Rafał Wolski (piłkarz)
Rafał Wolski na konferencji FC Bari 1908 (2014) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia |
10 listopada 1992 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wzrost |
179 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Klub | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Numer w klubie |
27 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Rafał Wolski (ur. 10 listopada 1992 w Kozienicach) – polski piłkarz, występujący na pozycji pomocnika, od 2023 w polskim klubie Radomiak Radom. W latach 2012–2017 reprezentant Polski, uczestnik Mistrzostw Europy 2012.
Wychowanek Jastrzębia Głowaczów. W swojej karierze reprezentował także barwy Legii Warszawa, Fiorentiny, Bari, Mechelen, Wisły Kraków, Lechii Gdańsk oraz Wisły Płock. W trakcie swojej kariery występował w młodzieżowych reprezentacjach Polski: U-17, U-20 oraz U-21.
Kariera klubowa
[edytuj | edytuj kod]Początki kariery
[edytuj | edytuj kod]Wolski rozpoczął swoją karierę w wieku 8 lat w Uczniowskim Klubie Sportowym Jastrząb Głowaczów, gdzie trenerem był jego ojciec, Krzysztof Wolski[1][2]. Występy w reprezentacji województwa mazowieckiego sprawiły, że zainteresowanie jego osobą zaczęły wyrażać inne zespoły, m.in. Korona Kielce i UKS SMS Łódź[2]. Bliski był także transferu do KS-u Piaseczno[3].
Legia Warszawa
[edytuj | edytuj kod]Ściągnąć do siebie Wolskiego chciała także Legia Warszawa, jednak kilkukrotnie jej odmawiano[2]. Wreszcie w 2008 Wolski udał się wraz z Akademią Legii na obóz sportowy do Mielnika, a następnie w sierpniu 2008 podpisał z nią kontrakt[2]. Początkowo występował w drużynie Młode Wilki 92'[4], z którą w czerwcu 2009 sięgnął po mistrzostwo Mazowieckiej Ligi Juniorów Młodszych[5], samemu zdobywając przy okazji 10 bramek[6]. W lipcu 2009 roku Młode Wilki 92' z Wolskim w składzie zdobyły także Wicemistrzostwo Polski Juniorów[7].
23 listopada 2009 Wolski zadebiutował w zespole Młodej Ekstraklasy Legii, która podejmowała wówczas swoich odpowiedników z Polonii Warszawa[8]. Pojawił się na boisku w drugiej połowie i zanotował asystę przy bramce Piotra Wasikowskiego[8]. Pod koniec stycznia 2010 Wolski znalazł się w kadrze młodej Legii na turniej Torneo di Viareggio[9], a na początku marca oficjalnie włączono go do składu zespołu Młodej Ekstraklasy[10]. Ostatecznie zespół sięgnął po młodzieżowe wicemistrzostwo Polski[11], zaś sam Wolski przez cały sezon 2009/10 wystąpił w jego barwach pięciokrotnie[12].
27 marca 2010 ówczesny trener pierwszej drużyny Legii, Stefan Białas, podjął decyzję o zaproszeniu Wolskiego na treningi prowadzonego przez siebie zespołu[13], jednak podczas samej sesji Wolski doznał kontuzji kostki, która wyeliminowała go z gry na trzy tygodnie[14].
Przed rozpoczęciem sezonu 2010/11 udał się wraz z pierwszą drużyną na przedsezonowe zgrupowanie do Grodziska Mazowieckiego[15]. 4 września zadebiutował w niej nieoficjalnie podczas wygranego 5:2 sparingu z Legionovią Legionowo, zmieniając w 75. minucie Sebastiana Szałachowskiego[16]. We wrześniu także został ponownie, tym razem przez Macieja Skorżę, zaproszony na trening pierwszego zespołu[17]. Pod koniec listopada znalazł się w kadrze na mecz Ekstraklasy z Polonią Bytom[18], jednak w samym spotkaniu nie wystąpił. 12 stycznia 2011 roku Wolski podpisał z Legią profesjonalny, trzyipółletni kontrakt[19]. 1 marca oficjalnie zadebiutował w barwach pierwszego zespołu podczas zremisowanego 1:1 spotkania ćwierćfinałowego Pucharu Polski, zmieniając w 79. minucie Michała Kucharczyka[20]. Pięć dni później rozegrał swoje pierwsze spotkanie w Ekstraklasie, zastępując Miroslava Radovicia w 90. minucie wygranego 1:0 meczu z Polonią Warszawa[21]. 15 marca wyszedł w podstawowym składzie Legii na wygrany 2:0 rewanżowy mecz Pucharu Polski z Ruchem Chorzów i grał do 73. minuty, gdy zmienił go Manú[22], zaś 29 maja podczas wygranego 4:0 spotkania z Polonią Bytom zanotował asystę przy bramce Miroslava Radovicia[23]. Ostatecznie przez cały sezon 2010/11 Wolski rozegrał w sumie 6 spotkań w barwach pierwszej drużyny[24], a także sięgnął z nią po Puchar Polski[25].
Przed kolejną kampanią Wolski został na stałe włączony do kadry pierwszego zespołu[26]. Znalazł się on także na liście B zgłoszonej przez klub do rozgrywek Ligi Europy[27]. 21 września w 77. minucie spotkania 1/16 Pucharu Polski z rezerwami Rozwoju Katowice Wolski zdobył swoją pierwszą bramkę w barwach Legii, ustalając ostatecznie wynik na 4:1[28]. Nieco ponad tydzień później zadebiutował w europejskich pucharach, zmieniając Macieja Rybusa w 82. minucie wygranego 3:2 meczu fazy grupowej Ligi Europy z izraelskim Hapoelem Tel Awiw[29]. 23 października Wolski zdobył swojego pierwszego gola w Ekstraklasie. Miało to miejsce podczas wygranego 2:0 spotkania z Widzewem Łódź, gdy w 90. minucie pokonał Macieja Mielcarza[30]. Trzy dni później ponownie zdobył bramkę przeciwko Widzewowi, tym razem w 3:0 meczu Pucharu Polski[31]. W listopadzie dołożył kolejne trafienie w wygranym 3:0 spotkaniu ligowym z Lechią Gdańsk[32]. Trzy bramki dołożył w marcu 2012 roku, w meczach z ŁKS-em Łódź[33], Podbeskidzie Bielsko-Biała[34] i GKS-em Bełchatów[35], a ostatniego gola w sezonie zdobył 6 maja przeciwko Koronie Kielce[36]. Legia ostatecznie zakończyła rozgrywki na 3. miejscu w tabeli, a także ponownie zdobyła krajowy puchar[37]. Sam Wolski rozegrał w sumie 32 spotkania i zdobył osiem bramek, a także został przez Ekstraklasę uhonorowany tytułem "Odkrycia sezonu 2011/12"[38]. Zainteresowanie jego zakupem zaczęły wyrażać niemieckie Werder Brema, Borussia Dortmund oraz Hannover 96[39].
Latem 2012 Wolski doznał kontuzji stopy[40]. Po konsultacji medycznej oraz zabiegu przewidywano, że będzie pauzować przez trzy tygodnie[41]. Mimo to ból nie ustępował i we wrześniu Wolski udał się do Niemiec na badania do doktora Hansa-Wilhelma Müllera-Wohlfahrta[42], z którym konsultowano się aż do listopada[43]. W połowie stycznia 2013 roku Wolski wraz z całą drużyną wziął udział w pierwszym w nowym roku treningu pod okiem Jana Urbana[44]. W sumie w rundzie jesiennej sezonu 2012/13 Wolski nie wystąpił w żadnym spotkaniu[45].
Fiorentina
[edytuj | edytuj kod]22 stycznia 2013 Wolski wyjechał do Włoch, gdzie przeszedł testy medyczne przed transferem do Fiorentiny[46], z którą trzy dni później podpisał czteroipółletni kontrakt[47]. 3 lutego po raz pierwszy usiadł na ławce rezerwowych, jednak w wygranym 2:0 spotkaniu z Parmą nie wystąpił[48]. W kwietniu podczas treningu nabawił się kontuzji mięśnia dwugłowego[49], przez którą pauzował dwa tygodnie. W barwach Fiorentiny zadebiutował dopiero 19 maja podczas wygranego 5:1 meczu z Pescarą, gdy w 60. minucie zastąpił Adema Ljajicia[50]. Był to jego jedyny występ, zaś Fiorentina zakończyła rozgrywki Serie A na 4. miejscu.
Pierwszy mecz w sezonie 2013/14 Wolski rozegrał 1 września 2013, gdy w 90. minucie wygranego 5:2 spotkania z Genoą zastąpił Borję Valero[51]. Trzy tygodnie później wyszedł w podstawowym składzie Fiorentiny na wygrany 2:0 mecz z Atalantą, a także asystował przy bramce Matíasa Fernándeza[52]. W połowie grudnia włoskie media informowały o wypożyczeniu Wolskiego do Bologny[53], do którego jednak nie doszło. 8 stycznia 2014 roku podczas wygranego 2:0 spotkania Pucharu Włoch z Chievo ponownie zanotował asystę, tym razem przy golu Joaquína[54]. 8 lutego Wolski zdobył swoją pierwszą bramkę dla Fiorentiny. Miało to miejsce w 86. minucie wygranego 2:0 ligowego meczu z Atalantą, gdy wykorzystał podanie Matíasa Fernándeza i pokonał Andreę Consigliego[55]. Fiorentina ostatecznie zajęła 4. miejsce w tabeli, zaś Wolski rozegrał w sumie 15 spotkań i zdobył jedną bramkę.
Wypożyczenie do AS Bari
[edytuj | edytuj kod]28 sierpnia 2014 oficjalnie poinformowano, że Wolski sezon 2014/15 spędzi na wypożyczeniu w drugoligowym włoskim AS Bari[56][57]. W nowej drużynie zadebiutował 13 września w zremisowanym 1:1 meczu ligowym z Frosinone, wychodzą w podstawowym składzie i grając przez pełne 90 minut[58]. Na początku 2015 roku wypożyczenie do Bari zostało zakończone, a sam Wolski w barwach klubu rozegrał ostatecznie 7 spotkań ligowych[59].
Wypożyczenie do KV Mechelen
[edytuj | edytuj kod]16 stycznia 2015 Mechelen oficjalnie poinformowało o półtorarocznym wypożyczeniu Wolskiego. Ponadto belgijski klub zapewnił sobie prawo pierwokupu[60].
Wypożyczenie do Wisły Kraków
[edytuj | edytuj kod]24 lutego 2016 Wolski został zawodnikiem Wisły Kraków[61], która wypożyczyła go na pół roku, zapewniając sobie ponadto możliwość wykupu z Fiorentiny[62].
Lechia Gdańsk
[edytuj | edytuj kod]4 lipca 2016 został zawodnikiem Lechii Gdańsk. Wolski przeniósł się do Lechii na zasadzie transferu definitywnego z Fiorentiny i podpisał 3-letni kontrakt z polskim klubem[63].
Wisła Płock
[edytuj | edytuj kod]6 marca 2020 został zawodnikiem Wisły Płock[64]. W sierpniu 2022 roku został wybrany piłkarzem miesiąca lipca Ekstraklasy[65]. W sezonie 2022/2023, w którym rozegrał 30 meczów i zdobył 7 goli[66], spadł z Wisłą z Ekstraklasy[67]. 5 czerwca 2023 rozwiązał umowę z klubem, za porozumieniem stron[68].
Radomiak Radom
[edytuj | edytuj kod]30 czerwca 2023 podpisał dwuletni kontrakt z Radomiakiem Radom[66].
Kariera reprezentacyjna
[edytuj | edytuj kod]26 marca 2009 Wolski zadebiutował w reprezentacji Polski do lat 17, wchodząc na boisko na ostatnie 15 minut wygranego 2:0 spotkania eliminacyjnego młodzieżowych Mistrzostw Europy 2009 ze Słowenią[69][70]. Był też powołany do kadry U-19[71].
31 sierpnia 2011 Wolski rozegrał pierwszy mecz w barwach reprezentacji do lat 20. Zadebiutował podczas przegranego 2:4 meczu Turnieju Czterech Narodów z Niemcami, zmieniając w 46. minucie Jana Pawłowskiego[72]. Wystąpił także w dwóch kolejnych spotkaniach tego turnieju Włochami, które miały miejsce 7 września[73] i 12 października[74]. 12 listopada zdobył swoją pierwszą bramkę dla zespołu U-20, pokonując bramkarza w 62. minucie wygranego 1:0 spotkania Turnieju Czterech Narodów z Niemcami[75].
Na początku maja 2012 Wolski znalazł się w szerokiej kadrze powołanej przez ówczesnego selekcjonera, Franciszka Smudę na Mistrzostwa Europy 2012[76]. 22 maja zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Polski, wychodząc w podstawowym składzie na wygrany 1:0 towarzyski mecz z Łotwą[77]. Wystąpił także w wygranych spotkaniach ze Słowacją[78] oraz Andorą[79]. Znalazł się w ostatecznym, 23-osobowym składzie na Mistrzostwa Europy[80], jednak na samym turnieju nie wystąpił w ani jednym spotkaniu, zaś Polska odpadła już po fazie grupowej.
23 marca 2013 Wolski rozegrał pierwsze spotkanie w barwach kadry do lat 21, która w towarzyskim meczu pokonała wówczas 3:0 Litwę[81]. W 2013 roku grał także w meczach towarzyskich z Łotwą[82], Norwegią[83] oraz Portugalią[84]. Ponadto wraz z reprezentacją U-21 brał także udział w eliminacjach do młodzieżowych Mistrzostw Europy 2015, w ramach których wystąpił w spotkaniach z Maltą[85], Szwecją[86], Turcją[87] i Grecją[88]. 5 marca 2014 roku podczas wygranego 5:0 towarzyskiego meczu z Litwą Wolski zdobył swoją pierwszą bramkę dla kadry do lat 21[89]. Wystąpił także od pierwszych minut w wygranym 1:0 towarzyskim spotkaniu z Bośnią i Hercegowiną, notując asystę przy golu Rafała Janickiego[90].
Pod koniec kwietnia 2014 otrzymał pierwsze od dwóch lat powołanie do seniorskiej reprezentacji Polski[91]. 13 maja podczas zremisowanego 0:0 towarzyskiego spotkania z Niemcami pojawił się na boisku w 90. minucie, zmieniając Macieja Rybusa[92].
5 października 2017, podczas rozgrywanego w Erywaniu meczu eliminacji Mistrzostw Świata 2018 z Armenią, Wolski strzelił swoją pierwszą bramkę w reprezentacji w 88 minucie, ustalając wynik meczu na 1:6.
Styl gry
[edytuj | edytuj kod]Wolski może występować zarówno na pozycji skrzydłowego, jak i środkowego pomocnika oraz cofniętego napastnika[93]. Swoją wątłą budowę ciała nadrabia technicznym wyszkoleniem oraz umiejętnością panowania nad piłką, z powodu których porównywany był do Zinédine Zidane′a i Mario Götzego[94].
Statystyki
[edytuj | edytuj kod]Klubowe
[edytuj | edytuj kod]Klub | Sezon | Liga | Liga | Puchar kraju | Europa[a] | Suma | ||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | |||
Legia Warszawa | 2010/11 | Ekstraklasa | 4 | 0 | 2 | 0 | – | 6 | 0 | |
2011/12 | 21 | 6 | 5 | 2 | 6 | 0 | 32 | 8 | ||
Ogólnie | 25 | 6 | 7 | 2 | 6 | 0 | 38 | 8 | ||
ACF Fiorentina | 2012/13 | Serie A | 1 | 0 | – | – | 1 | 0 | ||
2013/14 | 14 | 1 | 1 | 0 | – | 15 | 1 | |||
Ogólnie | 15 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 16 | 1 | ||
Bari (wyp.) | 2014/15 | Serie B | 7 | 0 | – | – | 7 | 0 | ||
Ogólnie | 7 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 7 | 0 | ||
Mechelen (wyp.) | 2014/15 | Jupiler Pro League | 13 | 2 | – | – | 13 | 2 | ||
2015/16 | 11 | 0 | 3 | 0 | – | 14 | 0 | |||
Ogólnie | 24 | 2 | 3 | 0 | 0 | 0 | 27 | 2 | ||
Wisła Kraków (wyp.) | 2015/16 | Ekstraklasa | 14 | 4 | – | – | 14 | 4 | ||
Ogólnie | 14 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 14 | 4 | ||
Lechia Gdańsk | 2016/17 | Ekstraklasa | 34 | 3 | 2 | 0 | – | 36 | 3 | |
2017/18 | 11 | 1 | – | – | 11 | 1 | ||||
2018/19 | 9 | 1 | 2 | 1 | – | 11 | 2 | |||
2019/20 | 14 | 1 | 3 | 0 | 1 | 0 | 18 | 1 | ||
Ogólnie | 68 | 6 | 7 | 1 | 1 | 0 | 76 | 7 | ||
Wisła Płock | 2020/21 | Ekstraklasa | 7 | 2 | – | – | 7 | 2 | ||
2021/22 | Ekstraklasa | 26 | 4 | – | – | 26 | 4 | |||
2022/23 | Ekstraklasa | 6 | 5 | – | – | 6 | 5 | |||
Ogólnie | 39 | 11 | 0 | 0 | 0 | 0 | 39 | 11 | ||
Ogólnie w karierze | 155 | 21 | 18 | 3 | 7 | 0 | 180 | 24 |
Reprezentacyjne
[edytuj | edytuj kod]Reprezentacja | Rok | Mecze | Bramki |
---|---|---|---|
![]() |
2009 | 1 | 0 |
Ogólnie | 1 | 0 | |
![]() |
2011 | 4 | 1 |
Ogólnie | 4 | 1 | |
![]() |
2013 | 8 | 0 |
2014 | 3 | 1 | |
Ogólnie | 11 | 1 | |
![]() |
2012 | 3 | 0 |
2014 | 1 | 0 | |
2017 | 3 | 1 | |
Ogólnie | 7 | 1 |
Mecze i gole w reprezentacji | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Reprezentacja do lat 17 | |||||||
# | Data | Miejsce | Przeciwnik | Rezultat | Gol | Rozgrywki | |
1. | 26 marca 2009 | Ksanti, Grecja | ![]() |
2:0 | El. ME U-17 2009 | ||
Reprezentacja do lat 20 | |||||||
# | Data | Miejsce | Przeciwnik | Rezultat | Gol | Rozgrywki | |
1. | 31 sierpnia 2011 | Offenburg, Niemcy | ![]() |
4:2 | Turniej Czterech Narodów | ||
2. | 7 września 2011 | Częstochowa, Polska | ![]() |
1:2 | Turniej Czterech Narodów | ||
3. | 12 października 2011 | Monfalcone, Włochy | ![]() |
3:1 | Turniej Czterech Narodów | ||
4. | 12 listopada 2011 | Brzeg, Polska | ![]() |
1:0 | ![]() |
Turniej Czterech Narodów | |
Reprezentacja do lat 21 | |||||||
# | Data | Miejsce | Przeciwnik | Rezultat | Gol | Rozgrywki | |
1. | 23 marca 2013 | Siedlce, Polska | ![]() |
3:0 | Mecz towarzyski | ||
2. | 26 marca 2013 | Legionowo, Polska | ![]() |
4:1 | Mecz towarzyski | ||
3. | 6 czerwca 2013 | Kraków, Polska | ![]() |
2:0 | El. ME U-21 2015 | ||
4. | 10 czerwca 2013 | Fredrikstad, Norwegia | ![]() |
4:2 | Mecz towarzyski | ||
5. | 6 września 2013 | Malmö, Szwecja | ![]() |
3:1 | El. ME U-21 2015 | ||
6. | 10 września 2013 | Melgaço, Portugalia | ![]() |
6:1 | Mecz towarzyski | ||
7. | 15 października 2013 | Antalya, Turcja | ![]() |
1:0 | El. ME U-21 2015 | ||
8. | 19 listopada 2013 | Kraków, Polska | ![]() |
3:1 | El. ME U-21 2015 | ||
9. | 5 marca 2014 | Białystok, Polska | ![]() |
5:0 | ![]() |
Mecz towarzyski | |
10. | 4 czerwca 2014 | Kraków, Polska | ![]() |
1:0 | Mecz towarzyski | ||
11. | 9 września 2014 | Katerini, Grecja | ![]() |
3:1 | El. ME U-21 2015 | ||
Reprezentacja A | |||||||
# | Data | Miejsce | Przeciwnik | Rezultat | Gol | Rozgrywki | |
1. | 22 maja 2012 | Klagenfurt, Austria | ![]() |
1:0 | Mecz towarzyski | ||
2. | 26 maja 2012 | Klagenfurt, Austria | ![]() |
1:0 | Mecz towarzyski | ||
3. | 2 czerwca 2012 | Warszawa, Polska | ![]() |
4:0 | Mecz towarzyski | ||
4. | 13 maja 2014 | Hamburg, Niemcy | ![]() |
0:0 | Mecz towarzyski | ||
5. | 5 października 2017 | Erywań, Armenia | ![]() |
1:6 | ![]() |
el. MŚ 2018 | |
6. | 8 października 2017 | Warszawa, Polska | ![]() |
4:2 | el. MŚ 2018 | ||
7. | 13 listopada 2017 | Gdańsk, Polska | ![]() |
0:1 | Mecz towarzyski |
Sukcesy
[edytuj | edytuj kod]Legia Warszawa
[edytuj | edytuj kod]- Puchar Polski (2×): 2010/2011, 2011/2012
Lechia Gdańsk
[edytuj | edytuj kod]- Puchar Polski (1×): 2018/2019
- Superpuchar Polski (1×): 2019
Indywidualne
[edytuj | edytuj kod]- Odkrycie sezonu w Ekstraklasie: 2011/2012
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Jego młodszy brat, Paweł Wolski (ur. 1993), również jest piłkarzem[97].
W sierpniu 2021 został zatrzymany przez policję podczas prowadzenia pojazdu pod wpływem alkoholu. W lipcu 2022 został skazany prawomocnym wyrokiem – stracił prawo jazdy na trzy lata, nałożono na niego karę grzywny w wysokości 7,5 tys. zł złotych oraz nakazano wpłatę 5 tys. zł na cel charytatywny[98]. Ówczesny klub Wolskiego, Wisła Płock, również potępił jego zachowanie i nałożył karę finansową, której kwota nie została podana do publicznej wiadomości[99]. Sam piłkarz wydał oświadczenie, w którym przyznał się do winy i prosił o wybaczenie swojego zachowania[100].
Media
[edytuj | edytuj kod]Był uczestnikiem programu Turbokozak[101].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Uwzględniono: Liga Europy UEFA – 6 (0), Kwalifikacje do Ligi Europy – 1 (0)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Moje początki: Rafał Wolski. Polski Związek Piłki Nożnej, 24 kwietnia 2013. [dostęp 2014-05-26]. (pol.).
- ↑ a b c d Dominik Senkowski: Rafał Wolski - ten chłopak gra tak, jakby nie pochodził z Polski. NaTemat.pl, 23 maja 2012. [dostęp 2014-05-24]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Rafał Wolski: Stawiam sobie ambitne cele. Legia Warszawa, 26 czerwca 2010. [dostęp 2014-05-24]. (pol.).
- ↑ Piotr Pytel: Sobotnie rozgrywki Młodych Wilków. Legia Warszawa, 6 września 2008. [dostęp 2014-05-24]. (pol.).
- ↑ Radosław Firlej: Młode Wilki '92 najlepsze na Mazowszu!. Legia Warszawa, 7 czerwca 2009. [dostęp 2014-05-24]. (pol.).
- ↑ Radosław Firlej: Akademia Piłkarska - sezon w liczbach. Legia Warszawa, 2 lipca 2009. [dostęp 2014-05-24]. (pol.).
- ↑ Radosław Firlej: Młode Wilki '92 Wicemistrzami Polski!. Legia Warszawa, 11 lipca 2009. [dostęp 2014-05-24]. (pol.).
- ↑ a b Emil Kamiński: Debiut Rafała Wolskiego w Młodej Legii. Legia Warszawa, 23 listopada 2009. [dostęp 2014-05-24]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Kadra Młodej Legii na Viareggio Cup. Legia Warszawa, 27 stycznia 2010. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Pięciu wychowanków Akademii w Młodej Legii. Legia Warszawa, 2 marca 2010. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Młoda Legia wicemistrzem Polski!. Legia Warszawa, 23 maja 2010. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Statystyczne podsumowanie młodych legionistów. Legia Warszawa, 7 czerwca 2010. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Sześciu młodych do 'jedynki'. Legia Warszawa, 27 marca 2010. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Kontuzja Rafała Wolskiego. Legia Warszawa, 31 marca 2010. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Kadra Legii na zgrupowanie w Grodzisku Wielkopolskim. Legia Warszawa, 21 czerwca 2010. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Maciej Rowiński: Legia lepsza od Legionovii. Legia Warszawa, 4 września 2010. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Efir, Łukasik i Wolski będą trenowali z pierwszą drużyną. Legia Warszawa, 15 września 2010. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Kadra Legii na mecz z Polonią Bytom. Legia Warszawa, 25 listopada 2010. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Rafał Wolski podpisał kontrakt z Legią. Legia Warszawa, 12 stycznia 2011. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Marcin Gołębiewski: Bramkowy remis w Chorzowie. Legia Warszawa, 1 marca 2011. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Marcin Gołębiewski: Legia rządzi w Warszawie!. Legia Warszawa, 6 marca 2011. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Marcin Gołębiewski: Pewny awans Legii do półfinału Pucharu Polski. Legia Warszawa, 15 marca 2011. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Legia Warszawa 4:0 Polonia Bytom. Polonia Bytom, 29 maja 2011. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Podsumowanie występów pomocników w sezonie 2010/11. Legia Warszawa, 2 czerwca 2011. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Oni dali Puchar Legii. Legia Warszawa, 4 maja 2011. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Zaprezentowali Legie. Legia Warszawa, 22 lipca 2011. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Krystian Grzelak: Kadra Legii na Ligę Europejską. Legia Warszawa, 1 września 2011. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Radek Firlej: Wysoka wygrana w Katowicach. Legia Warszawa, 21 września 2011. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Marcin Gołębiewski: Wielkie emocje i wygrana Legii. Legia Warszawa, 29 września 2011. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Marcin Gołębiewski: Wychowankowie dają zwycięstwo. Legia Warszawa, 23 października 2011. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Krystian Grzelak: Legia Warszawa w ćwierćfinale Pucharu Polski. Legia Warszawa, 26 października 2011. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Krystian Grzelak: Legia rozbiła Lechię. Legia Warszawa, 19 listopada 2011. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Marcin Gołębiewski: Legia liderem. Legia Warszawa, 3 marca 2012. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Marcin Gołębiewski: Pozycja lidera utrzymana. Legia Warszawa, 10 marca 2012. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Marcin Gołębiewski: Legia remisuje. Legia Warszawa, 24 marca 2012. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Marcin Gołębiewski: Wygrana na koniec sezonu. Legia Warszawa, 6 maja 2012. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Marcin Gołębiewski: Legia zdobyła Puchar Polski!. Legia Warszawa, 24 kwietnia 2012. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Legioniści odebrali medale. Legia Warszawa, 7 maja 2012. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Adam Dawidziuk: Zaporowa cena za lidera Legii. Przegląd Sportowy, 14 maja 2012. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Wolski przejdzie konsultację medyczną. Legia Warszawa, 20 czerwca 2012. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Trzy tygodnie przerwy Wolskiego. Legia Warszawa, 21 czerwca 2012. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Menedżer Rafała Wolskiego: Opinia dra Mullera-Wohlfahrta będzie wiążąca. Gazeta.pl, 6 września 2012. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Wolski: Za dwa tygodnie wracam do treningów. Legia Warszawa, 23 listopada 2012. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Po pierwszym treningu. Legia Warszawa, 10 stycznia 2013. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Formacje 2012 – pomocnicy. Legia Warszawa, 19 grudnia 2012. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Emil Kamiński: Wolski przejdzie testy w Fiorentinie. Legia Warszawa, 22 stycznia 2013. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Fiorentina complete signings of midfielder Rafal Wolski and defender Marvin Compper. Sky Sports, 25 stycznia 2013. [dostęp 2014-05-25]. (ang.).
- ↑ Fiorentina-Parma 2-0. Serie A, 3 lutego 2013. [dostęp 2014-05-25]. (wł.).
- ↑ Kontuzja Rafała Wolskiego. Wirtualna Polska, 9 kwietnia 2013. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Pescara-Fiorentina 1-5. Serie A, 19 maja 2013. [dostęp 2014-05-25]. (wł.).
- ↑ Genoa-Fiorentina 2-5. Serie A, 1 września 2013. [dostęp 2014-05-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (27 maja 2014)]. (wł.).
- ↑ Serie A: Wolski w pierwszym składzie Fiorentiny. Wprost, 22 września 2013. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Wolski uwolni się od Fiorentiny. Tak spekulują włoskie media. TVN24, 19 grudnia 2013. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Wolski z asystą. ACF Fiorentina w ćwierćfinale Pucharu Włoch. Futbol News, 9 stycznia 2014. [dostęp 2014-05-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (24 września 2015)]. (pol.).
- ↑ Fiorentina-Atalanta 2-0. Serie A, 8 lutego 2014. [dostęp 2014-05-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (27 maja 2014)]. (wł.).
- ↑ WOLSKI IN PRESTITO AL BARI. ACF Fiorentina, 28 sierpnia 2014. [dostęp 2014-08-28]. (wł.).
- ↑ Rafal Wolski a titolo temporaneo dalla Fiorentina. Bari, 28 sierpnia 2014. [dostęp 2014-08-28]. (wł.).
- ↑ Frosinone-Bari 1-1. Serie B, 13 września 2014. [dostęp 2014-09-13]. (wł.).
- ↑ Media: Rafał Wolski odejdzie z Bari, ale nadal będzie grał w Serie B. Eurosport/Onet.pl, 8 stycznia 2015. [dostęp 2015-03-30]. (pol.).
- ↑ Jeroen Gobin: Rafal Wolski tekent bij KV Mechelen. Mechelen, 16 stycznia 2015. [dostęp 2015-03-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (30 marca 2015)]. (niderl.).
- ↑ Rafał Wolski piłkarzem Wisły. Wisła Kraków, 24 lutego 2016. [dostęp 2016-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (30 marca 2016)]. (pol.).
- ↑ Rafał Wolski wypożyczony do Wisły. 90minut.pl, 24 lutego 2016. [dostęp 2016-02-24]. (pol.).
- ↑ Rafał Wolski nowym piłkarzem Lechii Gdańsk - Lechia Gdańsk – Lechia.pl [online], lechia.pl [dostęp 2016-07-04] [zarchiwizowane z adresu 2016-07-07] .
- ↑ PKO Ekstraklasa: nowy kontrakt bez... debiutu [online], sport.tvp.pl, 7 maja 2020 [dostęp 2022-09-11] (pol.).
- ↑ Rafał Wolski piłkarzem miesiąca PKO Ekstraklasy! - Portal Płock [online], portalplock.pl [dostęp 2024-04-25] (pol.).
- ↑ a b Rafał Wolski w Radomiaku [online], 90minut.pl [dostęp 2023-06-30] .
- ↑ Wisła Płock spadła z Ekstraklasy [online], 90minut.pl [dostęp 2023-06-30] .
- ↑ Rafał Wolski odchodzi z Wisły Płock [online], 90minut.pl [dostęp 2023-06-30] .
- ↑ Emil Kamiński: Rok 2009 w Młodej Legii - reprezentanci. Legia Warszawa, 9 grudnia 2009. [dostęp 2014-05-26]. (pol.).
- ↑ Jonczyk ensures Polish joy. UEFA, 26 marca 2009. [dostęp 2014-05-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 stycznia 2013)]. (ang.).
- ↑ Emil Kamiński: Wolski: Powalczymy o awans. Legia Warszawa, 21 kwietnia 2011. [dostęp 2014-05-26]. (pol.).
- ↑ Turniej Czterech Narodów U-20: Niemcy 4-2 Polska. 90minut.pl, 31 sierpnia 2011. [dostęp 2014-05-26]. (pol.).
- ↑ Turniej Czterech Narodów U-20: Polska 1-2 Włochy. 90minut.pl, 7 września 2011. [dostęp 2014-05-26]. (pol.).
- ↑ Turniej Czterech Narodów U-20: Włochy 3-1 Polska. 90minut.pl, 12 października 2011. [dostęp 2014-05-26]. (pol.).
- ↑ Turniej Czterech Narodów U-20: Polska 1-0 Niemcy. 90minut.pl, 12 listopada 2011. [dostęp 2014-05-26]. (pol.).
- ↑ Szeroka kadra Polski na Euro 2012. 90minut.pl, 2 maja 2012. [dostęp 2014-05-27]. (pol.).
- ↑ Polska – Łotwa 1:0. Sobiech zadowolił Smudę. Newsweek Polska, 22 maja 2012. [dostęp 2014-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (4 marca 2016)]. (pol.).
- ↑ Łukasz Olkowicz: Perquis buduje zwycięską Polskę. Słowacja pokonana. Przegląd Sportowy, 26 maja 2012. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Łukasz Olkowicz: Polska w formie przed Euro. Przegląd Sportowy, 2 czerwca 2012. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ Znamy już kadrę na Euro 2012 – Smuda skreślił trzech piłkarzy. Gazeta.pl, 27 maja 2012. [dostęp 2014-05-25]. (pol.).
- ↑ U-21: Polska 3-0 Litwa. 90minut.pl, 23 marca 2013. [dostęp 2014-05-27]. (pol.).
- ↑ U-21: Polska 4-1 Łotwa. 90minut.pl, 26 marca 2013. [dostęp 2014-05-27]. (pol.).
- ↑ U-21: Norwegia 4-2 Polska. 90minut.pl, 10 czerwca 2013. [dostęp 2014-05-27]. (pol.).
- ↑ Marcin Dobosz: Klęska młodzieżówki z Portugalią. Przegląd Sportowy, 10 września 2013. [dostęp 2014-05-27]. (pol.).
- ↑ eME U-21: Polska 2-0 Malta. 90minut.pl, 6 czerwca 2013. [dostęp 2014-05-27]. (pol.).
- ↑ eMME: Szwecja 3-1 Polska. 90minut.pl, 6 września 2013. [dostęp 2014-05-27]. (pol.).
- ↑ Porażka kadry U-21 z Turcją. Polski Związek Piłki Nożnej, 16 października 2013. [dostęp 2014-05-27]. (pol.).
- ↑ Szczęśliwy Kraków! Milik załatwił Grecję. Polski Związek Piłki Nożnej, 19 listopada 2013. [dostęp 2014-05-27]. (pol.).
- ↑ Kadra Dorny rozgromiła Litwę. Polski Związek Piłki Nożnej, 5 marca 2014. [dostęp 2014-05-27]. (pol.).
- ↑ Janicki strzela, Polacy wygrywają w Krakowie. Polski Związek Piłki Nożnej, 4 czerwca 2014. [dostęp 2014-06-04]. (pol.).
- ↑ Sebastian Staszewski: Rafał Wolski po dwóch latach wraca do reprezentacji Polski! Udana włoska misja Adama Nawałki. Polsat Sport, 21 kwietnia 2014. [dostęp 2014-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (28 maja 2014)]. (pol.).
- ↑ Polska bezbramkowo zremisowała w Hamburgu. Polski Związek Piłki Nożnej, 13 maja 2014. [dostęp 2014-05-27]. (pol.).
- ↑ Robert Błoński: Rafał Wolski: "Dojrzałem do gry w Serie A". Przegląd Sportowy, 19 marca 2014. [dostęp 2014-05-30]. (pol.).
- ↑ Francesco Cianfanelli: Wolski, il polacco dalla veronica facile. Violanews.com, 22 stycznia 2013. [dostęp 2014-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (27 stycznia 2013)]. (wł.).
- ↑ Rafał Wolski (Pomocnik). Legia.net. [dostęp 2014-05-27]. (pol.).
- ↑ Rafal Wolski. ESPN. [dostęp 2014-05-27]. (ang.).
- ↑ Pawel Wolski, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2019-12-04] .
- ↑ Janusz Schwertner , Lider strzelców Ekstraklasy prowadził samochód pod wpływem alkoholu [online], wiadomosci.onet.pl, 23 sierpnia 2022 .
- ↑ Rafał Sierhej , Wisła Płock ukarała Rafała Wolskiego [online], sportowefakty.wp.pl, 23 sierpnia 2022 .
- ↑ Oświadczenie Wisły Płock i przeprosiny Rafała Wolskiego [online], weszlo.com, 23 sierpnia 2022 [dostęp 2022-09-03] (pol.).
- ↑ Turbokozak: Rafał Wolski - YouTube [online], youtube.com [dostęp 2024-04-25] (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Rafał Wolski (piłkarz) w bazie 90minut.pl
- R. Wolski, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2021-01-01] .
- Rafal Wolski, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2020-11-21] .
- Rafał Wolski (piłkarz) w bazie National Football Teams (ang.)
- Reprezentanci Polski w piłce nożnej
- Piłkarze Legii Warszawa
- Piłkarze ACF Fiorentina
- Piłkarze SSC Bari
- Piłkarze KV Mechelen
- Piłkarze Wisły Kraków
- Piłkarze Lechii Gdańsk
- Piłkarze Wisły Płock
- Piłkarze Radomiaka Radom
- Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2012
- Ludzie urodzeni w Kozienicach
- Urodzeni w 1992
- Reprezentanci Polski U-20 w piłce nożnej
- Reprezentanci Polski U-21 w piłce nożnej