Ihor Pawluk
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Narodowość | |
Dziedzina sztuki | |
Strona internetowa |
Ihor Pawluk (ukr. І́гор Зино́війович Павлю́к, ur. 1 stycznia 1967 w Użowej (ukr. Ужова) na Wołyniu – poeta, pisarz, naukowiec, doktor nauk humanistycznych w zakresie komunikacji społecznej.
Laureat Narodowej Nagrody Szewczenki „Zaliznyj Mamaj”[1], krajowej nagrody literackiej imienia Hryhorijа Skoworodу, międzynarodowej nagrody literacktej imienia Nikołaja Gogola „Triumph”, nagrody angielskiego PEN Clubu[2][3], Laureat Szwajcarskiej Nagrody Literackiej[4], i innych.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Matka pisarza zmarła dziesięć dni po jego narodzinach. Chłopiec był wychowywany przez dziadków – wysiedleńców z Chełmszczyzny[5][6],.
Z wyróżnieniem ukończył szkołę średnią w Dorosyniach (ukr. Доросині). Studiował w Wyższej Inżynieryjno-Budowlanej Akademii Wojskowej w Leningradzie, którą porzucił na drugim roku, kiedy zaczął pisać wiersze. Rezygnacja z nauki w tej uczelni pociągnęła za sobą konieczność odbycia uciążliwej służby wojskowej w odległych rejonach tajgi zabajkalskiej, gdzie wraz z więźniami zajmował się budową dróg[7].
W latach 1986–1987 był korespondentem rejonowej gazety w Kiwercach na Wołyniu. W 1987 roku rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie im. Iwana Franki we Lwowie, które z wyróżnieniem ukończył w 1992 roku.
Po zakończeniu studiów pracował przy czasopismach o charakterze religijnym; prowadził również audycje radiowe. W latach 1993–2004 był pracownikiem naukowym w Centrum Badań Czasopism Biblioteki Naukowej we Lwowie. W międzyczasie prowadził wykłady na lwowskim Uniwersytecie im. Iwana Franki, był starszym pracownikiem naukowym Instytutu Frankoznawstwa tej samej uczelni, a także profesorem Akademii Ostrogskiej w Ostrogu na Wołyniu.
Ihor Pawluk był uczestnikiem wielu międzynarodowych festiwali i spotkań literackich poświęconych ludności wołyńskiej, jak również ukraińskim pisarzom i poetom, m.in. w Estonii, Gruzji, Rosji, Białorusi, Polsce, Turcji oraz Irlandii, Stanach Zjednoczonych, Anglii.
Obecnie jest pracownikiem naukowym Sekcji Literatury Ukraińskiej XX wieku w Instytucie Literatury im. Tarasa Szewczenki Ukraińskiej Akademii Nauk w Kijowie, a także profesorem Uniwersytetu Iwana Franki we Lwowie. Jest również członkiem zespołów redakcyjnych czasopism dotyczących literatury i sztuki: „Teren”, „Zołota Pektoral”, „Dzwin”, „Ukrajinśka literaturna hazeta”.
Twórczość
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/87/Ihor_Pawluk_z_fajk%C4%85_-_portret_wyk._Zbigniew_Kresowaty.jpg/220px-Ihor_Pawluk_z_fajk%C4%85_-_portret_wyk._Zbigniew_Kresowaty.jpg)
Ihor Pawluk jest autorem ponad 2000 publikacji w różnych czasopismach i wydaniach naukowych oraz 50 książek[8], wśród których można wyróżnić:
Poezję
[edytuj | edytuj kod]- Ostrowy junosti (Wyspy młodości, 1990);
- Netutesznij witer (Nietutejszy wiatr, 1993);
- Hołos dennogo misiacia (Głos dziennego księżyca, 1994);
- Sklana korczma (Szklana karczma, 1995);
- Alerhija na wicznist' (Alergia na wieczność, 1999);
- Stychija (Żywioł, 2002);
- Czołowicze worożinnia (Męska wróżba, 2002);
- The angel (or) English language? (wiersze Ihora Pawluka w języku angielskim, 2004);
- Liryka (Płyta CD z wierszami Ihora Pawluka w wykonaniu Narodowego Artysty Ukrainy Swiatosława Maksymczuka, 2004);
- Bunt swiaczenoji wody (Bunt wody święconej, 2005);
- Magma (Magma, 2005);
- Bunt (Bunt, 2006);
- Kamerton (Kamerton, 2007);
- Liryka (Liryka, 2008);
- Ukrajina w dymu (Ukraina w dymie, 2009);
- Stratosfera (Stratosfera, 2010);
- Catching Gossamers / Łowlaczy osinni pawutynky (Łapiąc jesienne pajęczynki, 2011).
- Ispoved poslednewo wolhwa (Исповедь последнего волхва) (Spowiedź ostatni czarodziej, Petersburg, 2012);
- Męskie wróżby (Czołowicze worożinnia) (Przekład na język polski i przedmowa Tadeusza Karabowicza, obraz na okładce Zbigniew Ikona Kresowaty), Wydawnictwo Episteme, Lublin, 2013)[9];
- Pogonich (Woźnica, 2014); (książka liryczny poeta rosyjskiego Jewgienija Chigrina, przekład na język ukraiński Igorа Pawlukа. Przedmowa Jewgienija Reinа, Igorа Pawlukа. Kijów).
- A Flight over the Black Sea / Polit nad Czornym morem (Lot nad Morzem Czarnym, Londyn: Waterloo Press, 2014); Wiersze Ihora Pawluka angielski tłumaczenie z ukraińskiego Steven Komarnicki, przedmowa do książki napisanej: laureat Literackiej Nagrody Nobla w 2012 roku Mo Yan, Naomi Foyl, Steven Komarnicki, Dmitrij Drozdovskii.
- Magma polésien (Poleska magma); Tomik wierszy Ihora Pawluka w przekładzie na język francuski, Rouen, 2015.
- Arthania / Arthania (Arthania), (USA: Dorrance Publishing Company, 2020). Wiersze Ihora Pawluka angielski tłumaczenie z ukraińskiego Jurij Lazirko, przedmowa do książki napisanej: laureat Literackiej Nagrody Nobla w 2012 roku Mo Yan[10].
Wiersze Ihora Pawluka są publikowane w takich czasopismach, jak „The Apple Valley Review” (Volume 7, Number 2 (Fall 2012))[11], „Muddy River Poetry Review”[12], „Asymptote”[13], „Gold Dust” (Issue 23)[14], „The Adirondack Review”[15], „The Recusant”[16], „Metamorphoses”[17]. «Litieraturnaja gazieta» wydrukowała wybór wierszy Ihora Pawluka w przekładzie na język rosyjski[18], w polskich czasopismach «Radostowa», «Metafora», «Okolica Poetów», «Horyzont».
Prozę
[edytuj | edytuj kod]- Biohrafija derewa płemeni poetiw (Biografia drzewa plemienia poetów, 2003), czyta Narodowy Artysta Ukrainy Hryhorij Szumejko;
- Zaboronenyj cwit (Zakazany kwiat, 2007).
- Poza zonoyu (Na zewnątrz, 2012).
- Vyroshchuvannya almaziv (Rosnące diamenty, 2016).
Monografie naukowe
[edytuj | edytuj kod]- Myteć-Włada-Presa: istoryko-typołohicznyj analiz (Artysta-Władza-Prasa: analiza historyczno-typologiczna, 1997);
- Ukrajińśka łehalna presa Wołyni, Polissia, Chołmszczyny ta Pidlaszszia (Ukraińska legalna prasa Wołynia, Polesia, Chełmszczyzny i Podlasia 1917-1939, 1941-1944, 2001);
- Anotowanyj pokażczyk „Ukrajinśki czasopysy Wołyni, Polissia, Chołmszczyny ta Pidlaszszia (Indeks bibliograficzny: „Ukraińskie czasopisma Wołynia, Polesia, Chełmszczyzny i Podlasia (1917-1939), 1997);
- Diahnostyka i prohnostyka brechni: ekskursy w teoriju kwazikomunikaciji (Diagnostyka i prognostyka kłamstwa: ekskursy w teorię kwazikomunikacji,2003);
- Ukrajinśka presa Wołynśkoji obłasti 1939-1941, 1944-1920 (Ukraińska prasa obwodu wołyńskiego 1939-1941, 1944-2000, 2004);
- Chrestomatija ukrajinśkoji łehalnoji presy Wołyni, Polissia, Chołmszczyny ta Pidlaszszia (Chrestomatia ukraińskiej prasy legalnej Wołynia, Polesia, Chełmszczyzny i Podlasia 1917-1939, 1941-1944, wspólnie z Mykołą Martyniukiem, 2005);
- Pyśmennyky u presi: ukrajinśkomownyj kulturno-informacijnyj prostir Polissia, Chołmszczyny, Pidliaszszia 1917-1944 ta Wołyni 1917-2000 (Pisarze w prasie: ukraińskojęzyczna przestrzeń kulturalno-informacyjna Polesia, Chełmszczyzny i Podlasia 1917-1944 oraz Wołynia 1917-2000, 2010).
Twórczość dla dzieci
[edytuj | edytuj kod]- Sztuka teatralna dla dzieci Litajuczyj kazan (Latający baniak, 2003).
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]- 2008 – Narodowa Nagroda Szewczenkowska „Zaliznyj Mamaj”[1]
- 2013 – Nagroda angielskiego PEN Clubu[19].
- 2021 – Szwajcarskiej Nagrody Literackiej[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Narodna Szewczenkiwśka premija wruczyła Zaliznych Mamajiw. 2008-03-18. [dostęp 2012-09-10]. (ukr.).
- ↑ English PEN’s world bookshelf. [dostęp 2014-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-13)].
- ↑ The best of the World Bookshelf. [dostęp 2015-12-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-22)].
- ↑ a b Szwajcarska Nagroda Literacka.
- ↑ Ігор Павлюк: «Шкода, що моя вітчизна − не вітчизна моїх дітей»
- ↑ Ігор Павлюк: «Був я таким собі другом Мауглі − Івасиком Телесиком...»
- ↑ Jewhenija Kononenko: Ihor Pawluk: u poeta maje buty Bijohrafija z wełykoji litery. 2007-01-19. [dostęp 2012-09-10]. (ukr.).
- ↑ Książki Ihora Pawluka.
- ↑ Prezentacja książki Igora Pavlyuka «Męskie wróżby».
- ↑ Ihor Pavlyuk. Arthania: Selected poems.
- ↑ HORSES IN MASKS.
- ↑ Two Poems by Ihor Pavlyuk, translated from the Ukrainian by Steve Komarnyckyj.
- ↑ Mussel.
- ↑ A Flight Over the Black Sea. Istanbul. The Return.
- ↑ Two Poems. [dostęp 2015-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-23)].
- ↑ The Old Water Flows.
- ↑ The Bread of Childhood.
- ↑ Łaskowyj syn prirody.
- ↑ Neglected literary cultures highlighted in English PEN’s awards for translation.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- O. Puchonśka, Tworczist’ Ihoria Pawluka: probłematyka ta tropika, Łuck 2010.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Strona oficjalna
- Wojciech Roszkowski. Cultural Heritage of East Central Europe. A Historical Outline
- Igor Pawluk: «Bez literatury swego życia nie wyobrażam»