Mark Stone
![]() Mark Stone w barwach reprezentacji Kanady U-20 (2012) | |||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Obywatelstwo | |||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost |
193 cm | ||||||||||||||||||||||||||||
Pozycja |
napastnik (lewy skrzydłowy) | ||||||||||||||||||||||||||||
Uchwyt |
prawy | ||||||||||||||||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Draft |
NHL 2010, numer: 178 (6 runda) | ||||||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||
|
Mark Stone (ur. 13 maja 1992 w Winnipeg) – kanadyjski hokeista grający na pozycji napastnika (lewego skrzydłowego), reprezentant kraju. Jeden z najlepszych dwukierunkowych napastników w lidze NHL.
Kariera
[edytuj | edytuj kod]Brandon Wheat Kings
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/79/Brandon_Davidson_Mark_Stone.jpg/200px-Brandon_Davidson_Mark_Stone.jpg)
Mark Stone karierę sportową rozpoczął w występującym w lidze Manitoba U-18 'AAA' Hockey League Winnipeg Thrashers, z którym brał udział w Teles Cup 2008, po czym w 2008 roku został zawodnikiem występującego w lidze WHL Brandon Wheat Kings. W sezonie 2008/2009 w fazie zasadniczej rozegrał 56 meczów, w których zdobył 39 punktów (17 goli, 22 asysty) oraz spędził 27 minut na ławce kar, natomiast w fazie play-off rozegrał 12 meczów, w których zdobył 4 punkty (1 gol, 3 asysty) oraz spędził 4 minuty na ławce kar, ponadto zajął 12. miejsce w rankingu debiutantów ligi WHL[1]. W sezonie 2009/2010 z powodu wstrząsu mózgu oraz kontuzji kciuka, w fazie zasadniczej rozegrał zaledwie 39 meczów, w których zdobył 28 punktów (11 goli, 17 asyst) oraz spędził 25 minut na ławce kar, natomiast w fazie play-off rozegrał 15 meczów, w których zdobył 4 punkty (1 gol, 3 asysty) oraz spędził 4 minuty na ławce kar, co miało wpływ na miejsce w drafcie NHL 2010, w którym został wybrany w szóstej rundzie z numerem 178 przez władze Ottawa Senators, został rozpoznany jako silny napastnik ze słabą jazdą na łyżwach. W fazie play-off Królowie Pszenicy przegrali w finale Konferencji Wschodniej rywalizację 4:1 z Calgary Hitmen (zawodnikiem klubu był starszy brat Stone’a, Michael). Mimo tego wystąpili w Memorial Cup 2010, którego byli gospodarzem. W finale turnieju, rozegranym 23 maja 2010 roku na Westman Place w Brandon przegrali z Windsor Spitfires 1:9.
We wrześniu 2010 roku brał udział w swoim pierwszym obozie treningowym Ottawa Senators, po czym wrócił do drużyny Królów Pszenicy. W sezonie 2010/2011, w fazie zasadniczej rozegrał 71 meczów, w których zdobył 106 punktów (37 goli, 69 asyst) oraz spędził 28 minut na ławce kar, co dało mu 1. miejsce w klubie oraz 3. miejsce w klasyfikacji ligi WHL względem liczby zdobytych punktów[2], a także miejsce w drużynie gwiazd Konferencji Wschodniej WHL. W pierwszej rundzie fazy play-off Królowie Pszenicy przegrali rywalizację 4:2 z Medicine Hat Tigers, kończąc tym samym swoje zmagania w sezonie 2010/2011[3]. Wkrótce wziął udział w swoim drugim obozie treningowym Ottawa Senators, a po podpisaniu 3-letniego kontraktu podstawowego wrócił do drużyny Królów Pszenicy, w której został kapitanem, zastępując w tej funkcji Shayne'a Wiebe[4], który został zawodnikiem występującego w lidze AHL St. John’s IceCaps[5], natomiast nowym trenerem klubu został Cory Clouston, który był poprzednio trenerem Ottawa Senators (trenował Stone’a podczas pierwszego obozu treningowego w 2010 roku). Chwalił Stone’a za inteligencję oraz poprawę siły rdzenia w sezonie 2010/2011. W trakcie sezonu 2011/2012 został wybrany do składu drużyny WHL przeciwko drużynie rosyjskich zawodników U-20 podczas Subway Super Series 2011, w którym drużyna WHL wygrała rywalizację 30:26 (0:2, 4:5 – 1:2 po serii rzutów karnych), 10:7, 6:3, 5:2, 5:7 – asysta, zawodnik meczu). W grudniu 2011 roku Stone został wybrany do grona 16 nominowanych do nagrody H. L. (Krug) Crawford Memorial Award za doskonałość sportową w południowo-zachodniej Manitobie.
W sezonie 2011/2012, w którym w fazie zasadniczej rozegrał 66 meczów, w których zdobył 123 punkty (41 goli, 82 asysty) oraz spędził 22 minuty na ławce, natomiast w fazie play-off rozegrał 8 meczów, w których zdobył 6 punktów (2 gole, 4 asysty) oraz spędził 6 minut na ławce kar, zdobył Brad Hornung Trophy, nagrodę dla najbardziej wysportowanego zawodnika ligi WHL oraz wybrany do Drużyny Gwiazd Konferencji Wschodniej WHL[6], a po zakończeniu sezonu 2011/2012 odszedł z klubu.
Ottawa Senators
[edytuj | edytuj kod]20 kwietnia 2012 roku władze klubu ligi NHL, Ottawa Senators ogłosiły o dołączeniu Stone’a do drużyny Senatorów, w brwach której 21 kwietnia 2012 roku zadebiutował w lidze NHL, w 5 meczu rywalizacji pierwszej rundy fazy play-off, u siebie z New York Rangers (2:0 – asysta Stone’a i Filipa Kuby w 9. minucie przy golu Jasona Spezzy na 1:0)[7][8]. Jednak z powodu zbyt silnej konkurencji w drużynie Senatorów w latach grał dwukrotnie na wypożyczeniu (2012–2013, 2013–2014) w filialnym klubie Ottawa Senators: w występującym w lidze AHL Binghamton Senators. 6 marca 2013 roku zadebiutował w sezonie zasadniczym ligi NHL, w przegranym 4:5 meczu domowym z Toronto Maple Leafs[9], natomiast swojego pierwszego gola w lidze NHL zdobył 4 stycznia 2014 roku w wygranym 4:3 po dogrywce meczu domowym z Montreal Canadiens (gol w 14. minucie na 3:1 po pokonaniu bramkarza drużyny przeciwnej Careya Price'a[10][11]. Łącznie w sezonie 2013/2014, w fazie zasadniczej rozegrał 19 meczów, w których zdobył 8 punktów (4 gole, 4 asysty) oraz spędził 4 minuty na ławce kar.
Natomiast w sezonie 2014/2015 był już podstawowym zawodnikiem drużyny Senatorów, w której wraz z Mikiem Hoffmanem i Curtisem Lazarem stanowił o sile ofensywy. Świetna gra Stone’a spowodowała, że władze klubu 7 listopada 2014 roku ogłosiły o pozostaniu zawodnika w klubie co najmniej do końca sezonu 2014/2015[12]. W fazie zasadniczej rozegrał 80 meczów, w których zdobył 64 punkty (26 goli, 38 asyst, najlepszy wynik wśród debiutantów ex aequo z Johnnym Gaudreau z Calgary Flames) oraz spędził 14 minut na ławce kar, a także wygrał klasyfikację tzw. na wynos (ang. takeaway) – 98, co 23 kwietnia 2015 roku dało mu nominację do Calder Memorial Trophy, nagrody dla najlepszego debiutanta w lidze NHL (nagrodę zdobył Aaron Ekblad z Florida Panthers[13][14]). 15 kwietnia 2015 roku, podczas domowego meczu pierwszej rundy fazy play-off z Montreal Canadiens (3:4) w starciu z zawodnikiem drużyny przeciwnej P.K. Subbanem, doznał złamania nadgarstka od slashingu (cięcie kijem), w wyniku czego P.K. Subban trafił na 5 minut na ławkę kar[15], jednak pomimo kontuzji Stone zagrał we wszystkich 6 meczach rywalizacji (2:4), w których zdobył 4 punkty (4 asysty) oraz spędził 2 minuty na ławce kar.
25 czerwca 2015 roku Stone przedłużył kontrakt z Senatorami o 3 lata o wartości 3 500 000 dolarów, przy czym dyrektor generalny klubu, Bryan Murray, nazwał Stone’a „jednym z lepszych graczy drużyny, jeśli nie jednym z najlepszych”[16].
W sezonie 2015/2016, w fazie zasadniczej rozegrał 75 meczów, w których zdobył 61 punktów (23 punkty, 38 asyst) oraz spędził 38 minut na ławce kar oraz był jednym z najlepszych zawodników, którzy 31 stycznia 2016 roku nie wystąpili w Meczu Gwiazd NHL[17]. 30 marca 2016 roku w wygranym 2:1 meczu domowym z Winnipeg Jets, zawodnik drużyny przeciwnej, Dustin Byfuglien wykonał druzgocący test ciała Stone’owi, który zmusił go do natychmiastowego opuszczenia lodowiska w celu przeprowadzenia testów wstrząsu mózgu[18]. Choć powrócił do gry w tym meczu, w pozostałych meczach sezonu 2015/2016 już nie zagrał[19].
W sezonie 2016/2017 rozegrał 71 meczów, w których zdobył 54 punkty (22 gole, 32 asysty) oraz spędził 25 minut na ławce kar, a także wygrał klasyfikację tzw. na wynos (ang. takeaway) – 98 (po raz trzeci w rzędu), wyprzedzając o 13 Nicka Schmaltza z Chicago Blackhawks[20], natomiast w fazie play-off rozegrał 19 meczów, w których zdobył 8 punktów (5 goli, 3 asysty) oraz spędził 20 minut na ławce kar. sezon 2017/2018 mimo długiej przerwy w grze, spowodowanej kontuzją, Stone mógł zaliczyć do udanych (58 meczów, 62 punkty (20 goli, 42 asysty), 10 minut na ławce kar), jednak nie mógł dojść do porozumienia z władzami klubu, Stone złożył wniosek o arbitraż i ostatecznie kontrakt został przedłużony do końca sezonu 2018/2019, po czym mógł odejść z klubu jako wolny agent.
Vegas Golden Knights
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a2/Team_Captain_Mark_Stone_at_The_White_House_on_November_13%2C_2023_%28cropped%29.jpg/220px-Team_Captain_Mark_Stone_at_The_White_House_on_November_13%2C_2023_%28cropped%29.jpg)
W 2019 roku, po długich spekulacjach i braku porozumienia z Ottawa Senators, wraz z Tobiasem Lindbergiem przeniósł się na zasadzie wymiany do Vegas Golden Knights w zamian za Erika Brannstroma, Oscara Lindberga oraz zawodnika wybranego w drugiej rundzie draftu NHL 2020[21][22]. 8 marca 2019 roku, w celu pozostania w klubie, oficjalnie podpisał 8-letnie przedłużenie konktaktu o wartości 76 000 000 dolarów (w tym 48 000 000 dolarów premii za podpisanie umowy)[23]. Łącznie w sezonie 2018/2019, w fazie zasadniczej rozegrał 77 meczów, w których zdobył 73 punkty (33 gole, 40 asyst) oraz spędził 27 minut na ławce kar, a także wygrał klasyfikację tzw. na wynos (ang. takeaway) – 122, natomiast w fazie play-off rozegrał 7 meczów, w których zdobył 12 punktów (6 goli, 6 asyst) oraz spędził 2 minuty na ławce kar[24]. Za doskonałą dwustronną grę w fazie zasadniczej, 17 kwietnia 2019 roku wraz z Patricem Bergeronem z Boston Bruins oraz Ryanem O’Reillym z St. Louis Blues został nominowany do Frank J. Selke Trophy, nagrody na najlepszego napastnika ligi NHL[25]. Nagrodę zdobył Ryan O’Reilly. 14 kwietnia 2019 roku w wygranym 6:3 meczu domowym z San Jose Sharks pierwszej rundy fazy play-off (3. mecz rywalizacji), po raz pierwszy w swojej karierze zdobył hat tricka (pierwszy hat trick w fazie play-off w historii klubu[26]). Ostatecznie Złoci Rycerze przegrali rywalizację 4:3, kończąc tym samym swoje zmagania w sezonie 2018/2019.
13 stycznia 2021 roku został pierwszym w historii kapitanem Vegas Golden Knights.
5 lutego 2022 roku wystąpił w Meczu Gwiazd NHL.
Kariera reprezentacyjna
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ac/Mark_Stone_WJC12_press_conference.jpg/200px-Mark_Stone_WJC12_press_conference.jpg)
Mark Stone grał w reprezentacji Kanady Zachodniej U-17 podczas World U-17 Hockey Challenge 2009 w Kanadzie, w którym rozegrał 6 meczów, w których zdobył 7 punktów (2 gole, 5 asyst), natomiast reprezentacja Kanady Zachodniej U-17 zakończyła rozgrywki na 4. miejsce.
Z reprezentacją Kanady U-20 wziął udział w mistrzostwach świata juniorów 2012 Elity w Kanadzie. Drużyna Klonowego Liścia rozpoczęła od wygranej 8:1 z reprezentacją Finlandii U-20, 26 grudnia 2011 roku w Rexall Place w Edmonton, w którym Stone zdobył hat tricka (2., 23., 44.minuta) oraz został zawodnikiem meczu swojej drużyny. Drużyna Klonowego Liścia zajęła 3. miejsce po wygranej 4:0 w meczu o 3. miejsce z reprezentacją Finlandii U-20 5 stycznia 2012 roku w Scotiabank Saddledome w Calgary, a Stone zaliczył asystę przy golu Quintona Howdena na 4:0, ustalającego wynik meczu. Łącznie na tym turnieju Stone rozegrał 6 meczów, w których zdobył 10 punktów (3 gole, 7 asyst) oraz spędził 2 minuty na ławce kar, dzięki czemu został uznany przez trenerów za jednego z trzech najlepszych kanadyjskich zawodników turnieju.
Natomiast z seniorską reprezentacją Kanady dwukrotnie uczestniczył w mistrzostwach świata. Na mistrzostwach świata 2016 Elity wraz z drużyną Klonowego Liścia zdobył mistrzostwo świata po wygranej w finale 2:0 z reprezentacją Finlandii 22 maja 2016 roku na CSKA Arena w Moskwie, a Stone na tym turnieju rozegrał 10 meczów, w których zdobył 10 punktów (4 gole, 6 asyst) oraz spędził 6 minut na ławce kar, a także 26 kwietnia 2019 roku został powołany na mistrzostwach świata 2019 Elity na Słowacji[27], podczas których 10 maja 2019 roku został mianowany następcą kapitana drużyny Klonowego Liścia, Seana Couturiera[28]. Na tym turnieju drużyna Klonowego Liścia przegrała w finale 3:1 z reprezentacją Finlandii 26 maja 2016 roku na Zimný štadión Ondreja Nepelu w Bratysławie, w wyniku czego zdobyła wicemistrzostwo świata[29], a Stone, który na turnieju rozegrał 10 meczów, w których zdobył 14 punktów (6 goli, 8 asyst) – 5. miejsce ex aequo z Anthonym Manthą, został wybrany MVP oraz do Drużyny Gwiazd turnieju[30].
Statystyki
[edytuj | edytuj kod]Klubowe
[edytuj | edytuj kod]Sezon | Klub | Liga | Sezon zasadniczy | Faza play-off | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
M | G | A | Pkt | Min | M | G | A | Pkt | Min | |||||
2008/2009 | ![]() |
WHL | 56 | 17 | 22 | 39 | 27 | 12 | 1 | 3 | 4 | 4 | ||
2009/2010 | ![]() |
WHL | 39 | 11 | 17 | 28 | 25 | 15 | 1 | 3 | 4 | 4 | ||
2010/2011 | ![]() |
WHL | 71 | 37 | 69 | 106 | 28 | 6 | 1 | 9 | 10 | 4 | ||
2011/2012 | ![]() |
WHL | 66 | 41 | 82 | 123 | 22 | 8 | 2 | 4 | 6 | 6 | ||
2011/2012 | ![]() |
NHL | – | – | – | – | – | 1 | 0 | 1 | 1 | 0 | ||
2012/2013 | ![]() |
AHL | 54 | 15 | 23 | 38 | 14 | 3 | 1 | 2 | 3 | 0 | ||
2012/2013 | ![]() |
NHL | 4 | 0 | 0 | 0 | 2 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | ||
2013/2014 | ![]() |
AHL | 37 | 15 | 26 | 41 | 6 | 4 | 1 | 3 | 4 | 0 | ||
2013/2014 | ![]() |
NHL | 19 | 4 | 4 | 8 | 4 | – | – | – | – | — | ||
2014/2015 | ![]() |
NHL | 80 | 26 | 38 | 64 | 14 | 6 | 0 | 4 | 4 | 2 | ||
2015/2016 | ![]() |
NHL | 75 | 23 | 38 | 61 | 38 | – | – | – | – | — | ||
2016/2017 | ![]() |
NHL | 71 | 22 | 32 | 54 | 25 | 19 | 5 | 3 | 8 | 20 | ||
2017/2018 | ![]() |
NHL | 58 | 20 | 42 | 62 | 10 | – | – | – | – | — | ||
2018/2019 | ![]() |
NHL | 59 | 28 | 34 | 62 | 22 | – | – | – | – | — | ||
2018/2019 | ![]() |
NHL | 18 | 5 | 6 | 11 | 5 | 7 | 6 | 6 | 12 | 2 | ||
2019/2020 | ![]() |
NHL | 65 | 21 | 42 | 63 | 27 | 20 | 7 | 10 | 17 | 6 | ||
2020/2021 | ![]() |
NHL | 55 | 21 | 40 | 61 | 28 | 19 | 5 | 3 | 8 | 0 | ||
2021/2022 | ![]() |
NHL | 28 | 8 | 20 | 28 | 8 | – | – | – | – | — | ||
WHL Ogółem | 232 | 106 | 190 | 296 | 102 | 41 | 5 | 19 | 24 | 18 | ||||
NHL Ogółem | 532 | 178 | 296 | 474 | 183 | 73 | 23 | 27 | 50 | 30 | ||||
AHL Ogółem | 91 | 30 | 49 | 79 | 20 | 7 | 2 | 5 | 7 | 0 |
Reprezentacyjne
[edytuj | edytuj kod]Rok | Drużyna | Turniej | Miejsce | M | G | A | Pkt | Min | |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
2009 | ![]() |
WHC-17 | 4 | 6 | 2 | 5 | 7 | 0 | |
2012 | ![]() |
MŚJ | ![]() |
6 | 7 | 3 | 10 | 2 | |
2016 | ![]() |
MŚ | ![]() |
10 | 4 | 6 | 10 | 6 | |
2019 | ![]() |
MŚ | ![]() |
10 | 8 | 6 | 14 | 0 | |
Ogółem jako junior | 12 | 9 | 8 | 17 | 2 | ||||
Ogółem jako senior | 20 | 12 | 12 | 24 | 6 |
Sukcesy
[edytuj | edytuj kod]Zawodnicze
[edytuj | edytuj kod]- Brandon Wheat Kings
- Finał Memorial Cup: 2010
- Reprezentacyjne
- Brązowy medal mistrzostw świata juniorów: 2012
- Mistrzostwo świata: 2016
- Wicemistrzostwo świata: 2019
Indywidualne
[edytuj | edytuj kod]- Mecz Gwiazd NHL: 2022
- Drużyna debiutantów NHL: 2015
- Drużyna gwiazd WHL: 2011, 2012
- Zawodnik Roku CHL: 2012
- Brad Hornung Trophy: 2012
- WHL Plus-Minus Award: 2012
- MVP mistrzostw świata: 2019
- Drużyna gwiazd mistrzostw świata: 2019
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Mark Stone jest synem Roba i Jackie. Ma starszego brata Michaela (ur. 1990), również hokeistę, z którym grał podczas Memorial Cup 2010 (Mark grał w barwach Brandon Wheat Kings, Michael w barwach Calgary Hitmen). Uczęszczał do Westwood Collegiate w Winnipeg[31]. Po raz pierwszy grali przeciwko sobie w lidze NHL 31 stycznia 2015 roku. Drużyna Senatorów (w której wówczas grał Mark) wygrał Arizona Coyotes (w której wówczas grał Michael) 7:2.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ 2008-09 Regular Season – Rookies. whl.ca. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-12-20)]. (ang.)
- ↑ 2010-11 Regular Season – All Players. whl.ca. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-12-16)]. (ang.)
- ↑ WHL East All-Stars and Awards. whl.ca. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-04-26)]. [data dostępu: 2011-03-24] (ang.)
- ↑ Team Captaincy History – Brandon Wheat Kings (ang.)
- ↑ Shayne Wiebe w bazie Eliteprospects.com (ang.)
- ↑ Stone caps brilliant junior career with WHL honour [data dostępu: 2012-05-03] (ang.)
- ↑ Ottawa Senators at New York Rangers Box Score — April 21, 2012 (ang.)
- ↑ Ottawa Senators – New York Rangers – April 21st, 2012 (ang.)
- ↑ Ottawa Senators at Toronto Maple Leafs Box Score — March 6, 2013 (ang.)
- ↑ Senators edge Canadiens 4-3 in OT [data dostępu: 2014-01-05] (ang.)
- ↑ Ottawa Senators – Montréal Canadiens – January 4th, 2014 (ang.)
- ↑ Warren: Mark Stone, Mike Hoffman staying put in Ottawa, too [data dostępu: 2014-11-07] (ang.)
- ↑ Ekblad, Gaudreau, Stone voted Calder Trophy finalists [data dostępu: 2015-04-24] (ang.)
- ↑ Panthers rookie Ekblad wins Calder Trophy [data dostępu: 2015-06-15] (ang.)
- ↑ Mark Stone suffers fractured wrist from P.K. Subban slash [data dostępu: 2015-04-16] (ang.)
- ↑ Senators agree to terms with Stone, Zibanejad [data dostępu: 2015-06-25] (ang.)
- ↑ Stone provides troubled Sens with hope for future [data dostępu: 2016-03-24] (ang.)
- ↑ [www.sportsnet.ca/hockey/nhl/mark-stone-leaves-game-chest-injury-huge-byfuglien-hit/ Mark Stone leaves game with chest injury after huge Byfuglien hit] [data dostępu: 2016-03-30] (ang.)
- ↑ Mark Stone still smarting from Byfuglien body hit [data dostępu: 2016-04-07] (ang.)
- ↑ By The Numbers: The Forwards [data dostępu: 2017-04-10] (ang.)
- ↑ Vegas Golden Knights Acquire Mark Stone From The Ottawa Senators [data dostępu: 2019-02-25] (ang.)
- ↑ Senators trade star forward Mark Stone to Golden Knights [data dostępu: 2019-02-25] (ang.)
- ↑ VGK Sign Forward Mark Stone To Eight-Year Contract Extension [data dostępu: 2019-03-08] (ang.)
- ↑ 2018-19 season statistics (ang.)
- ↑ Selke Trophy finalists unveiled [data dostępu: 2019-04-18] (ang.)
- ↑ Stone posts hat trick for Golden Knights in Game 3 [data dostępu: 2019-04-14] (ang.)
- ↑ Hockey Canada names 22 players to 2019 IIHF World Championship roster [data dostępu: 2019-04-29] (ang.)
- ↑ Turris named captain for Team Canada [data dostępu: 2019-05-10] (ang.)
- ↑ Finland defeats Canada for gold medal at world championship [data dostępu: 2019-05-26] (ang.)
- ↑ IIHF – Stone named MVP [data dostępu: 2019-05-26] (ang.)
- ↑ Senators blow out brothers, Coyotes. wsbt.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-11)]. [data dostępu: 2015-01-31] (ang.)
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Mark Stone w bazie NHL (ang.)
- Mark Stone w bazie Hockey-Reference.com (ang.)
- Mark Stone w bazie Eliteprospects.com (ang.)
- Mark Stone w bazie The Internet Hockey Database (ang.)