Siedmiu braci
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a2/Seitsem%C3%A4n_veljest%C3%A4.png/200px-Seitsem%C3%A4n_veljest%C3%A4.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Seven-Brothers-1970.jpg/200px-Seven-Brothers-1970.jpg)
Siedmiu braci (fiń. Seitsemän veljestä) – pierwsza i jedyna powieść fińskiego pisarza Aleksisa Kivi, wydana w 1870. Kończy erę dominacji utworów szwedzkojęzycznych w Finlandii i jest wstępem do rozwoju literatury w języku fińskim. Rozpoczyna również twórczość opisującą życie prostych ludzi w sposób charakterystyczny dla realizmu. Powieść przetłumaczono na ponad trzydzieści języków[1]. W Polsce ukazały się dwa przekłady: w 1933 Kazimiery Zawistowicz i w 1977 Roberta Stillera[1].
Pod Helsinkami, w Jukoli, mieszka siedmiu braci. Nie są specjalnie spokojni – skłóceni ze sobą, z sąsiadami, policjantem i proboszczem mają więc kłopoty ze znalezieniem żon; miejscowe matki uważają, że nie są odpowiednimi partnerami dla ich córek. Gdy przed konfirmacją zmuszeni są nauczyć się czytać, uciekają. Osiedlają się w lesie Impivaara, gdzie przeżywają sporo przygód – na Boże Narodzenie pali im się dom, wiosną walczą ze stadem wołów. Dziesięć lat zmagań z przyrodą zmusza ich do powrotu do Jukoli. Wkrótce stają się autorytetami dla wsi.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Käännökset: Seitsemän veljestä. [dostęp 2008-06-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-28)]. (fiń.).