เชม
เชม | |
---|---|
![]() เชม บุตรโนอาห์ ศตวรรษที่ 16 วาดโดย Guillaume Rouillé | |
บุตร | เอลาม อัสชูร อารปัคชาด ลูด อารัม |
บิดามารดา |
|
ครอบครัว | ยาเฟท และ ฮาม (น้องชาย) |
เชม (/ʃɛm/; ฮีบรู: שֵׁם, อักษรโรมัน: Šēm; อาหรับ: سَام, อักษรโรมัน: Sām)[a] เป็นหนึ่งในบุตรชายของโนอาห์ ในพระคัมภีร์ (ปฐมกาล 5-11[1] และ 1 พงศาวดาร 1:4) และ อัลกุรอาน
บุตรของเชมคือ เอลาม อัสชูร อารปัคชาด ลูด และ อารัม นอกเหนือจากบุตรสาวที่ไม่มีชื่อ อับราฮัม อัครบิดรของชาวยิว, คริสเตียน และ มุสลิม เป็นหนึ่งในบุตรหลานของอารปัคชาด
ในยุคกลาง และ สมัยใหม่ของยุโรป ในยุคแรก เขาถูกมองว่าเป็นบรรพบุรุษของชาวเอเชีย[2][3][4] และเขาให้ชื่อของเขาเป็นชื่อ "ชาวเซเมติก" ที่เคยตั้งให้กับชนชาติเอเชียตะวันตก[5]
วรรณกรรมอิสลามบรรยายว่าเชมเป็นหนึ่งในบุตรผู้ศรัทธาของโนอาห์ (นูห์) แหล่งข้อมูลบางแห่งถึงกับระบุว่าเชมเป็นผู้เผยพระวจนะในสิทธิ์ของเขาเอง และเขาเป็นผู้เผยพระวจนะคนต่อไปหลังจากบิดาของเขา[6]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0b/Josephustable_3.svg/220px-Josephustable_3.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ed/Genealogy_shem.gif/220px-Genealogy_shem.gif)
ในพระคัมภีร์
[แก้]ปฐมกาล 10
[แก้]ปฐมกาล 10:21 อ้างถึงอายุสัมพัทธ์ของเชมและยาเฟท น้องชายของเขา แต่มีความกำกวมมากพอที่จะทำให้การแปลภาษาอังกฤษแตกต่างกัน กลอนนี้แปลในฉบับคิงเจมส์ ว่า: "ฝ่ายเชมพี่ชายคนโตของยาเฟทก็มีบุตรเช่นกัน และเป็นบิดาของพงศ์พันธุ์เอเบอร์ทั้งหมด"[7]
ตามปฐมกาล 10:22–31 (สมาคมสิ่งพิมพ์ชาวยิว แปลปี 1917):
- 22บุตรของเชมนั้นชื่อเอลาม อัสชูร อารปัคชาด ลูด และอารัม 23บุตรอารัมชื่ออูส ฮูล เกเธอร์ และมัช 24อารปัคชาดมีบุตรชื่อเช-ลาห์ ส่วนเช-ลาห์มีบุตรชื่อเอเบอร์ 25เอเบอร์มีบุตรสองคน คนหนึ่งชื่อเปเลก ด้วยว่าในช่วงอายุของเปเลกนั้น ดินแดนถูกแบ่งกัน และน้องชายของเปเลกชื่อโยกทาน 26โยกทานมีบุตรชื่ออัลโมดัด เชเลฟ ฮาซารมาเวท เยราห์ 27ฮาโดรัม อุซาล ดิคลาห์ 28โอบาล อาบีมาเอล เชบา 29โอฟีร์ ฮาวิลาห์ และโยบับ คนเหล่านี้เป็นบุตรของโยกทานทั้งนั้น 30ดินแดนที่พวกเขาอาศัยอยู่เริ่มจากเมชาไปทางเสฟาร์ถึงเทือกเขาทางทิศตะวันออก 31คนเหล่านี้เป็นพงศ์พันธุ์ของเชม ตามตระกูล ตามภาษา ตามดินแดนและตามชาติของเขา 32คนเหล่านี้เป็นพงศ์พันธุ์ที่สืบมาจากบุตรของโนอาห์ ตามลำดับพงศ์ ตามชาติของพวกเขา และจากคนเหล่านี้ประชาชาติทั้งหลายในโลกก็กระจายออกไปภายหลังน้ำท่วม[8]
ปฐมกาล 11
[แก้]ปฐมกาล 11:10 บันทึกว่าเชมอายุได้ 100 ปีเมื่อให้กำเนิดอารปัคชาด สองปีหลังน้ำท่วม และมีชีวิตต่อไปอีก 500 ปี สิ้นอายุขัยได้ 600 ปี
ข้อความที่ตัดตอนมาจากปฐมกาล 11:10-27 — (สมาคมสิ่งพิมพ์ชาวยิว ฉบับ แปลปี 1917):
- ต่อไปนี้เป็นเชื้อสายของเชม เมื่อเชมมีอายุได้ 100 ปีก็มีบุตรชื่ออารปัคชาดหลังน้ำท่วมสองปี ... เมื่ออารปัคชาดมีอายุได้ 35 ปี ก็มีบุตรชื่อเช-ลาห์ ตั้งแต่อารปัคชาดมีบุตรคือเช-ลาห์.. เมื่อเช-ลาห์มีอายุได้ 30 ปี ก็มีบุตรชื่อเอเบอร์ ... เมื่อเอเบอร์มีอายุได้ 34 ปี ก็มีบุตรชื่อเปเลก ... เมื่อเปเลกมีอายุได้ 30 ปีก็มีบุตรชื่อเรอู ... เมื่อเรอูมีอายุได้ 32 ปี ก็มีบุตรชื่อเสรุก '... เมื่อเสรุกมีอายุได้ 30 ปี ก็มีบุตรชื่อนาโฮร์ ... เมื่อนาโฮร์มีอายุได้ 29 ปี ก็มีบุตรชื่อเท-ราห์ ... เมื่อเท-ราห์มีอายุได้ 70 ปี ก็มีบุตร ชื่ออับราม นาโฮร์ และฮาราน ... ฮารานก็มีบุตรชื่อโลท
ในศาสนาอิสลาม
[แก้]เชม หรือในภาษาอาหรับคือ ซาม (อาหรับ: سام, อักษรโรมัน: Sām) ได้รับการยกย่องจากนักวิชาการให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากนบีนูห์ โดยได้รับความรู้เชิงพยากรณ์ การตรัสรู้ และความเป็นผู้นำของประชาชนของเขา ซามยังเป็นหนึ่งในคนที่อัลลอฮ์ ให้นบีอีซา ฟื้นคืนชีพเพื่อเป็นสัญญาณแก่ชาวอิสราเอล[9] แต่นี้เป็นเพียงเรื่องเล่าที่ไม่มีแหล่งข้อมูลที่ถูกต้อง นักประวัติศาสตร์อิสลามในยุคแรก ๆ เช่น อิบน์ อิสฮาก และ อิบน์ ฮิชาม มักรวมชื่อของซาม ไว้ในลำดับวงศ์ตระกูลของนบีมุฮัมมัด[10]
เชิงอรรถ
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ Genesis 5:32, 6:10; 7:13; 9:18,23,26–27; 10; 11:10
- ↑ Reynolds, Susan (October 1983). "Medieval Origines Gentium and the Community of the Realm". History. Chichester, West Sussex: Wiley-Blackwell. 68 (224): 375–390. doi:10.1111/j.1468-229X.1983.tb02193.x. JSTOR 24417596.
- ↑ Javakhishvili, Ivane (1950). საქართველოს, კავკასიისა და ახლო აღმოსავლეთის ისტორიულ-ეთნოლოგიური პრობლემები [Historical-Ethnological problems of Georgia, the Caucasus and the Near East] (PDF) (ภาษาจอร์เจีย). Tbilisi: Publishing House of the Academy of Sciences of the Georgian SSR. pp. 130–135. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 27 กุมภาพันธ์ 2023.
- ↑ Kidd 2004.
- ↑ Bernard E. Lewis. "Who Are the Semites? – A historian traces the origins of the term". My Jewish Learning.
- ↑ Scott B. Noegel and Brannon M. Wheeler (2002). "Shem". In the Historical Dictionary of Prophets in Islam and Judaism. p. 301. ISBN 978-0-8108-4305-9.
- ↑ Genesis 10:21 KJV
- ↑ Max Leopold Margolis (1917). "Genesis 10:22–31". The Holy Scriptures according to the Masoretic text. Philadelphia: The Jewish Publication Society of America. OCLC 1132787.
- ↑ Ibn Kathir (26 พฤศจิกายน 2014). "28. Prophet Isa (Jesus)". Stories of the Prophets (ภาษาอังกฤษ). CreateSpace Independent Publishing Platform. pp. 173–187. ISBN 978-1-5033-8840-6.
- ↑ Ibn Ishāq (2004) [1955]. The Life of Muhammad – A translation of Ishāq's Sīrat Rasūl Allāh. แปลโดย Alfred Guillaume (17th ed.). Oxford: Oxford University Press. p. 3. ISBN 0-19-636033-1.
บรรณานุกรม
[แก้]- Kidd, Colin (2004) [1999]. British Identities Before Nationalism: Ethnicity and Nationhood in the Atlantic World, 1600-1800. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-62403-7.
- Kishik, David (2018). The Book of Shem: On Genesis before Abraham. Stanford University Press. ISBN 978-1-5036-0676-0.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- Herbermann, Charles, บ.ก. (1913). สารานุกรมคาทอลิก. New York: Robert Appleton Company. .