Γκερντ Μίλερ
![]() Το 1973 με τη Μπάγερν Μονάχου | |||||||||||||
Προσωπικές πληροφορίες | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Πλήρες όνομα | Γκέρχαρντ Mίλερ | ||||||||||||
Ημερ. γέννησης | 3 Νοεμβρίου 1945 | ||||||||||||
Τόπος γέννησης | Νέρντλινγκεν, Γερμανία | ||||||||||||
Ημερ. θανάτου | 15 Αυγούστου 2021 (75 ετών) | ||||||||||||
Τόπος θανάτου | Βολφρατχάουζεν, Γερμανία | ||||||||||||
Ύψος | 1,76 μ. | ||||||||||||
Θέση | Κεντρικός επιθετικός | ||||||||||||
Νούμερο φανέλας | 9 | ||||||||||||
Ομάδες νέων | |||||||||||||
1958–1963 | ΤΣΦ 1861 Νέρντλινγκεν | ||||||||||||
Επαγγελματική καριέρα* | |||||||||||||
Περίοδος | Ομάδα | Συμμ.† | (Γκ.)† | ||||||||||
1963–1964 | ΤΣΦ 1861 Νέρντλινγκεν | 31 | (51) | ||||||||||
1964–1979 | Μπάγερν Μονάχου | 462 | (406) | ||||||||||
1979–1981 | Φορτ Λόντερντεϊλ Στράικερς | 71 | (38) | ||||||||||
Σύνολο | 564 | (495) | |||||||||||
Εθνική ομάδα | |||||||||||||
Περίοδος | Ομάδα | Συμμ.† | (Γκ.)† | ||||||||||
1966 | Δυτική Γερμανία Κ-23 | 1 | (1) | ||||||||||
1966–1974 | Δυτική Γερμανία | 62 | (68) | ||||||||||
Τίτλοι
| |||||||||||||
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα. † Συμμετοχές (Γκολ). |
Ο Γκέρχαρντ «Γκερντ» Mίλερ (γερμανικά : Gerhard "Gerd" Müller, 3 Νοεμβρίου 1945 – 15 Αυγούστου 2021) ήταν Γερμανός διεθνής ποδοσφαιριστής. Αναδείχθηκε σε έναν από τους καλύτερους επιθετικούς και τους δεινότερους σκόρερ όλων των εποχών.[1][2][3] Οι πολλαπλοί τίτλοι και διακρίσεις σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο τον κατατάσσουν στους σημαντικότερους του αθλήματος όλων των εποχών.[4][5] Στις εκλογές της IFFHS για την ανάδειξη των καλύτερων του 20ού αιώνα κατέλαβε την 13η θέση,[6] ενώ ήταν 10ος σε ειδική ψηφοφορία μεταξύ των νικητών της Χρυσής Μπάλας που διοργάνωσε το γαλλικό περιοδικό France Football το 1999.[7]
Γνώρισε συλλογική επιτυχία με τη Μπάγερν Μονάχου κατακτώντας στα 15 χρόνια της παρουσίας του όλους τους συλλογικούς τίτλους που διεκδίκησε, ενώ είναι ένας από τους εννέα παίκτες που έχουν κερδίσει το Παγκόσμιο Κύπελλο, το Τσάμπιονς Λιγκ και τη Χρυσή Μπάλα. Ανάλογη επιτυχία γνώρισε και στη διεθνή του σταδιοδρομία, κατακτώντας το Παγκόσμιο Κύπελλο και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα σκοράροντας και στους δύο τελικούς, ο μόνος στην ιστορία μέχρι τώρα.[8] Κατείχε το ρεκόρ όλων των εποχών στο Παγκόσμιο Κύπελλο με 14 γκολ για 32 χρόνια. Το 2011 ήταν ένα από τα 15 πρώτα μέλη που εισήχθησαν στην Αίθουσα Φήμης του Ποδοσφαίρου (Salón de la Fama del Fútbol) στην Πατσούκα, της πολιτείας Ιδάλγο του Μεξικού.[9][10]
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πρώτα χρόνια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Γκερντ Mίλερ γεννήθηκε στις 3 Νοεμβρίου του 1945 στο Νέρντλινγκεν, που βρίσκεται σε απόσταση 1,5 ώρας βορειοδυτικά από το Μόναχο. Ήταν το πέμπτο παιδί μίας φτωχής αγροτικής οικογένειας. Από μικρός δούλευε σε εργοστάσιο υφαντουργίας για να συνεισφέρει στο οικογενειακό εισόδημα. Τις υπόλοιπες ώρες κυνηγούσε μία μπάλα στις αλάνες της γενέθλιας πόλης του στη Βαυαρία. Εγκατέλειψε το σχολείο στα 14 του χρόνια.[8][11] Ξεκίνησε στις ακαδημίες της τοπικής ομάδας ΤΣΦ 1861 Νέρντλινγκεν (TSV 1861 Nördlingen) σε ηλικία 12 ετών, τον Αύγουστο του 1958, αφού ένας φίλος που ήταν ήδη ενεργός στον σύλλογο τον πήγε σε μία προπόνηση. Από μικρός διακρινόταν για την ευχέρεια που είχε στο σκοράρισμα και ως το 1963 σημείωσε στα πρωταθλήματα νέων περισσότερα από 500 τέρματα.[12] Όμως θεωρούνταν μικρόσωμος για τη θέση (1,76 μέτρα), είχε κοντά πόδια, ήταν υπέρβαρος (80 κιλά) και έτσι δεν γέμιζε το μάτι για επιθετικός.[13][14] Το χαμηλό κέντρο βάρους του θεωρήθηκε από τους ειδικούς του αθλήματος ότι ήταν το μυστικό της επιτυχίας του, αφού τον έκανε ικανό να πάρει την μπάλα με την πλάτη του ενάντια στο τέρμα και να γυρίζει με μεγάλη ταχύτητα και χωρίς να χάσει την ισορροπία του. Αν είχε την ευκαιρία να σκοράρει δεν καθυστερούσε ποτέ για να σκεφτεί δεύτερη φορά δρώντας ενστικτωδώς.[15][16] Δεν διέθεται υψηλή τεχνική, όμως ήταν πάντα στην πιο κατάλληλη θέση, ιδιαίτερα μέσα στη μεγάλη περιοχή.[17][18]
Καριέρα σε συλλόγους
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις 27 Απριλίου 1963, ο 17χρονος Mίλερ έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη του ομάδα στην κατηγορία ανδρών (ΤΣΦ 1961 Νέρντλινγκεν) με αντίπαλο την Άουγκσμπουργκ 85 για την αγωνιστική περίοδο 1962–63. Στην πρώτη του πλήρη αγωνιστική περίοδο (1963–64), με 47 τέρματα σε 28 εμφανίσεις, είχε σημαντικό μερίδιο στην άνοδο του συλλόγου στη Landesliga. Η απρόσμενη επιτυχία του συλλόγου οδήγησε στο γήπεδο μέχρι και 3.000 θεατές σε μία πόλη που ο πληθυσμός της δεν ξεπερνούσε τις 20.000. Εντοπίστηκε από την διοίκηση της Μπάγερν Μονάχου και υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο στο σύλλογο, που τότε δεν διέθετε σημαντικούς επιθετικούς. Επιπλέον, του δόθηκε δουλειά μερικής απασχόλησης σε ένα κατάστημα επίπλων.[19][20][21]
Στο τεχνικό επιτελείο της Μπάγερν αρχικά δεν έγινε δεκτός με ιδιαίτερο ενθουσιασμό. Μάλιστα ο προπονητής Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι τον απαξίωσε λέγοντας ότι δεν χρειάζεται αρσιβαρίστα αλλά ποδοσφαιριστή. Τον αποκαλούσαν μάλιστα Kleines dickes Müller («κοντός, χοντρός Μίλερ»).[22][23] Για δέκα παιχνίδια δεν τον χρησιμοποίησε καθόλου. Στις 14 Αυγούστου 1964, έπαιξε το πρώτο του παιχνίδι στη Regionalliga Süd, (που ήταν ένα επίπεδο κάτω από τη Μπούντεσλιγκα στην οποία αγωνιζόταν εκείνη την εποχή η Μπάγερν) απέναντι στη Μόναχο 1860, η οποία είχε ενδιαφερθεί γι' αυτόν στην αρχή της καριέρας του.[24] Η Μπάγερν πέτυχε την άνοδο το 1965 και στον αγώνα στις 18 Οκτωβρίου με αντίπαλο τη Φράιμπουργκ πέτυχε δύο γκολ στη νίκη με 11–2 και συνολικά 14 στην πρώτη χρονιά στην πρώτη κατηγορία.[25] Η Μπάγερν τελείωσε στο τρίτη θέση της κατάταξης στο τέλος της σεζόν και κέρδισε το Κύπελλο DFB: ήταν ο πρώτος τίτλος του συλλόγου σε εννέα χρόνια.[15]
Έτσι καθιερώθηκε και από την επόμενη αγωνιστική περίοδο αποτέλεσε για χρόνια το σταθερό τρίο της ομάδας μαζί με τον Φραντς Μπεκενμπάουερ και τον τερματοφύλακα Σεπ Μάιερ. Τη χρονιά 1966–67 παίρνει τους πρώτους ατομικούς τίτλους (πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 28 γκολ, του Κυπέλλου με εννέα και καλύτερος παίκτης της χρονιάς στη Δυτική Γερμανία - ο πρώτος από τους δύο τίτλους που κατέκτησε[24]), ενώ η ομάδα στέφεται Κυπελλούχος Ευρώπης. Το τρίο κατέκτησε μαζί με την Μπάγερν τέσσερα πρωταθλήματα Γερμανίας, τέσσερα Κύπελλα, τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών, ένα Κύπελλο Κυπελλούχων κι ένα Διηπειρωτικό Κύπελλο,[26][27] θεωρούμενη ως μια από τις καλύτερες ομάδες όλων των εποχών.[28] Το 1969 είχε την πρώτη διεθνή ατομική αναγνώριση όταν αναδείχθηκε τρίτος καλύτερος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής στην ψηφοφορία της Χρυσής Μπάλας που France Football.[29][30] Ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος επτά φορές, επίδοση που παραμένει ως ρεκόρ. Είχε το διεθνές ρεκόρ των 66 γκολ σε 74 παιχνίδια ευρωπαϊκών διοργανώσεων για τρεις δεκαετίες.[31][32] Την αγωνιστική περίοδο 1971– 72 σημείωσε 40 τέρματα στη Μπουντεσλίγκα κάνοντας ρεκόρ που καταρρίφθηκε σχεδόν μισό αιώνα αργότερα,[31][23] οπότε κατέκτησε και το Χρυσό Παπούτσι των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων ως κορυφαίος σκόρερ (το είχε κερδίσει και το 1970 με 38 τέρματα, ενώ κέρδισε ακόμα ένα αργυρό και ένα χάλκινο), ο πρώτος με τέσσερα βραβεία και ο μόνος στην πρώτη περίοδο του θεσμού μέχρι το 1991, όταν λαμβάνονταν υπ' όψιν μόνο ο αριθμός των τερμάτων.[33][34] Στη διοργάνωση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1972 στον αγώνα του δεύτερου γύρου με αντίπαλο την Ομόνοια Λευκωσίας (αποτέλεσμα 9–0) σημείωσε πέντε γκολ και είναι μεταξύ των συν-κατόχων του ρεκόρ στη διοργάνωση.[35] Την ίδια χρονιά σημείωσε συνολικά 85 γκολ σε 60 επίσημους αγώνες, επίδοση στις πέντε καλύτερες όλων των εποχών.[36] Την αγωνιστική περίοδο 1976–77 σημείωσε συνολικά σε επίσημους και φιλικούς αγώνες 146 τέρματα σε 72 αγώνες, επίδοση που είναι από τις υψηλότερες που έχουν καταγραφεί στην ιστορία του παγκοσμίου ποδοσφαίρου.[37] Δεν ήταν σύνηθες να σημειώνει εντυπωσιακά γκολ, όμως αυτό που χρονολογείται από τις 17 Μαΐου 1974 όταν η Μπάγερν κέρδισε το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών για πρώτη φορά με 4–0 με αντίπαλο την Ατλέτικο Μαδρίτης σημείωσε δύο γκολ, με αυτό στο 58ο λεπτό να είναι αξιομνημόνευτο.[38][39]
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 έγινε αρχηγός της ομάδας με τη φυγή του Μπεκενμπάουερ. Το 1979 αντιμετώπισε πρόβλημα με τη μέση του και σε αγώνα με την Άιντραχτ Φρανκφούρτης αντικαταστάθηκε για πρώτη φορά στην ήττα της 3ης Φεβρουαρίου με 2–1. Ο Μίλερ είχε ήδη ανακοινώσει στο διοικητικό συμβούλιο ότι θα αποχωρούσε στο τέλος της σεζόν, ζήτησε εγγράφως να λύσει το συμβόλαιό του.[11] Στα 15 χρόνια της καριέρας του με την ομάδα του Μονάχου σημείωσε 365 τέρματα σε 427 αγώνες πρωταθλήματος πρώτης εθνικής, το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα το ρεκόρ του γερμανικού πρωταθλήματος.[24][23] Ήταν πρώτος σκόρερ της ομάδας τα 14 χρόνια της παρουσίας του, από το πρώτο έως το 1977–78.[40] Με 68 γκολ ήταν ο πρώτος σκόρερ όλων των ευρωπαϊκών διασυλλογικών διοργανώσεων.[41] Η αποτελεσματικότητά του είναι η καλύτερη όλων των εποχών στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις με αναλογία γκολ ανά αγώνα 0,97 για το Κύπελλο Πρωταθλητριών και 0,87 για το σύνολο των ευρωπαϊκών διοργανώσεων.[42][43][44] Κλείνοντας την σταδιοδρομία του στο σύλλογο του Μονάχου είχε σημειώσει 1.335 τέρματα σε επίσημους και φιλικούς αγώνες (σύμφωνα με το βιβλίο που κυκλοφόρησε η Μπάγερν το 2010), αλλά η RSSSF και άλλες στατιστικές πηγές αναφέρουν χαμηλότερο αριθμό (λίγο περισσότερα από 1.250).[15][37] Όπως δήλωσε και ο συμπαίκτης του Φραντς Μπεκενμπάουερ, δεν υπάρχει αμφιβολία: «Ότι η Μπάγερν Μονάχου κατάφερε να επιτύχει είναι χάρη στον Γκερντ Mίλερ και τα γκολ του».[45] Η συνεργασία του με τον αρχηγό ήταν υποδειγματική : ο Μίλερ, συχνά σκεφτόταν τι ήθελε ο Μπεκενμπάουερ στη συνέχεια της επιθετικής του δράσης, κάτι που γίνονταν αντιληπτό από το είδος της πάσας. Αν ήταν δυνατή, σήμαινε ότι ο Μίλερ έπρεπε να κάνει κάτι μόνος του, αν ήταν ήπια, σήμαινε ότι ο Μπεκενμπάουερ την ήθελε πίσω για το σήμα κατατεθέν ένα-δύο που υπαγόρευσε και έκρινε τόσους μεγάλους αγώνες.[46] Ο ίδιος ο Μίλερ δήλωσε για την ιδιαίτερα ξεχωριστή ικανότητά του: «Ως επιθετικός πρέπει να ξέρεις που είναι το γκολ. Και ήξερα που ήταν».[47]
Προς το τέλος της καριέρας του μετέβη στις ΗΠΑ, όπου αγωνίστηκε τρεις σεζόν με την ομάδα Φορτ Λόντερντεϊλ Στράικερς στο πρωτάθλημα του NASL. Παρά την αρχική του πρόθεση να σταματήσει το ποδόσφαιρο, το Μάρτιο του 1979 μετέβη στις ΗΠΑ υπογράφοντας συμβόλαιο με της ομάδας της Φλόριντα, σε μια εποχή που μεγάλος αριθμός ξένων επιφανών παικτών είχαν περάσει στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Έκανε το ντεμπούτο του στις 28 Απριλίου στην ήττα 1–2 εναντίον της Τάμπα Μπέι Ρόουντις, ενώ σημείωσε το πρώτο του γκολ στην τρίτη του εμφάνιση στο πρωτάθλημα, σε μια εντός έδρας νίκη με 4–0 επί της Τορόντο Μπλίζαρντ στις 12 Μαΐου 1979. Η πρώτη χρονιά ήταν η καλύτερη ατομικά πετυχαίνοντας 19 γκολ σε 25 αγώνες πρωταθλήματος.[48][49] Σε συλλογικό επίπεδο στην παρουσία του στις ΗΠΑ σημαντικότερη στιγμή ήταν η συμμετοχή στον τελικό του Πρωταθλήματος το Σεπτέμβριο του 1980, όπου οι Στράικερς έχασαν από την Νιου Γιορκ Κόσμος. Έκλεισε την καριέρα του στις 11 Αυγούστου 1981 έχοντας σημειώσει 405 τέρματα σε 507 αγώνες πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας,[12][50] ενώ το αποχαιρετιστήριο παιχνίδι προς τιμήν του διοργανώθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1983 μπροστά σε 50.000 θεατές στο Ολυμπιακό Στάδιο: σε φιλικό αγώνα μεταξύ της Μπάγερν και της εθνικής ομάδας (4–2) αγωνίστηκε για ένα ημίχρονο με το σύλλογο του Μονάχου και για πέντε λεπτά με την εθνική ομάδα.[51]
Διεθνής καριέρα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Από το 1966 αποτέλεσε σταθερό μέλος της Εθνικής Δυτικής Γερμανίας, με την οποία αγωνίστηκε ως το 1974 και πέτυχε 68 τέρματα σε 62 εμφανίσεις, με τον αριθμό των γκολ να είναι εθνικό ρεκόρ για 40 χρόνια.[18][23][52] Έκανε το ντεμπούτο του στις 12 Δεκεμβρίου 1966 στον αγώνα απέναντι στην Τουρκία (2–0), ενώ στη δεύτερη εμφάνισή του σημείωσε τέσσερα τέρματα με την Αλβανία (6–0), για την προκριματική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1968.[53] Σημείωσε οκτώ χατ τρικ σε διεθνείς αγώνες, η δεύτερη καλύτερη επίδοση στον κόσμο μέχρι τότε.[54] Με την εθνική κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1972 και το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974. Στα παιχνίδια του με την εθνική γνώρισε 45 νίκες, 9 ισοπαλίες και μόνο 8 ήττες. Το προσωνύμιο «βομβαρδιστής του έθνους» (Der bomber der nation) δεν άργησε να έρθει.[13][33] Με τα 68 τέρματα παραμένει στους 25 πρώτους όλων των εποχών έχοντας την τρίτη καλύτερη αναλογία γκολ ανά αγώνα από όλους τους άλλους.[4]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/24/Gerd_M%C3%BCller_1974.jpg/220px-Gerd_M%C3%BCller_1974.jpg)
Το 1970 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Μεξικού με 10 γκολ σημειώνοντας δύο συνεχόμενα χατ τρικ απέναντι στη Βουλγαρία και το Περού και τιμήθηκε με τη Χρυσή Μπάλα ως καλύτερος ποδοσφαιριστής στην Ευρώπη.[30][55][56] Πριν τη λήξη έναρξη της διοργάνωσης η επάνοδος του πρώην αρχηγού Ούβε Ζέελερ δημιούργησε ερωτήματα για τη συνύπαρξη των δύο κεντρικών επιθετικών στην ενδεκάδα, με τη λύση που δοκιμάστηκε με το Ζέελερ σε πιο οπισθοχωρημένη θέση να αποδίδει. Ο «βομβαρδιστής του έθνους» σημείωσε το γκολ της νίκης απέναντι στην Αγγλία στον προημιτελικό (3–2 στην παράταση) και ήταν από τους πρωταγωνιστές του δραματικού ημιτελικού με την Ιταλία που έμεινε στην ιστορία ως ο «αγώνας του αιώνα».[11][16][57] Ο ημιτελικός άρχισε με την Ιταλία να ανοίγει το σκορ από πολύ νωρίς και τη Δυτική Γερμανία να μη παραδίδει τα όπλα μέχρι τα λεπτά των καθυστερήσεων όταν ισοφάρισαν σε 1–1 και οδήγησαν τον αγώνα στην παράταση. Ο Mίλερ στα πρώτα λεπτά της παράτασης, απαλλαγμένος από το σκληρό μαρκάρισμα του αμυντικού Ροζάτο, ο οποίος είχε αντικατασταθεί, δίνει το προβάδισμα στο σκορ για τη γερμανική ομάδα, αλλά η χαρά δεν διαρκεί πολύ. Ο Ταρτσίζιο Μπούρνιτς ισοφάρισε σε 2–2, με το διαιτητή να συνεχίζει να σφυρίζει φιλικά τους Ιταλούς και να αγνοεί ένα φάουλ πριν ο Λουίτζι Ρίβα κάνει το 3–2. Πέντε λεπτά αργότερα ο Mίλερ ισοφάρισε σε 3–3, αλλά χρειάστηκαν μόλις 14 δευτερόλεπτα για να πετύχει το 4–3 ο Τζάνι Ριβέρα, καθώς κανένας Δυτικογερμανός ποδοσφαιριστής δεν ήρθε σε επαφή με την μπάλα από την σέντρα και μέχρι αυτή να καταλήξει για τέταρτη φορά στα δίχτυα.[58][59][60] Ο Μίλερ συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα της διοργάνωσης.[61]
Πρώτος σκόρερ ήταν και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1972, όπου με τα καθοριστικά γκολ σε ημιτελικό (με το Βέλγιο 2–1, και τα δύο τέρματα) και στον τελικό (με την Σοβιετική Ένωση 3–0, σημείωσε αλλά δύο) έδωσε τον τίτλο στη εθνική του ομάδα.[1][62][63] Η εντυπωσιακή του παρουσία εκείνη τη χρονιά του έδωσε τη δεύτερη θέση στην ψηφοφορία για την ανάδειξη του καλύτερου Ευρωπαίου ποδοσφαιριστή.[29] Καθοριστικός ήταν και ο ρόλος του στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974, όπου σημείωσε τέσσερα τέρματα, από τα οποία το μοναδικό του ημιτελικού απέναντι στην Πολωνία και το νικητήριο του τελικού με αντίπαλο την Ολλανδία (2–1), για ορισμένους την επιτομή του τρόπου δράσης του στην περιοχή δράσης του.[64][65][66] Σύμφωνα με τον ίδιο η ομάδα του 1974 δε διέθετε την ισχύ αυτής που αγωνίστηκε στο Μεξικό το 1970, όμως το επίπεδο εκείνης της διοργάνωσης ήταν υψηλότερο και η κατάκτηση της κορυφής πιο δύσκολη.[47] Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του ήταν πρώτος σκόρερ σε 18 επίσημες διοργανώσεις.[26] Η παραγωγικότητά του παρέμενε υψηλή και στα πιο αποφασιστικά παιχνίδια: σε 13 αγώνες τελικών ή ημιτελικών μεγάλων διεθνών διοργανώσεων μεταξύ 1970 και 1976 σημείωσε 15 γκολ.[67] Αποχώρησε από την εθνική ομάδα μετά τον τελικό του 1974, όταν έμαθε ότι οι σύζυγοι των παικτών αποκλείστηκαν από το εορταστική εκδήλωση.[11]
Αν υπολογιστούν και τα 80 τέρματα σε 64 αγώνες που σημείωσε σε αγώνες του Κυπέλλου Γερμανίας (δύο στο Süddeutscher Pokal και 78 στο DFB-Pokal - και αυτή η επίδοση είναι ακατάρριπτο εθνικό ρεκόρ), ο Mίλερ συνολικά στην καριέρα του σημείωσε 735 τέρματα σε 793 επίσημα παιχνίδια.[12][68] Σύμφωνα με την RSSSF (Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation), ο αριθμός των γκολ που σημείωσε συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών είναι 1.483 σε 1.226 αγώνες.[37][69] Ο αριθμός αυτός είναι μεγαλύτερος από τον αντίστοιχο του Πελέ και σε λιγότερους μάλιστα αγώνες. Αυτή ήταν και η τελευταία εμφάνισή του με την εθνική ομάδα.[11] Έτσι, έφτασε τα 14 γκολ σε αγώνες τελικής φάσης Παγκοσμίου Κυπέλλου, αριθμός που κατέρριπτε την επίδοση του Γάλλου Ζυστ Φονταίν από το 1958. Και τα 14 σημειώθηκαν μέσα από τη μεγάλη περιοχή, ενώ τα μισά μέσα από τη μικρή.[70]
Μετά την αποχώρηση από την ενεργό δράση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μετά το τέλος της καριέρας του παρέμεινε στη Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου η αποτυχία μιας μικρής επιχείρησης εστίασης και η κρίση στο γάμο του τον οδήγησαν σε προβλήματα αλκοολισμού: υποβλήθηκε σε θεραπεία απεξάρτησης στις αρχές της δεκαετίας του 1990 επιστρέφοντας στη Γερμανία και τελικά κατάφερε να τα ξεπεράσει με τη συμπαράσταση παλιών συμπαικτών και φίλων του. Έτσι, εργάστηκε ως προπονητής στα τμήματα υποδομής της Μπάγερν Μονάχου από το 1992.[48]
Το 1998 τιμήθηκε από τη FIFA με την ανώτατη διάκριση του αθλήματος, το Τάγμα Αξίας.[71] Το 2008 το 10.000 θεατών στάδιο χωρητικότητας στη γενέτειρά του Νέρντλινγκεν μετονομάστηκε σε Gerd-Müller-Stadion.[72] Το 2003 ψηφίστηκε καλύτερος παίκτης των 40 χρόνων της Μπουντεσλίγκα,[8] ενώ ανάλογη αξιολόγηση έλαβε και το 2016 από τη γερμανική εφημερίδα Bild.[73]
Το 2015 ο σύλλογος ανακοίνωσε στην επέτειο των 70ών γενεθλίων του πως ο Γκερντ Mίλερ πάσχει από Αλτσχάιμερ και ο πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής είναι σοβαρά άρρωστος. Η Μπάγερν παρά ταύτα τον ενσωμάτωσε στη ζωή του συλλόγου.[31][74] Το 2018 ο μεγαλύτερος Γερμανός επιθετικός όλων των εποχών εντάχθηκε στην πρώτη ενδεκάδα της γερμανικής αίθουσας φήμης του ποδοσφαίρου (Hall of Fame's Best XI).[72] Απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών στις 15 Αυγούστου 2021.[40] Το Σεπτέμβριο του 2022 το γαλλικό περιοδικό France Football ανακοίνωσε ότι το «The Müller Trophy» θα απονέμεται στον επιθετικό της χρονιάς που έχει σημειώσει τα περισσότερα γκολ για το σύλλογο και τη χώρα του σε μια σεζόν.[75] Το Νοέμβριο του 2022 ένα άγαλμά του αποκαλύφθηκε στο Νέρντλινγκεν, ενώ η κεντρική πλατεία της πόλης πήρε το όνομά του.[76]
Στατιστικά στοιχεία καριέρας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Συγκεντρωτικά στατιστικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ομάδα |
Περίοδος |
Επίσημοι αγώνες |
Φιλικοί αγώνες |
Σύνολο | |||
---|---|---|---|---|---|---|---|
αγώνες | γκολ | αγώνες | γκολ | αγώνες | γκολ | ||
ΤΣΦ 1861 Νέρντλινγκεν | 1963—1964 | 31 | 51 | 2 | 7 | 33 | 58 |
Μπάγερν Μονάχου | 1964—1979,1983 | 616 | 573 | 386 | 684 | 1.002 | 1.257 |
Επίλεκτες ομάδες | 1964—1973 | - | - | 3 | 2 | 3 | 2 |
Φορτ Λόντερντεϊλ Στράικερς | 1979—1981 | 80 | 40 | 26 | 32 | 106 | 72 |
Εθνική Ελπίδων Δ. Γερμανίας | 1966 | 1 | 1 | - | - | 1 | 1 |
Εθνική Δυτικής Γερμανίας | 1966—1974 | 62 | 68 | 8 | 20 | 70 | 88 |
Μπαβάρια (Μπάγερν) | 1962—1963 | 3 | 2 | - | - | 3 | 2 |
Αγώνες «επωφελείς» | 1965—1980 | - | - | 8 | 3 | 8 | 3 |
Σύνολα | 793 | 735 | 433 | 748 | 1.226 | 1.483 |
Πηγή : RSSSF - Gerd Müller (2021)
Στατιστικά στοιχεία διεθνούς σταδιοδρομίας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Εθνική ομάδα | Έτος | Συμμ. | Γκολ |
---|---|---|---|
Δυτική Γερμανία | 1966 | 1 | 0 |
1967 | 4 | 6 | |
1968 | 3 | 2 | |
1969 | 7 | 9 | |
1970 | 12 | 13 | |
1971 | 8 | 12 | |
1972 | 7 | 13 | |
1973 | 8 | 7 | |
1974 | 12 | 6 | |
Σύνολο | 62 | 68 |
Τίτλοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Μπάγερν Μονάχου
- Μπουντεσλίγκα (4) : 1969, 1972, 1973, 1974
- Κύπελλο Γερμανίας (4) : 1966, 1967, 1969, 1971
- Κύπελλο Πρωταθλητριών (3): 1974, 1975, 1976
- Κύπελλο Κυπελλούχων : 1967
- Διηπειρωτικό Κύπελλο : 1976
- Δυτική Γερμανία
- Παγκόσμιο Κύπελλο : 1974
- Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα : 1972
Ατομικές διακρίσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Πρώτος σκόρερ Μπουντεσλίγκα (7) : 1967 (28 γκολ), 1969 (30 γκολ), 1970 (38 γκολ) , 1972 (40 γκολ), 1973 (36 γκολ), 1974 (30 γκολ), 1978 (24 γκολ)
- Πρώτος σκόρερ Γερμανικού Κυπέλλου (3) : 1967 , 1969 , 1971
- Χρυσό Παπούτσι (2) : 1970 , 1972
- Αργυρό Παπούτσι : 1973
- Χάλκινο Παπούτσι : 1974
- Πρώτος σκόρερ στο Παγκόσμιο Κύπελλο : 1970
- Πρώτος σκόρερ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα : 1972
- Πρώτος σκόρερ στο Κύπελλο Πρωταθλητριών (4) : 1973 , 1974 , 1975 , 1977
- Ποδοσφαιριστής της χρονιάς στη Γερμανία (2) : 1967 , 1969
- Χρυσή Μπάλα : 1970
- 2ος 1972
- 3ος 1969
- Καλύτερος παίκτης των 40 ετών της Μπουντεσλίγκα: 1963—2003
- FIFA 100
- IFFHS legends
- France Football περιοδικό : 5ος καλύτερος παίκτης των Παγκοσμίων Κυπέλλων 1930—1990 [77]
- IFFHS : 13ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα
- Αίθουσα Φήμης γερμανικού αθλητισμού : 2014
- Συμμετοχή στους πρώτους έντεκα της Αίθουσας Φήμης του γερμανικού ποδοσφαίρου του Γερμανικού Ποδοσφαιρικού Μουσείου : [78] 2018
Τιμές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τάγμα Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Verdienstordens der Bundesrepublik Deutschland) : 1977
Ρεκόρ
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Πρώτος σκόρερ στην ιστορία της πρώτης κατηγορίας του Γερμανικού πρωταθλήματος : 427 τέρματα
- Πρώτος σκόρερ στην ιστορία του Γερμανικού Κυπέλλου : 80 τέρματα
- Περισσότεροι τίτλοι κορυφαίου σκόρερ πρώτης κατηγορίας Γερμανικού πρωταθλήματος : 7
- Περισσότερες συνεχόμενοι αγώνες σκοραρίσματος στο πρωτάθλημα : 16 (27 Σεπτεμβρίου 1969 έως 3 Μαρτίου 1970[79])
- Περισσότερα χατ-τρικ ή περισσότερα τέρματα στη Μπουντεσλίγκα : 32
- Περισσότερα βραβεία κορυφαίων σκόρερ Ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων (διαγωνισμός Χρυσό Παπούτσι) : 4
- Πρώτος σκόρερ Ευρωπαϊκών διοργανώσεων : 66 τέρματα
- Πιο αποτελεσματικός σκόρερ Ευρωπαϊκών διοργανώσεων : 0,87 γκολ/αγώνα
- Πιο αποτελεσματικός σκόρερ Κυπέλλου Πρωταθλητριών/Τσάμπιονς Λιγκ : 0,97 γκολ/αγώνα
- Περισσότεροι τίτλοι πρώτου σκόρερ Κυπέλλου Πρωταθλητριών : 4
- Πρώτος σκόρερ Εθνικής Δυτικής Γερμανίας : 68 τέρματα
- Περισσότερα διεθνή τέρματα σε ένα ημερολογιακό έτος : 13 τέρματα
- Πρώτος σκόρερ στην ιστορία των Παγκοσμίων Κύπελλων : 14 τέρματα
- Περισσότερα χατ-τρικ σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο : 2 (μαζί με τους Σάντορ Κότσις, Ζυστ Φονταίν, Γκαμπριέλ Μπατιστούτα-ακατάρριπτο ρεκόρ κόσμου)
- Περισσότερα διεθνή χατ-τρικ : 8
- Περισσότερα τέρματα σε επίσημους αγώνες σε ένα ημερολογιακό έτος : 85
- Περισσότερα τέρματα σε επίσημους και φιλικούς αγώνες σε μια αγωνιστική περίοδο : 146
- Περισσότερα τέρματα σε επίσημους και φιλικούς αγώνες σε ένα σύλλογο : 1.256 (ακατάρριπτο ρεκόρ κόσμου)
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ
- Κατάλογος ποδοσφαιριστών με τα περισσότερα τέρματα πρωταθλήματος
- Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ
- Κατάλογος ποδοσφαιριστών που σημείωσαν ρεκόρ με χατ-τρικ
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ 1,0 1,1 «What Made the Late Gerd Müller So Great» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2021.
- ↑ «Top 10 strikers in football's history» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2021.
- ↑ «FIFA : IN MEMORIAM» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2023.
- ↑ 4,0 4,1 «GERD Müller» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2021.
- ↑ «The 20 Greatest Soccer Players of All Time» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2020.
- ↑ «IFFHS Century Elections» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2020.
- ↑ «The Best x Players of the Century/All-Time» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2023.
- ↑ 8,0 8,1 8,2 «Gerd Muller: Goal machine who fired West Germany to World Cup glory» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2024. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2024.
- ↑ «El Salón de la Fama ya tiene inquilinos» (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2020.
- ↑ «Hall of Fame of Soccer Mexico and World: World» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2021.
- ↑ 11,0 11,1 11,2 11,3 11,4 «Gerd Müller, supreme striker at Bayern Munich who was also a record-breaking goal-scorer for West Germany – obituary» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2023.
- ↑ 12,0 12,1 12,2 «Prolific Scorers Data - Gerd Müller - Additional Data» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2022.
- ↑ 13,0 13,1 «The Bomber : Gerd Müller» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2020.
- ↑ «Gerd Müller fue el goleador del Mundial de México 1970» (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2022.
- ↑ 15,0 15,1 15,2 «Gerd Müller: One of the greatest goalscorers of all time» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιανουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2024.
- ↑ 16,0 16,1 «Gerd Müller (Allemagne), nouvel épisode de nos 100 joueurs qui ont marqué l'histoire de la Coupe du monde» (στα Γαλλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ «Futility of friendly matches that used to matter very much» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ 18,0 18,1 «FIFA : A tribute to Gerd Muller» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2023.
- ↑ «HOW GERD MÜLLER'S 1971/72 SEASON PROPELLED HIM TO GREATNESS» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ «Der Bomber: The legacy of Gerd Muller» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2021.
- ↑ «Der Kanonier aus Nördlingen» (στα Γερμανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2022.
- ↑ «Gerd Müller merits exalted place in history whatever Lionel Messi does» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2022.
- ↑ 23,0 23,1 23,2 23,3 «Gerd Müller: 'The greatest striker there has ever been'» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2021.
- ↑ 24,0 24,1 24,2 «Titel, Tore und Rekorde: Die wunderbare Karriere des Gerd Müller» (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2021.
- ↑ «Gerd Müller at 70: Part I» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ 26,0 26,1 «TITLES AND GOALS : Gerd Müller's career in numbers» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ «Should Gerd Müller Be In The Greatest Of All Time Discussion?» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ «Os 25 Maiores Esquadrões do Imortais!» (στα Πορτογαλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2022.
- ↑ 29,0 29,1 «Every Ballon d'Or winner: A complete list of every men's player to have won the award» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2023.
- ↑ 30,0 30,1 «Los 7 jugadores que han ganado Balón de Oro, Plata y Bronce» (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2021.
- ↑ 31,0 31,1 31,2 «From fat jokes to the Ballon d'Or: How Gerd Müller became "Muhammad Ali of the penalty box"» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ «Gerhard "Gerd" Müller - Goals in European Cups» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ 33,0 33,1 «Gerd Müller: Wenn das Schicksal das Glück zerstört» (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ «Golden Boot ("Soulier d'Or") Awards» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2020.
- ↑ «UEFA : Ils ont marqué l'Europe» (στα Γαλλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2021.
- ↑ «FIFA : Der Bomber rises to the occasion» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2020.
- ↑ 37,0 37,1 37,2 «RSSSF : Prolific Scorers Data» (στα Αγγλικά). 22 Αυγούστου 2024. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2024.
- ↑ «Ein Müller-Tor» (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ «Gerd Müller was world class but his brilliant legacy is too often forgotten» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2021.
- ↑ 40,0 40,1 «Encyclopædia Britannica : Gerd Müller». Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2020.
- ↑ «ALL TIME RANKING EUROPEAN CLUB COMPETITIONS GOAL SCORERS» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Οκτωβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2023.
- ↑ «UEFA : Goals per game: Europe's most efficient scorers» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2020.
- ↑ «I più grandi goleador della storia della Champions: Ronaldo e Messi? Giù dal podio» (στα Ιταλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Απριλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2023.
- ↑ «UEFA : Remembering Gerd Müller: the goals-per-game King» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2022.
- ↑ «Το γερμανικό βομβαρδιστικό Γκερντ Μίλερ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Σεπτεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2023.
- ↑ «Farewell Franz Beckenbauer, the last of football's immortals» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιανουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2024.
- ↑ 47,0 47,1 «FIFA : Der Bomber dazzles in Mexico (62) - 100 great World Cup moments» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ 48,0 48,1 «Gerd Muller, soccer great who led West Germany to 1974 World Cup title, dies at 75» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2023.
- ↑ «1979 Fort Lauderdale Strikers Statistics» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2020.
- ↑ «Top Ten: Müller unter den erfolgreichsten Torjägern aller Zeiten» (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2020.
- ↑ «Abstauberkönig, Brummkreisel, Bomber der Nation» (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ «Klose breaks Mueller's goal record for Germany» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2020.
- ↑ «Gerhard "Gerd" Müller - Goals in International Matches» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2020.
- ↑ «FIFA : Remembering the golden head of Hungary» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2020.
- ↑ «FIFA : The World Cup's hat-trick kings» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2020.
- ↑ «FIFA : Fontaine, Mbappé, Ronaldo... Tous les meilleurs buteurs de la Coupe du Monde» (στα Γαλλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Απριλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2023.
- ↑ «FIFA World Cup 2022: From Pele to Maradona, 10 stars who set the stage alight» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ «FIFA : The insane Game of the Century» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2021.
- ↑ ««The century game»* (Ο αγώνας του αιώνα)!». Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2020.
- ↑ «¡HABLA MEMORIA! Alemania-Italia: El partido del siglo» (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2020.
- ↑ «FIFA World Cup All Star teams» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2020.
- ↑ «How many teams have won Euros and World Cup? Women's, men's teams to win tournament double in history» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2023.
- ↑ «UEFA : Football world in mourning for Gerd Müller» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021.
- ↑ «Top 10 greatest World Cup players» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ «Meet the Idols of the Football World Cup» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2021.
- ↑ «FIFA : Der Bomber downs the Dutch (17) - 100 great World Cup moments» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαΐου 2024. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2022.
- ↑ «Who is the best big-game scorer?» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Σεπτεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2023.
- ↑ «Gerd Müller – 'Der Bomber', football's greatest striker» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2021.
- ↑ «Who scored the most goals in history?» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2021.
- ↑ «IOC : FIFA World Cup top scorers: Miroslav Klose leads illustrious men's list ahead of greats like Pele, Diego Maradona» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2022.
- ↑ «FIFA Order of Merit holders» (PDF) (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 2 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2022.
- ↑ 72,0 72,1 «13 special moments in Gerd Müller's career» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2020.
- ↑ «Bundesliga : Gerd Muller miglior giocatore della storia» (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2021.
- ↑ «Gerd Müllers Tod bewegt Nördlingen» (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2023.
- ↑ «France Football dedicates its own trophy to Gerd Müller» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2023.
- ↑ «Ein Denkmal für Nördlingens „Hadde"» (στα Γερμανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Απριλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2023.
- ↑ «France Football's World Cup Top 100 1930-1990» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2020.
- ↑ «Ruhmeshalle des Fussballs : Elf fussball legenden und Eine Trainer-Ikone» (στα Γερμανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2020.
- ↑ «NEW - IFFHS ALL TIME WORLD'S BEST SERIAL LEAGUE GOAL SCORERS» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Γκερντ Μίλερ στη FIFA (αρχειοθετημένος) (Αγγλικά)
- Γκερντ Μίλερ στην UEFA (Αγγλικά)
- Γκερντ Μίλερ's προφίλ παίκτη στο National-Football-Teams.com
- Γκερντ Μίλερ στην IMDb (Αγγλικά)
- FIFA : Muller : All hell broke loose in '74 - Συνέντευξη του Γκερντ Μίλερ (Αγγλικά)
- TRIBUTE TO GERD MÜLLER : Bayern Munich's most important player (Αγγλικά)
- Φωτογραφικό αφιέρωμα της Μπάγερν Μονάχου
|
|
- Βαυαροί
- Γερμανοί ποδοσφαιριστές
- Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου
- Ποδοσφαιριστές Φορτ Λόντερντεϊλ Στράικερς (1977-1983)
- Ποδοσφαιριστές Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ (1968-84)
- Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
- Γερμανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
- Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
- Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
- Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας
- Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1972
- Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974
- Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1970
- Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
- FIFA 100
- Νικητές Χρυσής Μπάλας
- Νικητές Χρυσού Παπουτσιού
- Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
- Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
- Μέλη του Τάγματος της Αξίας της FIFA
- Κορυφαίοι σκόρερ του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
- Δυτικογερμανοί ποδοσφαιριστές