Janusz Rolicki
![]() Janusz Rolicki (1966) | |
Data i miejsce urodzenia |
22 października 1938 |
---|---|
Zawód, zajęcie | |
Alma Mater | |
Odznaczenia | |
![]() |
Janusz Andrzej Rolicki (ur. 22 października 1938 w Wilnie[1]) – polski dziennikarz, pisarz, publicysta i polityk, autor licznych zbiorów reportaży, a także wywiadów rzek z Edwardem Gierkiem i Zbigniewem Bujakiem, w latach 1996–2001 redaktor naczelny „Trybuny”.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w Wilnie. W 1942 wraz z matką przedostał się nielegalnie do okupowanej Warszawy[2]. Podczas wojny stracił obydwoje rodziców, wychowywany był przez krewnych matki, która zginęła w powstaniu warszawskim[3].
W 1962 ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Swoją pracę magisterską pt. Program polityczny „Nowej Reformy” w latach 1913–1914 (do powstania NKN-u 16 VIII 1914 r.) napisał pod kierunkiem Henryka Jabłońskiego[1].
W latach 1961–1967 pracował jako reporter w „Polityce”. Następnie został dziennikarzem „Kultury”. W latach 1967–1972 zajmował tam stanowisko kierownika działu reportażu, natomiast w latach 1972–1973 był zastępca redaktora naczelnego tygodnika. W latach 1974–1977 był naczelnym redaktorem publicystyki kulturalnej Telewizji Polskiej. Od 1977 do 1980 był dyrektorem programowym i generalnym ds. artystycznych Telewizji Polskiej. Współtworzył i występował jako prezenter programów telewizyjnych: Godzina szczerości, Sam na sam, Tylko w niedzielę, XYZ.
W latach 1963–1982 należał do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (był członkiem zarządu głównego od 1971 do 1974). W 1976 wstąpił do Związku Literatów Polskich. Od 1970 do 1981 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[4]. Po wprowadzeniu stanu wojennego złożył legitymację partyjną i odmówił weryfikacji, w konsekwencji czego przez następne dwa i pół roku był bezrobotny[2][5]. W 1984 znalazł zatrudnienie w Interpress-Filmie.
W wyborach parlamentarnych w 1997 bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W wyborach samorządowych w 1998 uzyskał mandat radnego sejmiku mazowieckiego I kadencji[6]. Zasiadał w radzie naczelnej Polskiej Partii Socjalistycznej. Pod koniec listopada 2001 wystąpił z klubu SLD w sejmiku, wiążąc się z Samoobroną RP[7]. W 2002 nie ubiegał się o ponowny wybór do sejmiku.
W latach 1996–2001 pełnił funkcję redaktora naczelnego „Trybuny”. Później związał się z tygodnikiem „Uważam Rze” oraz gazetą „Fakt”. Swoje teksty publikował okazjonalnie także w „Przeglądzie”[8] oraz „Gazecie Wyborczej”. Był również częstym gościem programów publicystycznych w Telewizji Republika[9]. Krzysztof Pilawski przeprowadził z nim wywiad rzekę, który pod tytułem Wańka-wstańka ukazał się w 2013 nakładem Wydawnictwa Demart[10].
Odznaczenia i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]W 1974 otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[11].
Jest laureatem krajowych nagród dziennikarskich (w tym Nagrody im. Juliana Bruna w 1966 oraz Nagrody im. Bolesława Prusa w 1976)[12].
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]- Brałem łapówki, Wydawnictwo Iskry, Warszawa 1966[13]
- Z życiem pod pachę, Wydawnictwo Iskry, Warszawa 1968[14]
- Przodem do tyłu, Czytelnik, Warszawa 1972[15]
- Kochana mamo, zrób mi alibi, Czytelnik, Warszawa 1974[16]
- Nie tylko brałem, Czytelnik, Warszawa 1976[17]
- Edward Gierek. Przerwana dekada (wywiad rzeka), Fakt, Warszawa 1990[18]
- Edward Gierek. Replika (wywiad rzeka), Polska Oficyna Wydawnicza BGW, Warszawa 1990[19]
- Prezenter, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1990[20]
- Zbigniew Bujak. Przepraszam za Solidarność (wywiad rzeka), Polska Oficyna Wydawnicza BGW, Warszawa 1991[21]
- Edward Gierek. Życie i narodziny legendy, Wydawnictwo Iskry, Warszawa 2002[22]
- Wyklęte pokolenia, Nowy Świat, Warszawa 2011[23]
- Diabelski urok, Zysk i S-ka, Poznań 2016[24]
- Nieznośny urok PRL, Zysk i S-ka, Poznań 2017[25]
- Lepsi od Pana Boga. Reportaże z Polski Ludowej, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2018[26]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Tomasz Wituch , Bogdan Stolarczyk , Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945–2000, Kraków: Wydawnictwo Arkadiusz Wingert, 2010, s. 245 .
- ↑ a b Krzysztof Pilawski , „Wańka-wstańka” – wywiad rzeka z Januszem Rolickim [online], wPolityce.pl, 11 kwietnia 2013 [dostęp 2019-09-29] .
- ↑ Krzysztof Pilawski , Chłopiec pod barykadą – rozmowa z Januszem Rolickim [online], TygodnikPrzeglad.pl, 11 sierpnia 2014 [dostęp 2019-09-29] .
- ↑ Grzegorz Szymanik , Janusz Rolicki, były naczelny 'Trybuny': Po trzech dniach miałem w kieszeni 4800 zł z łapówek [online], Wyborcza.pl, 15 października 2018 [dostęp 2019-09-29] .
- ↑ Diabelski urok [online], Zysk.com.pl [dostęp 2019-09-29] .
- ↑ Samorząd Województwa Mazowieckiego: Radni: Kadencja I [online], Mazovia.pl [dostęp 2019-09-29] .
- ↑ Rolicki w Samoobronie [online], Lewica.pl, 30 listopada 2001 [dostęp 2019-09-29] .
- ↑ Janusz Rolicki [online], TygodnikPrzeglad.pl [dostęp 2019-10-25] .
- ↑ Temat: Janusz Rolicki [online], TelewizjaRepublika.pl [dostęp 2019-12-30] .
- ↑ Wańka-wstańka [online], Lubimyczytac.pl [dostęp 2019-12-29] .
- ↑ Krzysztof Pilawski , Miliard za Gierka – rozmowa z Januszem Rolickim [online], TygodnikPrzeglad.pl, 22 kwietnia 2013 [dostęp 2019-11-05] .
- ↑ Janusz Rolicki, IIK.pl, 14 marca 2006 [zarchiwizowane 2012-08-02] .
- ↑ Brałem łapówki [online], Lubimyczytac.pl [dostęp 2019-09-29] .
- ↑ Z życiem pod pachę [online], Lubimyczytac.pl [dostęp 2019-09-29] .
- ↑ Przodem do przodu [online], Lubimyczytac.pl [dostęp 2019-09-29] .
- ↑ Kochana mamo, wyrób mi alibi [online], Lubimyczytac.pl [dostęp 2019-09-29] .
- ↑ Nie tylko brałem [online], Lubimyczytac.pl [dostęp 2019-09-29] .
- ↑ Edward Gierek: Przerwana dekada [online], Lubimyczytac.pl [dostęp 2019-09-29] .
- ↑ Edward Gierek. Replika, prawda do końca... [online], Lubimyczytac.pl [dostęp 2019-09-29] .
- ↑ Prezenter [online], Lubimyczytac.pl [dostęp 2019-09-29] .
- ↑ Zbigniew Bujak. Przepraszam za Solidarność [online], Lubimyczytac.pl [dostęp 2019-12-29] .
- ↑ Edward Gierek. Życie i narodziny legendy [online], Lubimyczytac.pl [dostęp 2019-09-29] .
- ↑ Wyklęte pokolenia [online], Lubimyczytac.pl [dostęp 2019-09-29] .
- ↑ Diabelski urok [online], Lubimyczytac.pl [dostęp 2019-09-29] .
- ↑ Nieznośny urok PRL [online], Lubimyczytac.pl [dostęp 2019-09-29] .
- ↑ Lepsi od Pana Boga. Reportaże z Polski Ludowej [online], Lubimyczytac.pl [dostęp 2019-09-29] .
- Absolwenci Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego
- Polscy dziennikarze prasowi
- Polscy reportażyści
- Polscy dziennikarze telewizyjni
- Polscy pisarze współcześni
- Polscy redaktorzy naczelni
- Członkowie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich
- Członkowie Związku Literatów Polskich (Polska Rzeczpospolita Ludowa)
- Osobowości telewizyjne związane z TVP
- Osobowości telewizyjne związane z Telewizją Republika
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)
- Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej
- Politycy SdRP i SLD
- Politycy Polskiej Partii Socjalistycznej (III Rzeczpospolita)
- Politycy Samoobrony
- Radni sejmiku województwa mazowieckiego
- Ludzie urodzeni w Wilnie
- Urodzeni w 1938