Władysław Rabski
![]() Władysław Rabski, fot. Jadwiga Golcz, Muzeum Narodowe w Warszawie | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data śmierci | |
Zawód, zajęcie |
Polski literat, dramaturg, krytyk literacki i teatralny. |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Kepno_Rabski.jpg/200px-Kepno_Rabski.jpg)
Władysław Rabski (ur. 27 kwietnia 1865 w Kępnie, zm. 31 lipca 1925) – polski krytyk literacki i teatralny, publicysta, pisarz i dramaturg. Posługiwał się pseudonimami: Kaprys, Lector i Sulla.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Gimnazjum ukończył w Poznaniu, później zapisał się na wydział filozoficzny wszechnicy berlińskiej, w 1892 otrzymał stopień doktora filozofii na podstawie rozprawy pt. Über die Satiren des Christoph Opaliński. Wcześnie poświęcił się dziennikarstwu, zamieszczając cały szereg wierszy i nowel w czasopismach poznańskich i warszawskich. Po otrzymaniu dyplomu uniwersyteckiego osiadł w Poznaniu, gdzie w latach 1892–1894 pracował w „Dzienniku Poznańskim”, następnie został powołany na stanowisko redaktora naczelnego nowo powstałego w 1895 „Przeglądu Poznańskiego”, który redagował do jego likwidacji w 1896. Był członkiem Ligi Narodowej w 1898 roku[1].
Po zamknięciu „Przeglądu Poznańskiego” przeniósł się do Warszawy, pisując do „Ateneum”, „Głosu”, „Prawdy”, „Tygodnika Ilustrowanego”, „Wieku” i „Kurjera Warszawskiego”. W czasie I wojny światowej mieszkał w Petersburgu. W lipcu 1917 roku został członkiem Rady Polskiej Zjednoczenia Międzypartyjnego w Moskwie[2].
W II Rzeczypospolitej od 1922 poseł na Sejm z ramienia Narodowej Demokracji. W Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji był członkiem klubu Związku Ludowo-Narodowego[3]. W związku ze sprawą napadu na pociąg pod Łunińcem w 1924 został wyzwany na pojedynek przez wojewodę poleskiego Stanisława Downarowicza za rzekome zarzuty uwłaczające czci[4].
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 51-1-28)[5].
Jego żoną była poetka i publicystka Zuzanna Rabska, a córką Aleksandra Stypułkowska.
Twórczość
[edytuj | edytuj kod]- Asceta (1893) – dramat
- Zwyciężony (1895) – dramat
- Światła i kwiaty. Myśli zebrane z utworów Henryka Sienkiewicza (1896)
- Teatr po wojnie. Premiery warszawskie 1918–1924 (1925) – zbiór recenzji
- Walka z polipem (1925) – zbiór felietonów
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887-1907), Londyn 1964, s. 581.
- ↑ Polski Zjazd Polityczny w Moskwie : 21 -26 lipca st. st. 1917 r., Piotrogród 1917, s. 14.
- ↑ Tadeusz i Witold Rzepeccy, Sejm i Senat 1922-1927, Poznań 1923, s. 468.
- ↑ Sensacyjny pojedynek. „Nowości Illustrowane”. Nr 42, s. 3, 18 października 1924.
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: KRAUSHAROWIE I RABSCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-02-03] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Literatura polska XX wieku. Przewodnik encyklopedyczny. Tom 2, wyd. PWN, Warszawa 2003
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Dzieła Władysława Rabskiego w bibliotece Polona
- Członkowie Ligi Narodowej
- Członkowie Rady Polskiej Zjednoczenia Międzypartyjnego
- Ludzie urodzeni w Kępnie
- Politycy Związku Ludowo-Narodowego
- Polscy dziennikarze
- Polscy prozaicy
- Polscy dramaturdzy
- Polscy krytycy teatralni
- Polscy krytycy literaccy
- Posłowie na Sejm I kadencji (1922–1927)
- Posłowie z okręgu Warszawa (II RP)
- Urodzeni w 1865
- Zmarli w 1925
- Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie