لیسیدن زخم
ظاهر
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f9/Gorilla_licking_wound.jpg/220px-Gorilla_licking_wound.jpg)
لیسیدن زخم (به انگلیسی: Wound licking) یک پاسخ غریزی در انسان و بسیاری از جانوران دیگر برای پوشاندن جراحت یا سوختگی درجه دو[۱] با بزاق است. سگها، گربهها، جوندگان کوچک، اسبها و نخستیها همه زخمهای خود را میلیسند. بزاق دارای فاکتور بافتی است که مکانیسم لختهشدن خون را تقویت میکند. آنزیم لیزوزیم در بسیاری از بافتها یافت میشود و به دیواره سلولی بسیاری از باکتریهای گرم مثبت حمله میکند و به دفاع در برابر عفونت کمک میکند. اشک همچنین به دلیل وجود آنزیم لیزوزیم برای زخمها مفید است. با این حال، خطر عفونت ناشی از باکتری در دهان نیز وجود دارد.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1c/Dog_licking_wound.jpg/220px-Dog_licking_wound.jpg)
منابع
[ویرایش]- ↑ Putro, Budi Cahyono; Dachlan, Ishandono (2018). "The effect of human saliva compared to Aloe vera on wound healing of 2 nd degree burn injury in animal models". Journal of Thee Medical Sciences (Berkala Ilmu Kedokteran). 50 (4). doi:10.19106/JMEDSCIE/005004201801.