1 Legia
![]() Sztandar 1 Legii Polskiej we Włoszech | |
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie |
2 czerwca 1797[1] |
Tradycje | |
Rodowód | |
Kontynuacja | |
Dowódcy | |
Pierwszy | |
Działania zbrojne | |
Wojny napoleońskie | |
Organizacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk |
1 Legia – polska formacja wojskowa w służbie francuskiej.
Wiosną 1797 roku Bonaparte podjął decyzję o reorganizacji Legionów Polskich. Decyzję przyjął do wykonania Centralny Komitet Wojskowy przy Administracji Lombardii. Zgodnie z tym planem powstać miały dwa legiony polskie po trzy bataliony.
Struktura organizacyjna
[edytuj | edytuj kod]Dowództwo Legii
- dowódca (szef) – gen. Józef Wielhorski; od 6 X 1797 – gen. Karol Kniaziewicz
- major – Jan Strzałkowski
- adiutant – Ignacy Jasiński
- kwatermistrz – Antonio Caccianiga
- adiutant szefa Legii – Carlo Rosignana
- I batalion (Bolonia) – Jan Strzałkowski; od 6 VIII 1797 – Szymon Białowiejski
- II batalion (Ferrara) – Antoni Kosiński; od VIII 1797 – Maciej Forestier
- III batalion (Bolonia) – Maciej Zabłocki; od VIII 1797 – Józef Grabiński; od 17 V 1798 – Józef Zeydlitz
Mundury oddziałów Legii
[edytuj | edytuj kod]Mundur stanowiły polskie granatowe kurtki i spodnie[2]. Ozdoby posiadały kolory lombardzkie: pierwsza legia miała mieć białe wyłogi, czerwone kołnierze i zielone klapy[2]. Nie zostało to jednak zaakceptowane przez Dąbrowskiego i ostatecznie legioniści nosili: "kurtkę, pantalony i czapkę; szarfę, dragonki i kordony oficerskie srebrne, przerabiane karmazynowym jedwabiem". Podstawowym kolorem munduru pozostał granatowy[3]. Bataliony różniły się barwą ozdób oraz guzików wzorowane na barwach regimentów Rzeczypospolitej.
- I batalion nosił ozdoby karmazynowe, a szlify i guziki srebrne barwy kawalerii narodowej[3]
- II/1 Legii ozdoby zielone i guziki złote wzorowane na 3 regimencie pieszym buławy polnej litewskiej[3].
- III/1 Legii, wzorując się na 10 regimencie pieszym koronnym Ordynacji Rydzyńskiej, miał ozdoby żółte i guziki srebrne[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Gembarzewski 1925 ↓, s. 43.
- ↑ a b Zubek 2011 ↓, s. 18.
- ↑ a b c d Zubek 2011 ↓, s. 19.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Bronisław Gembarzewski: Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831. Warszawa: Towarzystwo Wiedzy Wojskowej, 1925.
- Karol Linder: Dawne Wojsko Polskie. Ubiór i uzbrojenie. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1960.
- Red. Waldemar Zubek: Konferencja "Mundur wojsk Księstwa Warszawskiego – Raszyn 2010". Materiały pokonferencyjne. Zeszyty Raszyńskie 1/2011, 2011. ISBN 978-83-931067-2-1.
- Legiony Polskie we Włoszech. napoleon.org.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-22)].