Pulp Fiction
![]() |
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
![]() |
Αυτό το λήμμα χρειάζεται επιμέλεια ώστε να ανταποκρίνεται σε υψηλότερες προδιαγραφές ορθογραφικής και συντακτικής ποιότητας ή μορφοποίησης. Αίτιο: μορφή Για περαιτέρω βοήθεια, δείτε τα λήμματα πώς να επεξεργαστείτε μια σελίδα και τον οδηγό μορφοποίησης λημμάτων. |
Pulp Fiction | |
---|---|
![]() Κινηματογραφική αφίσα | |
Σκηνοθεσία | Κουέντιν Ταραντίνο |
Παραγωγή | Λόρενς Μπέντερ |
Σενάριο | Κουέντιν Ταραντίνο και Roger Avary |
Πρωταγωνιστές | Μπρους Γουίλις, Τζον Τραβόλτα, Ούμα Θέρμαν, Σάμιουελ Λ. Τζάκσον και Τιμ Ροθ |
Φωτογραφία | Αντζέι Σέκουλα[1][2][3] |
Μοντάζ | Sally Menke |
Ενδυματολόγος | Μπέτσι Χάιμαν[4] |
Εταιρεία παραγωγής | A Band Apart, Jersey Films και Miramax Films[5] |
Διανομή | MOKÉP, Miramax Films, Xfinity Streampix, Ivi.ru και Microsoft Store |
Πρώτη προβολή | 21 Μαΐου 1994[6][7], 3 Νοεμβρίου 1994 (Γερμανία)[8], 14 Οκτωβρίου 1994 (Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής) και 1994 |
Διάρκεια | 154 λεπτά |
Προέλευση | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής |
Γλώσσα | Αγγλικά |
![]() | |
δεδομένα ( ) |
Το Pulp Fiction είναι αμερικανική αστυνομική νεονουάρ κινηματογραφική μαύρη κωμωδία του 1994 που γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον Κουέντιν Ταραντίνο, βασισμένη σε μια ιστορία του Ταραντίνο και του Ρότζερ Άβαρι.[9] Η σκηνοθεσία της ταινίας χαρακτηρίζεται από το έντονο στυλ της. Η πλοκή της ταινίας αφορά τις διασταυρούμενες ιστορίες συμμοριτών, ατόμων του υποκόσμου, μικροεγκληματιών και ενός μυστηριώδους χαρτοφύλακα. Ο τίτλος της ταινία αναφέρεται στα περιοδικά pulp και τις hardboiled crime νουβέλες, που ήταν δημοφιλείς στα μέσα του 20ού αιώνα, γνωστά για την εικονογραφημένη βία και τους δυναμικούς διαλόγους.
Το σενάριο του Pulp Fiction γράφτηκε μεταξύ των ετών 1992 και 1993, και υιοθέτησε κάποιες σκηνές που γράφτηκαν αρχικά από τον Άβαρυ για την ταινία True Romance (1993). Το σενάριό του, όπως και άλλες δουλειές του Ταραντίνο, παρουσιάζεται εκτός χρονολογικής σειράς. Επίσης, στην ταινία γίνονται αυτοαναφορές στο σημείο της έναρξής της, όπου δίνεται μια κάρτα δύο ερμηνειών του "pulp". Αφιερώνεται αρκετός χρόνος σε μονολόγους και απλές συζητήσεις με έντονο διάλογο, που αποκαλύπτουν τις οπτικές γωνίες κάθε χαρακτήρα για διάφορα θέματα, ενώ η ταινία διαθέτει ένα συνδυασμό ειρωνείας και έντονης βίας. Το σενάριό της απορρίφθηκε από την Columbia TriStar επειδή θεωρήθηκε "υπερβολικά τρελό". Ωστόσο, ο συν-προεδρεύων της Miramax, Χάρβι Γουάνστιν. σαγηνεύτηκε αμέσως από αυτό, και η ταινία έγινε η πρώτη που χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου από τη Miramax.
Το 2013 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών.[10]
Περίληψη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η ταινία αποτελείται από 4 ιστορίες (σε πραγματική χρονολογική σειρά):
- Την ανάκτηση ενός μυστηριώδους χαρτοφύλακα από τους δύο γκάνγκστερ εκτελεστές Βίνσεντ Βέγκα (Τζον Τραβόλτα) και Τζουλς Ουίνφιλντ (Σάμιουελ Λ. Τζάκσον) και "Η Περίπτωση της Μπόνι",
- "Το Δείπνο" (και τα δύο μισά, όπως εμφανίζονται στην ταινία),
- "Μία Γουάλας"
- "Το Χρυσό Ρολόι".
Ο Τζουλς Ουίνφιλντ και ο Βίνσεντ Βέγκα δουλεύουν σαν εκτελεστές για τον γκάνγκστερ Μαρσέλους Ουάλας. Σε μια «δουλειά» σώζονται σαν από θαύμα και ο Τζουλς αποφασίζει να τα παρατήσει. Ο Ουάλας κλείνει συμφωνία με τον μποξέρ Μπουτς Κούλιτζ (Μπρους Γουίλις), να χάσει σε αγώνα που είναι να δώσει και τον πληρώνει γι' αυτό. Τελικά όμως δεν τηρείται η συμφωνία και ο μποξέρ σχεδιάζει να φύγει από την πόλη. Αναγκάζεται όμως να γυρίσει μια τελευταία φορά στο διαμέρισμά του για να πάρει μαζί το ρολόι του πατέρα του, γνωρίζοντας ότι, πιθανώς, θα τον περιμένουν εκεί οι εκτελεστές του Ουάλας.
Διανομή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Τζον Τραβόλτα ως Βίνσεντ Βέγκα
- Σάμιουελ Τζάκσον ως Τζουλς Γουίνφιλντ
- Ούμα Θέρμαν ως Μία Γουάλας
- Χάρβεϊ Καϊτέλ ως Γουίνστον Γουλφ
- Τιμ Ροθ ως Ρίνγκο / Πάμκιν
- Αμάντα Πλάμερ ως Γιολάντα / Χάνι Μπάνι
- Μαρία ντε Μεντέιρος ως Φαμπιέν
- Βινγκ Ραμς ως Μαρσέλους Γουάλας
- Έρικ Στολτς ως Λανς
- Ροζάνα Αρκέτ ως Τζόντι
- Κρίστοφερ Γουόκεν ως λοχαγός Κουνς
- Μπρους Γουίλις ως Μπουτς Κούλιτζ
- Κουέντιν Ταραντίνο ως Τζίμι
- Μπρόνα Γκάλαχερ ως Τρούντι
- Φρανκ Γουέλεϊ ως Μπρετ
- Άντζελα Τζόουνς ως Εσμεράλντα Βιλαλόμπος
- Ντουέιν Γουίτακερ ως Μέιναρντ
- Πιτ Γκριν ως Ζεντ
- Στιβ Μπουσέμι ως σερβιτόρος Μπάντι Χόλι
- Κάθι Γκρίφιν ως Κάθι Γκρίφιν
- Μάικλ Γκίλντεν ως σερβιτόρος
- Τζόζεφ Πιλάτο ως σερβιτόρος Ντιν Μάρτιν
- Τζούλια Σουίνι ως Ρακέλ
- Λόρενς Μπέντερ ως θύμα ληστείας
- Σούζαν Γκρίφιθς ως σερβιτόρα Μέριλιν Μονρόε
Βραβεύσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Έτος | Διαγωνισμός | Βραβείο | Υποψηφιότητα | Βραβευμένοι |
---|---|---|---|---|
1994 | Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών | Χρυσός Φοίνικας | Κουέντιν Ταραντίνο | |
1994 | Los Angeles Film Critics Association Awards | Καλύτερος πρωταγωνιστής | Τζον Τραβόλτα | |
Καλύτερη σκηνοθεσία | Κουέντιν Ταραντίνο | |||
Καλύτερη ταινία | ||||
1994 | Boston Society of Film Critics Awards | Καλύτερη σκηνοθεσία | ||
Καλύτερη ταινία | ||||
Καλύτερο σενάριο | Κουέντιν Ταραντίνο, Ρότζερ Άβαρυ | |||
1995 | Όσκαρ | Καλύτερο πρωτότυπο σενάριο | ||
Καλύτερος Α' Ανδρικός ρόλος | Τζον Τραβόλτα | |||
Καλύτερος Β' Ανδρικός ρόλος | Σάμιουελ Τζάκσον | |||
Καλύτερος Β' Γυναικείος ρόλος | Ούμα Θέρμαν | |||
Καλύτερη σκηνοθεσία | Κουέντιν Ταραντίνο | |||
Καλύτερο μοντάζ | Σάλι Μένκε | |||
Καλύτερη ταινία | Λόρενς Μπέντερ | |||
1995 | Βραβεία Saturn | Καλύτερη ταινία (δράσης, περιπέτεια, θρίλερ) | Κουέντιν Ταραντίνο | |
1995 | American Cinema Editors | Καλύτερα εφέ | Σάλι Μένκε | |
1995 | Japanese Academy Award | Καλύτερη ξενόγλωσση ταινία | Κουέντιν Ταραντίνο | |
1995 | Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου | Καλύτερο πρωτότυπο σενάριο | Κουέντιν Ταραντίνο, Ρότζερ Άβαρυ | |
Καλύτερος Β' Ανδρικός ρόλος | Σάμιουελ Τζάκσον | |||
Καλύτερος Α' Ανδρικός ρόλος | Τζον Τραβόλτα | |||
Καλύτερος Γυναικείος ρόλος | Ούμα Θέρμαν | |||
Καλύτερο μοντάζ | Σάλι Μένκε | |||
Καλύτερη ταινία | Κουέντιν Ταραντίνο, Λόρενς Μπέντερ | |||
Καλύτερος ήχος | Στίβεν Χάντερ Φλικ, Κεν Κιννγκ, Ρικ Ας, Ντιν Α. Ζουπάντσιτς | |||
1995 | David Lean Award | Καλύτερη σκηνοθεσία | Κουέντιν Ταραντίνο | |
1995 | Blue Ribbon Awards | Καλύτερη ξενόγλωσση ταινία | ||
1995 | Brit Awards | Καλύτερη μουσική επένδυση | ||
1995 | Chicago Film Critics Association Awards | Καλύτερη σκηνοθεσία | Κουέντιν Ταραντίνο | |
Καλύτερο πρωτότυπο σενάριο | Κουέντιν Ταραντίνο, Ρότζερ Άβαρυ | |||
1995 | Chlotrudis Awards | Καλύτερος ηθοποιός | Σάμιουελ Τζάκσον | |
Καλύτερη ταινία | ||||
Καλύτερος Β' Ανδρικός ρόλος | Σάμιουελ Τζάκσον, Μπρους Γουίλις | |||
Καλύτερος Β' Γυναικείος ρόλος | Ούμα Θέρμαν | |||
1995 | César | Καλύτερη ξενόγλωσση ταινία | Κουέντιν Ταραντίνο | |
1995 | David di Donatello | Καλύτερος ξενόγλωσσος ηθοποιός | Τζον Τραβόλτα | |
Καλύτερη ξενόγλωσση ταινία | Κουέντιν Ταραντίνο | |||
1995 | Directors Guild of America | DGA Award για ιδιαίτερες επιδόσεις | ||
1995 | Edgar Allan Poe Awards | Καλύτερη ταινία | ||
1995 | Χρυσές Σφαίρες | Καλύτερο σενάριο | ||
Καλύτερη σκηνοθεσία | ||||
Καλύτερη ταινία - δράμα | ||||
Καλύτερος Α' ρόλος - δράμα | Τζον Τραβόλτα | |||
Καλύτερος Β' Ανδρικός ρόλος | Σάμιουελ Τζάκσον | |||
Καλύτερος Β' Γυναικείος ρόλος | Ούμα Θέρμαν | |||
1995 | Independent Spirit Awards | Καλύτερη σκηνοθεσία | Κουέντιν Ταραντίνο | |
Καλύτερα εφέ | Λόρενς Μπέντερ | |||
Καλύτερος πρωταγωνιστής | Σάμιουελ Τζάκσον | |||
Καλύτερο πρωτότυπο σενάριο | Κουέντιν Ταραντίνο, Ρότζερ Άβαρυ | |||
Καλύτερος Β' Ανδρικός ρόλος | Έρικ Στολτς | |||
1995 | Kansas City Film Critics Circle Awards | Καλύτερη Σκηνοθεσία | Κουέντιν Ταραντίνο | |
Καλύτερη ταινία | ||||
1995 | Kinema Junpo Awards | Καλύτερη ξενόγλωσση ταινία | Κουέντιν Ταραντίνο | |
1995 | London Critics Circle Film Awards | Πρωταγωνιστής της χρονιάς | Τζον Τραβόλτα | |
Σεναριογράφος της χρονιάς | Κουέντιν Ταραντίνο | |||
Σκηνοθέτης της χρονιάς | ||||
Ταινία της χρονιάς | ||||
1999 | Golden Trailer Awards | Καλύτερη ταινία της δεκαετίας | ||
2003 | DVD Exclusive Awards | Καλύτερο menu design | Hunter Sauleda |
Ανάπτυξη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Ταραντίνο αρχικά δεν είχε αποφασίσει εάν θα παίξει τον ρόλο του Τζίμι ή του Λανς. Επέλεξε τελικά τον Τζίμι, για να βρίσκεται πίσω από την κάμερα στη σκηνή με την υπερβολική δόση. Οι ρόλοι των Χάνι Μπάνι και Πάμπκιν γράφτηκαν ειδικά για τους Αμάντα Πλάμερ και Τιμ Ροθ.
Ιεζεκιήλ 25:17
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Τζουλς χρησιμοποιεί στο σύνολο δυο φορές ένα δήθεν εδάφιο της Αγίας Γραφής που αναφέρει (Ιεζεκιήλ 25:17): μια φορά πριν πυροβολήσει τον Μπρετ και μια άλλη όταν εξηγεί στον Πάμπκιν γιατί αποφάσισε να αλλάξει την ζωή του. Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για εδάφιο της Αγίας Γραφής αλλά για αναφορά στην ταινία Karate Kiba όπου αναφέρεται το ίδιο κείμενο ως εδάφιο του βιβλίου του Ιεζεκιήλ.
Προέλευση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πράγματι υπάρχει στο Κεφάλαιον ΚΕ' του βιβλίου του Ιεζεκιήλ της Αγίας Γραφής το εδάφιο 17, το κείμενο του οποίου όμως είναι το εξής: «καὶ ποιήσω ἐν αὐτοῖς ἐκδικήσεις μεγάλας, καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ δοῦναι τὴν ἐκδίκησίν μου ἐπ' αὐτούς.». Το κείμενο του Pulp Fiction προφανώς αποτελεί σύνθεση διάφορων φράσεων από διαφορετικά σημεία της Αγίας Γραφής:
«Το μονοπάτι των ενάρετων ανθρώπων (Ψαλμοί 1:6, 23:3, 37:5, Παροιμίαι 2:20) περιστοιχίζεται απ' όλες τις μεριές από τις αδικίες των εγωιστών και την τυραννία των σατανικών ανθρώπων (Ψαλμοί 52:3, 53:2 και 6:71). Ευλογημένος είναι αυτός, που στο όνομα της φιλανθρωπίας και της καλής θελήσεως, οδηγεί τους αδύναμους (Παροιμίαι 14:21) ανάμεσα από την κοιλάδα του σκότους (Ψαλμοί 23:4), γιατί είναι πραγματικά ο φύλακας του αδερφού του (Γένεσις 4:9) και ο ευρετής χαμένων παιδιών (Ψαλμοί 79:11, 102:21, Ιερεμίας 3:14 και 22) [βλ. επίσης Ιεζεκιήλ 34:16] Και θα κεραυνοβολήσω αυτούς με μεγάλη εκδικητικότητα και μανιώδη θυμό αυτούς που επιχειρούν να δηλητηριάσουν και να καταστρέψουν τα αδέρφια Μου! (Δευτερονόμιον 32:40), Και θα ξέρεις ότι το όνομά Μου, είναι Κύριος όταν θα στρέψω την εκδικητικότητα Μου πάνω σ' αυτούς!» (Ιεζεκιήλ 25:17).
Μουσική
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Δεν γράφτηκε μουσική για το Pulp Fiction. Ο Ταραντίνο χρησιμοποίησε ένα σύνολο surf, rock and roll, soul, και pop μουσικής. Στο CD της ταινίας βρίσκονται επίσης αποσπάσματα διαλόγων όπως π.χ. η συζήτηση για τα ευρωπαϊκά χάμπουργκερ ή το εδάφιο του Ιεζεκιήλ. Ακολουθεί το περιεχόμενο του σάουντρακ:
- Pumpkin And Honey Bunny 2:27 ομιλητές: Tim Roth & Αμάντα Πλάμερ Μισιρλού μουσική: Dick Dale & His Del-Tones
- Royale With Cheese 1:42 ομιλητές: Σάμιουελ Τζάκσον & Τζον Τραβόλτα
- Jungle Boogie 3:05 μουσική: Kool and the Gang
- Let's Stay Together 3:15 μουσική: Αλ Γκριν
- Bustin' Surfboards 2:26 μουσική: The Tornadoes
- Lonesome Town 2:13 μουσική: Ρίκι Νέλσον
- Son of a Preacher Man 2:25 μουσική: Ντάστι Σπρίνγκφιλντ
- Zed's Dead, Baby 2:39 ομιλητές: Μαρία ντε Μεντέιρος & Μπρους Γουίλις Bullwinkle Part II μουσική: The Centurians
- Jack Rabbit Slims Twist Contest 3:12 You never can tell ομιλητές: Τζερόμ Πάτρικ Χόμπαν & Ούμα Θέρμαν μουσική: Τσακ Μπέρι
- Girl, You'll be a Woman Soon 3:09 μουσική: Urge Overkill
- If Love is a Red Dress (Hang me in rags) 4:55 μουσική: Μαρία Μακί
- Bring Out The Gimp 2:10 ομιλητές: Πίτερ Γκριν & Ντουέιν Γουίτακερ Comanche μουσική: The Revels
- Flowers on the Wall 2:23 μουσική: The Statler Brothers
- Personality Goes A Long Way 1:00 ομιλητές: Σάμιουελ Τζάκσον και Τζον Τραβόλτα
- Surf Rider 3:18 μουσική: The Lively Ones
- Ezekiel 25:17 0:51 ομιλητής: Σάμιουελ Τζάκσον
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ flickfacts
.com /movie /5 /pulp-fiction. - ↑ www
.nytimes .com /movie /review?res=990CE2D61631F936A2575AC0A963958260. - ↑ www
.timeout .com /london /film /pulp-fiction. - ↑ tt0110912. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2016.
- ↑ tt0110912.
- ↑ rateyourmusic
.com /film /pulp _fiction /. - ↑ addict-culture
.com /ephemeride-du-21-mai-1994-premiere-projection-de-pulp-fiction-au-festival-de-cannes /. - ↑ (Αγγλικά) Internet Movie Database. www
.imdb .com /title /tt0110912 /releaseinfo. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2017. - ↑ Kempley, Rita. «Pulp Fiction R)». www.washingtonpost.com. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Ο πλήρης κατάλογος ταινιών του Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Η.Π.Α» (στα Αγγλικά). loc.gov. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2021.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Bailey, Jason (2013). Pulp Fiction: The Complete Story of Quentin Tarantino's Masterpiece. Voyageur Press. ISBN 978-0-7603-4479-8.
- Barker, Martin· Austin, Thomas (2000). From Antz to Titanic: Reinventing Film Analysis. Pluto Press. ISBN 0-7453-1579-8.
- Bart, Peter (2000). The Gross: The Hits, the Flops—The Summer That Ate Hollywood. New York: St. Martin's. ISBN 0-312-25391-5.
- Bell, David (2000). «Eroticizing the Rural». Στο: Shuttleton, David· Watt, Diane· Phillips, Richard. De-Centering Sexualities: Politics and Representations Beyond the Metropolis. London and New York: Routledge. ISBN 0-415-19466-0.
- Biskind, Peter (2004). Down and Dirty Pictures: Miramax, Sundance, and the Rise of Independent Film. New York: Simon & Schuster. ISBN 0-684-86259-X.
- Brooker, Peter· Brooker, Will (1996). «Pulpmodernism: Tarantino's Affirmative Action». Στο: Simpson, Philip· Utterson, Andrew· Shepherdson, Karen J. Film Theory: Critical Concepts in Media and Cultural Studies. London and New York: Routledge. ISBN 0-415-25971-1.
- Charyn, Jerome (2006). Raised by Wolves: The Turbulent Art and Times of Quentin Tarantino. New York: Thunder's Mouth Press. ISBN 1-56025-858-6.
- Christopher, Nicholas (2006). Somewhere in the Night: Film Noir and the American City. Emeryville, Calif.: Shoemaker & Hoard. ISBN 1-59376-097-3.
- Conard, Mark T. (2006). «Symbolism, Meaning, and Nihilism in Pulp Fiction». The Philosophy of Film Noir. Lexington: University Press of Kentucky. ISBN 0-8131-2377-1.
- Constable, Catherine (2004). «Postmodernism and Film». Στο: Connor, Steven. The Cambridge Companion to Postmodernism. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-64840-8.
- Dancyger, Ken (2002). The Technique of Film and Video Editing: History, Theory, and Practice (3rd έκδοση). New York: Focal Press. ISBN 0-240-80420-1.
- Dargis, Manohla (1994a). «Pulp Instincts». Sight and Sound 4 (5): 6–11. https://archive.org/details/Sight_and_Sound_1994_05_BFI_GB/page/n7/mode/2up. collected in Peary, Gerald, επιμ. (1998). Quentin Tarantino: Interviews. Jackson: University Press of Mississippi. ISBN 1-57806-051-6.
- Dargis, Manohla (1994b). «Quentin Tarantino on Pulp Fiction». Sight and Sound 4 (11).
- Davis, Todd F.; Womack, Kenneth (1998). «Shepherding the Weak: The Ethics of Redemption in Quentin Tarantino's Pulp Fiction». Literature/Film Quarterly 26 (1).
- Dawson, Jeff (1995a). Quentin Tarantino: The Cinema of Cool. New York and London: Applause. ISBN 1-55783-227-7.
- Desser, David (2003). «Global Noir: Genre Film in the Age of Transnationalism». Στο: Grant, Barry Keith. Film Genre Reader III. Austin: University of Texas Press. ISBN 0-292-70185-3.
- Dinshaw, Carolyn (1997). «Getting Medieval: Pulp Fiction, Gawain, Foucault». Στο: Frese, Dolores Warwick· O'Keeffe, Katherine O'Brien. The Book and the Body. Notre Dame: University of Notre Dame Press. ISBN 0-268-00700-4.
- Ebert, Roger (1997). Questions for the Movie Answer Man. Kansas City, Mo.: Andrews McMeel. ISBN 0-8362-2894-4.
- Fraiman, Susan (2003). Cool Men and the Second Sex. New York: Columbia University Press. ISBN 0-231-12962-9.
- Fulwood, Neil (2003). One Hundred Violent Films that Changed Cinema. London and New York: Batsford/Sterling. ISBN 0-7134-8819-0.
- Gallafent, Edward (2006). Quentin Tarantino. London: Pearson Longman. ISBN 0-582-47304-7.
- Giroux, Henry A. (1996). Fugitive Cultures: Race, Violence, and Youth. London and New York: Routledge. ISBN 0-415-91577-5.
- Gormley, Paul (2005). The New-Brutality Film: Race and Affect in Contemporary Hollywood Cinema. Bristol, UK, and Portland, Ore.: Intellect. ISBN 1-84150-119-0.
- Groth, Gary (1997). «A Dream of Perfect Reception: The Movies of Quentin Tarantino». Στο: Frank, Thomas· Weiland, Matt. Commodify Your Dissent: Salvos from The Baffler. New York: W.W. Norton. ISBN 0-393-31673-4.
- Hirsch, Foster (1997). «Afterword». Στο: Clarens, Carlos. Crime Movies (revised έκδοση). Cambridge, Mass.: Da Capo. ISBN 0-306-80768-8.
- Hoffman, David (2005). The Breakfast Cereal Gourmet. Kansas City, Mo.: Andrews McMeel. ISBN 0-7407-5029-1.
- King, Geoff (2002). Film Comedy. London: Wallflower Press. ISBN 1-903364-35-3.
- Kolker, Robert (2000). A Cinema of Loneliness: Penn, Stone, Kubrick, Scorsese, Spielberg, Altman. New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-512350-6.
- Miklitsch, Robert (2006). Roll Over Adorno: Critical Theory, Popular Culture, Audiovisual Media. SUNY Press. ISBN 978-0791467343.
- Miller, Stephen Paul (1999). The Seventies Now: Culture As Surveillance. Durham, N.C: Duke University Press. ISBN 0-8223-2166-1.
- Mottram, James (2006). The Sundance Kids: How the Mavericks Took Back Hollywood. New York: Macmillan. ISBN 0-571-22267-6.
- O'Brien, Geoffrey (1994). «Quentin Tarantino's Pulp Fantastic». Castaways of the Image Planet: Movies, Show Business, Public Spectacle. Washington, D.C.: Counterpoint. ISBN 1-58243-190-6.
- Parker, Philip (2002). The Art and Science of Screenwriting (2nd έκδοση). Bristol, UK: Intellect. ISBN 1-84150-065-8.
- Polan, Dana (2000). Pulp Fiction. London: BFI. ISBN 0-85170-808-0.
- Rabinowitz, Paula (2002). Black & White & Noir: America's Pulp Modernism. New York: Columbia University Press. ISBN 0-231-11480-X.
- Real, Michael R. (1996). Exploring Media Culture: A Guide. Thousand Oaks, Calif., London, and New Delhi: Sage. ISBN 0-8039-5877-3.
- Reinhartz, Adele (2003). Scripture on the Silver Screen. Louisville: Westminster John Knox Press. ISBN 0-664-22359-1.
- Rubin, Martin (1999). Thrillers. Cambridge, New York, and Melbourne: Cambridge University Press. ISBN 0-521-58839-1.
- Silver, Alain· Ursini, James (2004). Film Noir. Cologne: Taschen. ISBN 3-8228-2261-2.
- Tarantino, Quentin (1994). Pulp Fiction: A Screenplay. New York: Hyperion/Miramax. ISBN 0-7868-8104-6.
- Thomas, Brian (2003). VideoHound's Dragon: Asian Action & Cult Flicks. Canton, Mich.: Visible Ink Press. ISBN 1-57859-141-4.
- Tincknell, Estella (2006). «The Soundtrack Movie, Nostalgia and Consumption». Στο: Conrich, Ian· Tincknell, Estella. Film's Musical Moments. Edinburgh: Edinburgh University Press. ISBN 0-7486-2344-2.
- Walker, David (2005). «Tarantino, Quentin». Στο: Sim, Stuart. The Routledge Companion to Postmodernism' (2nd έκδοση). London and New York: Routledge. ISBN 0-415-33358-X.
- Waxman, Sharon (2005). Rebels on the Backlot: Six Maverick Directors and How They Conquered the Hollywood Studio System. New York: HarperCollins. ISBN 0-06-054017-6.
- White, Glyn (2002). «Quentin Tarantino». Στο: Tasker, Yvonne. Fifty Contemporary Filmmakers. London and New York: Routledge. ISBN 0-415-18973-X.
- Willis, Sharon (1997). High Contrast: Race and Gender in Contemporary Hollywood Film. Durham, N.C.: Duke University Press. ISBN 0-8223-2041-X.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Το Pulp Fiction στην IMDb
- Το Pulp Fiction στο Cine.gr
- Pulp Fiction essay by Jami Bernard at National Film Registry
- Επίσημος ιστότοπος
- Pulp Fiction στον κατάλογο του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου
- Pulp Fiction στο AllMovie
- Pulp Fiction στο Box Office Mojo
- Pulp Fiction στο Metacritic
- Pulp Fiction στο Rotten Tomatoes
- Pulp Fiction bibliography (via UC Berkeley)
- Discussion of Pulp Fiction use of Ezekiel 25:17 at Bibledex.com
|
|
|
|
- Αμερικανικές ταινίες
- Ταινίες του 1994
- Ταινίες παραγωγής Miramax Films
- Αγγλόφωνες ταινίες
- Νεο-νουάρ ταινίες
- Νικητές Χρυσού Φοίνικα
- Σπονδυλωτές ταινίες
- Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά
- Ταινίες σε σκηνοθεσία Κουέντιν Ταραντίνο
- Αμερικανικές αστυνομικές κωμικές ταινίες
- Αμερικανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας
- Βιασμός σε ταινίες
- Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
- Νικητές Anthony Award
- Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
- Ταινίες σε σενάριο Κουέντιν Ταραντίνο
- Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου
- Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου