Ludwik de Laveaux (malarz)
![]() Autoportret z paletą, 1892 | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Narodowość |
polska |
Alma Mater | |
Dziedzina sztuki |
malarstwo |
Epoka |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3b/Ludwik_de_Laveaux%2C_Plac_Opery_w_Pary%C5%BCu.jpg/240px-Ludwik_de_Laveaux%2C_Plac_Opery_w_Pary%C5%BCu.jpg)
Stanisław Ludwik de Laveaux (ur. 21 listopada 1868 w Jaronowicach, zm. 5 kwietnia 1894 w Paryżu) − polski malarz tworzący od 1890 roku na emigracji.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pochodził z francuskiego rodu osiadłego w Polsce w XVIII wieku.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/16/Ludwik_de_Laveaux_-_Fragment_of_the_Panorama_of_Paris_-_MNK_II-b-1115_-_National_Museum_Krak%C3%B3w.jpg/220px-Ludwik_de_Laveaux_-_Fragment_of_the_Panorama_of_Paris_-_MNK_II-b-1115_-_National_Museum_Krak%C3%B3w.jpg)
W latach 1884–1886 i 1889–1890 studiował w Krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, w pracowni Józefa Mehoffera. W międzyczasie przez dwa lata pobierał naukę malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium u Otto Seitza. Podczas pobytu w kraju wielokrotnie uczestniczył w plenerach malarskich, towarzyszyli mu m.in. Włodzimierz Tetmajer, Wincenty Wodzinowski, Stanisław Radziejowski.
Po ukończeniu studiów w 1890 roku na stałe wyjechał do Paryża, w następnym roku odbył podróż do Bretanii. Odbył kilka podróży do Londynu i Oksfordu. Trudne warunki materialne i postępujące ubóstwo przyczyniły się do rozwoju gruźlicy, na którą zmarł w wieku 25 lat, pochowano go na paryskim cmentarzu Pantin (Cimetière parisien de Pantin, działka 2, rząd 11, nr. 2) w Paryżu[1].
Znany z wielu romansów; najsłynniejszym był jego romans z hrabianką Iwoną Prośnieńską z Olkusza. Jego narzeczoną Marię Mikołajczykównę, Stanisław Wyspiański przedstawił w Weselu jako Marysię, jego samego zaś umieścił jako Widmo (akt II, scena 5).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- A. Melbechowska-Luty, Widmo: życie i twórczość Ludwika De Laveaux 1868-1894, Wrocław 1988