Karmeldar
Artikulu honek erreferentziak behar ditu. Hemen erreferentzia egiaztagarriak gehituz lagun dezakezu. |
Karmeldar | |
---|---|
![]() | |
zelo zelatus sum pro Domino Deo exercituum | |
Datuak | |
Izen laburra | O.C. |
Mota | kontenplaziozko ordena, first order (en) ![]() |
Jarduera | |
Honen parte | Carmelitan family (en) ![]() ![]() |
Eskumendekoak | |
Osatuta | |
Zeren jabe | |
Sortzailea | Saint Bertold (en) ![]() |
webgune ofiziala |
Karmeldarrak XII. mendean sortutako erlijio ordena da. Bartolo deuna eta ermitau talde bat, Elias profeta eredutzat hartuz, Palestinako Karmel mendian bizitzen jarri ziren (Karmel hitzak lorategia esan nahi du).
Eias profetarengandik egiazko Jainko Biziaganako nahia jaso dute. Beraien armarriko leloak ere horixe dio: Zelo Zelatuz Sum Pro Domino Deo Exercituum (Armaden Jainko Jaunaganako irrikak erre egiten nau).
Beren gelen erdian eliza eraiki zuten, Ama Birjinari eskainia. Horregatik Karmengo Andre Maria beren zaindaritzat dute, eta haien ordenaren izen zehatza Ordo fratrum Beatissimae Virginis de monte Carmelo edo Karmel mendiko Andre Mariaren anaien ordena da.
Jerusalengo patriarka Albertok 1209an araudia onartu zien, gaur egun arte bere horretan dirauena. Araudi horri jarraituz, karmeldarren bizitzak oinarri hauek ditu: kontenplazioa, Biblia hausnartzea eta lana.
Eskapularioa
[aldatu | aldatu iturburu kodea]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0d/Zarautz_08.jpg/150px-Zarautz_08.jpg)
1251ko uztailaren 16an San Simon Stock karmeldarrak Andre Mariaren eskutik Karmengo Eskapularioa jaso zuen. Gertaera honek indar berezia eman zion ordenari, bereziki Lurralde Santutik irten eta Europan zehar hedatu behar izan zenean.
Karmeldar Oinutsak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/1d/Escocd.gif)
1562tik aurrera Teresa Avilakoak eta Joan Gurutzekoak Karmel ordenaren erreforma bultzatu zuten. [1] Karmeldar oinutsen monasterioak zabaldu zituzten, Karmel mendiko ermitauen eredua jarraituz: norbere bizitza osoa Jainkoagan zentratu eta apaltasun eta txirotasunez bizi.
Gaur egun karmeldar oinutsak hiru ataletan bereizten dira: fraideak (Lehenengo Ordena), mojak (Bigarren Ordena) eta laikoak (lehenago Hirugarren Ordena deitzen zena, gaur egun Karmel Laikoa).
Karmeldar seglarrak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Aitzinako Hirugarren Ordenako jarraitzaileak. Karmeldarren karisma jarraitzen dute beraien familia eta eguneroko zereginetan. Bizitza San Albertoren erregelan oinarritzen dute, 2003an onartutako konstituzio batzuen arabera. Ordenaren baitan adar garrantzitsua dira, ebanjelioaren eta Zoriontasunen bertuteak landuz bizi dira (kastitatea, txirotasuna eta obedientzia).
Karmeldarrak Euskal Herrian
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Fraideak
- Bilbo - Sestao - Zornotza - Markina-Xemein - Eibar - Altzo - Gasteiz - Donostia - Iruña - Alesbes-Villafranca - Corella
- Mojak
- Getxo - Meñaka - Zaldibar - Zarautz - Donostia - Azkoitia - Hondarribia - Lesaka - Donamaria - Lizaso - Iruña - Corella - Agurain - Gasteiz - Murgia - Urduña - Betoño - Baiona
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Fernández Collado, Ángel (2007). Historia de la Iglesia en España. Edad Moderna. Toledo. Instituto Teológico de San Ildefonso 135. orrialdea. ISBN 978-84-935539-5-1
Ikus, gainera
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Karmel aldizkaria
- Karmeldar Oinutsen Ordena