Πάπας Γελάσιος Α΄
Πάπας Άγιος Γελάσιος Α΄ | |
---|---|
![]() | |
Από | 492 |
Έως | 19 Νοεμβρίου 496 |
Προκάτοχος | Φίληξ Γ΄ |
Διάδοχος | Αναστάσιος Β΄ |
Ο Πάπας Γελάσιος Α΄ ήταν Πάπας της Ρώμης (1 Μαρτίου 492 - 19 Νοεμβρίου 496).[1] Το συγγραφικό του έργο ήταν τεράστιο, σε βαθμό που οι ιστορικοί τον θεωρούν σαν τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στην Ύστερη αρχαιότητα και τον Πρώιμο Μεσαίων. Ο προκάτοχος του Πάπας Φήλιξ Γ΄ τον χρησιμοποιούσε ως σύμβουλο για να συντάξει τα Παπικά του έγγραφα αλλά η πληροφορία αυτή δεν είναι βέβαιη.[2][3][4] Την περίοδο της Παποσύνης του απαίτησε αυστηρή εφαρμογή της Καθολικής χριστιανικής θρησκείας με πλήρη υποταγή στην εξουσία του Πάπα, η στάση του αυτή προκάλεσε ένταση και ρήξη με την Ανατολική εκκλησία της Κωνσταντινούπολης. Οι Οστρογότθοι επίσης είχαν καλές σχέσεις μαζί του, αυτό προκάλεσε επιπλέον ρήξη με τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό της Νίκαιας επειδή ήταν Αρειανιστές.[5] Υπάρχει μεγάλη σύγχιση σχετικά με τον τόπο γέννησης του, το Liber Pontificalis γράφει ότι γεννήθηκε στην Αφρική αλλά σε μια επιστολή που παρέλαβε ο αυτοκράτορας Αναστάσιος Α΄ ο Δίκορος καταγράφεται ως "γέννημα-θρέμμα Ρωμαίος".[6] Ο ιστορικός Τζέιμς Φ. Κόναντ έλυσε το ζήτημα αναφέροντας ότι γεννήθηκε στην Ρωμαική Αφρική πριν επιτεθούν σε αυτή οι Βάνδαλοι.[7][8] Μετά από μια σύντομη αλλά δυναμική θητεία, ο Άγιος Πάπας Γελάσιος ο Α΄ πέθανε στις 19 Νοεμβρίου 496. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 21 Νοεμβρίου.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7f/Figurengruppe_Schloss_Stainz_Hl_Gelasius.jpg/250px-Figurengruppe_Schloss_Stainz_Hl_Gelasius.jpg)
Με την εκλογή του (1 Μαρτίου 492) ο Γελάσιος Α΄ κληρονόμησε τις συγκρούσεις που είχε ο προκάτοχος του Φήλιξ Γ΄ με τον ανατολικό αυτοκράτορα Αναστάσιο και τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Ο Γελάσιος Α΄ ανέβασε τον διχασμό στον μέγιστο βαθμό, διέταξε να διαγραφούν από τα Δίπτυχα το όνομα του Πατριάρχη Ακάκιου που δημιούργησε τα Ακακιανά σχίσματα παρά τις προσπάθειες συμφιλίωσης που έκανε ο διάδοχος του Πατριάρχης Ευφήμιος.[9] Η ρήξη ήταν αναπόφευκτη αφού ο αυτοκράτορας και ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως νομιμοποιούσαν σε κάποιο βαθμό τον Μονοφυσιτισμό ο οποίος είχε αποκλείσει την ανθρώπινη φύση του Ιησού και αναγνώριζε μόνο την θεική. Ο Γελάσιος έγραψε το έργο "Σχετικά με την διπλή φύση του Ιησου" με το οποίο διατυπώθηκε το μετέπειτα Καθολικό δόγμα, για αυτό οι περισσότεροι συμφωνούν ότι η Παποσύνη του αποτελούσε το οριστικό τέλος της αρχαιότητας. Στην διάρκεια των Ακακιανών Σχισμάτων ο Γελάσιος Α΄ υποστήριξε απόλυτα την ανωτερότητα του Πάπα σε όλη την χριστιανοσύνη, την νοοτροπία αυτή θα κληρονομήσουν οι διάδοχοι του με αιτιολογία την πρωτοκαθεδρία του Αποστόλου Πέτρου. Ο Γελάσιος θα στείλει επιστολή στον αυτοκράτορα Αναστάσιο τον Δίκορο με τον οποίο θα τονίσει την σχέση κράτους και εκκλησίας, θα έχει άμεσο πολιτικό αντίκτυπο για μια χιλιετία.[10] Μετά από μια σύντομη αλλά δυναμική θητεία ο Γελάσιος Α΄ πέθανε (19 Νοεμβρίου 496), Αγιοποιήθηκε και εορτάζεται η μνήμη του στις 21 Νοεμβρίου, ημέρα της κηδείας και όχι του θανάτου του.[1]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ 1,0 1,1 Herbermann, Charles, ed. (1913). "Pope St. Gelasius I" . Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company
- ↑ Ullmann, Walter (1981). Gelasius I. (492-496) : das Papsttum an der Wende der Spätantike zum Mittelalter. Hiersemann. σσ. 135–141
- ↑ https://muse.jhu.edu/article/734252
- ↑ Cohen, Samuel (2019). ""You have made common cause with their persecutors": Gelasius, the language of persecution, and the Acacian Schism". In Fournier, Éric; Mayer, Wendy (eds.). Heirs of Roman persecution: studies on a Christian and para-Christian discourse in late antiquity. Routledge. σ. 176
- ↑ Cohen, Samuel (2022). "Gelasius and the Ostrogoths: jurisdiction and religious community in late fifth-century Italy". Early Medieval Europe. 30 (1): 22–23
- ↑ J. Chapin, "Gelasius I, Pope, St.", σσ. 121-123
- ↑ J.Conant, Staying Roman: Conquest and Identity in Africa and the Mediterranean, 439–700, CUP, 2012, σ. 83
- ↑ https://catholicsaints.info/book-of-saints-pope-gelasius/
- ↑ Duchesne, Louis Marie Olivier (1911). "Gelasius s.v. Gelasius II." . In Chisholm, Hugh (ed.). Encyclopædia Britannica. Τομ. 11 (11th ed.). Cambridge University Press. σ. 554
- ↑ https://sourcebooks.fordham.edu/source/gelasius1.asp
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Cohen, Samuel (2022). "Gelasius and the Ostrogoths: jurisdiction and religious community in late fifth‐century Italy". Early Medieval Europe. 30 (1): 20–44. Norman F. Cantor, Civilization of the Middle Ages.
- Neil, Bronwen, and Allen, Pauline (eds. and trans.). The letters of Gelasius I (492-496) : pastor and micro-manager of the Church of Rome. Turnhout, Belgium. σσ. 8–9. Catholic Encyclopedia, 1908.
- Rudolf Schieffer, Gelasius I, in Lexikon des Mittelalters, Bd. 4 (1989), Sp. 1197.
- Friedrich Wilhelm Bautz (1990). "Gelasius I". In Bautz, Friedrich Wilhelm (ed.). Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL) (in German). Vol. 2. Hamm: Bautz. cols. 197–199.
- Ullmann, W., Gelasius I. (492–496): Das Päpsttum an der Wende der Spätantike zum Mittelalter, Stuttgart, 1981.
|