Alar Laneman
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
6 maja 1962 |
---|---|
Zawód, zajęcie |
wojskowy, polityk |
Stanowisko |
minister spraw wewnętrznych (2020–2021) |
Alar Laneman (ur. 6 maja 1962 w Vändrze[1]) – estoński wojskowy i polityk, generał brygady, deputowany, w latach 2020–2021 minister spraw wewnętrznych.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Absolwent akademii wojskowej Tallinna Kõrgem Ehitusvägede Poliitiline Sõjakool z 1985. Ukończył także szwedzką uczelnię wojskową Försvarshögskolan (2001) oraz Royal College of Defence Studies (2007). Zawodowy wojskowy, od 1991 służył w Estońskich Siłach Obronnych. W 2005 otrzymał nominację na generała brygady[1]. Pełnił m.in. funkcję dowódcy batalionu. Od 2002 do 2007 zajmował stanowisko szefa sztabu Estońskich Sił Obronnych[1]. Później był dowódcą operacyjnym w tych siłach. Stanowisko to zniesiono z początkiem 2009, Alar Laneman odszedł wówczas do rezerwy[2].
Od 2011 pracował jako nauczyciel w szkole podstawowej. Był doradcą estońskiego zrzeszenia przemysłu obronnego Eesti Kaitsetööstuse Liit oraz przedsiębiorstwa Milrem Robotics[1]. Wstąpił do Estońskiej Konserwatywnej Partii Ludowej[1]. W wyborach parlamentarnych w 2019 uzyskał mandat posła do Riigikogu[3]. Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w 2023[4].
W listopadzie 2020 z rekomendacji EKRE objął stanowisko ministra spraw wewnętrznych, dołączając do rządu Jüriego Ratasa[1]. Zastąpił na tej funkcji Marta Helme[5]. Zakończył urzędowanie wraz z całym gabinetem w styczniu 2021.
Odznaczony Orderem Krzyża Orła IV i III klasy[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f Minister of the Interior Alar Laneman. valitsus.ee. [dostęp 2020-11-19]. (ang.).
- ↑ a b Brigaadikindral Alar Laneman läheb reservi. mil.ee, 17 grudnia 2008. [dostęp 2020-11-18]. (est.).
- ↑ Elected members of the Riigikogu. rk2019.valimised.ee, 4 marca 2019. [dostęp 2020-11-19]. (ang.).
- ↑ Elected members of the Riigikogu. rk2023.valimised.ee, 6 marca 2023. [dostęp 2023-03-06]. (ang.).
- ↑ President appoints Alar Laneman to office as Estonia’s new interior minister. baltictimes.com, 18 listopada 2020. [dostęp 2020-11-19]. (ang.).