Salwatorianie
Dewiza: Dopóki żyje na świecie chociaż jeden człowiek, który nie zna i nie kocha Chrystusa, nie wolno ci spocząć... (O. Jordan) | |
Pełna nazwa |
Towarzystwo Boskiego Zbawiciela |
---|---|
Nazwa łacińska |
Societas Divini Salvatoris |
Skrót zakonny |
SDS |
Wyznanie | |
Kościół | |
Status kanoniczny | |
Założyciel |
Franciszek Maria od Krzyża Jordan – Błogosławiony |
Data założenia |
1881 |
Data zatwierdzenia |
1886 |
Przełożony |
ks. Krzysztof Kowalczyk SDS - generał |
Liczba członków |
1126 (2011) |
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ea/Poland_Bagno_-_palace.jpg/250px-Poland_Bagno_-_palace.jpg)
Salwatorianie – członkowie Towarzystwa Boskiego Zbawiciela (Societas Divini Salvatoris – SDS) założonego przez błogosławionego ojca Franciszka Marię od Krzyża Jordana 8 grudnia 1881 w Rzymie[1].
Historia zgromadzenia
[edytuj | edytuj kod]Początkowo funkcjonowało pod nazwą Apostolskie Towarzystwo Nauczania, a od 1882 jako Katolickie Towarzystwo Nauczania. W 1893 nastąpiła ostateczna zmiana nazwy zgromadzenia – Towarzystwo Boskiego Zbawiciela. Zgromadzenie zostało zatwierdzone formalnie przez kardynała wikariusza Lucido Parocchi 5 czerwca 1886; papieski dekret otrzymało 27 maja 1905, a zupełną aprobatę dnia 25 listopada 1911; pierwsze Konstytucje zostały zatwierdzone 20 marca 1922. Po Soborze Watykańskim II zgromadzenie przygotowało nowy tekst Konstytucji, który został zatwierdzony 8 grudnia 1983.
Około 10% salwatorianów wstępujących do zgromadzenia w latach 1880–1900 pochodziło z ziem polskich. Kilku przybyło do Krakowa w roku 1900, by w 1903 założyć pierwszą na ziemiach polskich placówkę w Trzebini. Byli to księża: Alfred Zacharzowski, Honoriusz Bugiel i Cezary Wojciechowski.
W 1908, na drugiej kapitule dokonano podziału zgromadzenia na cztery prowincje: anglo-amerykańską, austro-węgierską (z kolegium w Trzebini), niemiecką i latynoamerykańską.
W 1927 erygowano Prowincję Polską. Kilka lat później w Mikołowie na Śląsku powstało kolegium kształcące młodych chłopców pragnących obrać drogę zakonną. Kolejny dom zakonny w Zakopanem powstał w 1939.
Współczesność
[edytuj | edytuj kod]Salwatorianie z Prowincji Polskiej pracują oprócz Polski w: USA, Meksyku, Kanadzie, Australii, Brazylii, Rosji, Albanii, Białorusi, Czechach, Chorwacji, Niemczech, Szwajcarii, Ukrainie, na Węgrzech, we Włoszech, i na misjach: w Tanzanii, w Kongo (dawny Zair), na Filipinach i w Indiach.
Patronami zgromadzenia są: Najświętsza Maryja Panna Matka Zbawiciela, Apostołowie, św. Michał Archanioł i św. Józef. Całe zgromadzenie jest poświęcone Jezusowi – Boskiemu Zbawicielowi.
Świętem zgromadzenia jest uroczystość Bożego Narodzenia (25 grudnia). Głównym świętem maryjnym jest Uroczystość Matki Zbawiciela (11 października). W uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP (8 grudnia) zgromadzenie obchodzi dzień swego założenia. W tym dniu zakonnicy odnawiają swoje śluby.
Strojem salwatorianów jest prosty, czarny habit przepasany czarnym sznurem (cingulum), z czterema węzłami symbolizującymi śluby czystości, ubóstwa, posłuszeństwa oraz apostolat.
Salwatorianie opiekują się następującymi sanktuariami:
- Matki Bożej Fatimskiej w Trzebini
- Sanktuarium św. Jadwigi w Trzebnicy
- Sanktuarium św. Antoniego Padewskiego „Husiatyńskiego” w Obornikach Śląskich[2]
Wyższe Seminarium Duchowne Salwatorianów znajduje się w Bagnie koło Obornik Śląskich[3].
Obecnie prowincjałem Polskiej Prowincji Salwatorianów jest ks. Józef Figiel.
Polscy salwatorianie kierują katolickim serwisem modlitewnym i informacyjnym katolik.pl. Od 1 marca 2020 zgromadzenie prowadzi także internetową platformę VOD o nazwie KATOFLIX, gdzie znajdują się m.in. filmy fabularne, dokumentalne i seriale o tematyce chrześcijańskiej[4][5][6]. Portal współpracuje z wieloma producentami i dystrybutorami filmowymi, do których należą m.in.: Rafael Film, Kino Świat, SPI International, Kinemart Film, czy World on Fire[7]. 5 marca 2020 za pośrednictwem serwisu odbyła się polska premiera internetowa filmu Nieplanowane[8]. Dzięki wypożyczalni premierowo za pośrednictwem internetu udostępnione zostały w Polsce jeszcze m.in. filmy Miłość i miłosierdzie oraz Tajemnica Ojca Pio.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Antoni Kiełbasa, Salwatorianie w Archidiecezji Wrocławskiej, „Studia Salvatoriana Polonica”, 3, 2009, s. 251 .
- ↑ Sanktuarium [online], www.judaiantoni.sds.pl [dostęp 2020-07-09] (pol.).
- ↑ Wyższe Seminarium Duchowne Salwatorianów w Bagnie k. Wrocławia. oficjalna strona [dostęp 2019-05-23]
- ↑ KATOFLIX - Chrześcijańskie VOD [online], katoflix.pl [dostęp 2020-03-04] .
- ↑ KATOFLIX - nowe chrześcijańskie kino internetowe [online], niedziela.pl, 5 marca 2020 [dostęp 2021-10-18] (pol.).
- ↑ Edward Kabiesz , Kliknij i masz [online], www.gosc.pl, 19 marca 2020 [dostęp 2021-10-18] .
- ↑ Katoflix - producenci [online], katoflix.pl [dostęp 2020-03-04] .
- ↑ Głośny film „Nieplanowane” będzie dostępny w Internecie [online], Misyjne.pl, 4 marca 2020 [dostęp 2020-03-04] (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona Zgromadzenia Salwatorianów
- Polska strona główna Zgromadzenia
- Ruch Młodzieży Salwatoriańskiej – wspólnota młodych ludzi działających w duchu założeń o. Jordana
- Salwatoriański Ośrodek Powołań
- Centrum Formacji Duchowej
- Katolik.pl – serwis dla wierzących, wątpiących i poszukujących
- Wydawnictwo Salwator