Western saloon
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f8/Judge_Roy_Bean.jpg/300px-Judge_Roy_Bean.jpg)
Western salonu, Eski Batı'ya özgü bir tür bardır. Salonlar kürk avcıları, kovboylar, askerler, oduncular, iş adamları, kanun adamları, kanun kaçakları, madenciler ve kumarbazlar gibi müşterilere hizmet veriyordu. Bir salon aynı zamanda "sulama oluğu, böcek evi, shebang, cantina, manav ve çırçır değirmeni" olarak da bilinebilir. İlk salon 1822'de Wyoming'deki Brown's Hole'da kürk avcılarına hizmet vermek üzere kuruldu.
1880'e gelindiğinde salonların büyümesi tüm hızıyla devam ediyordu. Leavenworth, Kansas'ta "yaklaşık 150 bar ve dört toptan içki evi" vardı.[1] Eski Batı'daki bazı barlar kumarhanelerden, genelevlerden ve afyonhanelerden biraz daha fazlasıydı.
Tarih
[değiştir | kaynağı değiştir]Saloon kelimesi, salon kelimesinin alternatif bir biçimi olarak ortaya çıkmıştır, "'Eğlence için halka açık bir yerde bulunan büyük salon vb.' anlamına gelir" Amerika Birleşik Devletleri'nde 1841'de bugünkü anlamına evrilmiştir.[2]
ABD'deki salonlar, 1880'lerin başında bira fabrikalarıyla yakın bir ilişki kurmaya başladı. Artan kapasite fazlası ile bira fabrikaları, doğrudan salonlara sahip oldukları İngiliz "bağlı ev" kontrol sistemini benimsemeye başladı. Schlitz Brewing Company ve diğer birkaç şirket, müşterileri çekmek ve biralarının reklamını yapmak için gösterişli salonlar inşa etti.[3]
Politikacılar, işlerinin uyarlanabilir sosyal doğası nedeniyle yerel barları da sık sık ziyaret ediyorlardı.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f9/TemperancePropaganda.jpg/220px-TemperancePropaganda.jpg)
1893'ten itibaren Salon Karşıtı Lig, Amerikan salonlarını protesto etmeye başladı 1895'te ulusal bir örgüt haline geldi ve hızla Amerika'daki en güçlü yasaklama lobisi haline geldi; eski rakiplerini, Kadının Hristiyan Denge Birliği ve Yasak Partisi'ni bir kenara itti. Birlik, alkollü içkilerin, bira ve şarabın üretimini veya ithalatını yasaklayacak mevzuatlarda hükûmetin her düzeyinde lobi faaliyetini yürüttü. Bakanlar, 1906'da Yuma, Tucson ve Phoenix'te birlik şubelerinin kurulmasından sonra Arizona salonlarını kapatmak için çeşitli çabalar başlattılar. Birlik üyeleri, yerel polise kapanış saatlerini ihlal eden veya kadınlara ve küçüklere hizmet veren kuruluşlardan ruhsat alması konusunda baskı yaptı ve bu ihlallere ilişkin ifade verecek tanıklar sağladı. Zaferi, 1920'de 18. Değişiklik'in kabul edilmesiyle Anayasa'ya kilitlenen ülke çapındaki yasağıydı. 1933'te yasağın kaldırılmasıyla kesin bir yenilgiye uğradı.
Ücretsiz öğle yemeği
[değiştir | kaynağı değiştir]Ücretsiz öğle yemeği, müşterileri çekmek ve diğer tekliflerden elde edilen gelirleri artırmak için ücretsiz bir yemek sunan bir satış teşvikiydi. Bu, bir zamanlar Amerika Birleşik Devletleri'nin birçok yerindeki salonlarda yaygın olan bir gelenekti ve bu ifade, yaklaşık 1870'den 1920'lere kadar ABD edebiyatında yer aldı. Bu kuruluşlar, en az bir içki satın alınarak, basitten oldukça ayrıntılıya kadar değişen "bedava" bir öğle yemeğini içeriyordu. Bu ücretsiz öğle yemekleri genellikle tek bir içeceğin fiyatından çok daha değerliydi.[4] Salon sahibi, çoğu müşterinin birden fazla içecek satın alacağı ve bu uygulamanın günün diğer saatleri için müşteri kitlesi oluşturacağı beklentisine güveniyordu.
Dış görünüş
[değiştir | kaynağı değiştir]Bir salonun görünümü büyüdüğü zamana ve yere göre değişiklik gösteriyordu Kasabalar büyüdükçe salonlar daha zarif hale geldi. Barmen görünüşüyle ve içki dökme becerisiyle övünürdü. İlk salonlar ve uzak yerlerdekiler genellikle minimal mobilya ve az dekorasyona sahipti. Çoğu zaman tek bir odun sobası kış aylarında bu tür tesisleri ısıtabilirdi.
Girişteki bir çift "yarasa kanatlı" kapı, tipik salonun en ayırt edici özelliklerinden biriydi. Kapılar çift hareketli menteşeler üzerinde çalışıyordu ve göğüs hizasından diz hizasına kadar uzanıyordu.[5] Kasabaların boyutu büyüdükçe, birçok otelde salonlar yer aldı ve Şam, Oregon'daki Barlow Trail Saloon gibi bazı bağımsız salonlarda korkuluklu bir sundurma bulunuyordu.
Salonların görünümü etnik gruba göre değişiyordu İrlandalılar viskinin tercih edildiği ve kadınların yalnızca arka kapıdan hizmet alabildiği stand-up barlarını tercih ediyordu. Alman salonları daha parlak bir şekilde aydınlatılıyor, masalarda restoran yemekleri ve bira servisi yapılıyor ve aile patronajına daha çok odaklanıyordu. Almanlar, Pazar operasyonları ve çevre mahallelerdeki bira bahçelerinin işletilmesi konusunda Temperance güçleriyle sık sık anlaşmazlığa düşüyordu. Diğer etnik gruplar kendi özelliklerini ve benzersiz mutfaklarını büfeye eklerken, İskandinavlar, Yahudiler, Yunanlılar ve İtalyanlar da dahil olmak üzere birkaç grup ya samimi sosyal kulüpleri tercih etti ya da toplum içinde çok az içki tüketiyordu.[3]
Eğlence
[değiştir | kaynağı değiştir]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/eb/%22Orient_Saloon_at_Bisbee%2C_Arizona..._Faro_game_in_full_blast._Recognized%2C_Left_to_right-Tony_Downs_%28standing_with_derby%29_-_NARA_-_530986.jpg/200px-%22Orient_Saloon_at_Bisbee%2C_Arizona..._Faro_game_in_full_blast._Recognized%2C_Left_to_right-Tony_Downs_%28standing_with_derby%29_-_NARA_-_530986.jpg)
Eğlence salonları, bazıları (veya çoğu) zaman zaman veya rutin olarak fahişe olarak dans eden kızlara teklif veriyordu. Birçok salonda Faro, poker, övünme, üç kartlı monte ve zar oyunları gibi şans oyunları sunuluyordu Salonlar gelişmeye devam ettikçe ve artan rekabetle karşı karşıya kaldıkça başka oyunlar da eklendi. Bu ek oyunlar arasında bilardo, dart ve bowling yer alıyordu. Hatta bazı salonlarda piyanistler, can-can kızlar ve tiyatro skeçleri bile vardı. Bu tür eğlencenin güncel bir örneği, Dodge City, Kansas'ta yeniden yaratılan Long Branch Saloon'da sunulan Long Branch Variety Show'dur.
Alkol
[değiştir | kaynağı değiştir]Bir kasaba ilk kurulduğunda, ilk barlar genellikle "ham alkol, yanmış şeker ve çiğneme tütünü" gibi malzemeleri içeren ev yapımı viskilerin servis edildiği çadır veya barakalardan başka bir şey değildi.
Kalitesiz içki
[değiştir | kaynağı değiştir]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f0/Phoenix-Building-Jim_Cotton%27s_Saloon_Beer_Bottle_Sidewalk-1885.jpg/200px-Phoenix-Building-Jim_Cotton%27s_Saloon_Beer_Bottle_Sidewalk-1885.jpg)
Kasabalar büyüdükçe, salonlar genellikle özenle dekore edildi, Bohem kadeh takımları kullanıldı ve duvarlara yağlıboya tablolar asıldı. Sert likör, genellikle Doğu Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa'dan ithal edilen viskiler kullanılarak geliştirildi. Çürümeyi önlemek için müşteriler "lüks" karışık içecekler talep ederdi 1881'deki en iyi on içecekten bazıları bordo sangarees ve şampanya çevirmelerini içeriyordu.
Bira
[değiştir | kaynağı değiştir]Soğutma çoğunlukla mevcut olmadığından bira genellikle oda sıcaklığında servis ediliyordu Adolphus Busch, 1880 yılında Budweiser markasıyla biranın soğutulmasını ve pastörizasyonunu başlattı. Bazı salonlar birayı salonun içindeki raflarda saklanan fıçılarda saklıyordu. Bazı barlar kendi birasını yapıyordu. Bazen bira, Fort Apache (1948) adlı sinema filminde görüldüğü gibi sandalyelerde de muhafaza ediliyordu.
Önemli salonlar
[değiştir | kaynağı değiştir]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b6/Northern_Saloon.jpg/200px-Northern_Saloon.jpg)
Daha bilindik salonlar arasında Miles City, Montana'daki First Chance Saloon; Abilene, Kansas'taki Bull's Head; Eldora, Colorado'daki Arcade Salonu; Creede, Colorado'daki Kutsal Musa; Dodge City, Kansas'taki Long Branch Salonu; Tombstone, Arizona'daki Birdcage Tiyatrosu; Virginia City, Nevada'daki Kova Kan Salonu; ve Langtry, Teksas'taki Jersey Lilly'dir Bu kuruluşların çoğu, Pazar ve Noel hariç haftanın altı günü, günde yirmi dört saat açık kaldı.
Wyatt Earp'ün salonları
[değiştir | kaynağı değiştir]Eski kanun adamı, faro satıcısı ve kumarbaz Wyatt Earp, yaşamı boyunca doğrudan veya başkalarıyla ortaklaşa olarak birkaç barda çalıştı veya sahibi oldu. O ve iki erkek kardeşi 1 Aralık 1879'da Tombstone, Arizona'ya geldiler ve Ocak 1881'de Oriental Saloon'un sahibi Lou Rickabaugh, Wyatt Earp'e yaptığı hizmetler karşılığında Oriental Saloon'daki faro imtiyazının dörtte birini verdi.[6] Wyatt, arkadaşı, kanun adamı ve kumarbaz Bat Masterson'ı, Oriental Saloon'daki faro masalarını yönetmesine yardım etmesi için Tombstone'a davet etti. 1884'te Wyatt ve eşi Josie, Warren, James ve Bessie Earp, Tombstone'dan ayrıldıktan sonra bir başka gelişen şehir olan Eagle City, Idaho'ya gittiler.[7] Wyatt, Murray-Eagle maden bölgesinde altın arıyordu Sirk çadırında Beyaz Fil adında bir salon açtılar Yerel bir gazetede yayınlanan bir ilanda beylerin "gelip fili görmeleri" önerildi[8]
1885'te Earp ve Josie, demiryolunun gelmek üzere olduğu ve emlak patlamasının yaşandığı San Diego'ya taşındı. Yaklaşık dört yıl kaldılar. Earp, San Diego'nun gelişen emlak piyasası hakkında spekülasyon yaptı.[9] 1887 ile 1896 yılları arasında, biri Dördüncü Cadde'de ve diğer ikisi Altıncı ve E'ye yakın olmak üzere, hepsi şehrin "saygın" bölgesinde olmak üzere üç salon ve kumar salonu satın aldı.[9][10][11] Faro, blackjack, poker, keno ve Pedro ve Monte gibi diğer Viktorya dönemi şans oyunlarını içeren yirmi bir oyun sunuyorlardı.[9] Patlamanın doruğundayken, gecelik 1.000 dolara kadar kar elde ediyordu.[12] Wyatt özellikle Beşinci Cadde'deki Louis Bank of Commerce'de bulunan Oyster Bar'ı tercih etti ve işletmiş olabilir.[6]
1897 sonbaharında Earp ve Josie, Alaska Altına Hücum'a katıldı ve Nome, Alaska'ya doğru yola çıktı. 1899 yazında bir kantin işletti ve Eylül ayında Earp ve ortağı Charles Ellsworth Hoxie, Nome, Alaska'da şehrin ilk iki katlı ahşap binası ve en büyük ve en lüks salonu olan Dexter Salonunu inşa etti. Bina çok büyük olduğundan çeşitli amaçlarla kullanıldı.[13]
Wyatt ve Josie, 1901'de tahmini 80.000 dolarla Kaliforniya'ya döndüler. Şubat 1902'de altının keşfedildiği ve bir patlamanın yaşandığı Nevada'nın Tonopah kentine vardılar. Tonopah, Nevada'da Kuzey Salonu'nu açtı ve Mareşal JF Emmitt'in emrinde ABD Mareşal yardımcısı olarak görev yaptı.[14] Bar, kumar ve madencilik çıkarları bir dönem kârlıydı.[15]
-
Alpine Inn, eski adıyla Rossotti's Saloon, Portola Vadisi, Kaliforniya'da. 1850 yılında inşa edilmiştir.
-
Pozo, Kaliforniya'daki Pozo Salonu (sağda). 1858 yılında inşa edilmiştir.
-
Pinos Altos, New Mexico'daki Buckhorn Salonu. y.1860 yılında inşa edilmiştir.
-
Brownville, Nebraska'daki Lone Tree Saloon. y.1868 yılında inşa edilmiştir.
-
Dodge City, Kansas'taki Long Branch Salonu. y.1874 yılında inşa edilmiştir.
-
Fairplay, Colorado'daki Yaz Salonu. 1879 yılında inşa edilmiştir.
-
Crystal Palace, eski adıyla Golden Eagle Bira Fabrikası, Tombstone, Arizona'da. 1879 yılında inşa edilmiştir.
-
Shakespeare, New Mexico'daki salon (solda). y.1880 yılında inşa edilmiştir.
-
"The Bob Saloon", Miles City, Montana, 1880
-
Juneau, Alaska'daki Red Dog Salonu. y.1881 yılında inşa edilmiştir.
-
Big Nose Kate'in Salonu, eski adıyla Grand Hotel, Tombstone, Arizona'da. 1881 yılında inşa edilmiştir.
-
Echo, Oregon'daki Echo Saloon. y.1883 yılında inşa edilmiştir.
-
Fort Worth, Texas'taki Beyaz Fil Salonu. 1884 yılında inşa edilmiştir.
-
1885 Charleston, Arizona'daki Bar Odası
-
Lincoln, New Mexico'daki Curry Salonu. 1887 yılında inşa edilmiştir.
-
Bodie, Kaliforniya'daki The Bodie Saloon (solda). y.1892 yılında inşa edilmiştir.
-
Homer, Alaska'daki Salty Dawg Salonu. 1897 yılında inşa edilmiştir.
-
1897 Black Hawk, Colorado'daki Toll Gate Salonunun İç Görünümü
-
Skagway, Alaska'daki Kırmızı Soğan Salonu. 1898 yılında inşa edilmiştir.
-
The Arcade Saloon, 1898 Eldora, Colorado
-
Jack's Bar, eski adıyla Bank Saloon, Carson City, Nevada'da. 1899 yılında inşa edilmiştir.
-
Custer, Idaho'daki Empire Saloon. y.1900 yılında inşa edilmiştir.
-
Nome, Alaska'daki Discovery Saloon. 1901 yılında inşa edilmiştir.
-
The Blue Ribbon Bar & Grill, eski adıyla Estancia Saloon, Estancia, New Mexico'da. 1903 yılında inşa edilmiştir.
-
1905 Hazen, Nevada'daki Shamrock Salonu
-
Beatty, Nevada'daki Ekşi Maya Salonu. y.1905 yılında inşa edilmiştir.
-
1909'da Klondyke Dans Salonu ve Salonu Seattle, Washington
-
Saloon, Ehrenberg, Arizona, 1911
-
Goodsprings, Nevada'daki Pioneer Salonu. 1913 yılında inşa edilmiştir.
-
Florence, Arizona'daki Charles Rapp Salon Binası. 1875 yılında inşa edilmiştir.
-
Goldfield, Arizona'daki The Mammoth Steak House ve Saloon. 1893 yılında inşa edilmiştir.
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ The Week: New York, Thursday, August 13, 1891, pg. 112
- ^ "saloon". Online Etymology Dictionary. 22 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Haziran 2019.
- ^ a b "Saloons". Encyclopedia.chicagohistory.org. 9 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Kasım 2012.
- ^ "Free Lunch in the South." The New York Times, Feb 20, 1875, p. 4. Re value of the lunch, this source speaks of patrons who "take one fifteen cent drink [and] eat a dinner which would have cost them $1 in a restaurant." https://timesmachine.nytimes.com/timesmachine/1875/02/20/82755928.pdf 2 Mart 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
- ^ "Saloon Doors, Petticoats and Pistols". 1 Şubat 2011. 23 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ekim 2013.
- ^ a b Woog, Adam (28 Şubat 2010). Wyatt Earp. Chelsea House Publications. s. 110. ISBN 978-1-60413-597-8. 25 Eylül 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Haziran 2024.
- ^ Betz, Nick. "Eagle City - Idaho Ghost Town". ghosttowns.com. 2 Ağustos 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Temmuz 2015.
- ^ Reidhead, S. J. "Wyatt Earp, Senior Citizen". 4 Haziran 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mayıs 2011.
- ^ a b c Starr, Raymond G. "Wyatt Earp: The Missing Years, San Diego In The 1880s". San Diego History Center. 7 Nisan 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mart 2011.
- ^ "Shady Ladies in the "Stingaree District" When The Red Lights Went Out in San Diego". San Diego History Center. 4 Haziran 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mart 2011.
- ^ Peterson, Richard H. "The Story of New San Diego and of its Founder Alonzo E. Horton". San Diego History Center. 28 Haziran 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mart 2011.
- ^ "Wyatt Earp". San Diego: Gaslamp Quarter Historical Foundation. 2005. 16 Ağustos 2004 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Şubat 2011.
- ^ Barra, Alan (December 1998). "Who Was Wyatt Earp?". 49 (8). American Heritage Magazine. CiteSeerX dead $2
|citeseerx=
değerini kontrol edin (yardım). 7 Mayıs 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ocak 2012. - ^ "Earp Historical Timeline San Francisco and Alaska". 13 Şubat 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ "Tombstone History – The Earps and "Doc" Holliday". 2 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Şubat 2011.