Reprezentacja Ghany w piłce nożnej mężczyzn
![]() |
Ten artykuł należy dopracować |
![]() Emblemat reprezentacji | |||||||
Przydomek |
The Black Stars (Czarne Gwiazdy) | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Związek |
Ghana Football Association | ||||||
Sponsor techniczny | |||||||
Trener | |||||||
Skrót FIFA |
GHA | ||||||
Ranking FIFA |
| ||||||
Miejsce w rankingu Elo |
72. (31 marca 2022) (1541 pkt.) | ||||||
Zawodnicy | |||||||
Kapitan | |||||||
Najwięcej występów |
André Ayew (115) | ||||||
Najwięcej bramek |
Asamoah Gyan (51) | ||||||
Mecze | |||||||
Pierwszy mecz![]() ![]() Akra, Złote Wybrzeże; 28 maja 1950 | |||||||
Najwyższe zwycięstwo![]() ![]() Nairobi, Kenia; 12 grudnia 1965 | |||||||
Najwyższa porażka![]() ![]() Leon, Meksyk; 2 października 1968 | |||||||
Medale | |||||||
Mistrzostwa | |||||||
| |||||||
Strona internetowa | |||||||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c2/Blackstars.jpg/250px-Blackstars.jpg)
Reprezentacja Ghany w piłce nożnej mężczyzn (ang. Ghana men's national football team) – męski zespół piłkarski reprezentujący Ghanę w meczach i sportowych imprezach, na arenie międzynarodowej.
Obecnie (październik 2017) zajmuje 52 miejsce w Rankingu FIFA, a ósme miejsce w Afryce jak i w Federacji CAF[1]. Mimo iż na mistrzostwach świata zadebiutowała dopiero w 2006 roku, jest jedną z najbardziej utytułowanych drużyn afrykańskich. Czterokrotnie zdobyła mistrzostwo Afryki, jest też jedną z trzech (obok Kamerunu i Senegalu) afrykańskich drużyn które dotarły do ćwierćfinału mistrzostw świata (co jest najlepszym wynikiem dla tego kontynentu).
Historia
[edytuj | edytuj kod]W latach 60. trzy razy z rzędu grała w finale Pucharu Narodów Afryki (1963, 1965, 1968), a dwukrotnie – w 1963 i 1965 roku – triumfowała w nim. Wyczyn ten Czarne Gwiazdy powtórzyły w 1978 i 1982 roku. Finał tych rozgrywek Ghańczycy osiągnęli jeszcze czterokrotnie (w latach 1970, 1992, 2010, 2015), raz zajęli trzecie miejsce (2008), i czterokrotnie czwarte (1996, 2012, 2013, 2017). Rozgrywki w 1994, 2000 i 2002 kończyli na ćwierćfinale.
Lata 90. to wielkie sukcesy w futbolu juniorskim i młodzieżowym. Oto najważniejsze z nich:
- w mistrzostwach świata U-17 – triumf w 1991 i 1995, II miejsce w 1993 i 1997, III miejsce w 1999 roku
- w mistrzostwach świata U-21 – II miejsce w 1993 i 2001, IV miejsce w 1997
- w mistrzostwach świata U-20 – I miejsce w 2009
- w Igrzyskach Olimpijskich – brązowy medal w 1992
W reprezentacji, która po raz pierwszy startowała na Mundialu, prowadzonej przez Serba Ratomira Dujkovicia, grali przede wszystkim piłkarze urodzeni na początku lat 80. Większość z nich występowała na co dzień w klubach europejskich, chociaż nie zawsze mają miejsce w pierwszych jedenastkach. Najbardziej wyróżniającymi się zawodnikami drużyny narodowej byli bramkarz Richard Kingston (po mistrzostwach przeszedł z Ankarasporu do Szachtara Donieck, obrońca Samuel Kuffour (w 2001 roku triumfował z Bayernem Monachium w Lidze Mistrzów), pomocnicy Stephen Appiah z Fenerbahçe SK i Michael Essien z Chelsea F.C. oraz napastnicy Matthew Amoah, gracz Borussii Dortmund i Razak Pimpong (po mistrzostwach przeszedł z FC København do Spartaka Moskwa)
Na niemieckim czempionacie reprezentanci Ghany grali w grupie E razem z Włochami, Czechami i Stanami Zjednoczonymi. Po dwóch zwycięstwach (z Czechami 2:0 i USA 2:1) i porażce (z Włochami 0:2) zajęli drugie miejsce w grupie i z sześcioma punktami awansowali do 1/8 finału. W tej fazie turnieju trafili na reprezentację Brazylii, z którą przegrali 0:3 i odpadli z turnieju.
Cztery lata później w RPA Ghańczycy osiągnęli swój najlepszy wynik w historii występów reprezentacji na MŚ. Po zwycięstwie w grupie z Serbią 1:0, remisie 1:1 z Australią, oraz porażce z Niemcami 0:1 z czterema punktami zajęli ostatecznie drugie miejsce i awansowali do 1/8 finału. Spotkali się tam z reprezentacją USA z którą wygrali 2:1. W ćwierćfinale los skojarzył ich z Urugwajem. Po regulaminowym czasie gry jak i po dogrywce na tablicy widniał wynik 1:1. O awansie zadecydował więc konkurs rzutów karnych, w którym lepsi okazali się Urugwajczycy wygrywając 4:2. Ghana pożegnała się tym samym z turniejem (będąc trzecim zespołem obok Senegalu i Kamerunu który osiągnął ćwierćfinał Mundialu).
W mistrzostwach świata w Brazylii 2014 z kolei reprezentantów Ghany przydzielono do grupy G razem z Niemcami, USA i Portugalią. Po remisie z Niemcami 2:2 i dwóch porażkach (ze Stanami Zjednoczonymi i Portugalią po 1:2) z jednym punktem na koncie zajęli ostatnie miejsce w grupie i odpadli z turnieju.
Na początku 2022 trenerem Ghany został Otto Addo[2]. 12 lutego 2023 zastąpił go Chris Hughton[3].
Udział w Mistrzostwach Świata
[edytuj | edytuj kod]- 1930–1958 – Nie brała udziału (była kolonią brytyjską)
- 1962 – Nie zakwalifikowała się
- 1966 – Wycofała się z eliminacji
- 1970–1978 – Nie zakwalifikowała się
- 1982 – Wycofała się z eliminacji
- 1986–2002 – Nie zakwalifikowała się
- 2006 – 1/8 finału
- 2010 – Ćwierćfinał
- 2014 – Faza grupowa
- 2018 – Nie zakwalifikowała się
- 2022 – Faza grupowa
Udział w Pucharze Narodów Afryki
[edytuj | edytuj kod]- 1957 – Nie brała udziału (była kolonią brytyjską)
- 1959 – Nie brała udziału
- 1962 – Nie zakwalifikowała się
- 1963 – Mistrzostwo
- 1965 – Mistrzostwo
- 1968 – II miejsce
- 1970 – II miejsce
- 1972–1976 – Nie zakwalifikowała się
- 1978 – Mistrzostwo
- 1980 – Faza grupowa
- 1982 – Mistrzostwo
- 1984 – Faza grupowa
- 1986–1990 – Nie zakwalifikowała się
- 1992 – II miejsce
- 1994 – Ćwierćfinał
- 1996 – IV miejsce
- 1998 – Faza grupowa
- 2000 – Ćwierćfinał
- 2002 – Ćwierćfinał
- 2004 – Nie zakwalifikowała się
- 2006 – Faza grupowa
- 2008 – III miejsce
- 2010 – II miejsce
- 2012 – IV miejsce
- 2013 – IV miejsce
- 2015 – II miejsce
- 2017 – IV miejsce
- 2019 – 1/8 finału
- 2021 – Faza grupowa
- 2023 – Faza grupowa
Kadra
[edytuj | edytuj kod]Skład na Mistrzostwa Świata w 2006 roku
[edytuj | edytuj kod]Poz. | Nr | Imię i nazwisko | Data urodz. | Wzrost/waga | Klub | Mecze* | Bramki* |
BR | 1 | Sammy Adjei | 01.09.80 | 186/80 | FC Ashdod ![]() |
31 | 0 |
BR | 16 | George Owu | 07.07.82 | 179/70 | Ashanti Gold SC ![]() |
6 | 0 |
BR | 22 | Richard Kingston | 13.06.78 | 182/83 | Wigan Athletic ![]() |
36 | 0 |
O | 2 | Hans Sarpei | 28.06.76 | 178/68 | VfL Wolfsburg ![]() |
7 | 0 |
O | 4 | Samuel Kuffour | 03.09.76 | 178/75 | AS Roma ![]() |
59 | 3 |
O | 5 | John Mensah | 29.11.82 | 177/72 | Stade Rennais ![]() |
36 | 0 |
O | 6 | Emmanuel Pappoe | 03.03.81 | 177/78 | Hapoel Kefar Sawa ![]() |
28 | 0 |
O | 7 | Illiasu Shilla | 26.10.82 | 188/81 | Asante Kotoko ![]() |
5 | 0 |
O | 13 | Habib Mohamed | 10.12.83 | 178/69 | King Faisal Babes ![]() |
3 | 0 |
O | 15 | John Paintsil | 15.06.81 | 178/80 | Hapoel Tel-Aviv ![]() |
24 | 0 |
O | 17 | Daniel Quaye | 25.12.80 | 178/68 | Accra Hearts Of Oak ![]() |
7 | 0 |
O | 21 | Issah Ahmed | 24.05.82 | 185/80 | Randers FC ![]() |
10 | 0 |
P | 8 | Michael Essien | 03.12.82 | 180/77 | Chelsea ![]() |
20 | 4 |
P | 9 | Derek Boateng | 02.05.83 | 185/78 | AIK Fotboll ![]() |
13 | 3 |
P | 10 | Stephen Appiah | 24.12.80 | 178/77 | Fenerbahçe SK ![]() |
45 | 12 |
P | 11 | Sulley Muntari | 27.08.84 | 180/76 | Inter Mediolan ![]() |
18 | 6 |
P | 18 | Eric Addo | 12.11.78 | 182/68 | PSV Eindhoven ![]() |
9 | 0 |
P | 20 | Otto Addo | 09.06.75 | 188/80 | 1. FSV Mainz 05 ![]() |
15 | 1 |
P | 23 | Haminu Dramani | 01.04.86 | 173/70 | Gençlerbirliği Ankara ![]() |
8 | 1 |
N | 3 | Asamoah Gyan | 22.11.85 | 186/77 | Modena FC ![]() |
15 | 9 |
N | 12 | Alex Tachie-Mensah | 15.01.77 | 178/75 | FC Saint Gallen ![]() |
7 | 0 |
N | 14 | Matthew Amoah | 24.10.80 | 175/66 | Borussia Dortmund ![]() |
19 | 7 |
N | 15 | Razak Pimpong | 30.12.82 | 173/72 | FC København ![]() |
7 | 0 |
* stan na 22 czerwca 2006 roku
Skład na Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2010
[edytuj | edytuj kod]Nr | Poz. | Piłkarz |
---|---|---|
1 | BR | ![]() |
2 | OB | ![]() |
3 | NA | ![]() |
4 | OB | ![]() |
5 | OB | ![]() |
6 | PO | ![]() |
7 | OB | ![]() |
8 | OB | ![]() |
9 | PO | ![]() |
10 | PO | ![]() |
11 | PO | ![]() |
12 | NA | ![]() |
Nr | Poz. | Piłkarz |
---|---|---|
13 | NA | ![]() |
14 | NA | ![]() |
15 | OB | ![]() |
16 | BR | ![]() |
17 | PO | ![]() |
18 | NA | ![]() |
19 | OB | ![]() |
20 | PO | ![]() |
21 | NA | ![]() |
22 | BR | ![]() |
23 | PO | ![]() |
Selekcjonerzy
[edytuj | edytuj kod]Lista trenerów Ghany
[edytuj | edytuj kod]Trener | Data lata |
---|---|
Giuseppe Dossena | 1999 – 2000 |
Fred Osam-Duodu | 2000 |
Cecil Jones Attuquayefio | 2001 |
Fred Osam-Duodu | 2001 – 2002 |
Milan Živadinović | 2002 |
Emmanuel Akwasi Afranie | 2002 |
Burkhard Ziese | 2003 |
Ralf Zumdick | 2003 |
Mariano Barreto | 2004 |
Sam Arday | 2004 |
Ratomir Dujković | 2004 – 2006 |
Claude Le Roy | 2006 – 2008 |
Sellas Tetteh | 2008 |
Milovan Rajevac | 2008 – 2010 |
Goran Stevanović | 2011 – 2012 |
2014 – 2017 | |
James Kwesi Appiah | 2017 – 2020 |
Charles Akonnor | 2020 – 2021 |
Milovan Rajevac | 2021 – 2022 |
Otto Addo | 2022 - |
Sukcesy i rekordy
[edytuj | edytuj kod]Turniej | Miejsce lub faza | Data rozgrywania |
---|---|---|
PNA | 1 | 1963,1965,1978,1982 |
PNA | 2 | 1968,1970,1992,2010,2013 |
PNA | 3 | 2008 |
PNA | Ćwierćfinał | 1994,2000,2002 |
Mistrzostwa świata | 1/4 finału | 2010 |
Bilans na finałach Mistrzostw świata | |
---|---|
Mecze | 11 |
Zwycięstwa | 6 |
Remisy | 1 |
Porażki | 4 |
Bramki | 12-13 |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ FIFA.com, The FIFA/Coca-Cola World Ranking – Ranking Table – African Zone – FIFA.com [online], FIFA.com [dostęp 2017-11-16] [zarchiwizowane z adresu 2016-06-25] (ang.).
- ↑ David Ochieng Mbewa , Ghana appoints Otto Addo as new head coach, Chris Hughton as technical adviser [online], CGTN Africa [dostęp 2022-03-31] (ang.).
- ↑ FIFA.com, Chris Hughton returns to his roots as new Ghana men’s team head coach, FIFA.com [dostęp 2023-04-01] (ang.).