Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ
Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ | |
---|---|
![]() Έμβλημα του Σώματος Πεζοναυτών | |
Ενεργό | 1775–1783, 1798–σήμερα[1] |
Χώρα | ![]() |
Δύναμη | 182.000 εν ενεργεία (2016)[2] 38.500 εφεδρεία (2016)[2] 1.166 αεροσκάφη[3] |
Υπαγωγή | Υπουργείο Πολεμικού Ναυτικού |
Αρχηγείο | Πεντάγωνο, Βιρτζίνια, ΗΠΑ |
Ιστοσελίδα | marines.mil |
Διακριτικά | |
Σημαία (1939–σήμερα) | ![]() |
Το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ (αγγλικά: United States Marine Corps, USMC) είναι κλάδος των Ενόπλων Δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών, υπεύθυνος για την προβολή ισχύος,[4] χρησιμοποιώντας τα μέσα του Πολεμικού Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών υπό τη διοίκηση του Κογκρέσου, με σκοπό τις συνδυασμένες επιχειρήσεις από ξηρά, θάλασσα και αέρα. Το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ αποτελεί έναν από τους πέντε ένοπλους υπηρεσιακούς κλάδους στο Αμερικάνικο Υπουργείο Άμυνας και μία από τις οκτώ ένστολες υπηρεσίες των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το Σώμα Πεζοναυτών αποτελεί συστατικό του Υπουργείου Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ από τις 30 Ιουνίου του 1834,[5] σε στενή συνεργασία με ναυτικές δυνάμεις για την εκπαίδευση, τις μεταφορές και την επιμελητεία. Το Σώμα Πεζοναυτών διαθέτει χερσαίες φρουρές αλλά και σε πλοία αμφίβιου πολέμου σε όλο τον κόσμο. Επιπλέον, αρκετές από τις τακτικές μοίρες αεροπορίας πεζοναυτών, κυρίως μοίρες επίθεσης, είναι επίσης ενσωματωμένες στο αερομεταφερόμενο ναυτικό και επιχειρεί από πυρηνοκίνητα αεροπλανοφόρα του Ναυτικού.[6]
Δύο τάγματα πεζοναυτών συγκροτήθηκαν στις 10 Νοεμβρίου του 1775 στη Φιλαδέλφεια, ως τμήματα της υπηρεσίας των στρατευμάτων πεζικού, ικανά να αγωνίζονται για την ανεξαρτησία τόσο στη θάλασσα όσο και στην ξηρά.[7] Ο ρόλος του Σώματος έκτοτε έχει αυξηθεί και εξελιχθεί, καθώς επεκτείνεται και σε εναέριες πολεμικές επιχειρήσεις και κερδίζοντας δημοφιλείς τίτλους όπως, «τρίτη εναέρια δύναμη της Αμερικής», και «δεύτερος στρατός ξηράς».[8] Το Σώμα Πεζοναυτών ΗΠΑ έχει διακριθεί υπηρετώντας στην πλειοψηφία των αμερικανικών πολέμων και ένοπλων συγκρούσεων, από την ίδρυσή της έως τη σύγχρονη εποχή, και λαμβάνοντας εξέχουσα θέση στον 20ο αιώνα, όταν οι θεωρίες και πρακτικές του αμφίβιου πολέμου αποδείχτηκαν προφητικές και τελικά σχημάτισαν τον ακρογωνιαίο λίθο του μετώπου του Ειρηνικού στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.[9]
Από τα μέσα του 20ου αιώνα, το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ είχε γίνει σημαντικό θεωρητικό και κυρίαρχο επαγγελματικό τμήμα στον κόσμο του αμφίβιου πολέμου.[10][11][12] Η ικανότητά του να ανταποκρίνεται γρήγορα σε σύντομο χρονικό διάστημα σε εκστρατευτικές κρίσεις, του δίνει έναν ισχυρό ρόλο στην εφαρμογή και την εκτέλεση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.[13] Από το 2016, το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ έχει περίπου 182.000 ενεργά μέλη στο καθήκον και 38.500 πεζοναύτες ως εφεδρεία.[2] Είναι η μικρότερη από τις ένοπλες δυνάμεις στο εσωτερικό Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ.[14][15][16]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Marine Corps Decade Timeline | Marine Corps history». Marines.com. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2014.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 «Department of Defense (DoD) Releases Fiscal Year 2017 President's Budget Proposal». U.S. Department of Defense. 9 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2016.
- ↑ Flightglobal – World Air Forces 2015 (PDF), Flightglobal.com
- ↑ Gen. Charles C. Krulak (1996) (PDF). Operational Maneuver from the Sea. Headquarters Marine Corps. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2006-08-11. https://web.archive.org/web/20060811112202/http://www.dtic.mil/jv2010/usmc/omfts.pdf. Ανακτήθηκε στις 2016-11-01.
- ↑ Hoffman, Colonel Jon T., USMC: A Complete History, Marine Corps Association, Quantico, VA, (2002), p. 57.
- ↑ John Pike. «Tactical Aviation Integration». globalsecurity.org. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2015.
- ↑ «U.S. Marine Corps Decade Timeline».
- ↑ «Breaking Defense – The future of the Marines».
- ↑ Warren, James A. (2005). American Spartans: The U.S. Marines: A Combat History From Iwo Jima to Iraq
. New York: Free Press, Simon & Schuster. ISBN 0-684-87284-6.
- ↑ Hough, Col Frank O. (USMCR)· Ludwig, Maj Verle E. (USMC)· Henry I. Shaw, Jr. «Part I, Chapter 2: Evolution of Modern Amphibious Warfare, 1920–1941». Pearl Harbor to Guadalcanal. History of U.S. Marine Corps Operations in World War II, Volume I. Historical Branch, HQMC, United States Marine Corps. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2007.
- ↑ Garand, George W. & Truman R. Strobridge (1971). «Part II, Chapter 1: The Development of FMFPac». Western Pacific Operations. History of U.S. Marine Corps Operation in World War II, Volume IV. Historical Branch, HQMC, United States Marine Corps. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2008.
- ↑ Frank, Benis M & Henry I. Saw, Jr. (1968). «Part VI, Chapter 1: Amphibious Doctrine in World War II». Victory and Occupation. History of U.S. Marine Corps Operations in World War II, Volume V. Historical Branch, HQMC, United States Marine Corps. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2008.
- ↑ John Howard Dalton, Secretary of the Navy; Jeremy Michael Boorda, Chief of Naval Operations; Carl E. Mundy, Commandant of the Marine Corps (9 November 1994). Forward... From the Sea. United States Department of the Navy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-01-25. https://web.archive.org/web/20170125135600/http://www.navy.mil/navydata/policy/fromsea/forward.txt. Ανακτήθηκε στις 2016-11-01.
- ↑ The United States Coast Guard is smaller, about one-fifth the size of the U.S. Marine Corps, but it is part of United States Department of Homeland Security and does not normally operate under the DoD except during times of war and as directed by the U.S. president. The USMC is the largest marine corps force in the world and is larger than the armed forces of many significant powers; for example, the USMC is larger than the active duty Israel Defense Forces.
- ↑ «Israeli Defense Forces, CSIS» (PDF). 25 July 2006, σελ. 12. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2005-10-29. https://web.archive.org/web/20051029095517/https://www.csis.org/media/csis/pubs/050323_memilbaldefine%5B1%5D.pdf. Ανακτήθηκε στις 2016-11-01.
- ↑ «United States Armed Force Strength Figures» (PDF). DOD. 31 January 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2009-02-05. https://web.archive.org/web/20090205070434/http://siadapp.dmdc.osd.mil/personnel/MILITARY/ms0.pdf. Ανακτήθηκε στις 2016-11-01.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
|
![]() |
Αυτό το λήμμα σχετικά με τις Ηνωμένες Πολιτείες χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το. |