Julie Wilhelmine Hagen-Schwarz
Julie Wilhelmine Hagen-Schwarz | |
---|---|
![]() | |
Bizitza | |
Jaiotza | Aksi (en) ![]() |
Herrialdea | ![]() |
Heriotza | Tartu, 1902ko urriaren 20a (77 urte) |
Familia | |
Aita | August Matthias Hagen |
Ama | Johanna Hagen |
Ezkontidea(k) | Ludwig Schwarz (en) ![]() |
Seme-alabak | ikusi
|
Hezkuntza | |
Heziketa | Imperial University of Dorpat (en) ![]() |
Jarduerak | |
Jarduerak | margolaria |
Lantokia(k) | San Petersburgo Dresden Munich eta Erroma |
Genero artistikoa | erretratua |
Julie Wilhelmine Hagen-Schwarz (1824ko urriaren 27a – 1902ko urriaren 20a) margolari alemaniarra izan zen, batez ere erretratuena.[1]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5b/Autoportree_%28%C3%B5lgk%C3%BCbaraga%29%2C_Julie_Wilhelmine_Hagen-Schwarz%2C_TKM_TR_5023_M_829.jpg/220px-Autoportree_%28%C3%B5lgk%C3%BCbaraga%29%2C_Julie_Wilhelmine_Hagen-Schwarz%2C_TKM_TR_5023_M_829.jpg)
Biografia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]August Matthias Hagen margolariaren alaba izan zen; gurasoak pintura-koadroak egiteko asmoz, ibilaldi batean zeudela, jaio zen, .[2] Neskak goiz erakutsi zuen marrazkiarekiko interesa, eta aitak ez zuen zalantzarik izan. Eskola publikoetan graduatu ondoren, Dorpateko Unibertsitatean sartu zen (orain Tartuko Unibertsitatea da), eta handik gutxira erretratuen pinturak erakarri zuen.
Graduatu ondoren, beka bat jaso zuen Alemanian ikasteko. Friedrich Gonne-rekin hasi zen Dresden, eta gero Munich hirira joan zen, eta postu bat lortu zuen Mauricio Rugendas-en tailerretan (pintore alemaniar nabarmena).[3] Hiru urte geroago, Tartura itzuli eta beste beka bat jaso zuen, oraingoan Nikolas I.a tsarraren beka bat jaso zuen, Italian ikasteko. Oraingoan, aitak lagundu zion, Italiako klima bere osasunerako onuragarria izatea espero baitzuen.
1854an etxera itzuli zen, Europa osoko hainbat erakusketatan parte hartzeagatik ezaguna zen artista gisa.[4] Handik gutxira, Ludwig Schwarz astronomoarekin ezkondu zen, eta, geroago, tokiko behatokiko zuzendari bihurtu zen. Eztei-bidaia Siberiako hego-ekialdeko espedizio batean egin zuen. Senarrak baliabide mineralak aztertzen zituen eta mapa zehatza prestatzen zuen Errusiako Elkarte Geografikoaren izenean.[3] Espero bezala, interesatzen zitzaion guztia zirriborratzeko aprobetxatu zuen.
1858an, Arteen Akademia Inperialerako hautatutako lehen emakumea bihurtu zen.[3] Ondoren, San Petersburgon eman zuen denbora gehiena, bertako eta estatuko erakusketa guztietan parte hartuz. Guztira, 700 erretratu baino gehiago egin zituen.
Hautatutako koadroak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]-
Aitaren erretratua (1870eko hamarkada)
-
Senarraren erretratua (1870)
-
lNeska baten erretratua (1870eko hamarkada)
-
Dontzeila italiarra Erromarako bidean (1850 inguruan)
-
Mandolina-jotzailea (1851)
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Reinart, Heili. «Tunnustatuim naiskunstnik meie maal – tartlanna Julie von Hagen-Schwarzi kunstile ja armastusele pühendatud elu» postimees.ee.
- ↑ «Julie Wilhelmine Emilie Hagen-Schwarz (1824-1902)» e-kataloogi ESTER.
- ↑ a b c Brief biography from the University of Tartu Library.
- ↑ «Julie Wilhelmine Hagen-Schwarz» E-Kunstisalong.
Bibliografia osagarria
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Epp Preem eta Mart Sander, Julie Hagen-Schwarz 1824-1902, LiteRarity, Tallin 2009ISBN
Kanpo estekak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Julie Wilhelmine Hagen-Schwarzen lanak Estoniako Arte Museoen Artxibo Digitalean
- "De Livonia con amor", 2. zatia, Julie Hagen-Schwarzen bloga, ΟInternet. Koadro gehiago irakasleen eta senideen biografiekin.