Władysław Niemiec
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data śmierci | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Władysław Niemiec (ur. 26 grudnia 1910 w Charzewicach, zm. 13 maja 1971 w Charzewicach[1]) – polski lekkoatleta, wielokrotny mistrz Polski.
Był wszechstronnym lekkoatletą, ale największe sukcesy odnosił w biegach płotkarskich i skoku wzwyż. Był mistrzem Polski w biegu na 110 m przez płotki w 1932, 1933 i 1936, w skoku wzwyż w 1933 i w biegu na 400 m przez płotki w 1939, wicemistrzem w skoku wzwyż w 1932 i 1939 oraz w sztafecie 4 × 400 m w 1937, a brązowym medalistą w dziesięcioboju w 1932, na 400 m przez płotki w 1936 i 1937, w skoku wzwyż w 1937 i na 110 m przez płotki 1939[2].
Zdobył również wiele medali halowych mistrzostw Polski: złote w biegu na 50 m przez płotki i w sztafecie 6 × 50 m w 1936, srebrne w biegu na 50 m przez płotki w 1933 i w 1939, w skoku wzwyż w 1933 i 1936, w skoku w dal w 1933 i 1936 oraz brązowe medale w skoku wzwyż w 1935 i 1937 i w skoku wzwyż w 1935 i 1939[3].
Dwukrotnie ustanawiał rekordy Polski: w biegu na 110 m przez płotki 15,3 s 21 sierpnia 1937 w Warszawie[4] oraz w biegu na 200 m przez płotki 26,5 s 22 lipca 1935 we Lwowie.
W latach 1932–1937 wystąpił w dwunastu meczach reprezentacji Polski (18 startów), odnosząc 1 zwycięstwo indywidualne.
Rekordy życiowe[1]:
- bieg na 110 m przez płotki – 15,2 s (15 września 1935, Lwów)
- bieg na 200 m przez płotki – 26,5 s (22 lipca 1935, Lwów)
- bieg na 400 m przez płotki – 57,1 s (29 czerwca 1936, Jarosław)
- skok wzwyż – 1,865 m (22 sierpnia 1937, Kraków)
- skok w dal – 6,85 m (20 czerwca 1937, Lwów)
- dziesięciobój lekkoatletyczny – 6182,015 pkt (12 czerwca 1932, Królewska Huta)
Był zawodnikiem Pogoni Lwów (1931-1939).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Marian Rynkowski: Od Adamczaka do Zasłony - Leksykon lekkoatletów polskich okresu międzywojennego - mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2004, s. 154-155. ISBN 83-9136-63-9-1.
- ↑ Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008, s. 104, 105, 115, 124, 125, 211 i 259. ISBN 978-83-61233-20-6.
- ↑ Marian Rynkowski, Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz: Osiągnięcia polskiej lekkiej atletyki w 20-leciu 1919-1939. Wyniki mistrzostw Polski mężczyzn. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1985, s. 106-112.
- ↑ Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość - Sandomierz: 2007, s. 72.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Marian Rynkowski: Od Adamczaka do Zasłony - Leksykon lekkoatletów polskich okresu międzywojennego - mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2004, s. 154-155. ISBN 83-9136-63-9-1.
- Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008. ISBN 978-83-61233-20-6.
- Marian Rynkowski, Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz: Osiągnięcia polskiej lekkiej atletyki w 20-leciu 1919-1939. Wyniki mistrzostw Polski mężczyzn. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1985.
- Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Osiągnięcia Polskiej Lekkiej Atletyki w 40-leciu PRL. Mecze Międzypaństwowe I Reprezentacji Polski seniorów – mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1984.