Đà Nẵng
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() Đà Nẵng | |
Państwo | |
---|---|
Region | |
Powierzchnia |
242 km² |
Populacja (2019) • liczba ludności • gęstość |
|
Nr kierunkowy |
236 |
Kod pocztowy |
50000–50999 |
Położenie na mapie Wietnamu ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Đà Nẵng ⓘ − miasto w środkowym Wietnamie, nad Morzem Południowochińskim. Jedno z pięciu miast wydzielonych na prawach prowincji i największy port morski w tej części kraju. W okresie kolonialnym miasto nosiło nazwę Tourane. W 2019 roku trzecie co do wielkości miasto Wietnamu z blisko 1 milionem mieszkańców[1].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Pochodzenie miasta sięga czasów, kiedy dolina rzeki Thu Bồn była nazywana Świętą Ziemią Amarawati i należała do Czamów. Do XVIII w. miasto nie miało jednak dużego znaczenia zdominowane przez leżący w sąsiedniej odnodze rzecznej port Faifo (Hội An). Na początku XIX w. port w Đà Nẵng zaczął się rozrastać. Jednocześnie nastąpiła intensyfikacja działalności katolickich misjonarzy, co sprowokowało niechętny europejczykom dwór cesarski do podjęcia represji. Niechętny początkowo Indochinom rząd francuski w latach 40. XIX w. zmienił politykę i zgodził się na podjęcie interwencji. Port w Đà Nẵng stał się głównym terenem konfliktu. 15 kwietnia 1847 r. Francuzi zbombardowali port zatapiając wietnamskie statki i powodując wiele ofiar. Francuskie zainteresowanie Wietnamem było z początku dalekie od spraw gospodarczych i koncentrowało się głównie na obronie misjonarzy i szerzeniu wiary katolickiej. Dopiero 1 września 1858 r., na rozkaz Napoleona III flota francuska zaatakowała Đà Nẵng, zdobyła miasto i ustanowiła przyczółek dla późniejszej ekspansji kolonialnej. Nazwę miasta zmieniono na Tourane[2]. Po upadku Francuzów i podziale kraju miasto znalazło się w Wietnamie Południowym. W czasie wojny wietnamskiej pełniło rolę głównej bazy lotniczej dla wojsk południowowietnamskich i amerykańskich. Liczba ludności w tym czasie, zasilana również w dużej mierze uchodźcami z Huế, znacząco wzrosła.
Po zjednoczeniu miasto znalazło się w granicach prowincji Quảng Nam-Đà Nẵng. Od 1997 r. jest miastem wydzielonym na prawach prowincji.
Współczesność
[edytuj | edytuj kod]Obecnie miasto jest dużym ośrodkiem uniwersyteckim i gospodarczym. Jest to również bardzo atrakcyjne centrum turystyczne. W pobliżu miasta znajdują się uznane za zabytki światowego dziedzictwa UNESCO sanktuarium Czamów w Mỹ Sơn, oraz Hội An − starożytny port znany jako Faifo z unikalną zabudową chińską, wietnamską i japońską pochodzącą z XV-XIX wieku. W samym mieście znajduje się założone w 1936 roku przez Francuzów z L’École Française d’Extrême-Orient unikalne muzeum sztuki czamskiej. Warte zobaczenia są również malownicze widoki, pagody i sanktuaria religijne położone w grotach na terenie pobliskich gór Marmurowych.
Miasto leży wzdłuż jednej z najpiękniejszych w tej części świata plaż, nazwanej przez żołnierzy amerykańskich china beach (chińska plaża). Niektóre ze znajdujących się tu hoteli można zaliczyć do najekskluzywniejszych na świecie, a na bijących w „chińską plażę” falach rozgrywane są zawody surferów[3].
Miasta partnerskie
[edytuj | edytuj kod]Kawasaki, Japonia
Iwaki, Japonia
Shizuoka, Japonia
Kagoshima, Japonia
Okinawa, Japonia
Szantung, Chińska Republika Ludowa
Jiangsu, Chińska Republika Ludowa
Qingdao, Chińska Republika Ludowa
Makau
Kaohsiung, Republika Chińska
Hajfong, Wietnam
Oakland, Stany Zjednoczone
Tacoma, Stany Zjednoczone
Riverside, Stany Zjednoczone
Jersey City, Stany Zjednoczone
Pittsburgh, Stany Zjednoczone
Newcastle, Australia
Queensland, Australia
İzmir, Turcja
Jarosław, Rosja
Galeria
[edytuj | edytuj kod]-
Da Nang Dragon Bridge (Most Smoka) w nocy
-
Da Nang Dragon Bridge (Most Smoka) w nocy
-
Da Nang Góry Marmurowe
-
Da Nang - China Beach (Chińska Plaża)
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ n, 7. Báo cáo kết quả Tổng điều tra 2019 (chính thức) [online], tongdieutradanso.vn [dostęp 2020-11-28] .
- ↑ Wiesław Olszewski , Historia Wietnamu, Wrocław [etc.]: Ossolineum, 1991, ISBN 83-04-03550-2, OCLC 834073572 .
- ↑ N. Ray, P. Dragicevic, R. St Louis, Vietnam, Lonely Planet, 2007, ISBN 978-1-74104-306-8