Bronisław Nakoniecznikow-Klukowski
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
17 października 1888 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Wojewoda lwowski | |
Okres |
od 29 sierpnia 1930 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Wojewoda stanisławowski | |
Okres |
od 30 października 1928 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Minister rolnictwa i reform rolnych | |
Okres |
od 10 maja 1933 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/85/Bronis%C5%82aw_Nakoniecznikow-Klukowski_-_gr%C3%B3b.png/220px-Bronis%C5%82aw_Nakoniecznikow-Klukowski_-_gr%C3%B3b.png)
Bronisław Franciszek Nakoniecznikow-Klukowski[1] (ur. 17 października 1888 w Warszawie, zm. 7 stycznia 1962 tamże) – pułkownik lekarz Wojska Polskiego, działacz państwowy II Rzeczypospolitej, doktor medycyny.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Działalność niepodległościowa i służba w Wojsku Polskim
[edytuj | edytuj kod]W okresie I wojny światowej oficer armii rosyjskiej, następnie żołnierz POW – do grudnia 1918 tajny komendant Placu POW w Moskwie (już pod rządami bolszewików).
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów kontrolerów[2]. W 1923 był szefem Grupy IX, a w następnym roku – szefem Grupy VIII Korpusu Kontrolerów. 31 marca 1924 roku został awansowany na pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów kontrolerów[3]. W 1928 roku zastępcą szefa Korpusu Kontrolerów. W 1930 roku przeniesiony do rezerwy, związany z tzw. grupą pułkowników w ramach obozu piłsudczyków. W 1934 roku w stopniu pułkownika ze starszeństwem dniem z 1 lipca 1923 roku zajmował 1. lokatę na liście starszeństwa oficerów rezerwy sanitarnych, w grupie lekarzy i pozostawał na ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III z przydziałem mobilizacyjnym do kadry zapasowej 1 Szpitala Okręgowego w Warszawie[4].
Służba publiczna
[edytuj | edytuj kod]Od 30 października 1928 roku wojewoda stanisławowski[5], od 29 sierpnia 1930 do 6 lipca 1931 roku wojewoda lwowski, 1931 i 1932–1933 podsekretarz stanu w Prezydium Rady Ministrów. Od 10 maja 1933 do 28 czerwca 1934 roku – minister rolnictwa i reform rolnych w rządach Janusza Jędrzejewicza i Leona Kozłowskiego. Od 6 lipca 1934 do 5 lutego 1938 roku wojewoda warszawski. W 1931 oraz od 5 lutego 1938 do 30 września 1939 roku wiceminister spraw wewnętrznych. W latach 1935–1938 prezes Polskiego Związku Szachowego.
Został osadnikiem wojskowym w powiecie grodzieńskim[6]. Był seniorem honorowym Polskiej Korporacji Akademickiej „Fidelia Leopoliensis”, założonej w 1930 roku[7]. Był prezesem Reprezentacji b. żołnierzy na Wschodzie[8]. 3 października 1938 roku otrzymał godność członka honorowego Związku Sybiraków[9].
Po 17 września 1939 roku przebywał na emigracji, w 1957 roku powrócił do kraju. Zmarł 7 stycznia 1962 roku[10]. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 51-6-23,24)[10]. Symbolicznymi inskrypcjami zostali tam upamiętnieni m.in. Przemysław Nakoniecznikoff-Klukowski i Stanisław Nakoniecznikoff-Klukowski[10].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4c/Gr%C3%B3b_Bronis%C5%82awa_Nakoniecznikow-Klukowskiego_po_renowacji.jpg/220px-Gr%C3%B3b_Bronis%C5%82awa_Nakoniecznikow-Klukowskiego_po_renowacji.jpg)
W 2022 roku z inicjatywy Premiera RP Mateusza Morawieckiego grób Nakoniecznikow-Klukowskiego został odrestaurowany. Cały projekt był realizowany przez Fundację Stare Powązki[11] we współpracy z Kancelarią Prezesa Rady Ministrów.
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari[12]
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1938)[13]
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (8 listopada 1930)[12][14][15]
- Krzyż Niepodległości (17 marca 1932)[16]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1928)[17][12]
- Krzyż Walecznych (czterokrotnie, po raz pierwszy w 1921)[18]
- Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1936)[19]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[12]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[12]
- Krzyż Wielki Orderu Korony Rumunii (Rumunia)[12]
- Krzyż Zasługi Rolniczej I klasy (Węgry)[12]
- Medal Pamiątkowy Wielkiej Wojny (Francja)[12]
- Medal Zwycięstwa (Médaille Interalliée)[12][20]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W Roczniku Oficerskim z 1923 figuruje jako Bronisław Klukowski.
- ↑ Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 297.
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 166.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 213, 731.
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 272 Ruch służbowy. W Ministerstwie Spraw Wewnętrznych [dostęp 2023-01-11].
- ↑ Osadnicy wojskowi – lista kompletna. kresy.genealodzy.pl. s. 82. [dostęp 2015-04-05].
- ↑ Bronisław Haczewski. Korporacje akademickie. „Jednodniówka A. O. Z. S.”, s. 39, 19 marca 1932. Akademicki Oddział Związku Strzeleckiego.
- ↑ Kronika. Reprezentacja b. żołnierzy na Wschodzie u Naczelnego Wodza. „Sybirak”. 4 (12), s. 93, grudzień 1936.
- ↑ Z życia organizacji. IX. Zjazd Delegatów Związku Sybiraków w Warszawie. „Sybirak”. 4 (16), s. 62, listopad 1938.
- ↑ a b c Cmentarz Stare Powązki: MARCELINA NAKONIECZNIKOFF, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2017-06-18] .
- ↑ Trwają prace konserwatorskie przy nagrobkach Ministrów II RP – Fundacja Stare Powązki [online] [dostęp 2023-03-26] [zarchiwizowane z adresu 2023-06-03] (pol.).
- ↑ a b c d e f g h i Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 514.
- ↑ M.P. z 1938 r. nr 258, poz. 592 „za wybitne zasługi w służbie państwowej”.
- ↑ M.P. z 1930 r. nr 260, poz. 351 „za zasługi na polu administracji państwowej”.
- ↑ Odznaczenie P. Wojewody lwowskiego. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 129 z 7 czerwca 1931.
- ↑ M.P. z 1932 r. nr 64, poz. 82 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. W Monitorze nazwisko i imię: Nakoniecznikoff Klukowski Bronisław.
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 631 „za zasługi na polu organizacji i administracji wojska”.
- ↑ „W zamian za otrzymane wstążeczki biało-amarantowe b. armii gen. Hallera”, Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2097 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 42, s. 1666)
- ↑ M.P. z 1936 r. nr 263, poz. 469 „za zasługi w służbie państwowej”.
- ↑ Decyzja Naczelnika Państwa z 12 grudnia 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 9, s. 268)
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1923, s. 28, 1069.
- Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 28, 969.
- Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 681.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1934. [dostęp 2016-06-11].
- Członkowie Oficerskiego Trybunału Orzekającego
- Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej
- Członkowie Związku Sybiraków
- Ludzie urodzeni w Warszawie
- Ministrowie rolnictwa II Rzeczypospolitej
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Niepodległości
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie)
- Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
- Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)
- Osadnicy wojskowi II Rzeczypospolitej
- Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie
- Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego
- Polacy odznaczeni Medalem Pamiątkowym Wielkiej Wojny
- Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa
- Polacy odznaczeni Orderem Korony Rumunii
- Politycy Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem
- Polscy korporanci
- Prezesi Legii Warszawa
- Pułkownicy lekarze II Rzeczypospolitej
- Pułkownicy korpusu kontrolerów II Rzeczypospolitej
- Urodzeni w 1888
- Wojewodowie lwowscy
- Wojewodowie stanisławowscy
- Wojewodowie warszawscy (II Rzeczpospolita)
- Zmarli w 1962