Madeleine Vionnet
Ten artykuł od 2010-11 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Zawód, zajęcie |
Projektantka |
Narodowość | |
Strona internetowa |
Madeleine Vionnet (ur. 22 czerwca 1876 w Chilleurs-aux-Bois, zm. 2 marca 1975 w Paryżu) – francuska projektantka mody, nazywana architektem mody[1], pierwsza wprowadziła ukośne cięcie; do 1939 prowadziła własny dom mody Vionnet S.p.A. przy Avenue Montaigne w Paryżu.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodziła się 22 czerwca 1876 roku w biednej rodzinie we francuskiej miejscowości Chilleurs – aux – Bois. Jej ojciec – Abel Vionnet, pobierał opłaty celne w Aubervilliers pod Paryżem. Matka Madeleine porzuciła rodzinę, kiedy dziewczynka miała kilka lat. Ojciec wyjechał wówczas z małą córką do Aubervillers[2]. W wieku dziesięciu lat Madeleine Vionnet przerwała naukę i rozpoczęła termin w domu mody[1].
W roku 1894 wyszła za mąż, lecz szybko się rozwiodła. Następnie wyjechała do Anglii, gdzie pracowała w pracowni Kate Reilly. Po powrocie do Paryża związała się z pracownią Callot Soers, a następnie z domem mody Jacques'a Douceta około roku 1907. Podczas pracy nad projektami dla tejże marki Vionnet wykorzystała czarne trykoty, opinające sylwetkę dżerseje i głębokie dekolty, które mogły zostać uznane w tamtych czasach za skandaliczne. Tak się jednak nie stało, a projektantka zyskała spora popularność wśród francuskiej elity[1].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Madeleine_Vionnet_-_photo_Henri_Manuel.jpg/220px-Madeleine_Vionnet_-_photo_Henri_Manuel.jpg)
W 1912 roku Madeleine Vionnet otworzyła własny butik przy rue de Rivoli 222, a następnie przekształcony w dom mody Vionnet S.p.A.[1]. Inspirowała się strojami japońskimi i greckimi. Vionnet nie szkicowała swoich projektów, a jedynie upinała tkaniny na niewielkiej lalce[1]. Jako pierwsza projektantka zrezygnowała z kobiecego gorsetu na rzecz skośnego cięcia i drapowań. Zabieg ten pozwolił projektom zyskać lekkość, a wykorzystane delikatne tkaniny jak np. woal i jedwab opinały kobiece ciało i niejako falowały podczas poruszania się[3].
Madeleine Vionnet w latach 20. zapewniła pracownikom w swoim zakładzie prawo do tygodniowego urlopu, coroczne podwyżki pensji i wolne soboty. Personel miał również dostęp do opieki medycznej, dentysty, biblioteki oraz restauracji zakładowej[1].
Dom mody Vionnet zakończył swoją działalność przed wybuchem II wojny światowej, a ostatnia kolekcja Madeleine została zaprezentowana 2 sierpnia 1939 roku[1].
Suknie Vionnet znajdują się w Centre de Documentation de la Couture.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g Grupa Wirtualna Polska , Wirtualna Polska , Madeleine Vionnet - królowa projektantów – SO Magazyn - so pretty, so unique, so good - wyjątkowy magazyn w internecie [online], so-magazyn.pl [dostęp 2023-08-30] (pol.).
- ↑ Madaleine Vionnet. Architektka wśród krawcowych [online], Anywhere.pl, 5 września 2022 [dostęp 2023-08-30] (pol.).
- ↑ Modowa rewolucjonistka. Poznajcie Madeleine Vionnet [online], Kate&Kate [dostęp 2023-08-30] (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona internetowa domu mody Vionnet S.p.A.. vionnet.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-22)]. (ang.)
- Biografia Madeleine Vionnet na oficjalnej stronie domu mody Vionnet S.p.A. (ang.)
- Suknie Madelaine Vionnet (ang.)