Florentyn Asensio Barroso
biskup męczennik | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
16 października 1877 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Czczony przez | |
Beatyfikacja | |
Wspomnienie |
9 sierpnia |
Biskup tyrularny Euroea in Epiro | |
Data urodzenia | |
---|---|
Data śmierci | |
Miejsce pochówku | ?↗ |
Administrator apostolski Barbastro | |
Okres sprawowania |
1936 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Prezbiterat |
1 czerwca 1901 |
Nominacja biskupia |
11 listopada 1935 |
Sakra biskupia |
26 stycznia 1936 |
Data konsekracji |
26 stycznia 1936 |
---|---|
Konsekrator | |
Współkonsekratorzy |
Florentyn Asensio Barroso, właśc. Florentino Asensio Barroso (ur. 16 października 1877 w Villasexmir w Valladolid, zm. 9 sierpnia 1936 w Barbastro) – hiszpański teolog, biskup Barbastro (1936), męczennik chrześcijański i błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego, jedna z pierwszych ofiar antykatolickich prześladowań[1][2][3].
Wstąpił do seminarium duchownego w Valladolid[3], po czym został wyświęcony na kapłana w dniu 1 czerwca 1901 roku. Pierwszym miejscem posługi do którego został skierowany była wiejska parafia[3]. Sekretarzował następnie biskupowi Valladolid jednocześnie doktoryzując się na tamtejszym wydziale teologii Uniwersytetu Papieskiego i pełniąc obowiązki proboszcza miejscowej katedry[3]. Pracował wykładając metafizykę[3] do 1935 r., kiedy papież Pius XI powołał go na stanowisko administratora apostolskiego w Barbastro[3]. 26 stycznia[2] 1936 r. otrzymał sakrę, natomiast uroczyste objęcie stanowiska odbyło się w marcu[3].
Florentyn Asensio Barroso jako kaznodzieja z mocą w jasny i prosty sposób przekazywał swoją pobożność i kult, którym darzył Serce Jezusa i Eucharystię[3]. Realizując apostolat był spowiednikiem w seminarium, wspólnotach zakonnych i kapelanem Stowarzyszenia Pracownic Katolickich[3]. Mimo destrukcyjnych działań podejmowanych przez władze republikańskie zreformował podległą mu kurię i umocnił na terenie diecezji działalność Stowarzyszenia Nauki Chrześcijańskiej, a wiernych wzywał do jedności (BT 1 Kor 12,27[4])[3].
Został aresztowany 20 lipca 1936 w czasie krwawych prześladowań Kościoła katolickiego[3][2] okresu wojny domowej w Hiszpanii i 1 sierpnia 1936 przeniesiono go do pojedynczej celi. Był przesłuchiwany i torturowany. 8 sierpnia trybunał ludowy wydał wyrok śmierci[3]. Następnego dnia wywieziono go wraz z innymi więźniami ciężarówką na cmentarz gdzie zostali rozstrzelani, a następnie ciała wrzucono do masowego grobu.
Florentyn Barosso został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II 4 maja 1997 roku razem z Zefirynem Giménezem Malla, Kajetanem Catanoso, Henrykiem Rebuschini i Marią Guyart-Martin na Placu Świętego Piotra[1][2].
Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w Kościele katolickim w dies natalis (9 sierpnia)[2].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- beatyfikowani i kanonizowani przez Jana Pawła II
- kult świętych
- wstawiennictwo świętych
- święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Błogosławieni Jana Pawła II (1997). papież.wiara.pl, 2005-04-25. [dostęp 2011-08-28].
- ↑ a b c d e Antonio Borrelli: Beato Florentino Asensio Barroso Vescovo e martire. 2003-08-28. [dostęp 2013-05-25]. (wł.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 418. ISBN 978-83-7318-736-8.
- ↑ 1 Kor 12,27 Paweł z Tarsu, 1. List do Koryntian w Biblii Tysiąclecia.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Blessed Florentino Asensio Barroso. CatholicSaints.Info. [dostęp 2015-12-19]. (ang.).