Guillermo Cañas
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
25 listopada 1977 |
Wzrost |
185 cm |
Gra |
praworęczna, oburęczny bekhend |
Status profesjonalny |
1995 |
Zakończenie kariery |
2010 |
Gra pojedyncza | |
Wygrane turnieje |
7 |
Najwyżej w rankingu |
8 (6 czerwca 2005) |
Australian Open |
4R (2004, 2005) |
Roland Garros |
QF (2002, 2005, 2007) |
Wimbledon |
4R (2001) |
US Open |
3R (2004) |
Gra podwójna | |
Wygrane turnieje |
2 |
Najwyżej w rankingu |
47 (15 lipca 2002) |
Australian Open |
3R (2002) |
Wimbledon |
1R (2008) |
US Open |
2R (2008) |
Guillermo Ignacio Cañas (ur. 25 listopada 1977 w Buenos Aires) – argentyński tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Pekinu (2008).
Kariera tenisowa
[edytuj | edytuj kod]Jako junior był w szerokiej czołówce światowej, osiągając w 1995 roku ćwierćfinał juniorskiego Wimbledonu oraz miejsce nr 18. w rankingu światowym juniorów. W tym samym roku rozpoczął karierę zawodową, a kontynuował ją do 2010 roku.
W 1999 roku dotarł po raz pierwszy do finału turnieju cyklu ATP World Tour w Orlando, gdzie uległ w decydującym meczu Magnusowi Normanowi. Odniósł również pierwszy triumf w zawodach tej rangi w konkurencji gry podwójnej w Bostonie, w parze z Martínem Garcíą.
W 2000 roku Cañas odniósł kontuzję nadgarstka, która wyłączyła go z gry na kilka miesięcy. Powrócił do rywalizacji w następnym sezonie i poprawił pozycję w rankingu z 227. miejsca na 15. dzięki czemu otrzymał nagrodę ATP Comeback Player of Year (najbardziej udany powrót roku). Wygrał w 2001 swój pierwszy turniej ATP World Tour, w Casablance, po zwycięskim finale z Tommym Robredo, a także był w finale w Stuttgarcie, ’s-Hertogenbosch i Wiedniu. W Stuttgarcie został mistrzem w grze podwójnej wspólnie z Rainerem Schüttlerem.
W 2002 roku Cañas awansował do finałów w Casablance i Stuttgarcie, a także wygrał turniej w Ćennaju i zawody z cyklu ATP Masters Series w Toronto. Pokonał w drodze po tytuł Rogera Federera, Jewgienija Kafielnikowa, Marata Safina, Tommy’ego Haasa i w finale Andy’ego Roddicka. Ponadto osiągnął po raz pierwszy ćwierćfinał w turnieju wielkoszlemowym, podczas Rolanda Garrosa eliminując m.in. Carlosa Moyę i Lleytona Hewitta, a poniósł porażkę z późniejszym zwycięzcą Albertem Costą.
Kolejna kontuzja przerwała karierę Cañasa w 2003 roku. Nie występował od marca do września i utracił miejsce w światowej czołówce. Ponownie udało mu się powrócić do tenisa w 2004 roku, w którym wygrał rywalizacje w Szanghaju, Stuttgarcie i Umagu. Argentyńczyk dotarł także do finału w Wiedniu.
W 2005 roku był po raz drugi w ćwierćfinale Rolanda Garrosa, przegrywając w pięciu setach z Mariano Puertą. Tego roku Cañas został zdyskwalifikowany na 2 lata za używanie środków dopingujących, co wykryło badanie przeprowadzone w lutym na turnieju w Acapulco. Obok kary zawieszenia tenisista został zobowiązany do zwrotu nagród finansowych, uzyskanych w kolejnych miesiącach w imprezach zawodowych.
Po powrocie z zawieszenia Argentyńczyk w 2007 roku triumfował w zmaganiach w Costa do Sauípe oraz był w finale w rozgrywkach ATP Masters Series w Miami, gdzie po drodze pokonał m.in. Rogera Federera, i w Barcelonie. Doszedł także do ćwierćfinału Rolanda Garrosa.
W latach 1998–2008 Cañas reprezentował Argentynę w Pucharze Davisa. Rozegrał przez ten czas łącznie 14 meczów, z których w 9 zwyciężył.
W 2008 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Pekinie. Z rywalizacji singlowej został wyeliminowany w 2 rundzie, natomiast z turnieju deblowego, w którym tworzył parę z Davidem Nalbandianem, odpadł w 1 rundzie.
W rankingu gry pojedynczej Cañas najwyżej był na 8. miejscu (6 czerwca 2005), a w klasyfikacji gry podwójnej na 47. pozycji (15 lipca 2002).
Finały w turniejach ATP World Tour
[edytuj | edytuj kod]Nazwa |
---|
Wielki Szlem |
Igrzyska olimpijskie |
Tennis Masters Cup |
ATP Masters Series |
ATP International Series Gold |
ATP International Series |
Gra pojedyncza (7–9)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|
Finalista | 1. | 26 kwietnia 1999 | Orlando | Ceglana | ![]() |
0:6, 3:6 |
Zwycięzca | 1. | 15 kwietnia 2001 | Casablanca | Ceglana | ![]() |
7:5, 6:2 |
Finalista | 2. | 24 czerwca 2001 | ’s-Hertogenbosch | Trawiasta | ![]() |
3:6, 4:6 |
Finalista | 3. | 22 lipca 2001 | Stuttgart | Ceglana | ![]() |
3:6, 2:6, 4:6 |
Finalista | 4. | 14 października 2001 | Wiedeń | Twarda (hala) | ![]() |
2:6, 6:7(6), 4:6 |
Zwycięzca | 2. | 6 stycznia 2002 | Ćennaj | Twarda | ![]() |
6:4, 7:6(2) |
Finalista | 5. | 14 kwietnia 2002 | Casablanca | Ceglana | ![]() |
6:3, 3:6, 2:6 |
Finalista | 6. | 21 lipca 2002 | Stuttgart | Ceglana | ![]() |
3:6, 6:3, 6:3, 4:6, 4:6 |
Zwycięzca | 3. | 4 sierpnia 2002 | Toronto | Twarda | ![]() |
6:4, 7:5 |
Zwycięzca | 4. | 18 lipca 2004 | Stuttgart | Ceglana | ![]() |
5:7, 6:2, 6:0, 1:6, 6:3 |
Zwycięzca | 5. | 25 lipca 2004 | Umag | Ceglana | ![]() |
7:5, 6:3 |
Zwycięzca | 6. | 3 października 2004 | Szanghaj | Twarda | ![]() |
6:1, 6:0 |
Finalista | 7. | 17 października 2004 | Wiedeń | Twarda (hala) | ![]() |
4:6, 6:1, 5:7, 6:3, 5:7 |
Zwycięzca | 7. | 18 lutego 2007 | Costa do Sauípe | Ceglana | ![]() |
7:6(4), 6:2 |
Finalista | 8. | 1 kwietnia 2007 | Miami | Twarda | ![]() |
3:6, 2:6, 4:6 |
Finalista | 9. | 29 kwietnia 2007 | Barcelona | Ceglana | ![]() |
3:6, 4:6 |
Gra podwójna (2–0)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Zwycięzca | 1. | 29 sierpnia 1999 | Boston | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
5:7, 7:6(2), 6:3 |
Zwycięzca | 2. | 22 lipca 2001 | Stuttgart | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 7:6(1), 6:4 |
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2013-08-21] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2013-08-21] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Davisa [online], Davis Cup [dostęp 2013-08-21] (ang.).