Michelle Kwan
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Reprezentacja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost |
157 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Konkurencja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Trener |
Rafael Arutyunyan, Frank Carroll, Scott Williams | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Klub |
Los Angeles FSC | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Zakończenie kariery |
2006 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Rekordy życiowe ISU | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Michelle Wingshan Kwan (chiń. upr. 关颖珊; chiń. trad. 關穎珊; pinyin Guān Yǐngshān; ur. 7 lipca 1980 w Torrance) – amerykańska łyżwiarka figurowa pochodzenia chińskiego, startująca w konkurencji solistek. Wicemistrzyni olimpijska z Nagano (1998)[1], brązowa medalistka olimpijska z Salt Lake City (2002), 5-krotna mistrzyni świata (1996, 1998, 2000, 2001, 2003), zwyciężczyni finału Grand Prix (1995), mistrzyni świata juniorów (1994) oraz 9-krotna mistrzyni Stanów Zjednoczonych (1996, 1998–2005).
Wspólnie z Maribel Vinson są rekordzistkami w ilości zdobytych tytułów mistrzyń Stanów Zjednoczonych w konkurencji solistek (9).
Michelle Kwan pomimo niezdobycia złotego medalu olimpijskiego do którego dwukrotnie była faworytką, jest jedną z najpopularniejszych postaci wśród amerykańskich sportowców i jedną z najbardziej utytułowanych amerykańskich łyżwiarek figurowych[2][3]. W amerykańskich mediach uznawana jest za bardziej popularną od mistrzyń olimpijskich z tego kraju przez co była zaangażowana w wiele pozasportowych działań m.in. napisała kilka książek, została bohaterką gry komputerowej Michelle Kwan Figure Skating, reklamowała i współpracowała z wieloma markami (The Walt Disney Company, VISA, Coca-Cola itd.)[4].
Po wycofaniu się z igrzysk olimpijskich 2006 w Turynie nie wróciła do występu w zawodach[5]. Skupiła się na swoim wykształceniu i zaangażowała się w sprawy polityczne zostając dyplomatą.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Michelle Kwan jest trzecim dzieckiem Danny'ego i Estelli Kwan, chińskich emigrantów z Hongkongu[6]. Michelle zainteresowała się łyżwiarstwem w wieku pięciu lat kiedy – jej brat, Ron, był hokeistą, siostra, Karen, uprawiała łyżwiarstwo figurowe[6]. Zaczęła trenować razem z siostrą 3-4 godziny dziennie. Wstawały o 3 rano, aby trenować przed szkołą, a następnie wracały na lodowisko po szkole[potrzebny przypis]. Treningi doprowadziły do trudności finansowych rodzinę. Kiedy Michelle miała 10 lat, rodziców nie było stać na opłacanie trenera[potrzebny przypis]. W tym czasie rodzina otrzymała pomoc finansową od jednego z członków klubu Los Angeles Figure Skating Club[7][8], co pozwoliło Michelle kontynuować treningi w Ice Castle International Training Center w Lake Arrowhead, Kalifornia[9].
Michelle uczęszczała do szkoły podstawowej Soleado Elementary School w Palos Verdes, w Kalifornii, lecz w wieku 13 lat opuściła szkołę i realizowała program szkolny ucząc się w domu[10][11]. W 1998 roku ukończyła Rim of the World High School[12].
Do roku 2002 trenowana u Franka Carrolla, później pracowała z Rafaelem Arutyunyanem.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/92/Michelle_Kwan_Turin_2006_Games.jpg/220px-Michelle_Kwan_Turin_2006_Games.jpg)
W 2005 roku Kwan doznała kontuzji biodra, która uniemożliwiła jej starty w trzech zaplanowanych na jesieni zawodach. Następnie 4 stycznia 2006 wycofała się z mistrzostw Stanów Zjednoczonych z powodu kontuzji brzucha odniesionej w grudniu 2005. Tydzień później złożyła do Amerykańskiego Związku Łyżwiarstwa Figurowego (USFSA) petycję o zwolnienie lekarskie umożliwiające jej zdobycie miejsca w amerykańskiej drużynie olimpijskiej w łyżwiarstwie figurowym na igrzyska olimpijskie 2006 w Turynie[13]. Międzynarodowy komitet USFSA zebrał się i w głosowaniu 20 do 3 głosował za petycją Kwan pod warunkiem, że pokaże swoją fizyczną i konkurencyjną gotowość do startu przed pięcioosobowym panelem 27 stycznia. Kwan wykonała tego dnia dwa programy, a panel uznał, że jest zdolna do rywalizacji. Jednak 12 lutego 2006 r. Komitet Olimpijski Stanów Zjednoczonych ogłosił, że Kwan jest zmuszona do wycofania się z igrzysk po doznaniu nowej kontuzji pachwiny w trakcie swojego pierwszego treningu olimpijskiego w Turynie[14][14]. Na konferencji prasowej Kwan ogłosiła, że szanuje igrzyska zbyt mocno, aby rywalizować w tym stanie, dlatego w drużynie olimpijskiej zastąpiła ją Emily Hughes[4][14]. Po wycofaniu się z drużyny olimpijskiej, Kwan odrzuciła ofertę pozostania na igrzyskach jako komentator łyżwiarstwa figurowego dla NBC Sports[15].
W sierpniu 2006 przebyła artroskopię prawego biodra, którego kontuzja odnawiała się od 2002 roku i nie wróciła już do występu w zawodach[5]. Skupiła się na swoim wykształceniu i w czerwcu 2006 zdobyła tytuł licencjata (ang. bachelor's degree) w dziedzinie studiów międzynarodowych i nauk politycznych na University of Denver (DU) po uwzględnieniu roku studiów na UCLA[16]. Krótko po zakończeniu studiów na DU otrzymała międzynarodowy staż. Ówczesna Sekretarz Stanu, Condoleezza Rice mianowała Kwan pierwszym amerykańskim wysłannikiem dyplomacji publicznej, który pomaga promować zrozumienie Ameryki, dzieląc się swoją historią w międzykulturowym dialogu z międzynarodową młodzieżą[17]. Jej pierwsza podróż dyplomatyczna do Chin miała miejsce od 17 do 25 stycznia 2007[18].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0c/Michelle_Kwan_Special_Olympics_2010.jpg/220px-Michelle_Kwan_Special_Olympics_2010.jpg)
W 2010 roku Barack Obama powołał ją do Rady Prezydenta ds. Fitnessu, Sportu i Żywienia, gdzie doradzała prezydentowi w zakresie sposobów angażowania, wzmacniania i edukowania wszystkich Amerykanów do prowadzenia aktywnego, zdrowego stylu życia[19]. W tym samym roku Kwan została wybrana do Rady Dyrektorów Międzynarodowych Olimpiad Specjalnych na stanowisko międzynarodowego ambasadora[19].
22 maja 2011 zdobyła tytuł magistra na Tufts University's Fletcher School of Diplomacy[20].
Inne działania
[edytuj | edytuj kod]Michelle Kwan napisała książkę dla młodzieży z kategorii książek motywacyjnych, zatytułowaną The Winning Attitude: What it Takes to be a Champion. W wieku 17 lat napisała również autobiografię Heart of a Champion[potrzebny przypis].
Kwan podpisała wiele kontraktów reklamowych i występowała w reklamach telewizyjnych takich marek jak m.in. ABC, Buena Vista, Campbell Soup Company, Coca-Cola, ESPN, Hallmark Channel, Kraft Foods, McDonald’s, Starbucks, VISA i inne[21]. Od 2000 roku Kwan miała wieloletni kontrakt sponsorski z Chevroletem, który oszacowano na ponad 1 milion dolarów. We współpracy z Kwan, Chevrolet Motor Division General Motors ustanowił program stypendialny Chevrolet / Michelle Kwan R.E.W.A.R.D.S.[22]. W 2002 roku Kwan została reprezentantką i rzecznikiem The Walt Disney Company, a umowa współpracy została przedłużona w 2006 roku[23].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]19 stycznia 2013 roku podczas ceremonii w Providence poślubiła Claya Pella, amerykańskiego prawnika, oficera wojskowego i dyrektora ds. planowania strategicznego w sztabie Bezpieczeństwa Narodowego w Białym Domu[24]. Vera Wang zaprojektowała jej suknię ślubną[24]. W marcu 2017 Pell złożył w Kalifornii papiery rozwodowe[25], zaś Kwan wniosła o rozwód dzień później w Rhode Island[26].
5 stycznia 2022 Kwan ogłosiła narodziny córki[27].
Osiągnięcia
[edytuj | edytuj kod]Zawody | 91–92 | 92–93 | 93–94 | 94–95 | 95–96 | 96–97 | 97–98 | 98–99 | 99–00 | 00–01 | 01–02 | 02–03 | 03–04 | 04–05 | 05–06 | |||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Międzynarodowe[28] | ||||||||||||||||||
Igrzyska olimpijskie | 2 | 3 | WD | |||||||||||||||
Mistrzostwa świata | 8 | 4 | 1 | 2 | 1 | 2 | 1 | 1 | 2 | 1 | 3 | 4 | ||||||
GP Finał Grand Prix | 1 | 2 | 2 | 2 | 2 | |||||||||||||
GP Nations Cup | 1 | |||||||||||||||||
GP Skate America | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | |||||||||||
GP Skate Canada International | 1 | 1 | 1 | 2 | 3 | |||||||||||||
GP Trophée Lalique | 1 | |||||||||||||||||
Skate America | 7 | 2 | ||||||||||||||||
Trophée de France | 3 | |||||||||||||||||
Igrzyska dobrej woli | 2 | 1 | 2 | |||||||||||||||
Międzynarodowe: Kategorie młodzieżowe | ||||||||||||||||||
Mistrzostwa świata juniorów | 1 | |||||||||||||||||
Gardena Spring Trophy | 1 J | |||||||||||||||||
Krajowe | ||||||||||||||||||
Mistrzostwa Stanów Zjednoczonych | 9 J | 6 | 2 | 2 | 1 | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 |
Nagrody i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Światowa Galeria Sławy Łyżwiarstwa Figurowego – 2012[29]
- Amerykańska Galeria Sławy Łyżwiarstwa Figurowego – 2012[30]
- U.S. Olympic Committee (USOC) SportsWoman of the Year – 2003[19]
- James E. Sullivan Award – 2001[19]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Figure Skating at the 1998 Nagano Winter Games: Women's Singles. Sports Reference. [dostęp 2019-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-22)]. (ang.).
- ↑ Jo Ann Schneider Farris: Figure Skating Legend Michelle Kwan. liveabout.com, 2019-05-23. [dostęp 2019-07-16]. (ang.).
- ↑ Devora Meyers: 20 Years Ago This Week, Michelle Kwan Did Not Win Olympic Gold In Nagano. Deadspin, 2018-02-21. [dostęp 2019-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-26)]. (ang.).
- ↑ a b Jose Antonio Vargas: The Michelle Kwan Myth, Worth Its Weight in Gold. The Washington Post, 2006-02-14. [dostęp 2019-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-21)]. (ang.).
- ↑ a b Amy Rosewater: Read between the lines: Kwan will not compete again. ESPN, 2006-09-07. [dostęp 2019-07-16]. (ang.).
- ↑ a b Michelle Kwan USA, International Skating Union, 8 lutego 2006 [dostęp 2023-10-13] [zarchiwizowane 2006-06-13] .
- ↑ The Winning Attitude: What It Takes to Be A Champion by Michelle Kwan, 1999; Publisher: Hyperion Press
- ↑ Michelle Kwan, Heart of a Champion, ISBN 0-590-76340-7
- ↑ Lake Arrowhead's Ice Castle, Michelle Kwan's former rink, closes [online], NBC Sports, 31 sierpnia 2013 [dostęp 2023-10-13] (ang.).
- ↑ Enkose Plummer , Homeschoolers Who Changed The World [online], Sparketh, 17 maja 2016 [dostęp 2023-10-13] (ang.).
- ↑ Homeschooling Hero: Michelle Kwan [online], HOMESCHOOLING HEROES® [dostęp 2023-10-13] (ang.).
- ↑ Diana Marcum Former staff writer Diana Marcum i inni, As Thousands Cheer, Skater Kwan Comes Home [online], Los Angeles Times, 8 marca 1998 [dostęp 2023-10-13] (ang.).
- ↑ The AAU Sullivan Award Part V of V: The 2000s. [dostęp 2019-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-28)]. (ang.).
- ↑ a b c Lynn Zinser: Michelle Kwan Pulls Out of Olympics. The New York Times, 2006-02-12. [dostęp 2019-07-16]. (ang.).
- ↑ David Bauder: Kwan says thanks, but no, to NBC's offe. USA Today, 2006-02-13. [dostęp 2019-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-02)]. (ang.).
- ↑ Michelle Kwan graduates from University of Denver. SFGate, 2009-06-06. [dostęp 2019-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-06-18)]. (ang.).
- ↑ Jim Berscheidt: Michelle Kwan among graduates at Saturday ceremony. DE Today, 2009-06-04. [dostęp 2019-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-03-02)]. (ang.).
- ↑ Stephen Wade: Michelle Kwan makes a near-flawless transition from skating to diplomacy. NAPA Valley, 2007-01-19. [dostęp 2019-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-10)]. (ang.).
- ↑ a b c d Michelle Kwan – Global Ambassador. Special Olympics. [dostęp 2019-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-17)]. (ang.).
- ↑ Philip Hersh: Ms. Kwan goes to Washington, master's degree in hand. Chicago Tribune, 2011-06-03. [dostęp 2019-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-22)]. (ang.).
- ↑ Endorsements. [dostęp 2019-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-11)]. (ang.).
- ↑ Steve Woodward: Kwan still a good skate with advertisers, despite odd year. SBJ, 2001-11-19. [dostęp 2019-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-21)]. (ang.).
- ↑ Figure skating Champion Michelle Kwan to serve as celebrity representative and spokesperson for Disney. Disney, 2006-02-16. [dostęp 2019-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-02-19)]. (ang.).
- ↑ a b Cynthia Wang: Michelle Kwan Marries Clay Pell. People, 2013-01-19. [dostęp 2019-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-23)]. (ang.).
- ↑ Clay Pell files for divorce from Michelle Kwan. Providence Journal, 2017-03-29. [dostęp 2019-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-24)]. (ang.).
- ↑ Katie Mulvaney: Olympic skater Michelle Kwan files papers to divorce Clay Pell in R.I.. Providence Journal, 2017-05-09. [dostęp 2019-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-17)]. (ang.).
- ↑ Desiree Murphy: Michelle Kwan gives birth to first child: ‘She’s a perfect miracle’. Page Six, 2022-01-06. [dostęp 2022-02-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-01-06)]. (ang.).
- ↑ International Skating Union Biography – Michelle Kwan. ISU. [dostęp 2019-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-14)]. (ang.).
- ↑ World Hall of Fame Members. World Figure Skating Museum and Hall of Fame. [dostęp 2018-12-31]. (ang.).
- ↑ U.S. Figure Skating Hall of Fame Members. World Figure Skating Museum and Hall of Fame. [dostęp 2020-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-27)]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- International Skating Union Biography – Michelle Kwan. ISU. [dostęp 2019-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-14)]. (ang.).
- Sports Reference – Michelle Kwan. Sports Reference. [dostęp 2019-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-13)]. (ang.).
- Amerykańscy dyplomaci
- Amerykańscy pisarze XX wieku
- Amerykańscy działacze sportowi
- Amerykańscy łyżwiarze figurowi
- Amerykańscy medaliści olimpijscy
- Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1998
- Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2002
- Członkowie Światowej Galerii Sławy Łyżwiarstwa Figurowego
- Amerykanie pochodzenia chińskiego
- Sportowcy związani z Los Angeles
- Ludzie urodzeni w Torrance
- Urodzeni w 1980