Henri Béraud
![]() ![]() | |
Biografía | |
---|---|
Nacemento | (fr) Henri Marius Béraud ![]() 21 de setembro de 1885 ![]() 2nd arrondissement of Lyon, Francia (en) ![]() ![]() |
Morte | 24 de outubro de 1958 ![]() Saint-Clément-des-Baleines, Francia ![]() |
Lugar de sepultura | Saint-Clément-des-Baleines 46°12′59″N 1°31′35″O / 46.2165, -1.5264 ![]() |
Datos persoais | |
País de nacionalidade | Francia ![]() |
Actividade | |
Ocupación | xornalista , anticuario , novelista , escritor , tendeiro ![]() |
Empregador | Le Canard enchaîné (pt) ![]() Paris-Soir (pt) ![]() Gringoire (en) ![]() Le Petit Parisien (en) ![]() Le Crapouillot (en) ![]() L'Œuvre (jornal) (pt) ![]() ![]() |
Pseudónimo literario | Tristan Audebert ![]() |
Lingua | Lingua francesa ![]() |
Carreira militar | |
Conflito | Primeira guerra mundial ![]() |
Participou en | |
1940 | WWII Axis collaboration in France (en) ![]() ![]() |
Obra | |
Obras destacables
| |
Familia | |
Cónxuxe | Marthe Deladune Marise Dalbret Germaine Béraud |
Premios
| |
![]() |
Henri Béraud, nado en Lión o 21 de setembro de 1885 e morto en Saint-Clément-des-Baleines o 24 de outubro de 1958, foi un xornalista e escritor francés.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Fillo dun panadeiro, educárono os freires, foi tenente de artillaría durante a primeira guerra mundial, en febreiro de 1917 pasou a colaborar na publicación satírica Le Canard enchaîné recomendado polo seu amigo Paul Vaillant-Couturier e por Roland Dorgelès, tamén colaborou ó final da guerra con Crapouillot de Jean Galtier-Boissière.
En Le Canard Enchaîné publicou contos, un breve folletín (L'angoisse du mercanti ou le compte du tonneau en 1918), un estudo sobre o humor lionés e sobre todo artigos polémicos contra o Parlamento, a Académie française, o goberno, os oficiais antirrepublicanos e Acción Francesa. Tamén colabora como especialista en temas internacionais no Petit Parisien e Paris-Soir.
1934 - 1944
[editar | editar a fonte]Canard rompe con Henry Béraud logo de que este apoiara as manifestacións antiparlamentarias do 6 de febreiro de 1934 organizadas pola dereita e a extrema dereita. Béraud segue a colaborar coa revista Le Merle blanc, de Eugène Merlo, en L'Œuvre e é o gran reporteiro e comentarista político do Journal. El é o director político oficioso e editorialista de Gringoire de 1928 a 1943, escribe artigos violentamente anglófonos pero sen demostrar unha simpatía particular pola Alemaña nazi. Tras a caída do réxime de Vichy condénano a morte por colaborar co inimigo pero pola intervención de varios escritores, entre eles François Mauriac, Charles de Gaulle conmútalle a pena por cadea perpetua. Gravemente enfermo foi liberado en 1950 e morreu en 1958 na súa propiedade da illa de Ré.
Obras
[editar | editar a fonte]- L'École moderne de peinture lyonnaise (1912)
- Le Vitriol de Lune (1921, premio Goncourt 1922)
- Le Martyre de l’obèse, (premio Goncourt 1922)
- Lazare, Albin Michel, 1924
- Ce que j'ai vu à Moscou, Les Éditions de France 1925
- Le Bois du templier pendu, Les Éditions de France, 1926
- Ce que j'ai vu à Berlin, Les Éditions de France, 1926
- La Gerbe d'or, Les Éditions de France, 1928
- Ce que j'ai vu à Rome, Les Éditions de France 1929
- Qu’as-tu fait de ta jeunesse ? (1941)
- Les Lurons de Sabolas (1932)
- Ciel de suie (1933)
- Dictateurs d'aujourd'hui (1933)
- Pavés rouges, Les éditions de France, 1934
- Faut-il réduire l'Angleterre en esclavage (1935)
- Les raisons d'un silence, Inter-France, 1944
- Les derniers beaux jours, Plon, 1953
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]![]() |
A Galicitas posúe citas sobre: Henri Béraud |
Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Cahiers Henri Béraud édités par l'Association Rétaise des Amis de Henri Béraud, Loix-en-Ré
- Jean Butin, De la gerbe d'or au pain noir, la longue marche d'Henri Béraud, Roanne, 1978
- R. Cardinne-Petit, Le Martyre de Béraud. 1997
- Pierre Malo, Dans la prison de Saint-Martin-de-Ré avec Henri Béraud
- Le Procès Henri Béraud
- Alain de Benoist, Guidargus Henri Béraud, 2003-2004
- Paul Lintier, Le Tube 1233, précédé de Souvenirs sur Paul Lintier par Henri Béraud
- Francis Bergeron, Béraud, coll. Qui suis-je ?, Éditions Pardès, 2003 ISBN 978-2-86714-317-5