Henryk Dzido
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
4 stycznia 1941 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
7 października 2018 |
Senator V kadencji | |
Okres |
od 19 października 2001 |
Przynależność polityczna | |
Przewodniczący Samoobrony Ruch Społeczny | |
Okres |
od 17 sierpnia 2006 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik |
Henryk Dzido (ur. 4 stycznia 1941 w Adamowie, zm. 7 października 2018[1] w Rudce[2]) – polski adwokat i polityk, senator V kadencji.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Wykształcenie i praca zawodowa
[edytuj | edytuj kod]W 1964 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Pracował w prokuraturze w Wołominie. Od 1970 do 1981 był zatrudniony w Zespole Administracji i Gospodarki Terenowej Najwyższej Izby Kontroli[3]. Od 1981 prowadził w Warszawie kancelarię adwokacką.
Działalność polityczna
[edytuj | edytuj kod]W 1998 przystąpił do Samoobrony Rzeczpospolitej Polskiej; był pełnomocnikiem wyborczym komitetu wyborczego Andrzeja Leppera w wyborach prezydenckich w 2000 oraz pełnomocnikiem KW Samoobrony RP w wyborach w 2001.
W wyborach tych uzyskał mandat senatora z okręgu piotrkowskiego. Pracował w Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Spraw Unii Europejskiej, przewodniczył Kołu Senatorów Samoobrony RP[4] oraz był wiceprzewodniczącym klubu parlamentarnego partii. Występował jako obrońca Andrzeja Leppera w procesach sądowych. W wyborach w 2002 bez powodzenia kandydował na urząd prezydenta Warszawy. Zdobył 1,75% głosów i zajął siódme miejsce spośród czternastu kandydatów[5].
W wyborach do Senatu w 2005 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję w okręgu lubelskim. W grudniu tego samego roku powołano go na stanowisko członka Trybunału Stanu, w którym zasiadał do 2007. W lutym 2006 odszedł z Samoobrony RP.
Współtworzył następnie Samoobronę Ruch Społeczny. W sierpniu 2006 objął w niej funkcję przewodniczącego[6]. W 2007 został jednym z liderów Samoobrony Odrodzenie[7]. Partia ta działała do 2008, jednak po kilku latach została reaktywowana (do ponownej rejestracji doszło w styczniu 2013), a Henryk Dzido został jej przewodniczącym[8].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Syn Kazimierza i Antoniny[2]. Był żonaty, miał córkę Monikę.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Nie żyje Henryk Dzido. Był przewodniczącym Ruchu Społecznego Samoobrona. wp.pl, 9 października 2018. [dostęp 2021-04-17].
- ↑ a b Henryk Dzido. rejestry-notarialne.pl. [dostęp 2021-04-17].
- ↑ Kandydat Samoobrony na Prezydenta m.st. Warszawy Mecenas Henryk Dzido. samoobrona.org.pl, 22 września 2002. [dostęp 2021-04-17].
- ↑ Informacje na stronie Senatu. [dostęp 2021-04-17].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2021-04-17].
- ↑ Mecenas Leppera na prezydenta Warszawy. gazeta.pl, 18 sierpnia 2006. [dostęp 2021-04-17].
- ↑ Samoobrona-Odrodzenie chce zabrać posłów Lepperowi. wp.pl, 24 lipca 2007. [dostęp 2021-04-17].
- ↑ Pozycja 2600. Monitor Sądowy i Gospodarczy nr 38/2013, 22 lutego 2013. [dostęp 2021-04-17].
- Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej
- Członkowie Trybunału Stanu
- Politycy Samoobrony
- Politycy Samoobrony Odrodzenie
- Politycy Samoobrony RS
- Polscy adwokaci
- Polscy prokuratorzy
- Pracownicy Najwyższej Izby Kontroli
- Senatorowie z województwa łódzkiego (od 2001)
- Urodzeni w 1941
- Zmarli w 2018
- Ludzie urodzeni w Adamowie (powiat łukowski)