012 roku nadzór nad miejscowymi wyznawcami przejęło francuskie Biuro Oddziału[3].
W lipcu 2017 roku w kilku językach zorganizowano specjalną działalność kaznodziejską wśród Indian zamieszkujących dorzecze Maroni[10]. W 2021 roku osiągnięto liczbę 3015 głosicieli[11].
13 sierpnia 2023 roku ogłoszono wydanie czterech Ewangelii w języku aukan. W Sali Królestwa w Kajennie 691 osób oglądało transmisję specjalnego programu z Sali Zgromadzeń w Paramaribo w Surinamu. W Gujanie Francuskiej działa 8 zborów tego języka[12].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W związku z pandemią COVID-19 od 14 marca 2020 do 31 sierpnia 2022 roku działalność od domu do domu była zawieszona (prowadzona była listownie, telefonicznie, w formie elektronicznej, od 31 maja 2022 roku wznowiono publiczną działalność ewangelizacyjną). Od 1 kwietnia 2022 roku program uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa oraz zebrań zborowych przeprowadzany jest w formie hybrydowej: w Sali Królestwa i poprzez wideokonferencje. Do 31 grudnia 2022 roku wstrzymano organizowanie kongresów regionalnych i zgromadzeń obwodowych z osobistym udziałem obecnych. Ich program został zamieszczony w oficjalnym serwisie internetowym jw.org.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Gujana Francuska – Ilu tam jest Świadków Jehowy [online], jw.org [dostęp 2024-04-14] .
- ↑ Watchtower, Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2023 [online], jw.org .
- ↑ a b Rocznik Świadków Jehowy 2013, Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2013, s. 13 .
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2001 ↓, s. 227.
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2001 ↓, s. 229, 230.
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2001 ↓, s. 235, 236.
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2001 ↓, s. 239.
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2001 ↓, s. 243.
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2001 ↓, s. 248–252.
- ↑ Watchtower, Wyprawa w górę rzeki Maroni [online], jw.org, 23 grudnia 2019 [dostęp 2019-12-23] .
- ↑ Watchtower, Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2021 [online], jw.org .
- ↑ Watchtower, Wydanie czterech Ewangelii w języku aukan [online], jw.org, 23 sierpnia 2023 [dostęp 2023-09-01] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Watchtower, Rocznik Świadków Jehowy 2001, Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2001, s. 224–254 .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Watchtower, Świadkowie Jehowy na całym świecie. Gujana Francuska [online], jw.org [dostęp 2017-04-11] .
- Les Témoins de Jéhovah de France , Édifices du culte / Édifices par département [online], temoinsdejehovah.org [dostęp 2016-07-18] (fr.). – Zdjęcia Sal Królestwa na Gujanie Francuskiej.
- Dane statystyczne (archiwum) [online], watchtower.org [zarchiwizowane z adresu 2012-06-19] .
- The Largest Communities of Jehovah's Witnesses [online], adherents.com [zarchiwizowane z adresu 2008-10-26] (ang.).