U-99 (1940)
![]() | |
Historia | |
Stocznia | |
---|---|
Położenie stępki |
31 marca 1939 |
Wodowanie |
21 marca 1940 |
![]() | |
Wejście do służby |
18 kwietnia 1940 |
Zatopiony |
17 marca 1941 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność |
na powierzchni 753 t |
Długość |
66,5 metra |
Szerokość |
6,2 metra |
Zanurzenie |
4,74 metra |
Zanurzenie testowe |
100 metrów |
Zanurzenie maksymalne |
220 metrów |
Rodzaj kadłuba |
jednokadłubowy |
Napęd | |
na powierzchni 2800 KM w zanurzeniu 750 KM | |
Prędkość |
na powierzchni 17,8 w. |
Zasięg |
na powierzchni 9700 Mm (10 w.) |
Uzbrojenie | |
5 wyrzutni torped (zapas 14) lub 33 min TMB lub 22 min TMA, działo 88 mm działko 20 mm | |
Załoga |
44 |
U-99 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VII B z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1940 roku.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Jego jedynym dowódcą był Otto Kretschmer. Okręt odbył 8 patroli bojowych, podczas których zatopił 38 jednostek o łącznej pojemności 246 794 BRT, w tym 3 krążowniki pomocnicze[1] (46 440 BRT), uszkodził 5 dalszych statków (37 965 BRT), zdobył jeden pryz – estoński parowiec „Merisaar”[2].
16 marca 1941 roku na południowy wschód od Islandii U-99 wraz z innymi U-Bootami (U-37, U-74, U-100, U-110) atakował konwój HX-112. Zdołał zatopić sześć jego statków i uszkodzić jeden. Dzień później, tj. 17 marca 1941 roku, atak brytyjskiego niszczyciela HMS „Walker” zmusił U-99 do wynurzenia; dowódca okrętu podwodnego wydał rozkaz samozatopienia jednostki; zginęło 3 marynarzy.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Były to uzbrojone statki handlowe (AMC): HMS "Laurentic", HMS "Patroclus", HMS "Forfar".
- ↑ Zatopiony później jednak przez samoloty Luftwaffe.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- www.uboat.net: U-99. [dostęp 2008-10-26]. (ang.).