Суд Лінча
Суд Лінча (лінчаванне, англ.: lynching, the Lynch law) — забойства чалавека, які падазраецца ў злачынстве ці ў парушэнні грамадскіх звычаяў, без суда і без следства, звычайна вулічным натоўпам.
Атрымаў назву ў гонар амерыканца па прозвішчы Лінч (адзін, Чарлз, суддзя, практыкаваў лінчаванне падчас Вайны за незалежнасць; другі, Уільям, капітан, увёў у Пенсільваніі «закон Лінча» аб бессудных цялесных пакараннях — але не смяротнае пакаранне — у 1780 годзе) .
Дзеянні суддзі Чарлза Лінча (у адрозненне ад Уільяма Лінча), па-першае, не насілі расавага падтэксту, а па-другое, ім папярэднічала абавязковае разгляд існасці справы суддзёй асабіста, без удзелу абвінавачвання і абароны. У цэлым дзеянні Чарлза Лінча былі накіраваны на падтрыманне грамадскага парадку ва ўмовах грамадска-палітычнай нестабільнасці і па сутнасці з’яўляліся спрошчаным правасуддзем ваеннага часу, з той толькі розніцай, што вердыкт выносіўся цывільным суддзёй.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Суд Лінча
Гл. таксама
[правіць | правіць зыходнік]Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Лі́нча суд // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 9: Кулібін — Малаіта / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1999. — Т. 9. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0155-9 (т. 9).
- Линча суд («Ли́нча суд») // Большая советская энциклопедия : ([в 30 т.]) / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд.. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978. (руск.)