หลี่ เซียนเนี่ยน
หลี่ เซียนเนี่ยน | |
---|---|
李先念 | |
![]() หลี่ เซียนเนี่ยน ใน พ.ศ. 2497 | |
ประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน คนที่ 3 | |
ดำรงตำแหน่ง 18 มิถุนายน พ.ศ. 2526 – 8 เมษายน พ.ศ. 2531 | |
หัวหน้ารัฐบาล | จ้าว จื่อหยาง หลี่ เผิง |
รองประธานาธิบดี | โอลางฮู |
ผู้นำ | เติ้ง เสี่ยวผิง |
ก่อนหน้า | หลิว เช่าฉี (ในฐานะประธานรัฐในปี พ.ศ. 2511) เย่ เจี้ยนอิง (ในฐานะประธานสภาประชาชนแห่งชาติ) |
ถัดไป | หยาง ช่างคุน |
ประธานสภาที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนจีน คนที่ 5 | |
ดำรงตำแหน่ง 8 เมษายน พ.ศ. 2531 – 21 มิถุนายน พ.ศ. 2535 | |
ก่อนหน้า | เติ้ง อิ่งเชา |
ถัดไป | หลี่ รุ่ยหวน |
รองประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีน | |
ดำรงตำแหน่ง มิถุนายน พ.ศ. 2520 – กันยายน พ.ศ. 2525 | |
ประธาน | ฮั่ว กั๋วเฟิง หู เย่าปัง |
สมาชิกสภาประชาชนแห่งชาติ | |
ดำรงตำแหน่ง 15 กันยายน พ.ศ. 2497 – 25 มีนาคม พ.ศ. 2531 | |
เขตเลือกตั้ง | หูเป่ย์ |
ข้อมูลส่วนบุคคล | |
เกิด | 23 มิถุนายน พ.ศ. 2442 หงอัน, มณฑลหูเป่ย์, จักรวรรดิชิง |
เสียชีวิต | 21 มิถุนายน พ.ศ. 2535 (82 ปี) ปักกิ่ง, สาธารณรัฐประชาชนจีน |
เชื้อชาติ | ![]() |
พรรคการเมือง | ![]() |
คู่สมรส | ซาง เสี่ยวผิง (尚小平) (หย่า)[1] หลิน เจียเหม่ย |
บุตร | 4 คน[2] |
หลี่ เซียนเนี่ยน | |||||||||
ภาษาจีน | 李先念 | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
หลี่ เซียนเนี่ยน (จีน: 李先念; พินอิน: Lǐ xiānniàn; 23 มิถุนายน พ.ศ. 2452 – 21 มิถุนายน พ.ศ. 2535) เป็นผู้นำทางทหารและการเมืองของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526–2531 ภายใต้การนำของผู้นำสูงสุดเติ้ง เสี่ยวผิง [3] และดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการแห่งชาติของสภาที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนจีน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 จนกระทั่งเสียชีวิต เขาเป็นสมาชิกคณะกรรมาธิการประจำกรมการเมือง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2499–2530 และเป็นสมาชิกของคณะกรรมาธิการถาวรประจำกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2520–2530 [4] [5]
หลี่ทำงานเป็นช่างไม้ฝึกหัดในช่วงวัยรุ่นเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว เขาเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2470 และเข้าเป็นทหารในกองทัพแดงของจีน หลังจากศึกษาที่มหาวิทยาลัยการทหารและการเมืองของจีนต่อต้านญี่ปุ่น และโรงเรียนพรรคกลาง เขากลายเป็นผู้บัญชาการทหารที่มีอิทธิพลและประสบความสำเร็จในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง และสงครามกลางเมืองจีน โดยสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองในการต่อสู้ในหวยไห่ [4] หลังจากการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน เขาได้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการและเลขาธิการพรรคฯ ในมณฑลหูเป่ย์ บ้านเกิดของเขาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2492 ถึง 2497 จากนั้นได้เข้าร่วมกับรัฐบาลกลางในกรุงปักกิ่ง โดยดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง (พ.ศ. 2497–2513) และรองนายกรัฐมนตรี (พ.ศ. 2497–2525) เขาสนับสนุนฮั่ว กั๋วเฟิง ผู้สืบทอดตำแหน่งของเหมา เจ๋อตง และได้รับตำแหน่งรองประธานพรรคฯ (พ.ศ. 2520–2525)
เขาเป็นหนึ่งในแปดผู้อาวุโส ของพรรคคอมมิวนิสต์จีน เขาถือว่าเป็นฝ่ายซ้ายมากที่สุดในหมู่พวกเขา ทั้งทางการเมืองและเศรษฐกิจ หลี่มีบทบาทสำคัญในการสกัดกั้นการโอนธุรกิจของรัฐให้เป็นของเอกชนและรักษาการควบคุมของรัฐในหลายภาคส่วนของเศรษฐกิจ ส่งเสริมค่านิยมทางการเมืองและวัฒนธรรมแบบคอมมิวนิสต์ดั้งเดิมผ่านการอุปถัมภ์ของนักทฤษฎีเช่น หู เฉียวมู่ และเติ้ง ลี่คุน และมีส่วนสำคัญในการกำจัด หู เย่าปัง และจ้าว จื่อหยาง เขาสนับสนุนให้ทหารเข้าปราบปรามผู้ชุมนุมในการประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ในปี พ.ศ. 2532 [5] [6] [7]
ประวัติ
[แก้]![]() | ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
ครอบครัว
[แก้]![]() | ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
มรณกรรมและอนุสรณ์
[แก้]![]() | ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
เครื่องอิสริยาภรณ์
[แก้]เครื่องอิสริยาภรณ์ดาราแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโรมาเนีย ชั้น 1 (โรมาเนีย พ.ศ. 2527)[8]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Rittenberg, Sidney; Bennett, Amanda (2001). The Man Who Stayed Behind. Duke University Press. p. 103. ISBN 9780822326670.
- ↑ Chen, Shanbin (19 May 2015). 李先念的夫人林佳媚简历 林佳楣生了几个孩子. lishiquwen. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 December 2019. สืบค้นเมื่อ 16 January 2017.
- ↑ Li, Xiaobing (2012). China at War: An Encyclopedia. ABC-CLIO. p. 226. ISBN 978-1-59884-415-3.
- ↑ 4.0 4.1 Li Xiannian (1909–1992), in Christopher R. Lew, Edwin Pak-wah Leung: Historical Dictionary of the Chinese Civil War, p.p. 120-121, Scarecrow Press, 2013
- ↑ 5.0 5.1 Holley, David.
- ↑ Wu Wei, Why China’s Political Reforms Failed.
- ↑
Brandt, Loren; Rawski, Thomas G. (2008). China's Great Economic Transformation. Cambridge University Press. p. 102. ISBN 978-0-521-88557-7.
In economic policy, the most important elders were Li Xiannian and Chen Yun.
- ↑ 齐奥塞斯库总统盛宴欢迎李先念主席 宾主共赞中罗两党两国人民真挚友谊 齐奥塞斯库授予李先念“罗马尼亚社会主义共和国之星”一级勋章. People's Daily. 1984-08-29: 1.