Ahmed bin Hanbel
Ahmed bin Hanbel | |
---|---|
أحمد بن حنبل | |
![]() Hat yazısıyla "Ahmed bin Hanbel" | |
Doğum | Ahmed bin Hanbel 780 Bağdat, Abbasi Devleti |
Ölüm | 31 Temmuz 855 (75 yaşında) Bağdat, Abbasi Devleti |
Etnik köken | Arap |
Tanınma nedeni | Hanbelilik mezhebinin kurucusu İslam fıkıh ve hadis bilgini |
Memleket | Basra (kökeni) |
Kariyeri | |
Dalı | Fıkıh |
Etkilendikleri | İmam Şafii |
Etkiledikleri | Hanbelilik mezhebi Selefilik |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0a/Imam_A%E1%B8%A5mad_ibn_%E1%B8%A4anbal%2C_Sayr_mulhimah_min_al-Sharq_wa-al-Gharb.png/220px-Imam_A%E1%B8%A5mad_ibn_%E1%B8%A4anbal%2C_Sayr_mulhimah_min_al-Sharq_wa-al-Gharb.png)
Ahmed bin Hanbel, (Arapça: أحمد بن حنبل ) (780, Bağdat - 31 Temmuz 855, Bağdat[1]) Hanbelî Mezhebi'nin öncüsüdür. İmam-ı Şafiî'nin öğrencisidir. "El-Müsned" adındaki hadis kitabında otuz bin hadis vardır. İslam Devleti'nin sınırlarının genişlemesi ve fıkhî konularda çoğalan sorular ve fikir ayrılıklarının artması üzerine bâzı noktalarda Kur'an'ın dışında aklın da kullanımını savunan Mutezilelere karşı çıkmıştır. Abbasî halifeleri Me'mun, Muttasım ve Vâsık'ın kabul ettiği ve baskıyla kabul ettirmeye çalıştıkları Kur'ân'ın mahluk olduğu fikrine karşı gelmiş ve birkaç yıl zindana mahkûm edilmiştir. İnanç konularına dair er-Red Ale’z-zenadıka ve’l-Cehmiyye adlı "Zındık ve Cebriyye yanlılarına karşı anti-tez" anlamına gelen bir eseri vardır. Bir İslâmî akım olan Selefiyye'nin çıkış noktası Hanbelî Mezhebi'ne dayandırılmaktadır.[2]
Dış bağlantılar
[değiştir | kaynağı değiştir]![]() | İslam ile bağlantılı dikkate değer bir kişi ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz. |
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ "AHMED b. HANBEL, İslâm Ansiklopedisi". 16 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Temmuz 2019.
- ^ "HANBELÎ MEZHEBİ: Dört büyük Sünnî fıkıh mezhebinden biri". Ahmed b. Hanbel’in görüş ve düşüncelerini temsil eden veya savunan kişiler için “ashâb-ı Ahmed” ve “Hanâbile” gibi sıfatlar kullanılmaya başlanmış, bu arada çeşitli konulardaki sorulara verdiği cevaplar ve fetvalar “mesâil” adıyla toplanmış, bu oluşum, daha sonra akaid ve fıkıhta adına Hanbelî mezhebi veya Selefiyye denilen yeni bir ekolün temelini teşkil etmiştir. TDV İslam Ansiklopedisi. 16 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ekim 2020.