เบลโกรอด
เบลโกรอด Белгород | |
---|---|
![]() ทิวทัศน์ใจกลางเมือง | |
เพลง: none[2] | |
พิกัด: 50°36′N 36°36′E / 50.600°N 36.600°E | |
ประเทศ | รัสเซีย |
หน่วยองค์ประกอบ | แคว้นเบลโกรอด[1] |
สถาปนา | 1596[3] |
การปกครอง | |
• องค์กร | Council of Deputies[4] |
• Mayor[7] | อันตอน อีวานอฟ[5][6] |
ความสูง | 130 เมตร (430 ฟุต) |
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)[8] | |
• ทั้งหมด | 356,402 คน |
• ประมาณ (January 2015)[9] | 384,425 คน |
• อันดับ | 49th ในปี 2010 |
สถานะการบริหาร | |
• เขตย่อยของ | city of oblast significance of Belgorod[1] |
• เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ | แคว้นเบลโกรอด[1], city of oblast significance of Belgorod[1] |
สถานะเทศบาล | |
• เขตเมือง | Belgorod Urban Okrug[10] |
• เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ | Belgorod Urban Okrug[10] |
รหัสไปรษณีย์[11] | 308000–308002, 308004–308007, 308009–308020, 308023–308027, 308029, 308031–308034, 308036, 308099, 308700, 308880, 308890, 308899, 308940, 308960, 308961, 308967, 308971–308974, 308991–308994 |
รหัสโทรศัพท์ | +7 472[12] |
รหัส OKTMO | 14701000001 |
วันCity | 5 August[13] |
เว็บไซต์ | www |
เบลโกรอด (รัสเซีย: Белгород, สัทอักษรสากล: [ˈbʲeɫɡərət]) เป็นเมืองและศูนย์กลางการปกครองของแคว้นเบลโกรอด, รัสเซีย ตั้งอยู่บนแม่น้ำเซเวียร์สกีโดเนตส์ 40 กิโลเมตร (25 ไมล์)* ทางตอนเหนือของชายแดนรัสเซีย-ยูเครน ประชากร: 356,402 (การสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2010);[8] 337,030 (สำมะโน ค.ศ. 2002);[14] 300,408 (สำมะโน ค.ศ. 1989).[15]
ภูมิศาสตร์
[แก้]ผังเมือง
[แก้]ป้อมปราการเบลโกรอดที่เก่าแก่ที่สุดสร้างขึ้นเมื่อปลายศตวรรษที่ 16 บนภูเขาชอล์ก การโต้เถียงกันระหว่างนักประวัติศาสตร์เกี่ยวกับช่วงเวลาของการก่อตั้งเมืองนี้ ในปีค.ศ. 1593 หรือ 1596 ยังไม่จบลงและทั้งสองเวอร์ชันมีหลักฐานสำคัญทางวิทยาศาสตร์ หนึ่งในนักวิจัยที่จริงจังคนแรกของประวัติศาสตร์เบลโกรอด เดรเนียกิน ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 ยึดตามปีค.ศ. 1593 ในขณะที่เปิดเผยความพยายามของนักวิทยาศาสตร์บางคนอย่างสมเหตุสมผลแล้วจนถึงวันที่ก่อตั้งของเมืองโดยวลาดิมีร์ในศตวรรษที่ 10 นักประวัติศาสตร์ท้องถิ่นร่วมสมัย ชเมเลฟ พยายามเปิด "หลุมดำ" สามปี จากช่วงเวลาของการตัดสินใจที่จะสร้างไปจนถึงการปรากฏตัวขึ้นมามีอยู่จริงของป้อมปราการ แม้แต่เสนอข้อโต้แย้งเพื่อสนับสนุนการมีอยู่ของ "ป้อมปราการแรก" ที่ไม่รู้จัก ในพื้นที่ที่ถนนเรชนายาอยู่ในปัจจุบัน ถูกกล่าวหาว่าเดิมแล้วสร้างขึ้นบนหนองน้ำและหลังจากนั้นสองสามปี - จึงย้ายไปที่ภูเขา
ไม่มีเอกสารเก็บถาวรจากช่วงเวลาของการก่อตั้งป้อมปราการเบลโกรอดแห่งแรก ซึ่งจะมีการบอกลักษณะของเมือง ข้อมูลแหล่งเดียวที่เป็นแสงสว่างจากกาลเวลาคือ "บันทึกการเดินทางของ วาซีลี ซูเยฟ จากเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กไปยังเฮียร์ซอน" ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1781 โดยให้ภาพร่างของป้อมปราการของการตั้งถิ่นฐานโบราณที่สูญหาย เฉพาะในช่วงกลางของยุค 50 ของศตวรรษที่ 20 นักโบราณคดี เอ.วี. นิกิตินดำเนินการขุดค้นบริเวณป้อมปราการแห่งแรก ซึ่งยังคงมองเห็นซากกำแพงและคูน้ำโบราณ แต่ในเวลานี้ป้อมปราการบางส่วนหายไปในยุค 1860 ระหว่างการก่อสร้างทางรถไฟทางตะวันออกของภูเขาชอล์กซึ่งเป็นที่ตั้งของเครมลินได้พังทลายลง ที่ตั้งของป้อมปราการแห่งแรกนั้นใกล้เคียงกับที่ตั้งของตลาดรถยนต์สมัยใหม่บนเบลายาโกรา[16]
จากการขุดค้นทางวิทยาศาสตร์และข้อมูลที่เก็บถาวรที่ยังหลงเหลืออยู่ ด่านหน้าป้อมปราการแห่งแรกถูกสร้างขึ้นในปีค.ศ. 1596 สถานที่ก่อสร้างศูนย์ป้องกันคือยอดเบลายาโกรา ("ภูเขาสีขาว") นี่คือจุดที่สูงที่สุดทางฝั่งขวาของแม่น้ำเซเวียร์สกีโดเนตส์ เมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1650 วาซีลี เปโตรวิช โกโลวิน ได้วางรากฐานสำหรับป้อมปราการเบลโกรอดแห่งที่สามบนฝั่งซ้ายของแม่น้ำเวเซนิตซา ซึ่งไหลลงสู่แม่น้ำเซเวียร์สกีโดเนตส์ ตอนนี้บนที่ตั้งของป้อมปราการดบลโกรอดแห่งที่สามเป็นใจกลางเมืองที่ทันสมัย ในฤดูใบไม้ร่วงปีค.ศ. 1650 ป้อมปราการไม้ที่มีหอคอย 11 ได้ถูกรวมเข้ากับซากของแนวป้อมปราการเบลโกรอด ซึ่งเริ่มต้นจากเมืองป้อมปราการบอลโฮเวตส์ไปจนถึงปากแม่น้ำเวเซลกา ในพื้นที่ตั้งของโรงเบียร์เก่า ต่อมา เรือนจำไม้จะกลายเป็นเครมลิน - เป็นส่วนที่แข็งแกร่งที่สุดของป้อมปราการแห่งใหม่ ซึ่งก็คือป้อมปราการเบลโกรอดแห่งที่สาม และในปี ค.ศ. 1668 ทางตะวันออกของเครมลิน เกือบถึงจตุรัสวอคซัลนายาที่ตั้งอยู่ในปัจจุบัน มีการสร้างป้อมปราการเพิ่มเติม จากทางตอนใต้ เหมือนเครมลิน พวกเขาเชื่อมshaftหลักของแนวเบลโกรอดให้ติดกัน และอีกด้านหนึ่งมีการสร้างกำแพงไม้ ส่วนนี้ของป้อมปราการเรียกว่า "เมืองดิน" ทั้งสองส่วนของเมืองเชื่อมต่อกันด้วยหอคอยทางผ่านนิโคลสกายา ซึ่งตั้งอยู่ในกำแพงด้านตะวันออกของเครมลิน ตำแหน่งของกำแพงด้านตะวันออกของเครมลินสอดคล้องกับถนนสมัยใหม่ในวันครบรอบ 50 ปีของแคว้นเบลโกรอด ด้วยการขยายตัวของพรมแดนของรัฐรัสเซีย ความสำคัญทางทหารของป้อมปราการเบลโกรอดค่อยๆ ลดลง และภายในกลางศตวรรษที่ 18 มีเพียงเครมลินเท่านั้นที่ยังคงหลงเหลืออยู่จากป้อมปราการที่น่าเกรงขาม[17]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6a/Male_Monastery_in_Belgorod.jpg/220px-Male_Monastery_in_Belgorod.jpg)
ในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1766 อันเดรย์ ฟลิเวียร์ค ผู้ว่าราชการคนใหม่ซึ่งเข้ารับตำแหน่งเขียนในรายงานต่อจักรพรรดินีว่า "จะต้องมีสถาปนิกอยู่ที่นี่อย่างแน่นอนซึ่งไม่อยู่ที่นี่และผู้เขียนแผนนั้นเจ้าหน้าที่ปืนใหญ่ ไม่รู้จักศิลปะสถาปัตยกรรม” แผนผังถนนทั่วไปได้รับการพัฒนาและลงนามเมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1767 ลายเซ็นของสถาปนิกไม่ชัดเจน แต่อาจได้รับการลงนามโดย อันเดรย์ ควาซอฟ ส่วนกลางของแผนถูกครอบครองโดย "ตลาด" ทรงแปดด้านที่มีร้านค้าที่สร้างด้วยหิน 64 แห่งและโรงนาโกดัง 20 แห่ง ถนนมอสโก เคียฟ โวโรเนจ และคาร์คอฟวิ่งออกจากพื้นที่การค้าในสี่ทิศทาง ตามแผน ควรจะแบ่งเมืองทั้งเมืองออกเป็น 16 ไตรมาส โดย 4 ในนั้นควรสร้างด้วยบ้านหิน ส่วนที่เหลือด้วยไม้และกระท่อม แผนดำเนินการอย่างเป็นทางการ โดยไม่คำนึงถึงอาคารที่ยังหลงเหลือรอดจากไฟไหม้ ป้อมปราการเครมลิน และภูมิประเทศ อาจเป็นไปได้ว่ารายงานของผู้ว่าราชการไม่ได้รู้สึกพอใจอย่างสมบูรณ์และสถาปนิกได้จัดทำโครงการโดยไม่ได้เยี่ยมชมพื้นที่ แผนดังกล่าวไม่ได้นำมาใช้และดำเนินการ เนื่องจากการดำเนินการดังกล่าวจำเป็นต้องรื้อถอนอาคารที่มีอยู่ทั้งหมดหรือสร้างเมืองในที่ใหม่โดยสมบูรณ์[18] อีกหนึ่งปีต่อมา ในวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1768 แผนใหม่ได้รับการพัฒนาภายใต้การนำของ อันเดรย์ ควาซอฟ:
มีแผนที่รู้จักกันดีสามแผนภายใต้การดูแลของสถาปนิกควาซอฟ แผนขนาดใหญ่ชิ้นแรกในรูปแบบของการซ้อนทับของผังเมืองแบบเก่าและแบบที่ใหม่ อีกสองแผนสร้างขึ้นบนพื้นฐานของแผนแรกที่มีสภาพแวดล้อมใกล้เคียงกัน โดยมีลักษณะและรายละเอียดปลีกย่อยต่างกัน หนึ่งในสองแผนที่ถูกกล่าวถึงทีหลังถูกส่งไปเพื่อขออนุมัติต่อจักรพรรดินีแคทเธอรีนที่ 2 ซึ่งเธอได้จารึกไว้ว่า: "นี่คือสิ่งที่ควรจะเป็น" แผนผังแสดงพื้นที่เผาไหม้ ซึ่งหมายความว่ามีไฟไหม้เกิดขึ้นสองครั้งในเมือง แห่งแรกเกิดขึ้นรอบๆ จตุรัสตลาด ซึ่งตั้งอยู่ในศตวรรษที่ 18 ทางตะวันตกของมหาวิหารสโมเลนสค์ แห่งที่สองอยู่ในนิคมจิลอย และไหม้กว่าในพื้นที่แรก แผนผังรูปแบบใหม่ของควาซอฟ จัดทำขึ้นสำหรับพื้นที่การค้าซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกติดกับป้อมปราการเครมลินและทางทิศตะวันออกสิ้นสุดลงด้วยม้านั่งหินของกอสตีนืยดวอร์ ในรูปแบบของส่วนโค้งสองส่วน แกนการวางแผนส่วนกลางยังถูกเลือกโดยสัมพันธ์กับทิศทางของถนนเป็นเส้นตั้งฉากร่วมกัน แกนนี้เป็นเส้นเชื่อมระหว่างหอคอยนิโคลสกายาของเครมลินและทางออกโคโรชันสกีจากเมือง - สะพานข้ามแม่น้ำเซเวียร์สกีโดเนตส์ การอนุมัติโครงการโดยจักรพรรดินีเองสันนิษฐานว่าการดำเนินการอย่างเข้มงวด แต่เมื่อถ่ายโอนไปยังลักษณะตามธรรมชาติแล้วจำเป็นต้องมีการปรับเปลี่ยน การเปลี่ยนแปลงในโครงการทำให้สามารถติดตามแผนได้ ซึ่งเก็บไว้ใน Russian State Historical Archives ซึ่งวาดขึ้นโดยสถาปนิกซัลคอฟ วันที่รวบรวมไม่ได้ระบุไว้ในแผน แต่จากการปรากฏบนแผนของโบสถ์หินวเวเดนสกายา และปีเตอร์ และโบสถ์พอล สันนิษฐานว่าถูกสร้างขึ้นหลังจากปี 1777 แผนดังกล่าวดำเนินการตามรายงานของผู้ว่าการเบลโกรอดและเสนอให้มีการนำถนนสายใหม่ที่วิ่งจากใต้สู่เหนือและตั้งอยู่ระหว่างถนนสมัยใหม่ของถนนตังคิสตา โปปอฟ และถนนชูมิโชวาในปัจจุบัน ข้อเสนอนี้ถูกปฏิเสธ โดยให้เหตุผลว่า "ไม่จำเป็น" นอกจากนี้ยังมีการเปลี่ยนแปลงการวางผังเมือง สิ่งแรกที่นักวางผังเมืองเบลโกรอดเปลี่ยนไปคือตำแหน่งของศูนย์กลาง - ถนนกรัจดันสกีในปัจจุบัน ความจริงก็คือผังเมืองเก่าของเบลโกรอด มีถนนเป็นเส้นตรงจากทางตอนเหนือของมหาวิหารสโมเลนสค์ไปทางตะวันออก ตำแหน่งของถนนสายนี้ ซึ่งได้รับความเสียหายเล็กน้อยจากไฟไหม้ เกิดขึ้นพร้อมกับถนนสลาวืยใหม่ ดังนั้นเธอจึงกำหนดตำแหน่งของศูนย์กลางการวางแผนและถนนสายอื่นๆ ทั้งหมด จุดประสงค์ของการเปลี่ยนแปลงนี้คือเพื่อประหยัดเงินและใช้อาคารเก่าที่เข้ากับแผนใหม่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ข้อสันนิษฐานนี้อธิบายทางออกของกรัจดันสกีปรอสเปคต์ ไปยังจัตุรัสวอคซัลนายา ไม่ใช่ไปยังสะพานข้ามแม่น้ำเซเวียร์สกีโดเนตส์ การเปลี่ยนแปลงโครงการครั้งที่สองเกิดจากที่ตั้งของพื้นที่ค้าปลีกที่เป็นอัปมงคล
ในศตวรรษที่ 18 ในใจกลางของจัตุรัสโซบอร์นายาที่ทันสมัยมีทะเลสาบขนาดเล็ก ซึ่งตามควาซอฟควรจะผล็อยหลับไป ในกรณีของการดำเนินการตามแผนของควาซอฟ ทะเลสาบที่มีอยู่กลายเป็นศูนย์กลางของจัตุรัสการค้าและโบสถ์หินในชื่อ Elijah the Prophet ที่ออกแบบมาเพื่อให้เล่นกับตำแหน่งที่มีบทบาทสำคัญ กลายเป็นว่ามันอยู่นอกกำแพงของร้านค้ากอสตินืยดวอร์ ส่งผลให้พื้นที่การค้าขยายออกไปทางทิศตะวันออก ในยุค 1780 ระหว่างการสำรวจทั่วไปของดินแดนรัสเซีย หลายแผนของเบลโกรอดบรรลุเป้าหมาย เมื่อจัดทำแผนจะใช้การซ้อนทับของแผนเก่าและใหม่ของควาซอฟ แผนการที่อธิบายข้างต้นทำให้ตำแหน่งที่ดินของโบสถ์บิดเบี้ยวซึ่งได้รับการแก้ไขเมื่อวางเมืองและตามกฎแล้วจะไม่เปลี่ยนแปลง การใช้ภาพซ้อนทับที่ไม่สะท้อนสภาพที่แท้จริงนำไปสู่ตำแหน่งที่ไม่ถูกต้องในแผนของมหาวิหารสโมเลนสค์, วเวเดนสกายา, มิไฮลอฟสกายา, การเปลี่ยนแปลงโบสถ์วลาดีมีร์สกายาและคริสตจักร แผนลงนามโดยที่ตำแหน่งปรึกษาซัลคอฟ เป็นแผนที่แม่นยำที่สุดของเบลโกรอดในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 18[19]
ประวัติศาสตร์
[แก้]ชื่อ เบลโกรอด (Белгород) ในภาษารัสเซีย แปลตามตัวอักษรได้ว่า "เมืองสีขาว" ซึ่งประกอบไปด้วยคำว่า "белый" (เบลืย, "สีขาว, แสงสว่าง") และ "город" (โกรอด, "เมือง, นคร") ชื่อนี้เป็นการอ้างอิงถึงความอุดมสมบูรณ์ทางประวัติศาสตร์ของหินปูนในภูมิภาค[20] ในทางนิรุกติศาสตร์ ชื่อสอดคล้องกับชื่อเมือง ในสลาวิคอื่น ๆ ที่มีความหมายเหมือนกัน: เบลเกรด, เบโลกรัดชิค, เบียโวการ์ด, บีโอกรัด, บิลโฮรอด คืยยิฟสกืย, และบิลโฮรอด-ดนิสตรอฟสกืย.
บันทึกแรกกล่าวถึงการตั้งถิ่นฐานในปี 1237 เมื่อกองทัพที่นำโดยมองโกลของ บาตูข่าน ทำลายล้างมัน ไม่ชัดเจนว่าเบลโกรอดนี้ตั้งอยู่บนพื้นที่เดียวกับเมืองปัจจุบันหรือไม่ ในปี ค.ศ. 1596 ซาร์ฟิโอดอร์ โยอันโนวิช แห่งรัสเซียได้สั่งการให้มีการสถาปนาขึ้นใหม่โดยเป็นหนึ่งในป้อมปราการจำนวนมากที่ตั้งขึ้นเพื่อ ปกป้องชายแดนทางใต้ของมอสโควี จาก ตาตาร์ไครเมีย[3] ซาร์ได้แต่งตั้งเจ้าชายผู้ว่าการสองคนเพื่อดูแลการก่อสร้างเบลโกรอด: มีฮาอิล วาซิลเยวิช นอซโดรวาตืย และอันเดรย์ โรมาโนวิช วอลคอนสกี ป้อมปราการเบลโกรอดแห่งแรกสร้างขึ้นบนฝั่งขวาของแม่น้ำเซเวียร์สกีโดเนตส์ จนถึงปัจจุบันนี้ ภูเขาสีขาวในตำนานไม่สามารถอยู่รอดได้เนื่องจากในช่วงทศวรรษที่ 50 ของศตวรรษที่ 20 มันถูกรื้อทิ้งเพื่อทำเหมืองชอล์กอย่างสมบูรณ์ ในทางภูมิศาสตร์ที่ตั้งของป้อมปราการเบลโกรอดแห่งแรกตั้งอยู่ในพื้นที่ของตลาดรถยนต์ในปัจจุบันและร้านอาหาร "เบลายา กอรา" ตามพิกัดนั้นใกล้กับสถานที่ที่มีเบลโกรอดเครมลินมากที่สุด
ป้อมปราการเบลโกรอดแห่งแรกคงอยู่ได่สิบหกปี โดยสามารถต้านทานการโจมตีครั้งใหญ่หลายครั้งทั้งจากพวกตาตาร์และจากกองทหารลิทัวเนียที่เข้าร่วมในสงครามกับรัฐรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1612 ป้อมปราการเบลโกรอดถูกยึดและเผาโดยกองทหารลิทัวเนีย อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 1613 ผู้ว่าการ นิกิตา ลิฮาเรฟ ตามคำสั่งของซาร์ กำลังสร้างป้อมปราการเบลโกรอดแห่งที่สองบนฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำเซเวียร์สกีโดเนตส์ ในทศวรรษต่อ ๆ ไป ชาวเบลโกรอดได้ขับไล่การโจมตีดินแดนของตนเป็นจำนวนมาก กลางศตวรรษที่ 17 มีคำถามเกิดขึ้นเกี่ยวกับการก่อสร้างป้อมปราการเบลโกรอดแห่งใหม่ที่อยู่ทางใต้ของป้อมปราการที่มีอยู่สามกิโลเมตร
ในศตวรรษที่ 17 เบลโกรอดได้รับความเดือดร้อนซ้ำแล้วซ้ำเล่าจากการรุกรานของตาตาร์ ซึ่งรัสเซียได้สร้างกำแพงดิน (ตั้งแต่ปี 1633 ถึง 1740) ขึ้นด้วยกำแพงดินซึ่งมีป้อมปราการสิบสองแห่ง ขยายขึ้นไปเหนือ 200 ไมล์ (320 กิโลเมตร) จากวอร์สคลาทางทิศตะวันตกถึงดอนทางทิศตะวันออกและเรียกมันว่า เส้นเบลโลกรอด ในปี ค.ศ. 1666 มอสโกพาทริอาร์เคตได้ก่อตั้งหัวหน้าคณะดูแลในเมือง[21]
ซาร์ปีเตอร์มหาราช เสด็จเยือนเบลโกรอดในวันก่อนยุทธการที่ปอลตาวาในปี ค.ศ. 1709
หลังจากที่ชายแดนรัสเซียเคลื่อนตัวลงใต้หลังจากทำสงครามกับเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียได้สำเร็จในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 17 ความสำคัญเชิงกลยุทธ์ของเมืองก็ค่อยๆ ลดลง และเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1785 โดยพระราชกฤษฎีกาของแคทเธอรีนที่ 2 เบลโกรอดถูกนำออกจากการนำจำนวนป้อมปราการของจักรวรรดิรัสเซีย นับจากนั้นเป็นต้นมา เมืองก็พุ่งเข้าสู่ชีวิตในแบบต่างจังหวัดของเขตดินดำภาคกลางของรัสเซีย ชีวิตทางการทหารถูกแทนที่ด้วยชีวิตเกษตรกรรม จำนวนสถาบันทางจิตวิญญาณ การศึกษา อุตสาหกรรมและการค้าเพิ่มขึ้น และในพงศาวดารทางประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิรัสเซีย ดูเหมือนว่าเมืองจะหลับใหลไปนับศตวรรษ จังหวัดเบลโกรอดหายไปจากแผนที่ทางภูมิศาสตร์ และเมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตผู้ว่าการคูสค์แห่งแรกเป็นเวลานาน จากนั้นเป็นส่วนหนึ่งจังหวัดคูสค์ และสุดท้ายคือเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคคูสค์
กองทหารทหารม้า มีฐานอยู่ในเมืองจนถึงปี 1917 Ioasaph of Belgorod บิชอปแห่งเบลโกรอดและโอโบยันสกาแห่งศตวรรษที่ 18 ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นคนทำปาฏิหาริย์และกลายเป็นได้รับเกียรติ เป็นนักบุญของ คริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ ในปี 1911
ศตวรรษที่ 20 และ 21
[แก้]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/87/%D0%9E%D0%B1%D1%89%D0%B8%D0%B9_%D0%B2%D0%B8%D0%B4_%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%B3%D0%BE_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B3%D0%BE%D1%80%D0%BE%D0%B4%D0%B0.jpg/220px-%D0%9E%D0%B1%D1%89%D0%B8%D0%B9_%D0%B2%D0%B8%D0%B4_%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%B3%D0%BE_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B3%D0%BE%D1%80%D0%BE%D0%B4%D0%B0.jpg)
อำนาจของสหภาพโซเวียตก่อตั้งขึ้นในเมืองเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม (8 พฤศจิกายน) ค.ศ. 1917 เมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1918 กองทหารของ กองทัพจักรวรรดิเยอรมัน เข้ายึดครองเบลโกรอด หลังจากการสิ้นสุดของ สนธิสัญญาสันติภาพเบรสต์-ลิตอฟสค์ ลงวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2461 เส้นแบ่งเขตได้ผ่านขึ้นไปทางเหนือของเมือง เบลโกรอดกลายเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐประชาชนยูเครนที่เพิ่งประกาศใหม่ (กุมภาพันธ์ถึงพฤษภาคม 1918) และรัฐยูเครน นำโดยเฮตมัน ปัฟโล สโกโรปัดสกืย
เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1918 หลังจากการโค่นล้มสโกโรปัดสกืยที่เยอรมันหนุนหลัง โซเวียต กองทัพแดง ก็ได้เข้าควบคุมเมืองอีกครั้ง ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของ สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ตั้งแต่วันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1918 ถึง 7 มกราคม ค.ศ. 1919 รัฐบาลชั่วคราวของคนงานและชาวนาแห่งยูเครน ซึ่งนำโดยนายพล เกออร์กี เปียตาคอฟ ประจำอยู่ที่เบลโกรอด เมืองนี้ทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงชั่วคราวของสาธารณรัฐประชาชนยูเครน ตั้งแต่วันที่ 23 มิถุนายน ถึง 7 ธันวาคม ค.ศ. 1919 กองทัพอาสาสมัครได้เข้ายึดครองเมืองโดยเป็นส่วนหนึ่งของขบวนการขาว ซึ่งควบคุมรัสเซียใต้
ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1925 กรมทหารราบที่ 163 แห่งอาณาเขตแห่งกองทหารราบที่ 55 แห่งคูสค์ประจำการในเบลโกรอด ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1925 ได้ถูกส่งไปยังกองทหารราบที่ 185
เมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1935 รัฐสภาของคณะกรรมการบริหารกลาง แห่งสหภาพโซเวียตได้ตัดสินใจจัดสรรเมืองเบลโกรอด, ภูมิภาคคูสค์ ให้เป็นหน่วยบริหารอิสระที่อยู่ใต้บังคับบัญชาโดยตรงของคณะผู้บริหารภูมิภาคคูสค์
ทหารแวร์มัคท์เยอรมัน ยึดครองเบลโกรอดตั้งแต่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1941 ถึง 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943 ฝ่ายเยอรมันยึดได้อีกครั้งในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1943 ในการโจมตีครั้งสุดท้ายของยุทธการที่ฮาร์คอฟครั้งที่ 3 เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1943 ระหว่างยุทธการที่คูสค์ การรบด้วยรถถังครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โลกเกิดขึ้นใกล้กับ โปรโฮรอฟกา และกองทัพแดงยึดคืนเมืองได้สำเร็จในวันที่ 5/ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1943 แบบจำลองเหตุการณ์สามมิติเบลโกรอด เป็นหนึ่งในอนุสรณ์สถาน สงครามโลกครั้งที่สอง ที่ระลึกถึงเหตุการณ์
ในปี 1954 เมืองนี้ได้กลายเป็นศูนย์กลางการบริหารของแคว้นเบลโกรอด จากเวลานี้ไป การพัฒนาอย่างรวดเร็วของเมืองในฐานะศูนย์กลางระดับภูมิภาคได้เริ่มต้นขึ้น[22]
เบลโกรอดเป็นศูนย์กลางการบริหาร อุตสาหกรรม และวัฒนธรรมของแคว้นเบลโกรอด ก่อตั้งขึ้นในปี 1954 ศูนย์การศึกษาที่สำคัญของเมือง ได้แก่ มหาวิทยาลัยแห่งรัฐเบลโกรอด, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเบลโกรอด, มหาวิทยาลัยเกษตรกรรมเบลโกรอด และสถาบันทางการเงิน
โรงละครเบลโกรอด ได้รับการตั้งชื่อตามนักแสดงที่มีชื่อเสียงในศตวรรษที่ 19 มีฮาอิล เชปกิน ซึ่งเกิดในภูมิภาคนี้
เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2556 การกราดยิง เกิดขึ้นเวลาประมาณ 14:20 น. เวลามอสโก บนถนนในเบลโกรอด มือปืนรายนี้ ซึ่งระบุชื่อคือ เซียร์เกย์ โปมาซุน (รัสเซีย: Сергей Помазун) วัย 31 ปี เปิดฉากยิงด้วยปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติใส่คนหลายคนที่ร้านขายปืนและบนทางเท้า คร่าชีวิตทุกคน ที่เขายิงได้: คนสามคนที่ร้านและสามคนที่สัญจรผ่านมา รวมทั้งเด็กสาววัยรุ่นสองคน ภายหลัง โปมาซุนถูกจับกุมหลังจากการตามล่ามาตลอดทั้งวัน ระหว่างการจับกุม เขาทำร้ายเจ้าหน้าที่ตำรวจด้วยมีด เขาถูกตัดสินให้จำคุกตลอดชีวิตเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม 2013
โรงเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงถูกโจมตี ในการรุกรานยูเครนของรัสเซีย พ.ศ. 2565, ตามที่ผู้ว่าราชการให้ข้อมูล[23] รัฐบาลยูเครนได้ปฏิเสธข้อกล่าวหาดังกล่าวและเสนอแนะว่าเป็นปฏิบัติการการจัดฉาก ที่กองกำลังรัสเซียทำเพื่อให้ได้รับการสนับสนุนสำหรับการทำสงครามในยูเครน[24]ในวันที่ 16 ตุลาคม 2565 ได้เกิดเหตุกราดยิงในค่ายทหารทางการรัสเซียระบุมีผู้เสียชีวิต 11 ราย[25]
สถานะการบริหารและเทศบาล
[แก้]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c2/Belgorod_view.jpg/220px-Belgorod_view.jpg)
เบลโกรอดเป็นศูนย์กลางการบริหาร ของ แคว้น[1] ภายในกรอบเขตการปกครอง มันถูกรวมเข้าเป็น เมืองที่มีนัยสำคัญของแคว้นเบลโกรอด—หน่วยการปกครองที่มีสถานะเท่ากับเขต[1] ในฐานะ ฝ่ายเทศบาล เมืองที่มีความสำคัญของแคว้นปกครองตนเองเบลโกรอดถูกรวมเป็นพื้นที่ชานเมืองเบลโกรอด[10]
ฝ่ายของเมือง
[แก้]เพื่อวัตถุประสงค์ในการบริหารเบลโกรอดถูกแบ่งออกเป็นสองเมืองโอครุก:
- วอสตอชนืย ("ตะวันออก") ประชากร: 141,844 (สำมะโนประชากร 2010)[8]
- ซาปัดนืย ("ตะวันตก"), ประชากร: 214,558 (สำมะโนประชากร 2010)[8]
ภูมิอากาศ
[แก้]ภูมิอากาศของเบลโกรอดคืออบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Dfb เย็นกว่า Dfa เล็กน้อย) โดยมีฝนปานกลาง ฤดูหนาวอากาศค่อนข้างหนาวและเปลี่ยนแปลงได้โดยมีอากาศอุ่นขึ้นบ่อยๆ ตามด้วยฝนตก บางครั้งอุณหภูมิอาจลดลงต่ำกว่า −15 องศาเซลเซียส (5 องศาฟาเรนไฮต์) เป็นเวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์หรือมากกว่านั้น ฤดูร้อนอากาศอบอุ่นและชื้นและมีฝนตกหรือร้อนและแห้งแล้ง ฤดูใบไม้ร่วงอากาศอบอุ่นและมีฝนตกชุก อ่างเก็บน้ำเบลโกรอด จะถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งภายในสิ้นเดือนพฤศจิกายนหรือต้นเดือนธันวาคม และชั้นน้ำแข็งมักจะอยู่จนถึงเดือนมีนาคมหรือเมษายน
- อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปี: + 7.7 °C
- ความชื้นเฉลี่ย: 76%
- ความเร็วลมเฉลี่ย: 5-7 m/s
- ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 380–620 mm (14.96–24.41 in) ส่วนใหญ่อยู่ในฤดูร้อน
ข้อมูลภูมิอากาศของBelgorod | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
เดือน | ม.ค. | ก.พ. | มี.ค. | เม.ย. | พ.ค. | มิ.ย. | ก.ค. | ส.ค. | ก.ย. | ต.ค. | พ.ย. | ธ.ค. | ทั้งปี |
อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 6.6 (43.9) |
12.3 (54.1) |
19.4 (66.9) |
25.6 (78.1) |
34.4 (93.9) |
35.7 (96.3) |
38.9 (102) |
36.3 (97.3) |
33.5 (92.3) |
27.6 (81.7) |
17.4 (63.3) |
8.9 (48) |
38.9 (102) |
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | -3.0 (26.6) |
-2.9 (26.8) |
2.8 (37) |
13.2 (55.8) |
20.5 (68.9) |
23.9 (75) |
26.0 (78.8) |
25.2 (77.4) |
18.6 (65.5) |
11.1 (52) |
1.9 (35.4) |
-2.6 (27.3) |
11.3 (52.3) |
อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | -6.1 (21) |
-6.1 (21) |
-0.4 (31.3) |
8.9 (48) |
15.5 (59.9) |
19.4 (66.9) |
21.8 (71.2) |
21.2 (70.2) |
15.1 (59.2) |
8.0 (46.4) |
-0.4 (31.3) |
-5.6 (21.9) |
7.7 (45.9) |
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) | -10.0 (14) |
-9.9 (14.2) |
-4.0 (24.8) |
-0.4 (31.3) |
9.7 (49.5) |
14.1 (57.4) |
16.8 (62.2) |
16.3 (61.3) |
10.9 (51.6) |
4.7 (40.5) |
-2.8 (27) |
-9 (16) |
3.5 (38.3) |
อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -34.5 (-30.1) |
-29.7 (-21.5) |
-31.1 (-24) |
-9.7 (14.5) |
-3.1 (26.4) |
2.9 (37.2) |
8.7 (47.7) |
7.1 (44.8) |
-2.5 (27.5) |
-6.2 (20.8) |
-21 (-6) |
-32.1 (-25.8) |
−34.5 (−30.1) |
หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 52 (2.05) |
40 (1.57) |
36 (1.42) |
46 (1.81) |
48 (1.89) |
67 (2.64) |
72 (2.83) |
53 (2.09) |
49 (1.93) |
40 (1.57) |
52 (2.05) |
50 (1.97) |
605 (23.82) |
วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย | 10 | 9 | 8 | 7 | 7 | 8 | 9 | 7 | 7 | 7 | 10 | 11 | 100 |
แหล่งที่มา 1: belgorod-meteo.ru [26] | |||||||||||||
แหล่งที่มา 2: world-climates.com [27] |
การขนส่ง
[แก้]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1d/Belgorod_bus_09.jpg/220px-Belgorod_bus_09.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/33/Belgorod_trolleybus_14.jpg/220px-Belgorod_trolleybus_14.jpg)
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1869 มีการเชื่อมต่อทางรถไฟระหว่างเบลโกรอดและมอสโก[28] เบลโกรอดให้บริการโดยสนามบินนานาชาติเบลโกรอด (EGO)
รถไฟฟ้าโดยสารชนิดไม่มีราง
[แก้]ความยาวของเส้นทางการเดินรถยาวมากกว่าแม่แบบ:แปลง Trolleybus city park ประกอบด้วยอุปกรณ์ 150 ชิ้น ส่วนใหญ่เป็นรถไฟฟ้าโดยสารชนิดไม่มีรางที่ผลิตในรัสเซีย ZiU-682V, มี ZiU-683 2 ยูนิต ใช้งานมาตั้งแต่ปี 1990, และ ZiU-6205 จำนวน 3 ยูนิต Optima 30 ยูนิต และยังมีรถไฟฟ้าโดยสารชนิดไม่มีราง Skoda-VSW -14Tr หนึ่งยูนิต ซึ่งเริ่มใช้งานในปี 2002, ฝ่ายบริหารของเมืองซื้อรถไฟฟ้าโดยสารชนิดไม่มีรางใหม่ 15 คัน ZiU-682G และในปี 2005 ซื้อรถไฟฟ้าโดยสารชนิดไม่มีรางใหม่อีก 20 คัน ZiU-682G และในปี 2011 ซื้อ - รถไฟฟ้าโดยสารชนิดไม่มีราง Trolza-5275.05 "Optima" 30 คัน และในปี 2013 ซื้อ - รถไฟฟ้าโดยสารชนิดไม่มีรางใหม ACSM-420 20 คัน[ต้องการอ้างอิง]
รถบัส
[แก้]เมืองมีสถานีรถบัส 2 สถานี: รถโดยสารประจำทางเบลฌกรอด, สถานีขนส่งเบลโกรอด- 2 (ตั้งอยู่ที่ลานด้านหน้า) รวมถึงป้ายรถประจำทางที่ซับซ้อนเอเนียร์โกมัช สถานีรสบัสเอเนียร์โกมัช ส่วนใหญ่ใช้สำหรับเดินทางโดยรถประจำทาง จากสถานีขนส่งเบลโกรอด-2 รถประจำทางส่วนใหญ่วิ่งไปยังศูนย์กลางของภูมิภาคในบริเวณใกล้เคียงและออกเดินทางตามการมาถึงของรถไฟ
วัฒนธรรมและศิลปะ
[แก้]โรงภาพยนตร์
[แก้]- โรงละครเบลโกรอด
- โรงละครหุ่นเชิดเบลโกรอด
- ลิงสองตัว, โรงละครตลกเบลโกรอด
พิพิธภัณฑ์
[แก้]- พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์เบลโกรอด
- พิพิธภัณฑ์ศิลปะเบลโกรอด
- พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมพื้นบ้านเบลโกรอด
- ภาพสามมิติเบลโกรอดของการต่อสู้รถถังปี 1943
เทศกาล
[แก้]- หน้ากากขาว, เทศกาลสตรีทอาร์ต
บุคคลที่มีชื่อเสียง
[แก้]- Ioasaph of Belgorod, บิชอปแห่งศตวรรษที่ 18
- วิคตอรียา เบรจเนวา, ภรรยาของผู้นำโซเวียต เลโอนิด เบรจเนฟ
- สเวตลานา ฮอร์กีนา, นักยิมนาสติกโอลิมปิก
- นาตัลยา ซูเยวา, นักยิมนาสติกลีลาโอลิมปิก
- อเลคเซย์ ชเวด, นักบาสเกตบอล
- วาดิม เนมคอฟ, นักศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน
เมืองแฝดและเมืองพี่น้อง
[แก้]เบลโกรอดเป็นเมืองพี่น้องและเมืองแฝดกับ:[29]
แฮร์เนอ, เยอรมนี
นีช, เซอร์เบีย
เซวัสโตปอล, รัสเซีย (โดยพฤตินัย)
เยฟปาโตรียา, รัสเซีย (โดยพฤตินัย)
เบลโกรอดเคยเป็นแฝดกับ เวคฟีลด์, สหราชอาณาจักร ความสัมพันธ์ถูกตัดขาดโดยเมืองอังกฤษภายหลังการรุกรานยูเครนของรัสเซีย พ.ศ. 2565.[30]
อ้างอิง
[แก้]หมายเหตุ
[แก้]- ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 Law #248
- ↑ According to Article 5 of the Charter of Belgorod, the symbols of Belgorod include a flag and a coat of arms but not an anthem.
- ↑ 3.0 3.1 Энциклопедия Города России. Moscow: Большая Российская Энциклопедия. 2003. p. 39. ISBN 5-7107-7399-9.
- ↑ Charter of Belgorod, Article 26
- ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2022. สืบค้นเมื่อ 22 เมษายน 2022.
- ↑ Official website of Belgorod. Konstantin Alexeyevich Polezhayev เก็บถาวร 23 กันยายน 2016 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Head of the City Administration (ในภาษารัสเซีย)
- ↑ Charter of Belgorod, Article 35
- ↑ 8.0 8.1 8.2 8.3 Russian Federal State Statistics Service (2011). "Всероссийская перепись населения 2010 года. Том 1" [2010 All-Russian Population Census, vol. 1]. Всероссийская перепись населения 2010 года (2010 All-Russia Population Census) (ภาษารัสเซีย). Federal State Statistics Service. สืบค้นเมื่อ 29 มิถุนายน 2012.
- ↑ Belgorod Oblast Territorial Branch of the Federal State Statistics Service. Численность населения Белгородской области по муниципальным образованиям на 1 января 2015 года เก็บถาวร 18 พฤษภาคม 2015 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษารัสเซีย)
- ↑ 10.0 10.1 10.2 Law #159
- ↑ Почта России. Информационно-вычислительный центр ОАСУ РПО. (Russian Post). Поиск объектов почтовой связи (Postal Objects Search)
- ↑ "Dialing Code for Belgorod - Russia".
- ↑ Charter of Belgorod Oblast, Article 6
- ↑ Russian Federal State Statistics Service (21 พฤษภาคม 2004). "Численность населения России, субъектов Российской Федерации в составе федеральных округов, районов, городских поселений, сельских населённых пунктов – районных центров и сельских населённых пунктов с населением 3 тысячи и более человек" [Population of Russia, Its Federal Districts, Federal Subjects, Districts, Urban Localities, Rural Localities—Administrative Centers, and Rural Localities with Population of Over 3,000] (XLS). Всероссийская перепись населения 2002 года [All-Russia Population Census of 2002] (ภาษารัสเซีย). สืบค้นเมื่อ 9 สิงหาคม 2014.
- ↑ Demoscope Weekly (1989). "Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность наличного населения союзных и автономных республик, автономных областей и округов, краёв, областей, районов, городских поселений и сёл-райцентров" [All Union Population Census of 1989: Present Population of Union and Autonomous Republics, Autonomous Oblasts and Okrugs, Krais, Oblasts, Districts, Urban Settlements, and Villages Serving as District Administrative Centers]. Всесоюзная перепись населения 1989 года [All-Union Population Census of 1989] (ภาษารัสเซีย). Институт демографии Национального исследовательского университета: Высшая школа экономики [Institute of Demography at the National Research University: Higher School of Economics]. สืบค้นเมื่อ 9 สิงหาคม 2014.
- ↑ Belgorod Krepost, in Sovitskaya Archeologia vol. 3, 1962, pp. 262-264
- ↑ Белгород: Очерк о прошлом, настоящем и будущем города, pp. 150-154
- ↑ Белгород: Очерк о прошлом, настоящем и будущем города, pp. 156-158
- ↑ "КРАСОТА РЕГУЛЯРСТВА". ssafro-n.livejournal.com.
- ↑ "History of Belgorod". rusmania.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 5 กรกฎาคม 2018.
- ↑
ประโยคหรือส่วนของบทความก่อนหน้านี้ ประกอบด้วยข้อความจากสิ่งพิมพ์ซึ่งปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติ: Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 4 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. p. 895.
- ↑ "Belgorod :: Regions & Cities :: Russia-InfoCentre". russia-ic.com. สืบค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2018.
- ↑ "Russian fuel storage facility on fire, governor blames Ukraine". The Jerusalem Post. 1 เมษายน 2022. สืบค้นเมื่อ 1 เมษายน 2022.
- ↑ "Russia alleges Ukrainian helicopters struck Belgorod fuel depot". www.aljazeera.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 19 เมษายน 2022.
- ↑ "Russia says 11 killed in shooting at military base in Belgorod". www.aljazeera.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 16 ตุลาคม 2022.
- ↑ "Belgorod oblast meteodata". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 February 2012.
- ↑ "Belgorod Climate". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 มกราคม 2016. สืบค้นเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ 2016.
- ↑ "Train Station in Belgorod" (ภาษารัสเซีย). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 กันยายน 2013.
- ↑ "Внешние связи". beladm.ru (ภาษารัสเซีย). Belgorod. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 กันยายน 2011. สืบค้นเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2020.
- ↑ "Ukraine: Wakefield to sever tries with Russian twin city". BBC News (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 28 กุมภาพันธ์ 2022. สืบค้นเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 2022.
แหล่งที่มา
[แก้]- แม่แบบ:RussiaBasicLawRef/bel/belgorod
- แม่แบบ:RussiaAdmMunRef/bel/admlaw
- แม่แบบ:RussiaAdmMunRef/bel/munlist
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Belgorod
- เว็บไซต์ทางการ (ในภาษารัสเซีย)
- Directory of organizations in Belgorod (ในภาษารัสเซีย)
- War in Ukraine: Russia accuses Ukraine of attacking oil depot. BBC News, April 1, 2022