Carl Crawford (baseballista)
![]() Carl Crawford jako zawodnik Los Angeles Dodgers | |||||||||
zapolowy | |||||||||
Pełne imię i nazwisko |
Carl Demonte Crawford | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Pseudonim |
The Perfect Storm | ||||||||
Data i miejsce urodzenia |
5 sierpnia 1981 | ||||||||
Odbijał |
lewą | ||||||||
Rzucał |
lewą | ||||||||
Debiut |
20 lipca 2002 | ||||||||
Ostatni występ |
3 czerwca 2016 | ||||||||
Statystyki | |||||||||
Średnia uderzeń |
0,290 | ||||||||
Home runy |
136 | ||||||||
Uderzenia |
1931 | ||||||||
RBI |
766 | ||||||||
Kariera klubowa | |||||||||
| |||||||||
Stan na 3 czerwca 2016. |
Carl Demonte Crawford (ur. 5 sierpnia 1981 w Houston) – amerykański baseballista, który występował na pozycji zapolowego.
Kariera zawodnicza
[edytuj | edytuj kod]Po ukończeniu szkoły średniej, w czerwcu 1999 został wybrany w drugiej rundzie draftu przez Tampa Bay Devil Rays i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Durham Bulls, reprezentującym poziom Triple-A[1][2]. W Major League Baseball zadebiutował 20 lipca 2015 w meczu przeciwko Toronto Blue Jays, w którym zaliczył two-run single[3]. 10 sierpnia 2002 w spotkaniu z Kansas City Royals zdobył pierwszego home runa w MLB[4].
Jako zawodnik klubu z St. Petersburga trzykrotnie wystąpił w Meczu Gwiazd, cztery razy zwyciężał w klasyfikacji pod względem liczby skradzionych baz (2003, 2004, 2006, 2007) i cztery razy pod względem liczby triple’ów (2004–2006, 2010)[1]. W All-Star Game 2009 został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem meczu, zapobiegając w drugiej połowie siódmej zmiany przy stanie 3–3 zdobyciu home runa, po wybiciu piłki na dalekie zapole przez zawodnika Colorado Rockies Brada Hawpe’a[5].
W grudniu 2010 podpisał siedmioletni kontrakt wart 142 miliony dolarów z Boston Red Sox[6]. Po rozegraniu 31 meczów w sezonie 2012 z powodu kontuzji łokcia w sierpniu zmuszony był przejść operację Tommy’ego Johna i niezadowolony z warunków panujących w organizacji klubu, 25 sierpnia 2012 został oddany (między innymi z Adrianem Gonzalezem) do Los Angeles Dodgers[7]. W barwach nowego zespołu zadebiutował 1 kwietnia 2013 w meczu otwarcia sezonu zasadniczego przeciwko San Francisco Giants, w którym zaliczył dwa uderzenia (w tym double’a)[8]. 13 czerwca 2016 został zwolniony z kontraktu[9].
Nagrody i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]Nagroda/wyróżnienie | Lata | Źródło |
4× All-Star | 2004, 2007, 2009, 2010 | [1] |
All-Star Game MVP | 2009 | [5] |
Gold Glove Award | 2010 | [1] |
Silver Slugger Award | 2010 | [1] |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e Carl Crawford Statistics and History. baseball-reference.com. [dostęp 2015-05-02]. (ang.).
- ↑ Carl Crawford Minor League Statistics & History. baseball-reference.com. [dostęp 2015-05-02]. (ang.).
- ↑ Stewart’s blast highlights seven-run fifth inning. espn.com. [dostęp 2015-05-02]. (ang.).
- ↑ Devil Rays score season-high 13 runs. espn.com. [dostęp 2015-05-02]. (ang.).
- ↑ a b Crawford wins All-Star MVP. mlb.com. [dostęp 2015-05-02]. (ang.).
- ↑ Carl Crawford’s Boston intro Saturday. espn.com. [dostęp 2015-05-02]. (ang.).
- ↑ Dodgers, Red Sox complete blockbuster deal. mlb.com. [dostęp 2015-05-02]. (ang.).
- ↑ Clayton Kershaw homers, tosses shutout to lead Dodgers past Giants. espn.com. [dostęp 2015-05-02]. (ang.).
- ↑ Crawford clears waivers, released. mlb..com. [dostęp 2016-08-04]. (ang.).