Salvatore Quasimodo
Qiyofa
Salvatore Quasimodo | |
---|---|
Tavalludi | 20-avgust 1901 |
Vafoti | 14-iyun 1968[1] |
Ijod qilgan tillari | Italyan tili[2], Ingliz tili, Fransuz tili va Ispan tili |
Fuqaroligi | Italiya qirolligi va Italiya |
Salvatore Quasimodo (1901.20.8, Sirakuzi — 1968.14.6, Neapol) — italyan shoiri. Ijodi 20-yillar oxirida boshlangan. 30-yillarda yolgʻizlik va hayotdan zerikishlik (germetizm) ruhida asarlar ("Suv va Yer", 1930; "Gʻarq boʻlgan goboy", 1932; "Erato va Apollion", 1936; "Sheʼrlar", 1938) yaratgan. Fashizmga qarshi kurash yillarida oʻz sheʼriyatida mavjud ijtimoiy hayotga murojaat etgan ("Kunma-kun", 1947). "Hayot—tush emas", (1949), "Soxta va tabiiy maysa" (1954), "Tengsiz zamin" (1958) va b. asarlari vatanparvarlik, fuqarolik mavzularida. Nobel mukofoti laureati (1959).[3]
Manbalar
[tahrir | manbasini tahrirlash]- ↑ // (unspecified title)
- ↑ (unspecified title)
- ↑ OʻzME. Birinchi jild. Toshkent, 2000-yil
![]() |