Gitara dziesięciostrunowa
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0b/JME_ten_string_guitar.jpg/220px-JME_ten_string_guitar.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/29/Brazilian_10_String_Viola.jpg)
Gitara dziesięciostrunowa – gitara będąca odmianą gitary klasycznej, przy której do istniejących sześciu strun dodano jeszcze cztery struny basowe.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Pierwsze gitary dziesięciostrunowe pojawiły się w XIX wieku nie zyskały jednak popularności. Dopiero gitara opracowana przez hiszpańskiego gitarzystę Narciso Yepesa przy współpracy ze sławnym lutnikiem wytwórcą gitar José Ramírezem III[1]. stała się początkiem produkcji gitar dziesięciostrunowych przez wielu producentów instrumentów muzycznych.
W 1964 Narciso Yepes, wraz z Berlińską Orkiestrą Filharmoniczną, wykonał Concierto de Aranjuez, skomponowany przez Joaquina Rodrigo, grając na swojego pomysłu gitarze dziesięciostrunowej. Gitara ta umożliwiała wykonywanie utworów w oryginalnym zapisie z okresu barokowej lutni bez transpozycji zapisu partii basu ani dokonywania niezbędnych uproszczeń jak w przypadku gitary 6 strunowej. Taki instrument pozwalał też na transkrypcje muzyki klawesynowej. Głównym jednak powodem skonstruowania takiego instrumentu było uzyskanie efektu rezonansu dodatkowych basowych strun strojonych do C, A#, G#, F#. Rozwiązanie to pozwoliło na budowę pierwszej gitary z w pełni chromatycznym rezonansem. W czasie gry brzmienie strun gitary jest wzbogacone o współwibrujące struny basowe wpadające samoczynnie w rezonans do struny wzbudzonej przez muzyka. Można to przyrównać do efektu, jaki występuje, gdy grający podczas gry używa prawego pedału w fortepianie, który m.in. umożliwia wibrację sąsiednich strun, nie od uderzenia młoteczka, ale przez przeniesienie drgań.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ The Ten-String Guitar. W: Jose Ramirez III: Things About the Guitar. Bold Strummer, 1994, s. 137-141. ISBN 84-87969-40-2.