ادیب صابر
شرفالادباء شهابالدین ادیب صابر بناسماعیل ترمذی (نیمه یکم سده ۶ق/۵۴۶ق) شناخته شده به ادیب صابر شاعر ایرانی از ترمذ بود. او در زمان سلجوقیان میزیستهاست.
شهابالدین در ترمذ ادب آموخت و شاعری آغاز کرد. سپس در جوانی به خراسان رفت و به فراگیری دانش پرداخت. پس از آن او در شهرهایی مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذراند. او در اشعارش خود را صابر و گاه ادیب خواندهاست. ادیب مدتی به فراگیری ریاضی و فلسفه و مطالعه نظم شاعران عرب، زندگانی و معارف آنها، تاریخ ایرانیان و اعراب و شعر شاعران فارسیزبان پرداخت.[۱]
به دستور خوارزمشاه اتسز، دست و پایش را بستند و به آب جیحون انداختند تا غرق شد.علت این کار خوارزمشاه این بود که ادیب نقشه قتل سلطان سنجر را با او خبر داده بود و سلطان آن دو نفر را دستگیر و مقتول کرد [۲]
اثرها
[ویرایش]- دیوان شعر ادیب صابر
پانویس
[ویرایش]پیوند به بیرون
[ویرایش]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Wikiquote-logo.svg/34px-Wikiquote-logo.svg.png)
![]() | این یک مقالهٔ خرد شاعر است. میتوانید با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |