کاربر:Luckie Luke/زمینلرزه ۱۹۸۸ ارمنستان
زمان (یوتیسی) | ؟؟ |
---|---|
بزرگی | ۶٫۷ در مقیاس Mw |
ژرفای کانونی | ۶٫۶ کیلومتر |
نوع | معکوس |
مناطق تحت تأثیر | ارمنستان |
تلفات | کشتههای لرزش نزدیک به ۲۵۰۰۰ نفر |
زمینلرزه اسپیتاک در تاریخ ۷ دسامبر ۱۹۸۸ میلادی، برابر با ۱۶ آذر ۱۳۶۷، ساعت ۷:۴۱:۲۴ به زمان یوتیسی در ارمنستان، منطقه اسپیتاک رخ داد. ژرفای این زلزله ۶٫۶ کیلومتر بود، و بزرگی آن ۶٫۷ در مقیاس Mw اعلام شدهاست. زمینلرزه به وقت محلی در روز چهارشنبه، ساعت ۱۱ روی داده و منطقه زمانی آن یوتیسی +۴ بودهاست (با لحاظ تغییر ساعت تابستانی).
سازمان زمینشناسی آمریکا[۱] نیز رومرکز این زمینلرزه را در مختصات ۴۰°۵۹′۱۳″شمالی ۴۴°۱۱′۰۶″شرقی / ۴۰٫۹۸۷°شمالی ۴۴٫۱۸۵°شرقی و ژرفای آنرا در ۵ کیلومتر گزارش کردهاست. بزرگی برگزیدهٔ این سازمان از میان بزرگیهای محاسبهشدهٔ مختلف ۶٫۸ در مقیاس Mw بوده و از دید اثر، در میان چهار دستهبندی «نامحسوس»، «محسوس»، «زیانآور» یا «با تلفات»، زلزله را «با تلفات» اعلام کردهاست. ۵۸ دهکده در زمینلرزه خراب شدهاست.
پروژهٔ «تنسور گشتاور مرکزوار»[۲] زاویههای (راستا، شیب، ریک) گسل سازندهٔ زمینلرزه و صفحه عمود بر آنرا (°۲۸۸، °۳۳، °۱۳۵) یا (°۵۹، °۶۷، °۶۶) و نوع گسل را[۳]«معکوس» فرارساندهاست.
شمار کشتگان زلزله حدود ۲۵۰۰۰ نفر بودهاست. تعداد زخمیان ۲۰۰۰۰ نفر برآورده شدهاست. بیخانمان شدگان نیز ۵۰۰۰۰۰ نفر اعلام شدهاست.
1
[ویرایش]- http://refahj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-447&slc_lang=fa&sid=1
- https://www.yjc.ir/fa/news/6321382/۱۰-زلزله-قدرتمند-ثبتشده-در-جهان
- http://iran.mfa.am/fa/hayastan-fund/
زلزله سال ۱۹۸۸ ارامنه که با نام زلزله Spitak نیز شناخته میشود در ۷ دسامبر در ساعت ۱۱: ۴۱ به وقت محلی با یک بزرگای موج سطحی ۶٫۸ و حداکثر شدت MSK X (Devastating)رخ داد. این شوک در منطقه شمالی ارمنستان (که در آن زمان بخشی از اتحاد شوروی بود) رخ داد که نسبت به زمینلرزههای بزرگ و مخرب آسیبپذیر است و بخشی از یک کمربند لرزهنگاری فعال است که از کوههای آلپ تا هیمالیا امتداد دارد. فعالیت در این ناحیه با فعل و انفعال متقابل tectonic plate boundary مرتبط است و منبع این رویداد تنها از طریق گسل thrust به سمت شمال of در نظر گرفته شدهاست. این رویداد پیچیده چندین عیب را از بین میبرد، با رویدادی strike که اندکی پس از آغاز of اتفاق میافتد. بین ۲۵٬۰۰۰ تا ۵۰٬۰۰۰ نفر کشته و ۱۳۰۰۰۰ نفر زخمی شدند.
Seismologists بهطور کامل اثرات رویداد Spitak از جمله مکانیزم گسیختگی گسل و پسلرزه آن را بررسی کرده و در محل استقرار موقت seismometers قبل از پایان سال ۱۹۸۸ بود. متخصصان مهندسی زمینلرزه ساختمانهای ساخت ساختمان را مورد بررسی قرار دادند و در آپارتمانها و ساختمانهای دیگر که در دوران حکومت (لئونید برژنف) در دوران حکومت (لئونید برژنف ساخته شدند) مقصر شناخته شدند. شهرهای اسپیتاک، Leninakan (گیومری) و Kirovakan (وانادزور) به شدت تحتتاثیر خسارات زیادی از زندگی و اثرات مخرب ساختمانها و سازههای دیگر قرار گرفتند. تعدادی از روستاهای دور افتاده دور از مراکز جمعیت بزرگتر نیز به شدت تحتتاثیر قرار گرفتند.
علیرغم تنشهای جنگ سرد، میخائیل گورباچف رهبر شوروی رسماً از ایالات متحده درخواست کمک بشردوستانه در چند روز قبل از وقوع زلزله را کرد، اولین درخواست از اواخر دهه ۱۹۴۰. یکصد و سیزده کشور مقادیر زیادی کمکهای بشر دوستانه به اتحادیه شوروی به شکل تجهیزات نجات، تیمهای جستجو و تدارکات پزشکی ارسال کردند. کمکهای خصوصی و کمکهای سازمانهای مردمنهاد نیز بخش بزرگی از تلاش بینالمللی را داشت. در حالی که حمل و نقل برخی از این منابع به منطقه، یک هواپیمای شوروی حامل ۹ خدمه و ۶۹ پرسنل نظامی و یک هواپیمای ترابری از یوگسلاوی، هر دو در حوادث جداگانهای از بین رفتند. در حمایت از تلاشهای امدادی، ثبت هنرمندان برای تولید چندین اثر مرتبط با موسیقی برای قربانیان زلزله، متحد شد. آهنگ توسط گروهی از آهنگسازان فرانسوی (از جمله شارل آزناوور)و یک آلبوم استودیویی منتشر شد که نشان میداد آهنگهایی که توسط گروههای اصلی راک اهدا شدهاند توسط صنعت موسیقی بریتانیا منتشر شدهاست.
مقدمه
[ویرایش]همچنین در جنگ قرهباغ، قرهباغ و قرهباغ به تاریخ ارمنستان، قرهباغ و قرهباغ مراجعه کنید.
در اواخر سال ۱۹۸۷ منطقه قفقاز شاهد افزایش آشفتگی سیاسی با حضور گسترده و نزدیک بود که در پایتخت ایروان در فوریه ۱۹۸۸ برگزار شد. برای پانزده ماه پیش از زلزله و صدها هزار معترض که توسط کمیته قرهباغ به نمایندگی از جمهوری آذربایجان انجام شد، خواهان دموکراسی و اتحاد قرهباغ (که توسط آذربایجان شوروی اداره میشد) و اقلیت آذربایجانی در کوهستانهای منطقه قرهباغ بود. ناآرامیها و جنبش اپوزیسیون در سپتامبر ۱۹۸۸ با مذاکرات بین کمیته Karabakh و گورباچف در سراسر سال ۱۹۸۹ آغاز شد. رابطه بین مقامات اتحاد جماهیر شوروی و جامعه ارمنی در ماه مارس و تحولات climaxed در ماه نوامبر زمانی رخ داد که وضعیت اضطراری اعلام شد و یک حرکت دستهجمعی به حدود ۵۰٬۰۰۰ تن از ارامنه که از خشونتهای قومی فرار کرده بودند، از راه رسید.
زمین لرزه
[ویرایش]همچنین به کمربند آلپاید مراجعه کنید.
منشأ این رویداد، گسیختگی گسل در ۴۰ کیلومتری جنوب رشتهکوه قفقاز، دامنه کوهستانی است که با همگرایی صفحات تکتونیکی عربستان و اوراسیا ایجاد شدهاست. این رشتهکوه در امتداد یک کمربند لرزهنگاری فعال قرار گرفتهاست که از کوههای آلپ در جنوب اروپا تا هیمالیا در آسیا امتداد دارد. لرزهها در امتداد این کمربند با زمینلرزههای شدید متعدد از سوی دریای اژه، از طریق ترکیه و ایران و به افغانستان مشخص میشوند. اگر چه تکرار حوادث زمینلرزه در ارمنستان به فرکانس بالا دست نمییابد که در بخشهای دیگر این منطقه دیده میشود، تغییر شکل پوسته سریع در آن با راندگی گسل؟ و فعالیت آتشفشانی فعال در ارتباط است. کوه آرارات، آتشفشان ۵٬۱۳۷ متری (۱۶٬۸۵۴ فوتی) است که در فاصله ۱۰۰ کیلومتری (۶۲ مایل) تا جنوب مرکز زلزله در ترکیه قرار گرفتهاست. [۱۴]
امتداد و شیب - این زمینلرزه در امتداد مرز ۶۰ کیلومتری (۳۷ مایل) رخ داد که موازی با دامنه قفقاز بود و در شمال - شمال شرقی فرومیرفت. بروس بولت، استاد seismologist و استاد زمین و علوم سیارهای در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در سال ۱۹۹۲ به مدت ۱ متر (۳ فوت ۳ اینچ) در امتداد طول جنوب غربی به ۱٫۶ میلیون متر (۵ فوت ۳ اینچ) رسید. در طول زمینلرزه بخش شمال شرقی بخش Spitak از سمت جنوب غربی به سمت شمال غربی پیش رفت. [۱۵]
مدلسازی Waveform ثابت کرد که گسل در عمق ۵ کیلومتری (۳٫۱ مایل) با مرکز گسل Alavar در دامنههای کوههای قفقاز کوچک شمالی در شمال کوه آراگاتس ایجاد شدهاست. گسیختگی سطح را ایجاد کرده و در غرب با یک sub حمله - لغزشی جداگانه که دو ثانیه بعد در جنوب شرقی منتشر شد، تکثیر شد. به سمت غرب، گسل به دو شاخه تقسیم میشود، یک گسل معکوس در شمال (شاخه شمالی) و خطای لغزش درست (شاخه جنوبی)، اما نه گسیختگی سطح ایجاد شده. در طول یازده ثانیه اول، پنج رویداد فرعی رخ داد و پسلرزه به اندازه ۵٫۸ (مقیاس محلی)در عرض چهار دقیقه و بیست ثانیه بعد رخ داد. [۶] [۱۶]
Damage
[ویرایش]See also: Earthquake-resistant structures برخی از قویترین shaking در مناطق صنعتی با کارخانههای فرآوری مواد شیمیایی و مواد غذایی، پستهای الکتریکی و نیروگاههای برق رخ دادهاست. نیروگاه هستهای متسامور، در حدود ۷۵ کیلومتری (۴۷ مایل) از مرکز، تنها لرزش خفیف را تجربه کرده و هیچ آسیبی در آنجا رخ ندادهاست، اما در نهایت به دلیل نگرانیهای آسیبپذیری در نهایت به مدت ۶ سال بسته شد. در سال ۱۹۹۵ در بحبوحه انتقاد از فقدان آموزش، بیثباتی سیاسی در منطقه قفقاز و اتهاماتی مبنی بر این که این کارخانه از طراحی ناکافی برخوردار است بازگشایی شد. [۱۷] در آن زمان، مدیر کل آژانس بینالمللی انرژی اتمی، موریس روزن، در مورد این وضعیت گفت: «… شما هرگز یک کارخانه در آن منطقه نخواهید ساخت، که مطمئنا با آنچه در حال حاضر مشخص است، وجود دارد.»
بسیاری از ساختمانها در برابر تکان دادن زلزله مقاومت نکردند و آنهایی که سقوط کردند اغلب فاقد فضای بقا بودند، اما فقدان مراقبتهای پزشکی مؤثر و برنامهریزی ضعیف نیز در دامنه قابلتوجه این فاجعه نقش داشتند. ساختمانهایی که از هم پاشیده نشدند، بنایی و قطعات اسکلتی (skeletal components) بودند که بهطور مناسب به هم متصل میشدند طوری که به ساختمان اجازه مقاومت در برابر [موج لرزهای[|امواج لرزهای]] را میدادند. بیشتر پلها و تونلها و دیگر زیرساختهای عمومی در برابر زلزله مقاومت کردند اما بیمارستانها خوب نبودند. بیشتر این افراد از بین رفتند و دو سوم پزشکان خود را کشتند و تجهیزات و دارو را از بین بردند و ظرفیت رسیدگی به نیازهای پزشکی بحرانی در منطقه را کاهش دادند. [۱۹]
رسانههای خبری شوروی و مقامات دولتی به زودی شروع به بحث دربارهٔ سبکهای ساخت غیر استاندارد ساخت که بسیاری از ساختمانهای ارمنستان را ویران کرده بود، آغاز کردند. گورباچف در یک مصاحبه تلویزیونی چند هفته پس از بازگشت سریع خود از نیویورک سیتی گفت که بلوکهای بتنی با بیش از اندازه کافی شن و بتن ساخته شدهاند و پیشنهاد دادهاند که بتون به سرقت رفتهاست. Leonid Bibin، معاون رئیس کمیته ساختمان دولتی، اظهار داشت که بسیاری از خانههای جدیدتر نیز ویران شدهاند و او شروع به تحقیق دربارهٔ این موضوع کرده و اتهامات جنایی وارد خواهد شد. روزنامه رسمی حزب کمونیست «پراودا» گفت که ساخت ضعیف، مانند سایر مسائل نادیده گرفتهشده در سیستم اتحاد جماهیر شوروی، میتواند در دوران of از دوران of (لئونید برژنف) مورد سرزنش قرار گیرد. [۹]
یک تیم از کارشناسان زلزله و مهندسی از ایالاتمتحده یک دوره زمانی را در ارمنستان در دسامبر ۱۹۸۸ و ژانویه ۱۹۸۹ گذراند. این گروه، از جمله یک مهندس سازه که در طراحیهای مقاوم در برابر زلزله تخصص داشت، با این نظر موافق بود که این کمبودها، دلیل اصلی وجود زمینلرزه شدید (اما نه چندان بزرگ) بود، با این حال دمای انجماد نیز در آمار بالای مرگ و میر نیز نقش داشتهاست. تعداد تلفات زلزله تا بیشترین حد در جهان ۸۰ [۲۰] و سوم در سراسر جهان در بازه زمانی ۱۹۷۱–۲۰۰۳ (۲۱)(۳۳ سال) بودهاست. مهندسانی که ساختمانهای آسیبدیده و کارگران نجات را که ساختمانهای آسیبدیده را خنثی کرده بودند را بررسی کردند در حالی که نجات یافتگان هر دو کاستی طراحی و روشهای ساخت نامناسب برای شکست ساختمانها را نسبت دادند. شوروی سبک ساختمانی خود را تغییر داده بود تا خطر زمینلرزه را در منطقه جای دهد، اما آنها به این تیم اذعان کردند که بسیاری از ساختمانها برای مقاومت در برابر زلزله آن اندازه ساخته نشدهاند. یک مهندس با این تیم اظهار داشت که مقررات این ناحیه موظف است تا در برابر رویدادهایی ایستادگی کنند که هفت یا هشت تن از آنها را در مقیاس دوازده تا مقیاس مدودف–شپونهویر–کارنیک اندازهگیری میکنند. اثرات زمینلرزه ساعت ۱۰ در مقیاس لرزهای مورد ارزیابی قرار گرفت. [۱۵]
سه شهر نزدیک به گسیختگی گسل، سطوح مختلفی از آسیب را تجربه کردند. هر دو Leninakan و Kirovakan تقریباً از شوک یک فاصله داشتند، با این حال Leninakan خسارت بیشتری داشت. این ممکن است با یک لایه رسوبی ۳۰۰–۴۰۰ متر (۹۸۰–۱٬۳۱۰ فوت) توضیح داده شود. تیم مؤسسه تحقیقات مهندسی زلزله در مقایسه با تخریب ساختمانها در هر شهر، نتایج مشابهی را مشاهده کرد و نتایج مشابهی را در مقایسه با ساختمانهای سنگی چهار طبقه یا کمتر مشاهده کرد، اما برای ساختمانهای دارای ساختمان بلندتر، ۶۲٪ در Leninakan تخریب شدند در حالی که تنها ۲۳ درصد در Kirovakan تخریب شدند. در حالی که در حین پایش پسلرزه، تیم تحقیقاتی آمریکا حضور اثرات تقویت خاک را زمانی تأیید کرد که تفاوت مشخص در خوانش در مقایسه با جایگاههای سنگ نزدیک مشاهده شد. توزیع Uneven انرژی لرزهای نیز ممکن است به نوسانات در آسیبها نیز کمک کند. [۲۳]
در اواخر دسامبر آخرین بازماندگان از ساختمانهای افتاده بیرون کشیده شدند، عملیات نجات متوقف شد و پاکسازی آغاز شد، و با ویران کردن ساختمانهایی شروع شد که به شدت آسیبدیدهاند تا تعمیر شوند. شش نفر از دوستانش در زیرزمین یک ساختمان نه طبقه مشغول به کار بودند که در ۷ دسامبر در اطراف آنها قرار داشت. جراحات آنها خفیف بود، اما یک نفر از یک بازوی شکسته رنج میبرد. آنها ظاهراً خود را در مواد غذایی - سالاد میوه، خیار شور و گوشت دودی که ۳۵ روز قبل از نجات آنها در ماه ژانویه در زیرزمین بود، حفظ کردند، اما این یک شوخی بود. [۲۴] [۲۵]
Aftershocks
[ویرایش]منبع لرزهای نیز به این شکل نگاه کنید:
منطقهای که در آن ارمنستان قرار دارد مورد علاقه مندان به زمین شناسان و زمین شناسان به دلیل وقوع نسبتاً اولیه برخورد قارهای در آنجا و به دلیل وقوع زلزلههای شدید در وقوع این زمینلرزه و faulting سطحی قابلتوجه، دانشمندان را با محیطی برای مطالعه گسلهای معکوس معرفی کرد. دوازده روز پس از the یک تیم فرانسوی - شوروی یک شبکه لرزهنگاری موقت در ناحیه epicentral برای رکورد فعالیت پسلرزه ایجاد کرد (یک سفر جداگانه از ایالاتمتحده نیز از این محل بازدید کرد). بخش اولیه کار شامل تقریباً یک هفته کامل از راهاندازی the و بهینهسازی عملیات آنها بود و با تکمیل آن، دو هفته کامل عملیات مستمر با بیست و شش seismometers تکمیل شد که مساحتی بیش از ۱۵۰۰ کیلومتر مربع را پوشش میداد. مرحله نهایی با هفت هفته (تا پایان فوریه ۱۹۸۹)با ظرفیت کاهشیافته ۲۰ واحد به پایان رسید. [۲۶]
ابزار دقیق شامل ده دستگاه آنالوگ به آنالوگ است که برای اجازه ۴۸ ساعت ضبط دادههای تک مولفه متوالی پیکربندی شدهاند. شش دستگاه ثبت دیجیتال ساختهشده توسط مؤسسه Globe دو Physique د Strasbourg نیز برای ثبت سیگنالها از seismometers سهبعدی استفاده شد. هشت محل انتخابشده مجهز به یک مبدل شتاب مولفه عمودی همراه با یک اتصال telemetry رادیویی برای انتقال داده به یک ایستگاه مرکزی که در آن یک واحد سه جز در آنجا مستقر شده بود، مجهز بودند. در آنجا سیگنالهای لرزهای دیجیتالی شدند، همراه با سیگنال زمان داخلی و سیگنال زمان DCF۷۷ خارجی، و در نوار مغناطیسی ذخیره شدند. سپس نوار شروع شد و زمانهای ورود موج P و S برای تعیین خودکار مناطق پسلرزه استفاده شد. حدود دویست پسلرزه نیز هر روز برای چند روز نخست این سفر ثبت شدند و در پایان دوره ضبط در ماه فوریه این تجهیزات هنوز در حدود ۱۰۰ شوک در روز به دست میآمدند. سپس تیم برای تعیین یک مدل سرعت دقیق با استفاده از داده از شبکه telemetry دقیقتر تعیین شد. The شوروی ۱۰۰ کیلوگرم تی ان تی را در گودالی که در نزدیکی مرکز mainshock حفر شده بود منفجر کرد و امواج شوک حاصل شناسایی شدند و برای کمک به تعیین مقدار سرعت crustal دقیقتر ۵٫۳ تا ۵٫۴ کیلومتر بر ثانیه استفاده شد. [۲۶]
The پسلرزههای ثبتشده یک باند نسبتاً باریک ۵۰ کیلومتری (۳۱ مایل) را شکل دادند. در سمت شرق این رویدادها سطحی بودند، در حالی که قسمت غربی، جایی که اکثر پسلرزههای بزرگتر در آن متمرکز بودند، the تا ۱۴ کیلومتر (۸٫۷ مایل) عمق داشتند. شوکهای موجود در بخش جنوب شرقی، حرکت مستقیم - لغزشی را در امتداد یک خطای نسبتاً عمودی نشان داده و ممکن است مربوط به خطای Alavar باشد. با این حال انتقال به سمت غرب به بخشهای مرکزی، با این حال، گذار از نوع خطا در حال آشکار شدن بود، که در آن توزیع تقریباً مساوی مکانیسمهای خطای معکوس به عنوان نوع strike مشاهده شد. بخش شرقی - مرکزی همزمان با شکستن سطح بین Spitak و Gekhasar بود، در حالی که شکستگی بخش غربی - مرکزی زیر تاقدیس شناخته میشد و در سطح قابلمشاهده نبود. در امتداد بخشهای غربی، گسل به دو شاخه با یکی از جنوب غربی و دیگری به شمال غربی تقسیم شد. [۲۷]
Liquefaction
[ویرایش]همچنین نگاه کنید: مکانیک خاک و ثبات شیب
ساختمانها و سازههای دیگر به شدت در طول زمینلرزه آسیبدیدهاند، اما جادههای ریلی و راهآهن نیز اختلالات را تجربه کردهاند. بسیاری از سوابق مربوط به مایع سازی در خاک شنی وجود دارند اما تعداد کمی از آنها با توجه به ماسههای ماسهای و شنی وجود دارند. در شرایط خاص، ماسههای ماسهای مانند ماسههای اشباع ممکن است به صورت مشابه تبدیل شود. اولین مورد مستند از روانگرایی خاک شنی ماسهای در رابطه با زلزله Borah Borah در آمریکا در سال ۱۹۸۳ بود. تحقیقات متعددی در مورد این رویداد در دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ صورت گرفت و نتایج اولیه آن این بود که شرایط بحرانی برای روانگرایی خاک در این نوع خاک وجود داشت، و روش ارزیابی و مقادیر آزمایش نفوذ استاندارد مرتبط با خاک ماسهای نیز در خاک ماسهای به کار گرفته شد. [۲۸]
سه محل بین Spitak و Nalband (به غرب) که در چند کیلومتری این گسل قرار داشت، برای اختلالات زمین مورد بررسی قرار گرفت و هر سایت برای اثرات روانگرایی مورد بررسی قرار گرفت. اولین محل در بزرگراهی بود که سه شهر آسیبدیده را به هم متصل کرده و مجاور یکی از شاخههای رودخانه Pambak بود که در آن میز آب نزدیک سطح بود. این بزرگراه با شکست مواجه شد و اگرچه این محل بلافاصله تعمیر شد، خسارت ناشی از این بزرگراه منجر به تأخیر قابلتوجه در انتقال افراد و تأمین آذوقه به داخل و خارج از منطقه پس از فاجعه شد. boils متعددی در منطقه شمال غربی of از جمله ۱۵ متر (۴۹ فوت) از خاکریزی ناموفق دیده شدند. محل دیگری که نزدیک به گسل، در نزدیکی رودخانه Pambak و با رسوبات خاک مشابه بود، مایع سازی را تجربه نکرد، با این حال ارتفاع قله مرتفع را به عنوان خاکریزی بزرگراه ناموفق تجربه کرده بود. [۲۹]
Aftermath
[ویرایش]پییر Schaeffer، موسیقیدان آوانگارد فرانسه، یک تیم نجات فرانسه با خدمه ۴۹۸ را هدایت کرد تا به دنبال بازماندگان در Leninakan بگردد و تا زمانی که همه پرسنل خارجی خواسته شدند تا پس از طرح با بولدوزر آنچه باقی مانده از خرابهها را با بولدوزر ترک کنند، آنجا کار کنند. تعداد کل پرسنل امداد و نجات در Leninakan در مجموع ۲٬۰۰۰ نفر بود و تیمهای اتریش، کانادا، سوییس، ایالاتمتحده و یوگسلاوی حضور داشتند. نیکولای Ryzhkov، رئیس شورای وزیران، قهرمان ملی ارمنستان برای کار خود در بازسازی شهر بعد از زلزله شد. [۳۱]
هفتاد و هشت نفر در حین یک مأموریت امداد به Leninakan کشته شدند. این در حالی بود که یک هواپیمای Ilyushin - ۷۶ شوروی با نزدیک شدن به فرودگاه سقوط کرد. نه خدمه و ۶۹ پرسنل نظامی در هواپیما بودند که با هلیکوپتر در شرایط مهآلود در فرودگاه کوچکی که با پروازهای نجات پر شده بود برخورد کردند. در روزهای بعد از زلزله، فرود اضطراری فرودگاه به ۱۸۰ پرواز در روز حامل غذا، تدارکات پزشکی و متخصصان مدیریت بحران رسید. آنهایی که در هواپیما کشته شدند در حال برنامهریزی برای پیوستن به حدود ۲۰٬۰۰۰ سرباز و ۸۵۰۰۰ نفر از کارکنان دفاع شهری در عملیات نجات با جستجوی بازماندگان، تأمین غذا و آب و ایجاد تأسیسات بهداشتی در منطقه بودند. در فرودگاه ایروان، خلبانان غربی از یک شکست در ارتباطات کنترل ترافیک هوایی خبر دادند، در حالی که مسئولین پرواز دستورالعملهای مربوط به پرواز لازم را ارایه نمیدهند و اجازه جداسازی بحرانی به عنوان هواپیماهای خارجی وارد این منطقه را میدهند. [۳۲]
دومین حادثه حمل و نقل هوایی روز بعد در ایروان (پایتخت جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی) رخ داد زمانی که یک هواپیمای Antonov ۱–۱۲ از یوگسلاوی سقوط کرد و هفت سرنشین آن را کشت. این سانحه بر عدم موفقیت خلبانان برای تنظیم صحیح ارتفاعسنج و پس از عدم ارتباط با کنترلکنندههای ترافیک هوایی مورد سرزنش قرار گرفت. [۳۳]
گروهی از هنرمندان و هنرمندان موسیقی فرانسه همراه با چارلز aznavour، نویسنده و آهنگساز فرانسوی، برای ثبت ترانه "Pour toi" (برای شما ارمنستان) به همراه او آمدند. aznavour، همراه با آهنگساز ارمنی - فرانسوی، ژرژ Garvarentz، یک بنیاد به نام "aznavour برای ارمنستان" تشکیل داد و این ترانه را به عنوان فراخوانی برای کمک به ارامنه برگزید. شش هفته طول کشید تا آهنگ تکمیل دیسک و با تقریباً دو میلیون نسخه فروختهشده، این بنیاد قادر به ساخت ۴۷ مدرسه و سه پرورشگاه برای قربانیان این فاجعه بود. کمک راک ارمنستان که در مراحل اولیه به عنوان کمک زنده ارمنستان نیز شناخته میشود، یک اقدام انساندوستانه از سوی صنعت موسیقی بریتانیا برای جمعآوری پول برای کمک به کسانی است که تحتتاثیر زلزله قرار گرفتهاند. یک بنای یادبود، زلزله ارامنه، قدردانی از مردم ارمنی برای کمک از سوی آمریکا در واشینگتن دی سی را در سال ۱۹۹۰ بیان کرد.
Response
[ویرایش]See also: Fund for Armenian Relief
گورباچف ۵ میلیارد روبل (در حدود ۸ میلیارد دلار آمریکا) برای شروع آنچه که به احتمال زیاد هزینه بهبودی است را کنار گذاشت که از لایحه پاکسازی در سال ۱۹۸۶ در اوکراین فراتر خواهد رفت. در حالی که پزشکان خارجی به حادثه چرنوبیل کمک کردند، تلاشهای امدادی شوروی پس از زلزله توسط بزرگترین همکاری خارجی از زمان جنگ جهانی دوم افزایش یافت. سیل کمکهای غربی، محصول جانبی فاجعه بود که ممکن است تأثیر مثبتی بر روابط اتحادیه شوروی - ایالاتمتحده داشته باشد. هزینه بازسازی یک مانع جدی برای Perestroika، طرح گورباچف برای بازسازی اقتصادی خواهد بود. یک اثر زیانآور دیگر از این فاجعه این بود که ارامنه در حال حاضر نسبت به اخراج گورباچف از ادعای خود در مورد قلمرو مورد مناقشه ناگورنو - قرهباغ بدبین بودند که ارامنه در آن با جمهوری آذربایجان همسایه رقابت کرده بودند. [۹]
جهان به سرعت به فاجعه in و Spitak واکنش نشان داد و بسیاری از اروپا هواپیماهای باری حامل تدارکات پزشکی، تجهیزات نجات، و پرسنل دورهدیده را برای کمک به بهبود، و حتی نیروهای تقویتی بیشتری از آمریکایلاتین و خاور دور فرستادند. میخائیل گورباچف اولین روز ملاقات با رونالد ریگان و جورج اچ. دبلیو. بوش در زمان وقوع زلزله، و زمانی که مقیاس فاجعه تحقق یافت، یک حرکت سریع به ارمنستان بازگردانده شد و کرملین رسماً درخواست کمک آمریکا کرد. واشینگتن بلافاصله با پیشنهاد پزشکان، تجهیزات پزشکی و تیمهای نجات پاسخ داد و اولین تعطیلات آخر هفته اولین هواپیمای آمریکایی به همراه تیمهای جستجو و نجات به ایروان رسید. [۳۵]
فرانسویها در اواخر عصر روز جمعه وارد ارمنستان شدند و کارگران ارمنی را که پس از آن به ایروان برگشتند تسکین دادند. ژاپن یک هدیه پولی ۹ میلیوندلاری ارسال کرد در حالی که ایتالیا قصد داشت یک دهکده پیشساخته برای قربانیان بسازد و آلمان غربی پیشنهاد کرد که بیش از دوازده جرثقیل سنگین اعزام کند. آمریکاییها سخاوتمندانه و با اعزام هشت مقام رسمی کمکهای امدادی رسمی به اضافه لاکهید C - 141 Starlifter از ایتالیا اهدا کردند. کمکهای خصوصی ایالاتمتحده نیز قابلتوجه بود. رئیس Chrysler لی Iacocca برای راهاندازی یک صندوق سرمایهگذاری ترتیب داده شد و در شیکاگو (یکی از پنج مرکز اصلی جمعیت ارمنی در آمریکا)، جامعه ۸۰۰۰۰۰ دلار را بالا برده و ۲۰۰۰۰ پوند از تدارکات را اهدا کردند. [۹]
تاجر آمریکایی و آرمان همر معروف به اتحادیه جماهیر شوروی برای فعالیتهای مالی و روابط دوستانه اش، لسآنجلس را برای سوار شدن به هواپیمای بوئینگ مدل بوئینگ مدل کرد. چکش که به مدت چندین دهه کار با شرکت نفت غربی معروف بود قبل از ترک کردن با گورباچف آخرین بار با او صحبت کرده و ۱ میلیون دلار به او کمک کرده بود. نیمی از این وجوه از مؤسسه World Vision International، یک سازمان چتر توسعه و توسعه مبتنی بر کالیفرنیا، و نیمی دیگر از کمکهای شخصی او بودند. این پرواز همچنین رابرت Seiple (رئیس World Vision)و یک دکتر UCLA را که پس از زلزله مکزیکو در سال ۱۹۸۵ کار کرده بود، انجام داد. [۳۷]
نوار قرمز به ناچار برخی از اقدامات نجات و انتقاد از فرآیندهای ناقص شده را به زودی پیگیری کرد. این روزنامه همچنین اظهار داشت که عدم وجود جرثقیلها بدین معنی است که «چند ثانیه و ساعت از بین رفتهاست - این یعنی زندگیها». این روزنامه همچنین اظهار داشت که بسیاری از پرسنل شوروی به آنها مشاوره میدهند و مردم به اندازه کافی در حال جستجو نیستند. روزنامه daily Industriya اشاره کرد که حتی در حالی که تعداد زیادی چادر موجود میباشد، خانوادهها در فضای باز زندگی میکنند. Yevgeniy Chazov، وزیر بهداشت، خواستار ایجاد یک نهاد دولتی برای کمک به مدیریت بحران شد. باکستر اینترنشنال، یک شرکت مراقبتهای بهداشتی آمریکایی با دفاتر مرکزی در Deerfield، ایلینویز، طراحیشده و یک آزمایشگاه پزشکی در حال پرواز با ۲۰ دستگاه دیالیز ساخته و ساخته شدهاست. با ویران کردن بیمارستانها، و دانش محدود آنها از الزامات مراقبت، شوروی به خوبی مجهز به مقابله با موارد سندرم خرد شدن نبود. نویسنده و استاد ژئوپلیتیک در کتاب ۱۹۹۵ خود ارمنستان در بحران: زلزله سال ۱۹۸۸ چگونه یک پزشک فرانسوی و رئیس بیمارستان Leninakan توضیح داد که در طی سه روز اول صدها قربانی از این بیماری رنج میبرند. به منظور جلوگیری از نارسایی کلیه یا مرگ، درمان نیاز به بستری شدن سریع دارد و طبق گفته پزشک، قربانیان دارو و دیالیز مناسب دریافت نکردهاند و در نتیجه اکثر آنها قبل از رسیدن اولین دستگاه دیالیز خارجی جانباختهاند. [۳۸]
Rebuilding
[ویرایش]See also: Urban planning in communist countries
در فوریه سال ۱۹۸۹، یک صد کارگر ساختمانی مشغول مونتاژ خانههای موقت برای خود در Leninakan با طرحی برای شروع کار در خانههای مردم محلی تا پایان ماه بودند، اگرچه مدارس و کارخانهها نیز در فهرست تسهیلاتی قرار داشتند که باید بازسازی شوند. معاون رئیس یک ساختمان شهرداری و شورای معماری گفت که کدهای ساختمان به روز شده مانند آنهایی که در ایالاتمتحده به روز میشوند (همراه با نیاز شدید به احترام) و اینکه ساختمانهای جدید از چهار طبقه بلندتر نیستند و از مناطقی با بالاترین ریسک لرزهای جا خواهند گرفت. مقامات دیگر تصمیم گرفتند که این شهر چندین مایل به جنوب غربی انتقال داده شود. [۳۹]
تا ماه ژوییه ۱۹۸۹ حدود ۵۰۰ میلیون دلار کمکهای مالی به ارامنه از ۱۱۳ کشور تحویل داده شد. بسیاری از این وجوه به کار امدادرسانی اولیه و بخش مراقبتهای پزشکی به اضافه بخش آغازین فاز بازسازی تبدیل شدند. یوری اس. Mkhitarian، یک مقام کمیته ساختمان دولتی ارمنی، گزارش خسارت به روز شدهای داد که شامل برخی از جوامع دور افتاده از مراکز جمعیت بود و اظهار داشت که ۳۴۲ روستا آسیبدیده و ۵۸ روستا نیز ویران شدهاند. تأثیر منفی زلزله بر اقتصاد ارمنستان مشهود بود. Mkhitarian گفت که ۱۳۰ کارخانه نابود شدهاند و ۱۷۰٬۰۰۰ نفر از مردم بیکار شدهاند. مقامات تأیید کردهاند که تلاش برای تکمیل بازسازی ممکن است پنج سال یا بیشتر طول بکشد، این فرض که تخمین گورباچف از دو سال بیش از دو برابر شدهاست. در آن زمان ۲۰ پروژه فرایند برنامهریزی را تکمیل کرده و برخی از آنها مورد تأیید و ساخت قرار گرفتند. در Leninakan، نیاز به ۱۸ بیمارستان جدید وجود داشت که ۱۲ مورد از آنها را میتوان با کمک جمهوریهای شوروی تأمین کرد، اما برای ساخت شش ساختمان دیگر به کمک خارجی نیاز است. بوریس Karapetyan، رئیس مطالعات زمینلرزه در مؤسسه Polytechnical ایروان، در مورد فرایند بازسازی دشوار گفت: «هماهنگی، یک مشکل بزرگ و بزرگ است. این یک تعهد گستردهاست و مشارکت خارجی هم یک عامل ضروری و هم یک عامل پیچیدهاست. ما به کمکهای خارجی نیاز داریم - و هیچ شکی در این مورد وجود ندارد - اما دوستان ما شرایط محلی را نمیشناسند و چیزهایی را پیشنهاد میکنند که نمیتوانند در منطقه زلزلهخیز ساخته شوند.»
شوروی و گروهی از معماران آمریکا طرحهای جداگانهای را برای بازسازی شهر of ابداع کردند. پس از دعوتی از سوی شوروی برای انتقاد از طرح آنها، پیشنهاد آمریکا در نهایت به عنوان راه پیش رو پذیرفته شد. این طرح جدید از سبکهای اتحاد جماهیر شوروی منحرف خواهد شد که بهطور جدی و منسوخ شدهاند و ویژگیهای فرهنگ محلی را منعکس خواهند کرد. برای سالهای بعد از جنگ جهانی دوم، شوروی یک رویکرد بالا به پایین را به برنامهریزی شهری و ساخت، ساخت تعداد زیادی واحدهای آپارتمانی که به صورت یکنواخت ساخته شدهبود، انجام داد و برنامه شوروی برای بازسازی Spitak از این رویکرد منحرف نشد. نقشه راه برنامه شبکه شوروی در نظر گرفته شدهبود که دامنه تپه را در محل جدید شهر به حساب نیاورد، و طرح آمریکا شامل جزئیات ظریفتر در مورد این بود که چگونه مراکز تجاری و تأسیسات دولتی در یک سبک آزاد و همگانی قرار گرفته بودند. [۴۱] [۴۲]
- ↑ The Preliminary Determination of Epicenters (PDE) Bulletin
- ↑ The Harvard CMT Project و سپس The Global CMT Project
- ↑ reverse-slip